All night long

จีค! จีค! ตื่นเร็วเราเจอเรื่องใหญ่แล้ว เฮ้! ได้ยินรึเปล่าเราเจอเรื่องใหญ่แล้ว”

เสียงเคาะจากด้านหลังประตูไม้ดังขึ้น ถี่ๆและเร็วขึ้นเมื่อคนที่ถูกเรียกยังไม่ตอบรับจีคขยับตัวไปมาบนเตียงอย่างหัวเสีย เสียงเอะอะโวยวายเป็นสิ่งที่เขาเกียจที่สุดโดยเฉพาะเวลาเช้าๆที่เขาต้องการพักผ่อนแบบนี้ และนั้นไงมีไอ้บ้าที่ไหนกำลังกวนอารมณ์เขาอยู่ข้านอก

“อะไรกันฟ๊ะ ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าเวลาที่ฉันนอนห้ามใครมากวนไม่เข้าใจรึไง!”

ชายร่างใหญ่ลุกจากเตียงด้วยความฉุนเฉียวผมตัดสั่นสีน้ำตาลซึ่งตอนนี้มันแซมด้วยสีขาวประปลายบงบอกว่าวัยของคนๆนั้นได้ล่วงเลยมาถึง 35 ปีแล้ว กลับกันเขายังคงมีร่างกายที่แข็งแรงกำยำไม่แพ้หนุ่มฉกรรจ์ทั่วไป จีคก้าวเท้ายาวๆตรงเข้ามายังหน้าประตูไม้ซึ่งคนข้างนอกยังกระหน้ำเคาะมันหนังๆ จนคิดว่าน่าจะพังมันเข้ามาเลยให้สิ้นเรื่องสิ้นราวกันไป

“อะไรกันนักกันหนาว๊ะห๋า!!” ประตูถูกผลักออกแรงๆตามอารมณ์ผู้เปิด หลังบานประตูคือชายรูปร่างพอๆกับจีคเขาไว้ผมยาวแต่ก้เก็บรวบไว้อย่างดี อายุอานามก็พอกัน สีหน้าของเขาไนเวลานี้ทำให้จีคเริ่มสงบลงบ่าง

“มานี้เร็ว ปัญหาของฉันมันสำคัญกว่าเรื่องนอนไม่พอของนายซะอีก”

เขากระดิกนิ้วเพื่อบอกให้ตามมา คนๆนี้ชื่อซีโร่ เป็นเพื่อนสนิทในจำนวนไม่กี่คนของเขาทั้งสองรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นทหารรับจ้างในกองทัพจากนั้นก้ผันตัวเองมาเป็นชาวประมงบนเรือโบกี้วินดี้ ที่กำลังลอยลำอยู่บนทะเลลำนี้
จีคเดิมตามหลังซีโร่จนมาถึงลานบนดาดฟ้าเรื่อซึ่งใช้สำหรับแยกปลาต่างๆที่หาได้ทว่าลูกเรื่อคนอื่นๆกลับถิ้งงานมามุงดุอะไรบ่างอย่างกันเซ้งแซ่

“เอ๊า! มัวมุงอะไรกันอยู่ห๋า! งานการไม่ทำกันรึไง” จีคตะโกนมาแต่ไกล
“ซีโร่! จีค! เด็กนี้ไม่กายใจแล้วทำไงดี!!”

มาโล1ในลูกเรือร้องโหวกเหวกออกมา ซีโร่รีบวิ่งเข้าไปในกลุ่มทันที จีคมองไม่ถนัดนักว่ามีอะไรอยู่ในวงล้อมนั้น จนเมื่อเดินแหวกกลุ่มเข้ามาก็ต้องชะงักไปเมื่อเห็นซีโร่ กำลังพยายามปั๊บที่อกเด็กหนุ่มซึ่งนอนนิ่งอยู่กับพื้น ทั้งเนื้อทั้งตัวเปียกโชกไปหมด ความวุ่นวายยังคงมีต่อไปเมื่อเด็กหนุ่มไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัวขึ้นมา

“ถอยไป!!” จีคดึงไหล่ซีโร่ออกมาแล้วก้มลงอดที่อกเด็กหนุ่มแทน “นี่มันอะไรกันว๊ะเนี่ย!!” จีคอยากรู้คำตอบอะไรก็ได้
“เด็กนั้นจมน้ำ” เสียงตอบรัวฟังไม่รู้เรื่องของลูกเรือตอบกลับ
"แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรกห๋า"
จิคยังพยายามปั๊บที่อกเด้หนุ่มต่อไปเขายกศีรษขึ้นวางที่ต้นขาแล้วก่อมลงผายปอดให้อีกหลายครั้งท้ามกลางการลุ้นระทึก(จริงๆ)ของลูกเรือจนกระทั้งได้ยินเสียงไอของเด็กหนุ่มที่สำลักออกมาพร้อมน้ำจึงทำไห้ทุกคนใจชื้นขึ้น

