...... SWEET CHRISTMAS ......
Love Mode Fan Fiction by PPK
ใกล้คริสต์มาสมาทุกทีแล้วอีกไม่กี่วันแล้วสินะ หนุ่มน้อยอิซุมิคิดพลางเดินดูของขวัญคริสต์มาสที่จะซื้อให้คนรักปีที่แล้วให้ถ้วยชา ปีนี้เลยยังตัดสินใจไม่ได้สักทีว่าจะเอาอะไร เขาเดินดูมาเรื่อยๆจนกระทั่งมาถึงร้านกิ๊ฟช๊อฟเปิดใหม่แห่งหนึ่ง เด็กหนุ่มมองร้านอย่างสนใจแล้วเปิดประตูเข้าไปข้างในทันที
" เชิญครับ ต้องการสินค้าแบบไหนเชิญเลือกตามสบายเลยนะครับ หรือสนใจอยากถามอะไรก็ได้นะครับ " มาสเตอร์หนุ่มยิ้มแย้มแจ่มใสทักทายอิซุมิที่ทำหน้าอิหลักอิเหลื่อ
"เอ่อ ขอบคุณฮะ คือ ผมกะว่าจะมาดูก่อนน่ะฮะ ยังไม่รู้เลยว่าอยากได้อะไร " มาสเตอร์ยิ้มอย่างนึกเอ็นดูเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะบอกออกไป
" ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องรีบร้อน ค่อยๆดูไปก่อน แล้วค่อยตัดสินใจก็ได้ครับ " แล้วมาสเตอร์ผู้ใจดีก็เดินไปดูลูกค้าอีกทางที่กำลังต้องการจะจ่ายเงิน
อิซุมิถอนหายใจก่อนจะเดินดูของคิดในใจ 'คุณทากามิยะจะอยากได้อะไรน๊า เอาไว้วันนี้ลองไปหลอกถามสักหน่อยดีกว่า ' อิซุมิเดินดูของได้สักพักก็ออกจากร้านไป เขาไม่ได้ซื้ออะไรเพราะยังตัดสินใจไม่ได้นั่นเอง
"นาโอยะ เฮ้ นาโอยะ " เสียงเรียกจากเพื่อนจากด้านหลังทำให้เด็กหนุ่มต้องหันกลับมาหาต้นเสียงอย่างช่วยไม่ได้
"มีอะไรเหรอ " เจ้าเพื่อนตัวดีส่ายหน้าก่อนจะทำหน้าทะเล้นตอบ
"เปล่า เห็นนายจ้ำเอา จ้ำเอา เลยเรียกเท่านั้นล่ะ แล้วนี่นายจะรีบไปไหนล่ะ "
นาโอยะยิ้มกับข้อแก้ตัวของเพื่อน ตั้งแต่เขาได้พบอาโอเอะ เรจิ รอยยิ้มของเขาก็เริ่มปรากฏมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งพักหลังนี้ เขามองโลกในแง่ดีมากขึ้น ไม่ปิดกั้นตัวเองออกจากสังคมเหมือนก่อนอีก
"ไม่ได้ไปไหนหรอก ชั้นก็จะไปทำงานพิเศษเหมือนเดิมนั่นแหละ ถ้าไม่มีอะไรชั้นไปก่อนนะ" แล้วนาโอยะก็ลาเพื่อนเดินออกมา เขากำลังวางแผนที่จะหาซื้อของขวัญคริสต์มาสให้กับคนรักของเขา ขณะที่กำลังจะข้ามถนนนั่นเอง นาโอยะก็ได้ยินเสียงเรียกเขาอีกครั้ง
"นาโอยะคุง" เสียงนี้ คุ้นเคยมาก นาโอยะเหงื่อตก นึกภาวนาในใจขออย่าให้เจ้าของเสียงเป็นคนๆนั้นเลย แต่เมื่อเขาหันไปหาต้นเสียง ก็ต้องเหงื่อตกมากขึ้นเมื่อรู้ว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์จากไหนก็ช่วยเขาไม่ได้แล้ว เพราะเสียงนั้นมาจากบุคคลที่น่ากลัวที่สุด คิอิจินั่นเอง มาพร้อมกับองครักษ์หน้าทองฮารุโอมิที่ทำหน้าลำบากใจเหมือนท้องผูกมา 3 วันทุกครั้งเวลาที่คิอิจิทำอะไรแผลงๆ คราวนี้อะไรล่ะเนี่ย นาโอยะคิดอย่างปลงๆ ความจริงเขาก็รักและเคารพคิอิจิเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง แต่บางทีเขาก็กลัวคนๆนี้เหมือนกัน ก็เขามักจะโดนคิอิจิแหย่เอาบ่อยๆจนประสาทจะกินเป็นพักๆ แล้วนาโอยะก็สะดุ้งเฮือกจากภวังค์เมื่อคิอิจิเดินเข้าใกล้และถามอีก
