Class: one
ชายหนุ่มร่างสูงบางเดินเข้ามาภายในตัวอาคารเรียนของโรงเรียนเอกชนชายล้วนแห่งหนึ่ง
การเข้ามาเป็นอาจารย์ฝึกสอนของที่นี่ไม่ใช่ง่ายๆเลย
(ไม่ง่ายตรงไหนก็ไม่รู้เหมือนกันนะ)
นักเรียนที่นี่มีผลการเรียนดี
กีฬาเลิศ
. แต่
คุณแน่ใจเหรอ
ว่าจะมาฝึกสอนที่นี่
เสียงหญิงร่างเล็กๆท่าทางมีอายุถามเพื่อความแน่ใจ
ครับ อาจารย์ใหญ่ ชายหนุ่มพูดเสียงเข้ม
โธ่!! อาจารย์ใหญ่ค่ะ พูดซะหน้ากลัวเชียว นักเรียนของเราก็ใช่ว่าจะ ทะโมนทุกห้องซะเมื่อไร (ก็แค่เกือบทุกห้องเท่านั้นเอง ใช่ม้า) อาจารย์ผู้หญิงรูปร่างอ้วนท้วนพูดขึ้น
ท่านอาจารย์ใหญ่ไม่ได้ห่วงเรื่องนั้นหรอก อ.วีรนา ห่วงเรื่องที่ว่าอาจารย์ฝึกสอนมือใหม่จะคุมห้องที่ทะโมนในชั้น ม.5 ซ้ำยังเป็น ทับ15 อีก ได้รึเปล่าก็เท่านั้น
น้ำเสียงดูถูกแกมประชดประชันจากอาจารย์รวิชิตทำเอาอาจารย์ฝึกสอนขบกรามกรอดๆ
..ความจริงก็ใช่ล่ะนะ นักเรียนที่นี่ก็มีชื่อเสียงทางด้านเกย์ เอ๊ย ไม่ใช่นะ ไม่ช่าย ค่อนข้างเกเรอยู่เหมือนกัน
ยังไงผมก็ลองดูครับ (ลองอารายเหยอ ..~~อิอิ) ชายหนุ่มยืนยัน
หญิงสาวผู้เป็นอาจารย์ใหญ่พยักหน้ากับ อ.วีรนา
งั้นตามฉันมาได้เลยค่ะ ห้อง15คือห้องที่คุณต้องประจำชั้น อ.วีรนาเดินนำหน้าไปที่ประตู
ถ้าคุณเข้าใจพวกเขาล่ะก็ นักเรียนที่นี่จะกลายเป็นเพื่อนที่วิเศษสุดของคุณเลยทีเดียว
อาจารย์ใหญ่พูดพร้อมยิ้มอย่างอ่อนโยนให้ชายหนุ่ม ในขณะที่อ.รวิชิตมองด้วยสายตาเหยียดๆ
..
ว๊าก!!!!~ เสียงโหยหวนดังมาจากห้องเรียนข้างหน้า
หวังว่าคงไม่ใช่ห้อง 15หรอกนะ และฉับพลันความหวังก็มลายลงเมื่อ อ.วีรนามายืนหยุดที่หน้าห้องเรียนที่เสียงดังที่สุดในละแวกนั้น
อะจ๊าย!!! ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปร่างหนึ่งก็เผ่นพรวดออกไปอย่างรวดเร็วและลูกถีบก็ลอยผ่านหน้าอาจารย์ฝึกสอนไปอย่างหวุดหวิด ในขณะที่อ.วีรนาก้มหลบอย่างช่ำชองและเคยชิน
อาจ๊าน จาเข้ามาก็ไม่รู้จักเคาะประตูเล่าคร๊าบ ดูสิไอ้ภูมิ มันเลยหนีไปได้เลย นักเรียนชายเกาหัวแกรกๆ
นี่พ่อธณ (ภาษาไทยวันละคำ:อ่านว่า ทะ-นะ นะค่ะ) ไปนั่งที่ให้เรียบร้อย บอกพวกลิงในห้องให้เงียบด้วย อ.วีรนาเขกหัวนักเรียนชายเบาๆ
คร๊าบ โผ้ม ไปนั่งที่แต่คงไม่มีวันเรียบร้อยหรอกนะครับ เด็กหนุ่มเดินเข้าไปนั่งที่หลังห้อง
อ.วีรนา ตบบ่าอาจารย์ฝึกสอนเบาๆเป็นเชิงให้กำลังใจ ก่อนที่จะเดินจากไป ..
เอ่อ ..ฉันชื่อเอกอรินทร์ เป็นอาจารย์ฝึกสอนที่จะมาประจำชั้นพวกเธอตั้งแต่วันนี้ ..
