ตอน 3
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป
เฮ้อ .. เมื่อไรเจ้าบ้าดีนจะกลับมาซะทีฟะ หายไปตั้งอาทิตย์แล้วนะเนี้ย
พอพูดเสร็จมีนก็ลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วออกจากบ้านไปเพื่อไปซื้ออาหารเย็นเพื่อรอดีนกลับมาเหมือนกับทุกวัน
นี่เธอดูซิว่านั้นใช่มีนรึเปล่า
ใช่ ใช่จริงๆด้วยละเธอไหนเห็นเขาบอกว่าตายไปนานแล้วไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ๆ นั้นมันอีกคนต่างหาก มีนต่างหากที่ตาย ส่วนคนนั้นชื่อดีน เขานะเอาแต่เก็บตัวอยู่ในบ้านเห็นมีคนบอกว่าเสียใจมากก็เลยไม่ยอมรับความจริงละเธอ
เออ คุณป้าครับเห็นมีนของผมไหมครับ ดีนเดินเข้าไปถามคุณป้าช่างเมาทธ์ทั้งสองที่คุยเรื่องของเขาอยู่
มีน .มีนคนที่ตายเอ้ย..เออไม่เห็นเลยจ๊ะ
มีอะไรเหรอจ๊ะ ดีนทะเลาะกันเหรอถึงต้องออกมาตามหาเนี่ย ป้าอีกคนหนึ่งพูดถามขึ้น
อ้อ เปล่าครับคือว่าอยู่ดีๆมีนก็แปลกไป เอาแต่พูดว่าตัวเองชื่อโชเน็นๆ อะไรนี่แหละครับ
อืม โชเน็นงั้นเหรอ
ครับคุณป้ารู้จักเหรอครับ
ก็ จ๊ะแล้วถ้าดีนเจอเขาแล้วจะทำอะไรเขาเหรอ
ก็นิดหน่อยฮะ อยากรู้ว่าเขาทำอะไรมีน ทำให้มีนอออกจากบ้านไป
อืมมมม งั้นถ้าป้าเจอป้าจะบอกเรื่องของดีนกับเขาละกันนะ
ครับขอบคุณมากฮะคุณป้า แล้วดีนก็บอกลาคุณป้าทั้งสอง
ตึกๆๆๆๆๆ เอี้ยดดดดด ปัง โครมมมม ตูม จ๊ากกกก โชเน็น
เฮ้ย มีอะไรเหรอแม่ ทำเสียงดังโครมครามใหญ่เชียวนะ
แล้วจะไม่ให้ข้าทำเสียงดังได้ไงละก็ข้ารีบนี่หน่า
รีบเรื่องอะไรเหรอ แม่
ก็เรื่องของเจ้าไงละเจ้าลูกเลวววว
หาเรื่องข้างั้นเหรอแล้วข้าไปทำอะไรให้ละถึงมาว่าข้าแบบนี้ละแม่ก็
เจ้านะไปทำอะไรดีนนะทำไมเขาถึงรู้จักชื่อของเจ้าได้ แล้วเท่าที่ข้าจำได้นะเจ้าไม่เคยพบเขาเลยไม่ใช่เหรอแล้ว..ทำไม
แหมมม แม่ก็เวลาข้าจะไปทำความรู้จักใครข้าต้องบอกให้แม่รู้ทุกครั้งรึไงกัน ข้าก็มีสิทธิ์ของข้าเหมือนกันนะข้าจะไปรู้จักใครที่ไหนแม่ไม่เห็นจะต้องรู้ก็ได้นี่หน่า
เรื่องนั้นมันก็จริงอยู่หรอกว่ามันเป็นเรื่องของเจ้า แต่ว่าดีนเขาเป็นคนพิเศษที่ข้าไม่อยากให้เขามารู้จักกับคนยังเจ้าไงละ
หา นี่แม่พูดดีๆ หน่อยซิข้าเป็นลูกของท่านนะทำไม จะให้ดีนมารู้จักกับคนยังข้าแล้วผิดตรงไหนงั้นเหรอ
ก็เจ้านะชอบทำตัวแบบเนี่ยแต่ดีนเขานะ ออกจะเหมือนเทวดาขนาดนั้นข้าก็เลยไม่อยากให้ไปรู้จักกับคนยังเจ้าไงละ
เฮ้ย ทำไมแม่พูดเงี่ย แม่เนี่ยน้า ไม่เคยจะเข้าข้างข้าซะที ข้าชักจะอิจฉาดีนซะแล้วซิ
เดียวๆๆๆ แล้วสรุปมันเป็นไงกันแน่ข้าอยากรู้ทำไมดีนถึงรู้จักเจ้าแล้วทำไมเขาต้องหาว่าเจ้าเป็นคนเอามีนของเขาไปซะละ
เออ เรื่องมันก็ยาวพอสมควรละนะท่านจะฟังข้าไหมละ
เอาฟังก็ฟังไหนลองเล่ามาซิข้าจะฟัง
เรื่องมันมีอยู่ว่า .