"จะไปไหนเหรอ นาโอยะคุง" รอยยิ้มปานนางฟ้า แต่ไหงนาโอยะถึงได้รู้สึกว่าตัวเองตาลายเห็นหาง Devil งอกอยู่ข้างหลังคิอิจิล่ะเนี่ย
"เอ่อ จะไปทำงานพิเศษฮะ คุณคิอิจิกับคุณฮารุโอมิล่ะฮะ " นาโอยะยิ้มแหยๆตอบเสียงอ้อมแอ้ม คิอิจิมักจะมีอะไรให้เขาตกใจเสมอ แถมยังเป็นเหมือนผู้วิเศษที่รู้ใจชาวบ้านเขาไปหมด ทำเอาทั้งเขา เรจิและคู่อื่นๆปั่นป่วนกันไปหมด ไม่รู้ว่าฮารุโอมิไปทำอีท่าไหนเข้าถึงเข้ามาติดบ่วงคิอิจิเข้าชนิดถอนตัวไม่ขึ้นแบบนี้ แต่ยังไงทั้งสองคนนี้ก็เหมาะสมกันที่สุดน่ะแหล่ะ
คิอิจิยิ้มกับคำตอบของนาโอยะ เขาเดินเข้ามาใกล้แล้วโอบไหล่อย่างเอ็นดู ก่อนจะเอ่ย
" วันนี้ไม่ไปได้หรือเปล่าล่ะ ไปเป็นเพื่อนชั้นหน่อยสิ " รอยยิ้มราวกับราชินีผู้ทรงอำนาจ ไฉนเลยนาโอยะจะปฏิเสธได้ จึงพยักหน้าช้าๆ
" ก็ได้ฮะ แต่ผมขอโทรไปลางานก่อนนะครับ " ว่าแล้วก็เดินไปที่ตู้โทรศัพท์ใกล้ๆ
คิอิจิและฮารุโอมิมองตามเด็กหนุ่มที่กำลังโทรศัพท์อยู่ แล้วร่างสูงก็หันมาถามคนข้างๆ
" จะไปไหนเหรอ คิอิจิ " คนตัวเล็กข้างๆหันมามองแล้วยิ้มตามแบบฉบับ มาแล้วสัญญาณอันตราย ฮารุโอมิกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ เหงื่อไหลซิก งานนี้นาโอยะคงไม่พ้นโดนคิอิจิเอาไปเล่นแน่ แล้วก็นึกถึงเจ้านายของบ้านอาโอเอะอีกคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่ที่ B&B 'โทษทีนะ อาโอเอะ '( ที่ช่วยนาโอยะจากเงื้อมมือมาร??ไม่ได้ )
ขณะนั้นเอง ที่ B&B ห้องทำงานโอนเนอร์
" ฮั๊ดเช่ย " ร่างสูงที่นั่งตรวจงานเอกสารอยู่ จู่ๆก็จามขึ้นมาอย่างสุดทน ทำเอาเลขาหน้าหวานหันมาอย่างรวดเร็วแล้วถามอย่างเป็นห่วง
" เป็นอะไรไปครับ ไม่สบายเหรอครับ " เรจิ หันมามองเลขาก่อนที่จะบอกปัด
" เปล่า ไม่ได้เป็น แต่อยู่ดีๆก็จาม ไม่มีอะไรหรอก " แต่ในใจคิดแล้วว่าต้องมีอะไรแน่(มีจริงๆแหละสุดที่รักตกไปอยู่ในมือเจ้าพี่ชายจอมแสบแล้ว) อาโอเอะ เรจิ เริ่มกระวนกระวาย รู้สึกคิดถึงคนรักตัวน้อยจับใจ แต่ก็ยังปั้นหน้าเฉย ทำงานต่อไป
โดยมีสายตาของคิชิม่ามองอย่างสงสัยแกมเป็นห่วงเจ้านาย
ตัดกลับมาที่นาโอยะ คิอิจิ และ ฮารุโอมิอีกครั้ง คิอิจิกำลังต้อนลูกแมวน้อยของเรจิอยู่อย่างสนุกสนาน พาเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ โดยให้เหตุผลว่าอยากจะซื้อของขวัญคริสต์มาส แล้วก็ชวนนาโอยะเลือกดูของให้อาโอเอะด้วย น่าสงสารนาโอยะคุงนี่คงต้องเป็นของเล่นให้คิอิจิอีกหลายชั่วโมง
ที่บ้านทากามิยะ...