"คงไม่เป็นอะไรแล้วละ" ซีโรกล่าวโล่งอก
เอาหละไหนใครบอกฉันทีซิว่ามันเกิดอะไรขึ้น"
จีคหันไปถามลูกเรือ พวกนั้นมองตากันไปมองตากันมาเพื่อใครใครพูดก่อน จีคเบื่อที่รอเลยหันไปถามซีโรแทน
“เด็กนี่ติดมากับอวนเมื่อเช้า” ซีโร่ตอบง่ายๆ
“ติดมากับอวน?”
“ใช่ บ่างที่อาจเป็นพวกที่โดยสารมากับเรือแล้วโดนพวกโจรสลักปล้นเอาก็ได้”

ซีโร่เดาเหตุการณ์เท่าที่เป็นไปได้เพราะทะเลแถบนี้มีเรื่อพ่อค้าแล่นผ่านบ่อยๆบางที่ถ้าพวกโจรสลักมาดักปล้นแล้วโยนคนบนเรือทิ้งก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

“เดี๋ยว! จีค ดูนั้นซิ”
มาโลทักเมื่อเห็นรอยเลือดไหลนองพื้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้จีคพลิกดูที่ร่างเด็กหนุ่มก็พบว่าภายใต้เสื้อเจ็คเก็ตสีดำและที่ต้นขาขวามีรอยถูกยิง เพราะเมื่อกี้ชุลมุน จึงไม่มีใครสังเกตเห็น จีคตัดสินใจอุ้มร้างเด็กหนุ่มเคราะห์ร้ายขึ้นผาดที่ไหล่

“จีคนายคิดจะทำอะไรเรากำลังจะเข้าด่านตรวจนะ ถ้าพวกที่ด่านเจอเด็กนี้เข้าได้เรื่องแน่ ตอนนี้นายก็รู้ไม่ใช่เหรอที่ด่านกำลังตรวจจับพวกลักลอบเข้าเมืองอยู่”

“แล้วจะให้ทำยังไง โยนมันกลับทะเลอีกรอบดีไหมฉันนะไม่เกี่ยงอยู่แล้ว”

จีคตอบฉะฉานทุกคนจึงต้องยอมให้พาเด็กหนุ่มไปด้วย ซีโร่และลูกเรือที่เหลือออกมารับหน้าข้างนอกแทนยังไงเรือของพวกเขาก็ผ่านด่านเป็นประจำและไม่เคยมีประวัติพาคนนอกโดยสารมาด้วย ยังไงก็ไม่น่ามีปัญหา ทางจีคพาเด็กหนุ่มลงไปรักษาแผลที่ห้องของเขาใต้ท้องเรือสั่งห้ามใครเข้าไปรบกวนอย่างเด้ดขาด
…………………………………………………………………
จีควางร่างนั้นลงกับเตียงของเขา ก่อนจะหากล่องพยาบาลที่จำได้ว่าเก็บไว้บนชั้นว่างของ เมื่อพบสิ่งที่ต้องการก็เริ่มทำแผลให้ บาดแผลที่ไหล่และต้นขาสาหัสมากที่สุดสวนบริเวณอื่นก้แค่รอยถลอกกับฝกช้ำเล็กน้อย กระสุนที่ไหลถูกยิงทะลุออกไปน่าห่วงก็แค่ที่ต้นขาเพราะกระสุนยังฝังอยู่ มันทำให้จีคคิดถึงวิธีการทรมานเฉลยศึกที่เขาเคยพบเจอในตอนที่เป็นทหารรับจ้าง
“ไอ้เปี๊ยก เฮี้ย!” จีคตบที่ใบหน้าเด็กหนุ่มเบาๆซึ่งร่างนั้นเองก็เริ่มรับรู้ความเจ็บปวดบนร่างของตัวเอง
“ทนเจ็บก็แล้วหน่อยกัน”
…………………………………………………………………….