รู้สึกจะไม่มีใครฟังเลยแฮะ -_-
เอกอรินทร์ยืนอยู่ในห้องเรียนกับเด็กนักเรียนอีกประมาณ 30 คน ที่บ้างก็ฟังวิทยุ ร้องเพลง อ่านหนังสือ จับกลุ่มคุย กินขนม หรือแม้แต่แสดงดนตรีโดยใช้ไม้กวาดหลังห้องกับกระป๋องน้ำ
และแล้วก็ตัดสินใจ
!!!พวกเธอ เงียบหน่อยได้ไหม ฉันชื่อเอกอรินทร์นะ จะมาประจำชั้นเธอตั้งแต่วันนี้!!! ตะโกนสุดเสียง ได้ผลแฮะ เงียบ ..และก็หันมามองเป็นตาเดียวเชียว
เอ่อ หัวหน้าห้องอยู่ไหนเนี่ย
ฮ้าว~~~~ เสียงหาวดังขึ้นจากไหนไม่รู้ นักเรียนในห้องต่างพากันมองหาต้นเสียงภายในห้องแต่ก็ไม่พบ
ธณ เดินไปที่หน้าต่างแล้วชะโงกลงไป ไอ้โจ กะแล้วต้องมางีบอยู่นี่ อาจารย์เรียกโว้ย
เออๆ ได้ยินแล้วถึงตื่นไง นักเรียนชายร่างสูงเจ้าของเสียงหาวอันดังสนั่น ก็ปีนขึ้นมาจากหน้าต่าง หันมามองชายหนุ่มที่ยืนอยู่หน้ากระดาน
หัวหน้าคือผู้ที่ฝูงลิงเชื่อฟังแล้วคนนั้นก็คือผมเองคร๊าบ ..ทำให้ผมตื่นจากการหลับใหลได้นี่ อาจารย์ใช้ได้เลยนะ นักเรียนชายร่างสูงเดินเข้าไปใกล้เอกอรินทร์
ใครเค้าเชื่อฟังเอ็งกันว่ะ ไอ้โจ นักเรียนในห้องส่งเสียงแซวคัดค้าน
เธอเป็นหัวหน้าห้องใช่ไหม เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกๆ
ลงไปหลับที่นอกหน้าต่างน่ะ ไม่กลัวตกลงไปเหรอไง เอกอรินทร์พูดพร้อมกับส่งสมุดรายชื่อให้หัวหน้าห้องเช็คชื่อ
ห่วงผมเหรอคร๊าบ จารย์ เด็กหนุ่มยิ้มกว้าง
วีด วิ้ว โจจะจีบอาจารย์เหรอว่ะ เพื่อนๆส่งเสียง
เฮ้ย เงียบไปเลยไอ้เพื่อนลิงทั้งหลาย เป็นเด็กดีต้อนรับอาจารย์ใหม่หน่อย จะเช็คชื่อล่ะนะ
นพพล อ้าว ไอ้นพมันยังไม่มาอีกเหรอว่ะเนี่ย หัวหน้าขานชื่อนักเรียนในห้อง
อยู่นี่ โทษทีที่มาช้า
เด็กหนุ่มร่างสูงโปร่ง เดินเข้ามาในห้อง มองหน้าเอกอรินทร์ ด้วยสายตาพิจารณา
อาจารย์ใหม่ เด็กหนุ่มคิดแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะข้างๆธณ
มาสาย เป็นอะไรหรือเปล่า นพพล อาจารย์ฝึกสอนถามอย่างห่วงๆ
จารย์ ถ้าเป็นอะไรหมายถึงไม่สบายหรือเกิดอุบัติเหตุล่ะก็ ไม่มีซะหรอก อย่าห่วงคนอื่นนอกจากผมสิครับ โจส่งเสียงอ้อนออด
ฉันก็ห่วงเท่ากันทุกคนนั่นแหละนะ
เอกอรินทร์มองไปที่นพพลเพื่อรอคำตอบเหตุผลที่มาสาย แต่เด็กหนุ่มไม่ได้สนใจกลับมองออกไปนอกหน้าต่าง .เอกอรินรู้สึกไปเองหรือเปล่านะ ว่าเห็นแววตาเศร้าๆและหมดหวังแฝงอยู่ลึกๆในสายตาคู่นั้น ที่ตอนนี้หันกลับมามองเขาเมื่อรู้สึกตัวว่าถูกจ้อง
ผมว่าผมชักชอบอาจารย์แล้วซิ
โจพูด ไม่พูดเปล่าจับมืออาจารย์ใหม่ขึ้นมาประทับจูบก่อนเดินไปนั่งที่ของตน เป็นผลให้นักเรียนในห้องส่งเสียงโฮ่ร้องแซว เซ็งแซ่ไปทั้งบริเวณ
อะไรนะ!!!! ให้ตายเหอะโรบินนี่มันเรื่องอะไรกัน อาจารย์หนุ่มส่งเสียงตะโกนในใจ
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย!
ไม่ใช่เลย ไม่ได้ล้อเล่น อาจารย์ของเราจะรู้ไหมน้า ว่า หัวหน้าห้อง15จอมแซบ พูดคำว่า ชอบ ออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังและมองเขาด้วยสายตาจริงจังอีกต่างหาก
โปรดติดตามตอนต่อไป
ช่วยติชมกันมาหน่อยน่ะค่ะ [email protected]