"อิซุมิ อาหารเสร็จแล้วนะ มากินกันเหอะ " เสียงเรียกจากห้องครัว ทำให้พ่อหนูร่างบาง เงยหน้าจากสมุดการบ้านที่ตัวเองคร่ำเคร่งอยู่ตั้งแต่มาถึงขึ้นมา
"ไปเดี๋ยวนี้แล้วฮะ" แล็วก็ลุกวิ่งตื๋อไปที่ครัวทันที
"อิซุมิ คริสต์มาสนี้ มาฉลองด้วยกันนะ" ทากามิยะ ชวนขึ้นขณะที่ทานอาหาร อิซุมิ เงยหน้าขึ้นมองเขา ทำท่าคิด เหมือนจะปฏิเสธ แต่ไม่มีทางหรอก ปีที่แล้วก็เกิดเรื่องจนต้องฉลองช้าไปวันนึง แต่ไงก็ต้องรักษาฟอร์มไว้ก่อน
"ดูก่อนฮะ" แต่เมื่อเห็นคนรักทำหน้าหงอย หนุ่มน้อยก็ต้องรีบพูดต่อ
"อย่าพึ่งหงอยสิฮะ ปีที่แล้วผมก็มานี่นา" คนรักหนุ่มยิ้มออกมาได้ แล้วก็ขยับเข้ามาหอมแก้มอย่างชื่นใจ
"ดีใจจัง" หนูน้อยหน้าแดงแป๊ด และฟอร์มเดิม พลั่ก! อัดเข้าให้ตูมเบ้อเริ่ม ทากามิยะ ช่างเป็นผู้ชายที่ไม่รู้จักเข็ดหลาบซะเลย จริงๆนะก็รู้ทั้งรู้ว่าทำแบบนี้ทีไรเป็นต้องโดนอัด ก็ยังทำอยู่ได้ ทนมือทนไม้จริงๆ
"เจ้าบ้า ทำไรฟะ กินข้าวอยู่นะ " อิซุมิแผดเสียง ทากามิยะ ได้แต่ยิ้มแหยๆ
"โธ่ อิซุมิก็ ชั้นดีใจนี่นา " เห็นรอยยิ้มแบบนี้อิซุมิก็อดที่จะใจอ่อนไม่ได้ซะที
"แต่ผมอาจมาช้าหน่อยนะฮะ " ทากามิยะยิ้มแทนคำตอบ เขารอได้เสมอ ขอเพียงแค่มาก็ดีใจแล้วล่ะ
******----*****---******-----******----*******
"กลับมาแล้วครับ" นาโอยะเปิดประตูเข้าบ้านมา เจ้าแมวน้อยก็วิ่งมารับทันทีแล้วเข้าคลอเคลียพันแข้งพันขาไม่ห่าง
นาโอยะยิ้มน้อยๆก่อนจะอุ้มมันขึ้นมา
"ว่าไง วันนี้ซนหรือเปล่า ฮึ" เจ้าแมวน้อยทำตามบ้องแบ๊ว ร้อง เหมียวเหมือนจะตอบว่าไม่ได้ดื้อ
"กลับช้านะ ไปไหนมา " เรจิ ถามขณะที่ยกจานอาหารออกมา นาโอยะรีบวางแมวน้อยและกระเป๋าลงเพื่อช่วยคนรักจัดโต๊ะอาหาร
"ว่าไง ไปไหนมา ยังไม่ตอบเลยนะ " เรจิหน้าบึ้งถามอีก ขณะที่นั่งทานข้าว นาโอยะเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะตอบเสียงเบา
"เอ่อ พอดีเจอคุณ คิอิจิ กับคุณ ฮารุโอมิ ฮะ เลยไปธุระด้วยกันนิดหน่อย "
เรจิทำหน้าหน่ายเมื่อได้ยินชื่อพี่ชายตัวแสบ นี่คงพาไปเที่ยวไร้สาระอีกล่ะสิแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร
"เหรอ " แค่นั้นแล้วก็ทานข้าวต่อ
" เอ่อ คุณอาโอเอะฮะ " นาโอยะ เรียกขึ้นมาก่อนที่เรจิจะออกจากบ้านเพื่อไปทำงาน
"หือ อะไร" ร่างสูงหันมา นาโอยะรวบรวมความกล้าอย่างมากกว่าจะเอ่ยปากได้
"เอ่อ คืนคริสต์มาสนี้คุณอาโอเอะต้องไปทำงานหรือเปล่าฮะ " ถามแล้วก็หน้าแดง ก้มหน้านิ่ง น้ำตาจะไหลให้ได้ แก้ไม่หายสักทีนิสัยเกรงใจคนเกินเหตุเนี่ย เรจิส่ายหน้า ยิ้มน้อยๆ ยกมือขึ้นลูบหัวนาโอยะ หนุ่มน้อยเงยหน้าขึ้นมอง
" ไม่ไปสักวันก็ไม่เป็นไรหรอก ทำไมอยากฉลองเหรอ " ไม่มีเสียงตอบ แต่เรจิก็รู้ดีว่านาโอยะต้องการอะไร เขาดึงคนรักตัวน้อยเข้ามากอด นาโอยะมองอย่างตกใจ ก่อนที่จะทันได้พูดอะไร เรจิก็ก้มลงมาปิดปากบางไว้ซะก่อน และส่งลิ้นอุ่นเข้ามาควานหาความหวานในปากเขาอย่างชำนาญ จนเด็กหนุ่มแทบยืนไม่อยู่ ร่างสูงกระชับอ้อมแขนมากขึ้น รู้สึกว่าอารมณ์จะร้อนมากขึ้นเรื่อยๆ
"คุณอาโอเอะฮะ ! " เด็กหนุ่มอุทานอย่างตกใจเมื่อถูกช้อนตัวขึ้นอุ้มไว้ในวงแขนเดินเข้าห้องไปแล้ววางลงบนเตียง
"คุณอาโอเอะฮะ แล้วงาน.." เสียงเงียบหายไปอีกครั้ง เมื่อริมฝีปากถูกปิดสนิทเป็นนานกว่าจะได้ยินเสียงเรจิออกมา
"เอาไว้ก่อน" แล้วร่างสูงก็ก้มลงมาใหม่ ค่อยๆลูบไล้ร่างบางในอ้อมกอดอย่างเบามือ นาโอยะแทบสติกระเจิงเมื่อเจอแบบนี้เข้าเรียวแขนเล็กยกขึ้นโอบรอบคอคนรักหนุ่มเอาไว้แน่น ยอมให้อีกฝ่ายชี้นำไปทุกอย่างไม่มีการขัดขืน
"คุณอาโอเอะ..." เรจิยิ้มอย่างพอใจเมื่อได้รับการตอบสนอง และแล้ววันนี้ก็เป็นอีกวันที่โอนเนอร์ของ B&B ไม่ได้ไปทำงาน
"คิอิจิ.."เสียงเรียกจากด้านหลัง ทำให้ร่างเล็กที่ยืนชมจันทร์อยู่หันมาอย่างเชื่องช้า
"มีอะไรเหรอ กำลังชมจันทร์เพลินๆเลย" คิอิจิหันกลับไปมองท้องฟ้าตามเดิมเมื่อฮารุโอมิเดินเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง
"เปล่า แค่คิดว่านายกำลังคิดอะไรอยู่"
จอมวางแผนในอ้อมกอดหัวเราะเบาๆก่อนจะตอบให้คิดมากเล่นๆ
"ก็แต่กำลังคิดว่า คริสต์มาสนี้จะฉลองยังไงดี" ฮารุโอมิสะดุ้งเฮือก เอาแล้วหัวเราะแบบนี้คงมีหลายคนเดือดร้อนแน่ โดยเฉพาะเรจิกับนาโอยะคุงงานนี้ไม่รอดแน่ คิดแล้วเหงื่อก็แตกพลั่ก ทั้งที่อากาศก็เย็นสบาย ก่อนที่จะเอ่ยเตือนคนรัก