ทางซีโร่ซึ่งมาถึงด่านตรวจก่อนเข้าไปในเขตอ่าวเมือง “โอเรน” เรือของทหารจาก neo jectเจ็ท ตรงเข้ามาขนาบสองข้างเรือพวกเขาทันที เพื่อขึ้นมาตรวจ

“ไง ซีโร่ คราวนี้มาเร็วจังนะหาปลาได้แยะละซิ”

อีธานหัวหน้ากลุ่มทหารที่คุ้นเคยกล่าวทักเขา เพราะเมื่อก่อนสมัยที่ทั้งซีโร่และจีคเป็นทหารพวกเขาเองก้เคยประจำอยู่ที่ neo jectเจ็ท เช่นกัน โดยเฉพาะจีคนั้นค่อนข้างจะเป็นที่รู้จักของเหล่าทหารรับจ้างเป็นอย่างดีในเรื่องฝีมือและความมุทะลุที่หาใครเกินยาก เขาเคยอยู่ในระดับทหาร Sคราส และอาจจะสูงถึงระดับ SSถ้าเขาไม่ลาออกจากองค์การทหารรับจ้างของ neo ject (ทหารรับจ้างจะเเบ่งความสามารถของทหารออกเป็นคลาส เริ่มต่ำสุดคือ E D C B A S และสูงสุด SS (ดับเบิ้ลเอส)โดยพิจารณาจากผลงานที่ทำค่าจ้างแต่ละระดับก็จะต่างกันด้วย
“ก็ดี ว่าแต่พวกนายเถอะทำไมพักนี้วางด่านบ่อยจังมีเรื่องอะไรกันเหรอ?”
ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ได้ยินข่างลือจากหน่วยว่ากำลังมีการตามจับคนร้ายที่แอบเข้าไปขโมยข้อมูลในฐานทัพหลัก มันกล้าจริงๆนะแถมมีแค่สองคนเอง เพราะงั้นถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง neo ject ไม่อยู่เฉยแน่”

“ขอมูลอะไรงั้นเหรอ?” ซีโร่นึกสนใจขึ้นมาเพราะคนที่สามารถเข้าไปขโมยความลับของ neo ject ได้ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

“ได้ยินว่าเกี่ยวกับโครงการทนลองอะไรนี่แหละ พวกนายเองก็ระวังอย่ารับคนแปลกหน้าส่งเดชละ เพราะถ้าเกิดทางทัพหลักอย่างneoหมายหัวเข้าพวกนายจะแย่กันหมด”

“อื่อ เข้าใจแล้ว” ซีโร่กล่าวรับ

“เอ๋? จีคหายไปไหนเหรอปกติเขาต้องอยู่ด้วยเป็นประจำนี่” ซีโร่อ้ำอึ้งขึ้นมาทันที อีกด้านทหารคนอื่นที่เข้ามาตรวจบนเรือไปเอะใจกับคราบเลือดที่นองอยู่บนลานจึงเรียก อีธานไปดู

“อะไร? พวกนายชำแหละอะไรกันบนนี้รึไง?” อีธานหันมาถาม
“ก็พวกปลานะ พอดีเมื่อเช้าได้ตัวใหญ่เลยต้องหั่นแช่แข็งไว้ ใช่ไหม?” ซีโรส่งสายตาไปที่ลูกเรือใจเย็น
“ใช่ๆ ตัวใหญ่มากเลย จีคเพิ่งเอาลงไปเก็บใต้ท้องเรือเมื่อกี้เอง”
ซุนในกลุ่มลูกเรือลืมตัวพูดมากไปพอรู้ตัวก็ต้องรีบเอามือปิดปากตัวเองเมื่อซีโร่เขม็งมาที่เขา อีธานเริ่มสงสัยในปฏิกิริยาของลูกเรือที่ดูแปลกๆไปไม่เว้นแม้แต่ซีโร่ที่ทำลับลมคมในอีกคน

“งั้นให้ฉันลงไปตรวจใต้ท้องเรือหน่อยคงไม่ว่ากันนะ” อีธานกล่าวเป็นเชิงตั้งคำถาม
“ห๋า!! ไม่ดีหรอกในนั้นนะอย่าลงไปเลย” ซุนร้องห้าม
“ซุน!!” ซีโร่ตะหวาดเมื่อคิดว่าซุนแสดงออกมาเกินไปจนทำให้เรื่องเสีย
“อะไรกันแน่ซีโร่พวกนายซ่อนอะไรไว้” อีธานถามจริงจัง ขณะที่ซีโร่กำลังคิดหาคำอธิบายที่ดีที่สุดอยู่นั้นดันก็มีเสียงร้องดังลั่นมาจากใต้ท้องเรือคราวนี้อีธานและพรรคพวกไม่รอที่จะฟังคำแก้ตัวใดๆทั้งสิ้นทั้งหมดลงไปใต้ท้องเรือทันที
“ไอ้บ้าจีค มันทำอะไรของมันว๊ะ!!” ซีโรทุบหมัดลงกับลังไม้ข้างๆอย่างหัวเสียแล้ววิ่งตามลงไปอีกคน
………………………………………………………
“อ๊าก!!”
เด็กหนุ่มที่จีค พยายามจับกดไว้กับเตียงร้องลั่น จีคพยายามที่จะเอากระสุนที่ฝังออกแต่เพราะเครื่องมือมันไม่พอที่จะผ่าออกวิธีที่ง่ายที่สุดที่เขาทำได้ก็คือใช้มือเปล่าๆนี่เหละง่ายที่สุดแล้ว
“อ๊าาาก!!”