แล้วในที่สุดโชเน็นก็เล่าเรื่องการพบกันของโชเน็นและดีนจบ
อืมมมม ข้าว่ามันกลายเป็นเรื่องที่เข้าใจยากไปซะแล้วซิ แล้วทีนี้เจ้าจะทำไงละ
ข้าก็ยังไม่รู้เลย แล้วแถมข้ายังออกมาจากบ้านหลังนั้นอีกแล้วทีนี้ถ้าข้ากลับไป ข้าจะยังเป็นมีนของเขาอยู่รึเปล่านะ
ข้าว่าไม่หรอกนะ ข้าว่าถ้าเจ้ากลับไปตอนนี้เจ้าอาจจะกลายเป็น โจนที่ลักพาตัวมีนไปมากกว่า
นี่แม่ ทำไมท่านถึงไม่ให้กำลังใจข้าบ้างละ ดูพูดเข้า
เอาเหอะนาไงๆ เจ้าก็ลองกลับไปดูก่อนละกันนะ เพื่อจะมีอะไรเกิดขึ้นมั่งไง
งั้นก็ได้ข้าจะลองกลับไปดูก็ได้นะ
ดีแล้ว ๆ เจ้ารีบไปเถอะ
งั้นข้าไปละนะ บายแม่
แล้วโชเน็นก็เดินกลับไปที่บ้านของดีน เขาอยากจะลองดูว่าคราวนี้ดีนจะจำเขาได้หรือไม่ เพื่อว่าถ้าคราวนี้ยังเป็นมีนอยู่ละก็เขาจะไม่โผล่มาให้ดีนเห็นอีกเลย
กลับมาที่บ้านของดีน
ปัง เสียงประตูดังขึ้น
ดีนข้ากลับมาแล้ว
อา มีนเจ้ากลับ
ดีนต้องหยุดคำพูดไว้เพียงแค่นั้นเมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาไม่ใช่มีน
เจ้าเป็นใคร ดีนถาม
ข้า ข้าชื่อ
ชื่ออะไรก็บอกมาซิ เป็นอะไรลืมชื่อของตัวเองรึไงกัน
เปล่านะ ข้าไม่ได้ลืมซักหน่อย ข้าชื่อโช.. โชเน็นหยุดคิดก่อนที่จะพูดชื่อตัวเองออกไป
ข้าจะบอกดีไมน๊า แล้วถ้าข้าบอกไปแล้วเขาจะรับได้รึเปล่า
โชเน็นก็ได้แต่คิดจนไม่รู้ว่าเขาควรจะทำยังไง
เฮ้ เป็นอะไรเหรอยืนหลับรึไง ดีนเข้ามาถามเมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ตรงหน้านิ่งไปนาน
ข้าไม่เป็นอะไรหรอกแค่คิดอะไรนิดหน่อย
เหรองั้นก็ดี แล้วสรุปเจ้าชื่ออะไรละเนี่ย
ข้าชื่อโช โชเน็นตอบชื่อตัวเองไปแค่นั้น
โชงั้นเหรอ ดีนถาม
ใช่ชื่อโช
งั้นโช เจ้ามาทำอะไรที่บ้านของข้างั้นเหรอ เท่าที่จำได้ข้าไม่เคยรู้จักคนชื่อโชเลยนะ
เออ ข้า
ทำไมเหรอ
อ้อ ข้าเป็นนักเดินทางที่บังเอิญผ่านมานะ(เป็นวิธีแก้ตัวที่แย่มาก)
แล้วทำไมเจ้าต้องเข้ามาในบ้านของข้าด้วยละ
เออ ก็..คือว่าตอนนี้ข้ายังไม่มีที่พักแล้วนึกว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านร้าง ข้าก็เลยมาสำรวจดูเพื่อคืนนี้ข้าจะได้พักที่นี่ไง (โชเน็นแก้ตัวน้ำขุ่นๆ)
งั้นเหรอ.. แต่เสียใจด้วยนะที่บ้านนี้ไม่ใช่บ้านร้างอย่างที่เจ้าหวังไว้บ้านหลังเป็นบ้านของข้าเองเพราะฉะนั้นเจ้าก็ออกไปได้แล้ว ดีนตอกกลับ