"ไงก็อย่าให้มันวุ่นวายเกินไปก็แล้วกัน" คนในอ้อมกอดหัวเราะมากขึ้น แหมไม่วุ่นก็เสียยี่ห้อ ' คิอิจิ ' สิ แต่เอาแค่เบาะๆก็คงพอ
25 ธันวาคม คริสต์มาส อีฟ...
"อิซุมิ มาทานอาหารได้แล้วนะ " เสียงเรียกทำให้หนุ่มน้อยรีบซ่อนของขวัญไว้ในกระเป๋ากางเกงแล้วรีบไปหาต้นเสียงทันที
"ฮะ ๆ ไปเดี๋ยวนี้แล้ว " แล้วก็วิ่งไปทันที วันนี้เขามาหาทากามิยะตั้งแต่หัวค่ำเพราะกลัวจะเกิดปัญหาเหมือนปีที่แล้ว ทั้งสองนั่งลงทานอาหาร คุยกันอย่างมีความสุข เมื่อช่วยกันเก็บจานชามแล้ว ก็พากันมานั่งคุยกันที่โซฟาตัวใหญ่ริมหน้าต่าง
ท้องฟ้าคืนนี้ช่างสวยงาม ข้างหน้าเขาทั้งสองคนคือขนมเค้กก้อนโต ประดับด้วยเทียนสีสวยๆงาม อิซุมิตัดสินใจให้ของขวัญที่เพิ่งตัดสินใจเลือกซื้อได้เมื่อตอนเย็นนี้เองให้กับทากามิยะ
"คุณทากามิยะฮะ" คนรักหนุ่มหันมาอย่างสงสัย
"อะไรเหรอ" ทากามิยะยิ้ม พร้อมกับกระเถิบเข้ามาใกล้ๆอีกหน่อย อิซุมิล้วงเอากล่องของขวัญออกมา
"MERRY CHRISTMAS ครับ" ทากามิยะมองกล่องของขวัญอย่างดีใจ รับมาแล้วถาม
"แกะเลยได้มั้ย" อิซุมิยิ้มก่อนพยักหน้า เมื่อเห็นว่าในกล่องเป็นอะไร ทากามิยะก็ยิ้มทันที
"ผมไม่รู้ว่าจะเอาอะไรให้ดี ก็เลยซื้อปากกามาให้เพราะคุณเป็นนักแปลหนังสือ อย่างน้อยก็น่าจะมีอะไรให้ต้องใช้ปากกามั่ง " อิซุมิอ้อมแอ้ม ทากามิยะดึงตัวคนรักตัวน้อยของเขาเข้ามากอด
"ขอบคุณมาก อิซุมิ ชั้นจะเก็บเอาไว้อย่างดีเลย ชั้นก็มีของขวัญให้เธอด้วยนะ "
แล้วก็ดึงเอากล่องของขวัญกล่องใหญ่ออกมาให้อิซุมิ
"เอ๋ อะไรฮะเนี่ย " อิซุมิ ยกกล่องเขย่าๆ ทากามิยะยิ้มให้กับอาการอยากรู้อยากเห็นนั้น
"แกะดูสิ" อิซุมิค่อยๆบรรจงแกะของขวัญอย่างเบามือ แล้วยิ้มอย่างดีใจเมื่อเห็นของขวัญ เขาดึงขึ้นมาอย่างเบามือ
"แจ๊คเก็ตที่ผมอยากได้นี่นา ว้าว ขอบคุณมากฮะ คุณทากามิยะ " อิซุมิยิ้มเมื่อได้ของที่ถูกใจ ทากามิยะที่ตอนนี้ล้มตัวนอนตะแคงข้างๆเด็กหนุ่ม ยิ้มเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายพอใจกับของขวัญของเขา แล้วค่อยโน้มตัวคนรักตัวน้อยลงมา