มือเด็กหนุ่มสะเปะสะปะไปทั่วจีคจึงต้องกดมือข้างหนึงไว้แต่มืออีกข้างก็ขย้ำเข้าที่ไหลของเขาอีก
“โอ๊ย!! ไอ้เด็กบ้านี้” จีคร้องลั่นก่อนจะลุกขึ้นคร่อมร่างนั้นใช้เข่าข้างหนึ่งกดแผ่นอกเด็กหนุ่มไว้อย่างทุลักทุเล
“อย่าดิ้นจะได้ไหมไอ้เบื้อกเอ๊ย! ขืนแกแหกปากร้องแบบนี้ไอ้พวกข้างบนก็ได้แห่กันลงมาหรอก”
คำพูดของจีคไม่เป็นผลอะไรเลยสภาพแบบนี้คนที่แย่ที่สุกก็คือคนที่โดนจับกดอยู้ข้างล่างนั้นแหละ ยิ่งเสียงจากคนข้างบนเฮโรกันลงมาจีคก็ยิ่งฉุนขาดที่อะไรมันไม่ได้ดั่งในเขาเอาซะเลย
“ไอ้เปี๊ยก!ได้ยินฉันไหม” มือใหญ่ประคองใบหน้าเด็กหนุ่มขึ้นทั้งที่สติของอีกฝ่ายพร่าเต็มทีเพราะพิษบาดแผล เขารู้ว่าเขายังไม่ตายแต่ถ้าต้องทนทรมานแบบนี้ขอตายให้พ้นๆดีกว่า

“ทนหน่อยถ้าแกเอาแต่ดิ้นแบบนี้ฉันช่วยอะไรไม่ได้หรอกนะแล้วพวกข้างบนนั้นจะลากแกไปคราวนี้แกได้ตายจริงๆแน่ เชื่อใจฉันแล้วทำตามที่ฉันบอกเข้าใจไหม?”

แผนอกเด็กหนุ่มที่กระเพิมขึ้นลงเริ่มค่อยๆสงบจนปกติเขาพยักหน้าเข้าใจที่จีคพูดทุกอย่างแม้ดวงตาในยามนี้จะเลือดลางมองอะไรมืดมนไปหมดยกเว้นสัมผัสภายนอกโดยเฉพาะเสียงเต้นของหัวใจภายใต้แผ่นอกกว้างซึ้งขนาบลงมาแนบหูเขา จีคมองดูเลือดที่ไหลนองอาบที่นอนจนโชกไปหมดจึงถอดเสื้อกล้ามที่สวมออกมาห้ามเลือดไว้ สภาพเด็กหนุ่มล่อแร่จนน่าห่วงและมันทำให้จีคนึกถึงใครบางคนที่เขาไม่เคยคิดถึงมานาน และคำพุดหนึ่งที่พุดขึ้นมาในความคิดของเขาก็คือ “เขาต้องช่วยเด็กคนนี้ให้ได้”

“ใจเย็นไว้แกไม่ตายหรอกไอ้หนู”
จีคดึงมือทั้งสองของเด็กหนุ่มโอบรอบแผ่นหลังเขาไว้แล้วยกศีรษะขั้นวางใบหน้าซบที่ไหล่เขา จีคพยายามเรียกเด็กหนุ่มเพื่อหวังให้ร่างนั้นรู้สึกตัวกับทุกเสียงที่เขาจะพูดว่าเขาจะอยู่ข้างๆ

“ว่าง่ายๆแบบนี้แหละเมื่อก่อนฉันก็เคยโดนทำแบบนี้เหมือนกัน ตอนนั้นจับฉนมัดไว้กับเตียงตั้ง2ชั่วโมงกว่าจะเอากระสุนออกได้” จีคพูดติดตลกเล็กน้อย
ทางด้านพวกอีธานลงมาถึงข้างล่างพร้อมดักซุ่มอยู่หน้าห้องของจีค จีคหันกลับไปมองเงาของคนที่ไม่ต่ำกว่า 5-6คนวิ่งผ่านไปผ่านช่องใต้ประตูเล็กๆ
“เกิดอะไรขึ้น….” เสียงเด็กหนุ่มที่ซบใบหน้าที่ไหล่เขากล่าวออกมาเป็นประโยคแรกแม้ว่ามันจะเบาจนต้องก้มหูลงแนบที่ริมฝีปากก็ตาม
“ไม่มีอะไร” จีคตอบปัดๆ
………………………………………………….