ตอน 1
ณ ไมไนส
แง้ แง้ เสียงเด็กดังขึ้น
คลอดแล้ว คลอดแล้วฟิว เสียงหญิงแก่ดังขึ้น
จริงเหรอท่านหมอเป็นไงบ้าง ฟิว
เจ้าได้ลูกชาย แฝด หมอ
ลูกชายงันเหรอ แฝดด้วยเยี่ยมเลย แล้วเมียข้าละท่านหมอ
เมียเจ้านะเหรอ .. หมอ
เมียข้า เมียข้าเป็นอะไร ฟิว
เมียของเจ้านะเป็นคนร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เกิดแล้วยังต้องมาคลอดลูกแบบนี้อีกข้าว่า หมอ
อะไรท่านคิดว่าอะไร ฟิว
นางอาจจะป่วยไปตลอดหรือไม่ก็อาจจะตาย หมอ
แล้วมีวิธีช่วยไม ท่านหมอมีไม ฟิวถามด้วยความร้อนใจ
เรื่องช่วย .. หมอ
ท่านพี่ ท่านพี่ มีเสียงเบาๆรอดออกมาจากห้อง
เมแกนเจ้าเป็นไงบ้าง ฟิวรีบวิ่งเข้ามาเพื่อดูอาการของเมแกน
ข้า .ข้าอยากเห็นหน้าลูกๆ เมแกน
ฟิวอุ้มลูกเข้ามาในห้องพร้อมกับยื่นให้เมแกน
ลูก..ลูกของข้า ข้าจะตั้งชื่อพวกเจ้าว่า ดีนและมีน เมแกนกอดลูกไว้ และส่งลูกให้กับหมอ
ท่านพี่.. เมแกนเรียก และฟิวก็เดินข้ามา มีอะไรหรือเมแกน ฟิวถาม
ท่านพี่ข้ารู้ตัวดีว่าอีกไม่นานข้าก็ต้องจากลูกไปเพราะ ฉะนั้นข้าอยากจะให้ท่านดูแลพวกเขาในส่วนของข้าด้วย
แล้วเสียงของเมแกนก็เงียบลงพร้อมกับลมหายใจที่หายไป
ไม่ .ไม่ ทำไมละทำไมเจ้าต้องจากข้าไปด้วยเมแกนแล้วชีวิตของข้าละจะทำยังไง..เมแกน ฟิวร้องออกมาสุดเสียงพร้อมกับน้ำที่ไหลออกจากตา
เขานิ่งไปพักใหญ่แล้วเดินไปหาลูกแล้วพูดว่า ไม่เป็นไรนะนับจากนี้ไปพ่อจะดูแลพวกเจ้าจะะดูแลในส่วนของเมแกนและจะดูแลพวกเจ้าให้ดีที่สุดเพราะพวกเจ้าคือสิ่งสุดท้ายที่เมแกนเหลือไว้
เมื่อเวลาผ่านไปเด็กทั้งสองโตขึ้นเป็นเด็กหนุ่มที่มีผมสีน้ำตาลอ่อนยาวประบ่าตาสีน้ำตาลปากสีแดงเรียวบางที่ขับผิวขาวเนียนของเขา และเพราะร่างที่เพรียวบางของเขาทำให้มีคนทักผิดเสมอว่าเป็นผู้หญิง คนทั้งหมู่บ้านเรียกเขาว่า คู่แฝดเทวดา เพราะรอยยิ้มของพวกเขาช่างสดใสและงดงามเปรียบเสมือนเทวดา
คืนหนึ่ง
ดีน ..มีน ฟิวเรียกเด็กทั้งสอง
ครับท่านพ่อ ดีนและมีนพูดขึ้นพร้อมกันและเดินเข้าไปหาฟิว
พวกเจ้านี้ช่างเหมือนเมแกนจริงๆ รวมทั้งรอยยิ้มนี้ด้วยพ่อรักพวกเจ้ามากนะและพวกเจ้าก็โตพอที่จะอยู่ได้ด้วยตัวเองแล้ว อย่างนี้พ่อก็หมดห่วง ฟิวพูด
หมดห่วงท่านพ่อพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง มีนถาม
นั้นสิท่านพ่อหมายความว่ายังไง ดีนถาม
พ่อมีเรื่องที่จะบอกพวกเจ้าเพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วฉะนั้นตอนนี้จึงเป็นโอกาสสุดท้ายที่พ่อจะได้อยู่กับพวกเจ้า
อะไรทำไมละท่านพ่อ มีนถาม
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่พ่อจะอยู่บนโลกนี้ ฟิวพูดพร้อมกับกอดลูกทั้งสองไว้
ทำไมละ ดีนถาม
โรคที่พ่อเป็นอยู่นี้ถ้าพ่อยังอยู่ในหมู่บ้าน คนในหมู่บ้าก็จะติดโรคนี้ไปด้วย มีทางเดียวคือพ่อจะต้องไป