"ชั้นดีใจที่เธอชอบนะ อิซุมิ " อิซุมิยิ้มก่อนที่จะก้มลงมาทาบริมฝีปากลงบนริมฝีปากของอีกฝ่าย
"พิเศษเฉพาะคริสต์มาสนะฮะ " ทากามิยะยิ้ม ก่อนจะโน้มตัวร่างน้อยเข้ามาในอ้อมแขน แล้วค่อยๆบรรจงจูบอย่างอ่อนโยน คราวนี้เขาไม่โดนซัดอย่างทุกครั้ง ไม่ว่าจะทำอะไร อิซุมิก็ไม่ขัดขืน แถมยังยอมตามใจทุกอย่าง ร่างสูงถอนใจอย่างมีความสุข ตั้งแต่ได้พบกับอิซุมิ ชีวิตเขาก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาก
"ชั้นรักเธออิซุมิ" ร่างบางเบียดเข้ามาอีก หลับตาพริ้ม
"ผมก็รักคุณทากามิยะฮะ " ชายหนุ่มยิ้มก่อนจะประทับจูบลงมาอย่างอบอุ่น ก่อนจะกอดกระชับคนรักตัวน้อยไว้ในอ้อมแขนอย่างแผ่วเบา จุมพิตเบาๆที่ริมฝีปากก่อนที่จะหลับไปในอ้อมแขนของกันและกัน
..........................................................................................
"เฮ้ เจ้าเหมียว ไปทางนู้นก่อนนะ " นาโอยะเอ่ยขึ้นเมื่อเจ้าเหมียวตัวน้อยมาวนเวียนอยู่ใกล้ๆวันนี้เขาลางาน 1 วันเพื่อจะได้อยู่ฉลองคริสต์มาสกับอาโอเอะซึ่งสัญญาว่าจะรีบกลับมา
"จะ 2 ทุ่มแล้ว คุณอาโอเอะยังไม่มาอีก มีอะไรหรือเปล่าน๊า " หนุ่มน้อยเริ่มกังวลเมื่อไม่เห็นวี่แววของคนรัก เขานั่งรอจนเกือบ 5 ทุ่มก็ยังไม่มีการติดต่อเข้ามาจากอาโอเอะ
"จะโทรไปเช็คที่ B&B ดีมั้ยนะ " นาโอยะคิดพลางชายตามองไปยังเค้กที่เขาซื้อมาจากร้านที่ทำงานพิเศษ น้ำตาเริ่มไหล เขาไม่อยากฉลองคริสต์มาสคนเดียวอีกแล้ว
"คุณอาโอเอะ" นาโอยะเรียกชื่อคนรักหนุ่ม รู้สึกเหงาจับขั้วหัวใจ เริ่มจะสะอื้นไห้ เจ้าแมวน้อยเดินเข้ามาเขา อย่างสงสัยในอาการ นาโอยะลูบขนนิ่มๆของมันอย่างเศร้าๆ นี่คงต้องฉลองคริสต์มาสคนเดียวสินะ
"บางทีคุณอาโอเอะอาจจะมีงานด่วนก็ได้นี่นา จริงมั้ย เจ้าเหมียว คุณอาโอเอะเป็นผู้ใหญ่แล้ว คงไม่อยากฉลองเป็นเด็กๆก็ได้ "
เจ้าเหมียวตัวน้อยจ้องมองอาการเจ้านายนิ่ง ทันใดนั้นเอง มันก็ร้องเหมียว พร้อมกับวิ่งออกจากห้องนั่งเล่นตรงไปที่ประตูทันที
"เจ้าเหมียว จะไปไหน เดี๋ยวก่อน" นาโอยะ รีบวิ่งตามแมวน้อยด้วยความตกใจมาที่ประตูแล้วเขาก็พบว่าประตูได้ถูกไขออก และร่างสูงคุ้นตาก็แทรกกายเข้ามา