ว้าแย่จังแหะ งั้นวันนี้ข้าคงต้องนอนกลางป่าซแล้วละมั่ง โชเน็นพยายามพูดเพื่อให้ดีนเห็นใจ
.. ดีนไม่ได้ตอบอะไรได้แต่ยื่นมองอยู่เฉยๆเหมือนจะรู้ว่าคนๆนี้ต้องการอะไร
ว้าแย่ละซิท่าท่างเจ้านี้จะใจแข็งน่าดูเลยแฮะ แล้วเราจะทำไงดีละเนี่ยงั้นคงต้องใช้ไม้ตายสุดท้ายซะแล้ว
ตึง โชเน็นแกล้งทำเป็นว่าเป็นลมไป
เฮ้ย เป็นไรไป เมื่อดีนเห็นว่าคนที่ยื่นอยู่ตรงหน้าลมไปก็ตกใจก็เลยรีบวิ่งเข้ามาดู
เฮ้ยเจ้าเป็นอะไรไปนะเฮ้ย ดีนพยายามเรียกคนที่กำลังแกล้งเป็นลมอยู่
สำเร็จคิดแล้วว่าต้องได้ผลเพราะเจ้านี้มันเป็นคนอย่างนี้แหละเพราะฉะนั้นข้าอาจจะทำสำเร็จก็ได้ โชเน็นแอบคิดแผนอยู่ในใจและกำลังจะเริ่มแผนต่อไป
15 นาทีผ่านไป
อือ .. โชเน็นเริ่มขยับตัวเพราะเวลานอนอยู่เฉยนานๆแล้วมันเมื่อย
เออ ข้าเป็นลมไปงั้นเหรอ
ใช่เจ้าเป็นลมไปได้ซักพัก เจ้าเป็นอะไรไปงั้นเหรอ ดีนถามด้วยความเป็นห่วง
อือข้า เออ คือว่าหลายวันนี้ข้าเดินทางมาแล้วก็นอนอยู่แต่ในป่าก็เลยนอนไม่ค่อยเต็มที่เพราะในป่ามันมีสัตว์หรือพวกปิศาจกับโจรป่าเยอะหน่ะ ก็เลยเป็นลมอยู่บ่อยๆ หวังว่าเจ้าคงจะไม่เดือดร้อนนะ
โชเน็นพยายามหาเรื่องมาเป็นขออ้างเพื่อให้ตัวเองดูน่าสงสารเข้าไว้เพื่อว่าดีนจะเห็นใจขึ้นมาบ้าง
งั้นเหรอ อืมเป็นนักเดินทางนี้ก็ลำบากเหมือนกันเนอะแต่ว่าบ้านของข้าก็ไม่ใช่โรงแรมที่จะให้คนอื่นมาพักอยู่ ฟรีๆ ซะด้วยซิ
งั้นข้าจะทำงานผ่าฟืนหรือไม่ก็ทำงานอย่างอืนเพื่อแลกกับที่พักก็ได้ โชเน็นพยายามพูดเพื่อให้ดูว่าตัวเองมีประยชน์เพื่อเขาจะเห็นใจขึ้นมาบ้าง
นั้นซิเนอะหาคนมาทำงานให้ถ้าจะมีประโยชน์เหมือนกัน..เราจะได้ไม่เหนื่อย
(ทำไม่ดีนช่างเป็นคนที่เห็นแก่ตัวและก็ใจดำขนาดนี้นะ : คนเขียน) .
ตกลงนายจะอยู่ที่นี้ก็ได้แต่อย่าลืมต้องทำงานเพื่อแลกที่พักละถ้าเจ้าไม่ทำขึ้นมาละก็เมื่อถึงตอนนั้นก็ลาก่อนเลยละกัน
ดีนพูดเชิงขู่ผู้ที่จะมาอยู่ใหม่
ตกลง ข้าจะทำงานทุกอย่างเจ้าไม่ต้องห่วง โชเน็นรับคำอย่างมั่นใจโดยที่ไม่รู้ว่าชะตากรรมของตัวเองจะเป็นเช่นไร
โปรดติดตามตอนต่อไป
แแนะนำติชมได้ที่ E-mail [email protected] เปลี่ยนแล้วนะคะ เพราะเลิกใช้อันเก่าไปแล้ว