ลาก่อนลูกที่ข้ารัก ลาก่อนสิ่งที่รักสิ่งสุดท้าย พอพูดจบฟิวก็เดินออกจากบ้านไปและหายเข้าไปในความมืด
ท่านพ่อ มีนตะโกนเรียกสุดเสียงแต่พ่อก็ไม่แม้แต่จะหันมาหาพวกเขาและมีนก็หันไปหาน้องชายที่ได้แต่นั่งเงียบ
มีนก็ได้เห็นใบหน้าที่อาบน้ำตาของดีน
ดีนอย่าร้องไห้สิเจ้ายังมีพี่อยู่ทั้งคนนะ ข้าจะปกป้องและคุ้มครองเจ้าเอง มีนพูด
พี่ .แต่ท่านพ่อนะ ท่านพ่อ ดีนพูดด้วยเสียงสะอื้น
ไม่เป็นไรดีน คนเราเกิดมาก็ต้องตายขึ้นอยู่กับว่าจะช้าหรือเร็วเท่านั้น ไม่ต้องร้องไห้นะ ข้าจะดูแลเจ้าเอง มีนพูดพร้อมกับกอดน้องไว้
หลังจากวันนั้นผ่านไปสองเดือนแล้วแต่ก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง มีนและดีนทำงานอย่างหนัก เพื่อให้ลืมเรื่องเศร้าที่ผ่านมา และยังได้รับความช่วยเหลือจากคนในหมู่บ้านที่แสนใจดีคอยช่วยเมื่อทั้งสองลำบากเสมอ วันเวลาผ่านไปนานบาดแผลในใจของทั้งสองเริ่มดีขึ้นทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี พวกเขาทั้งสองใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ทั้งสองอยู่ด้วยกันมา 16 ปีแล้วและวันนี้เป็นวันเกิดของพวกเขาทั้งสองเป็นวันที่พวกเขาอายุ 16 วันนี้ดีนพามีนเข้าไปในป่าเพื่อหาของมาฉลองกัน
อ๊าาาาาาา
อะไรเกิดอะไรขึ้นดีน
ปิศาจ มีนปีศาจมาละ ดีนร้องอย่างตกใจ
หนีเร็วดีน มีนตะโกนบอก
ข้าลุกไม่ไหว มีนหนีไปเถอะ
โถเว้ย มีนกระโดดเข้าไปผลักตัวมีนให้กระเด็นไปอีกทาง
อ๊ากกกกก เสียงนั้นเป็นเสียงที่มีนร้องอย่างเจ็บปวดเมื่อถูกข่วนเข้าที่หน้าอก ผิวขาวเนียนเปื้อนเลือดสีแดงสด
มีนนน ดีนร้องด้วยความตกใจเมื่อเห็นเช่นนั้น
หยุดนะ เจ้าปีศาจ เสียงใครคนหนึ่งพูดขึ้น
ชายคนนั้นโผล่มาพร้อมกับดาบเล่มใหญ่ชี้ไปทางปีศาจ พอปีศาจเห็นเช่นนั้นก็หายไปในป่า
เจ้าเป็นไงบ้าง ชายหนุ่มถาม แต่ดีนไม่ได้สนใจชายผู้นั้นเลย
มีม มีน เสียงดีนดังขึ้นข้างมีน
ข้าขอโทษ มีนข้าขอโทษ เพราะข้าเจ้าถึง . ดีนร้องไห้อย่างเจ็บปวดพร้อมกับช้อนร่างเปื้อนเลือดของมีนขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน
อย่า ..อย่าร้องไห้สิดีน จำเรื่องที่ข้าพูดก่อนที่พ่อจะไปได้รึเปล่า มีนพูดพร้อมกับเอามือที่เปื้อนเลือดจับหน้าสีขาวของดีน
จำได้ จำได้สิมีนเรื่องที่เจ้าพูดข้าไม่เคยลืมเลย
ข้าได้ทำเช่นนั้นแล้วนะดีน ข้าได้ปกป้องเจ้าแล้วนะ ข้าอยาก ให้เจ้าดูแลตัวเองและอย่าได้เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นจงรู้ไว้ว่าสิ่งที่ข้าทำให้เจ้านั้นข้าไม่ได้ ทำไปเพราะหน้าที่ แต่ข้าทำไปเพราะข้ารักเจ้านะดีน . มีนได้สิ้นลมเสียแล้ว และสิ่งที่เขาเหลือไว้ คือความเจ็บปวดแสนสาหัส ที่ดีนได้รับ
ไม่ ..มีนทำไม ทำไมเจ้าจะต้องจากข้าไปอีกคน ข้า ข้าไม่เหลือใครอีกแล้ว มีน มีน เจ้าเป็นส่วนหนึ่งของข้านะ ถ้าเจ้าไม่อยู่แล้ว แล้วข้าจะอยู่ไปเพื่ออะไร มีนนนนน น้ำตาอาบแก้มทั้งสองของดีน