"คุณอาโอเอะ " นาโอยะนิ่งขึง อาโอเอะ ที่เข้ามาสภาพค่อนข้างแย่ ผมยุ่ง เสื้อผ้าไม่เรียบร้อยเหมือนกับไปวิ่งที่ไหนมา
ร่างสูงยิ้มก่อนจะปิดประตูแล้วอ้าแขนออก เด็กหนุ่มโผเข้าสู่อ้อมอกนั้นทันที
"คุณอาโอเอะ.." ชายหนุ่มกอดรัดคนรักของเขาแน่น พลางกล่าวขอโทษ
"ขอโทษนะที่มาช้า พอดีมีอุบัติเหตุน่ะ รถติดมาก ชั้นเลยต้องทั้งวิ่งทั้งเดินมานี่ล่ะ รถก็จอดไว้ที่สวนสาธารณะ " เรจิอธิบายถึงสาเหตุที่มาช้า พลางขอโทษที่ทำให้นาโอยะต้องรอนาน
"ไม่เป็นไรฮะ ขอแค่คุณมาผมก็ดีใจ ผมเป็นห่วงคุณแทบแย่ "
นาโอยะเงยหน้าขึ้นมองคนที่กอดตนอยู่ อาโอเอะขมวดคิ้ว
"เธอร้องไห้" นิ้วเรียวยาว ลูบไล้แก้มบางที่ยังมีคราบน้ำตาอยู่อย่างเบามือ
"ไม่มีอะไรหรอกฮะ คุณอาโอเอะมาแล้ว ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะฮะ เดี๋ยวมาทานเค้กกัน" นาโอยะเตือนเพราะกลัวว่าเรจิจะไม่สบาย
"ก็ดีเหมือนกัน" แล้วร่างสูงก็เดินเข้าห้องไป ส่วนนาโอยะก็ไปเตรียมอาหาร เหลือบตามองนาฬิกา อีก 30 นาทีจะเที่ยงคืน เขายิ้ม อย่างน้อยคืนนี้เขาก็ไม่ได้อยู่คนเดียว
เกือบ 20 นาที อาโอเอะก็ออกมา ทั้งสองทานเค้กที่เตรียมไว้ และแลกเปลี่ยนของขวัญที่เตรียมมา นาโอยะได้มอบที่หนีบเนคไทค์ให้กับอาโอเอะ
"คือ ผมไม่รู้จะซื้ออะไรน่ะฮะ ก็เลยคิดว่านี่น่าจะดี " อาโอเอะยิ้ม ดึงร่างบางมากอด
"ขอบใจนะ นี่ชั้นให้" อาโอเอะยื่นกล่องของขวัญใบใหญ่ให้กับนาโอยะ เมื่อเปิดออก เด็กหนุ่มก็ยิ้มอย่างถูกใจ ในคือตั๋วเครื่องบินไปฮาวาย 2 ที่นั่ง
เด็กหนุ่มเงยหน้ามองคนรัก
"ชั้นเอาแต่ทำงาน เลยไม่ค่อยได้พาเธอไปไหน เลยกะว่าจะพาไปพักผ่อนอยู่ด้วยกันเงียบๆ งานทางนี้ก็เคลียร์หมดแล้ว อีก 2 วันก็เดินทางพอหรือเปล่าที่จะให้เธอเตรียมตัว" นาโอยะยิ้ม น้ำตาคลออย่างรู้สึกตื้นตันที่อาโอเอะแคร์ความรู้สึกของเขามากขนาดนี้
"พอฮะ ขอบคุณฮะคุณอาโอเอะ " เด็กหนุ่มโผเข้ากอดคนรักอย่างมีความสุข ร่างสูงกอดคนรักไว้แน่น แต่ก่อนที่จะทำอะไรมากกว่านั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ..
"ฮัลโหล " อาโอเอะกรอกเสียงลงไปอย่างหงุดหงิด แล้วก็หน้าหงิกเมื่อได้ยินเสียงมาตามสาย
"ไง เรจิ ฉลองคริสต์มาสเหรอ" คิอิจินั่นเอง
อาโอเอะมีความรู้สึกอยากจะพังโทรศัพท์ก็ตอนนี้แหละ นาโอยะคุงมองมาที่เขาอย่างสงสัย
"มีอะไร " ถามเสียงห้วน เสียงยั่วประสาทยังมาตามสาย
"แหม ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่อยากโทรมา Merry Christmas ไง นาโอยะคุงล่ะ " อาโอเอะอยากจะแทรกตัวผ่านสายโทรศัพท์ไปหักคอพี่ชายจอมจุ้นยิ่งนัก
"ถ้าไม่มีอะไรจะวางหูล่ะนะ แล้วไม่ต้องโทรมาอีก จะนอน" แล้วก็ตัดสัญญาณไปซะดื้อๆงั้นล่ะ นาโอยะมองอย่างสงสัย
"คุณคิอิจิเหรอฮะ " อาโอเอะทำหน้าหน่ายๆ
"ใช่ ช่างเถอะ" แล้วก็ตรงไปอุ้มร่างบางตรงหน้าเดินเข้าห้องไป โดยไม่สนใจสัญญาณเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาอีกเลย ช่างมัน อยากดังก็ดังไป ไม่สนเฟ้ย ที่น่าสนอยู่ตรงนี้ต่างหาก สายตากวาดไปทั่วร่างบางในอ้อมกอดอย่างรักใคร่ และปิดประตูลงในที่สุด...
........................................................................................................
"เฮ้อ สงสัยเจ้าเรจิจะไม่ยอมรับโทรศัพท์แฮะ "
คิอิจินั่งหน้าบึ้งอยู่ที่โต๊ะข้างโทรศัพท์ โดยมีฮารุโอมิอยู่ใกล้ๆ
"คริสต์มาสทั้งทีไม่มีอะไรสนุกทำเลย" ฮารุโอมิทำหน้าปั้นยากมองคนรักและเจ้านาย คิอิจิหันหน้ามาทางเขาสายตาเจ้าเล่ห์
"ชั้นรู้แล้วล่ะ ว่าจะทำอะไร " สายตาปีศาจมองมาอย่างนึกสนุก
"คิอิจิ.." ฮารุโอมิครางเสียงแผ่ว เมื่อคิอิจิ เยื้องกายเข้ามาหา พร้อมกับค่อยๆเปลื้องชุดยูกาตะที่ใส่อยู่ออก
"เรามาสานต่อเรื่องของเรากันดีกว่า" เรียวแขนยื่นมาโอบรอบคออย่างยั่วยวน และหัวเราะเบาๆเมื่ออีกฝ่ายสนองตอบด้วยการจุมพิตที่แสนดูดดื่มและถูกช้อนตัวอุ้มเข้าห้องไปในที่สุด...
.....................................................................................
แสงจันทร์บนท้องฟ้ากระจ่าง ไร้ซึ่งเมฆมาบดบัง เสียงเพลงคริสต์มาสดังไปทั่วท้องถนน คืนนี้เป็นค่ำคืนแห่งความสุขที่ทุกคนรอคอย ครอบครัว คนรักได้อยู่พร้อมหน้า เฉลิมฉลองกันอย่างสนุกสนาน MERRY CHRISTMAS
ขอให้ความสุขจงอยู่คู่กับทุกคน MERRY CHRISTMAS....
^_^ MERRY CHRISTMAS HO..HO..HO.. HO.... ^_^
![]()