พอแล้วละ ข้าได้รับมาเกินพอแล้วนะ มีนข้ารับไม่ไหวอีกแล้ว ข้าทนไม่ไหวอีกแล้วในเมื่อ แม้แต่เจ้ายังจากข้าไปข้าก็คงไม่จำเป็นที่จะมีชีวิตอยู่แล้วละ ดีนพูดพร้อมกับหยิบมีดสั้นในกระเป๋าออกมาเพื่อฆ่าตัวตาย
เฮ้ย เฮ้ย อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ ชายหนุ่มพูดพร้อมกับใช้มือกำใบมีดที่กำลังฆ่าตัวตาย
เจ้า เจ้าทำอะไรนะ ขวางข้าทำไมข้าอยากตาย ดีนพูดแล้วหันไปมองหน้าชายหนุ่ม
เจ้าเป็นใคร ดีนถาม
โธ่เว๊ย เรารึอุตส่าห์ช่วย ข้าชื่อโชเน็น บังเอิญผ่านมา พอดีได้ยินเสียงคนก็เลยมาดู ก็เห็นเจ้านี้แหละ
ทำไมเจ้าถึงมาช้าอย่างนี้
เอ๊า อะไรกันวะคนอุตส่าห์ช่วย เออ ไปกันเถอะ
ไม่ ข้าจะอยู่ที่นี้อยู่กับมีน
เขาเป็นคนรักเจ้าเหรอ โชเน็นถาม
ไม่ใช่ มีน นะมีน..เป็นส่วนหนึ่งของข้า เป็นสิ่งเดียวที่ข้าเหลืออยู่ ดีนพูดพร้อมกับร้องไห้ขึ้นมาอีก
อ๊าว ไม่ใช่คนรักแล้วเป็นอะไรละที่นี่
มีนนะเป็นสิ่งสำคัญที่สุดของข้า
รู้แล้ว รู้แล้ว แล้วมันอะไรละ
เป็นพี่ข้าไงละ ดีนโกรธ
อํอ พี่นี้เองแต่ทำไมหน้าเหมือนกันยังกับแกะละ อํอ นึกออกแล้วพวกเจ้าคือคู่แฝดเทวดาที่เขาร่ำลือนี้เอง
เจ้าทำอะไรนะ โชเน็นถามเมื่อเห็นดีนทำอะไรแปลกๆ
ฝังศพไงละเจ้าโง่ ดีนพูดด้วยความโกรธและก้มหน้าทำต่อไป
โชเน็นเข้าใจว่าดีนรู้สึกยังไงจึงเลิกถามและมองอยู่ห่างๆ แต่กลับคิดในใจว่า ผู้ชายบ้าอะไรว่ะ หน้าเหมือนผู้หญิงตัวก็เล็กนิดเดียวเอง .แล้วเวลาร้องไห้นี้สุดๆ เลยแหะ โชเน็นตบหน้าตัวเองเบาๆ เพื่อเตือนสติ และเมื่อเห็นว่าดีนฝังศพเสร็จแล้วจึงพูดขึ้นว่า ไปกันเถอะเพราะถึงเจ้าจะอยู่ที่นี้ต่อไปเขาก็คงไม่ฟื้นขึ้นมาหรอก
แล้วจะไปไหน ดีนถามด้วยเสียงสะอื้น และมองหน้าโชเน็นด้วยตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา
โอยยย อะไรจะน่ารักขนาดนี้วะผู้ชายเนี่ย (ความคิดของโชเน็น)
กะก็ออกจากป่านี้ไงแล้ว..แล้วก็ไปบ้านข้าเพื่อล้างเลือดที่เลอะเจ้าไง บ้านข้าอยู่ใกล้นิดเดียวเอง โชเน็นตอบพร้อมกับก้มหน้าเพื่อหลบความอาย
ขอโทษนะข้าพึ่งจะรู้จักเจ้าและข้าก็ยังมีเรื่องที่ต้องทำอีกมาก เพราะฉะนั้นเจ้าไปก่อนเถอะเมื่อถึงเวลานั้นเจ้าค่อยมารับข้านะ ดีนพูดแล้วก็บอก ขอบใจ
แล้วโชเน็นก็เดินกลับไป แต่ก่อนที่เขาจะเดินจากไปเขาเดินเข้ามาหาดีนแล้วเพื่อเช็ดน้ำตาที่อาบแก้มของดีนหลังจากนั้นก็ลูบหัวแล้วพูดว่า เมื่อเจ้าพร้อมและหายเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น และพร้อมที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ เมื่อวันนั้นมาถึงข้าจะมารับเจ้า ไปละ แล้วชายหนุ่มก็เดินหายเข้าไปในป่า
โปรดติดตามตอนต่อไป
จากคนเขียน; เป็นไงบ้างคะนี้เป็นนิยายเรื่องแรกถ้ามีอะไรก็แนะนำติชม ได้นะค่าาาา E-mail ; [email protected]