Love Mode Fanfiction

เสียงฝนตกปรอยเบาๆในยามนี้ ช่างเหมือนราวกับเสียงร่ำไห้ของหัวใจที่ถูกโหมกระหน่ำด้วยพายุสายฝน......

สายฝนที่มักจะพัดผ่านชะล้างความขมขื่นความเศร้าทั้งหลายที่มีอยู่ภายในใจ ทั้งที่เขาเคยเชื่อมั่นมาตลอดนับแต่วันที่เสียความรักครั้งนั้นไป เชื่อใจตัวเองเสมอ แม้จะพบเจอสิ่งที่เลวร้ายมากมายแค่ไหน เรื่องเศร้าที่หนาวจับขั้วหัวใจ ความขมขื่นที่สักวันคงได้รับการเยียวยา ทุกครั้งที่ประสพแต่เรื่องเลวร้ายให้ต้องช้ำใจ ก็จะต้องมีเรื่องดีๆที่มาให้พานพบภายหลัง เหมือนฟ้าสดใสยามผ่านฝน

หากแต่??

รักครั้งนี้ไม่อาจเป็นไปได้........

รักที่ไม่อาจให้อภัย รักที่ไม่สามารถแทนความรู้สึก....... เพราะว่ายังมีใครอีกคนที่ยังรอพวกเขา.....ไม่อาจทิ้งกันไป.....ตัดใจไม่ได้เลย

“หากว่าเรา.....พบกันก่อน.... แค่พบกันก่อน”อ้อมแขนคู่นี้กอดรัดแรงและแนบแน่น ราวกับว่าจะไม่มีวันปล่อยให้เขาไปไหน...... จะไม่ยกให้ใรอีกแล้ว แม้ว่าจะต้องทรยศคนที่สำคัญยิ่ง แต่เขาก็ไม่อาจฝืนใจตัวเองได้ เสียงทุ้มต่ำ...กระซิบพร่ำบอกกับร่างบาง....... ว่าต้องการและโหยหามากแค่ไหน.....

แต่...... ร่างบางไม่มีวันแม้แต่จะยอมกอดตอบ..... ถึงแม้ว่าอ้อมแขนของคนที่กอดจะแนบแน่นและอ่อนโยนกับเขา อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน........ แต่ถึงอย่างนั้น..... หัวใจดวงนี้.....ก็ไม่ใช่ของเขาคนนี้.....หัวใจดวงนี้เขา......เขา......ตอบไม่ได้.....

ความรู้สึกที่มีให้....ในคราวนั้น....เป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบไม่ใช่หรือไง..... เขาไม่ได้รักชายที่อยู่ต่อหน้าคนนี้..... ถึงจะรัก..... ก็เป็นรักที่มีแต่จะทำให้ต่างฝ่ายต่างเจ็บช้ำหัวใจ....... เพราะว่าเขา เองก็มีคนที่รักเขาและรอเขาอยู่ และคนๆนี้ก็ยังมีคนที่เฝ้ารอและห่วงหามากมาย..........

คำอธิษฐานที่ร่างบางเฝ้าเว้าวอนเสมอ.....นับแต่คืนนั้น.....หากเรื่องนี้ไม่เกิดขึ้น หัวใจดวงนี้ก็คงไม่เจ็บปวดรวดร้าวและทรมาน

เพราะความรู้สึกที่ไม่อาจทรยศความรักที่ต่างฝ่ายต่างมี.....ให้กับบุคคลอื่น.... หากไม่ใช่ใครอีกคนที่อยู่ตรงหน้า

เหตุใด ทำไมพระเจ้าต้องเล่นตลก.....??

สายฝนยังคงสาดซ่าโหมกระหน่ำ ร่างสูงเอื้อมศีรษะลงมาช้าๆ ริมฝีปากอบอุ่นประทับแนบปากน้อยๆของร่างบาง

เขาไม่อาจเบือนหน้าหนี แต่ใจกลับนึกรังเกียจตัวเอง..... รังเกียจที่ยอมปล่อยใจ....ไปกับเขา........

“พระเจ้า.....ได้โปรดให้เรื่องมันจบลงเพียงแค่นี้เถอะ.....อย่าให้เขา....และลูกต้องทรมาน......ต้องทรยศหัวใจอีกเลย.......” คำอธิษฐานที่ส่งไปพร้อมกับสายฝน........ภาวนา.....ขอให้เป็นเช่นนี้

หากคำขอเป็นจริงได้....... เขาก็คง.....ไม่อยากให้เรื่องทั้งหมด.....เกิดขึ้น.....

ถ้าหาก....เพียงแค่เขาไ ม่ใช่ ซากาชิตะ อิซุมิ....

และคนๆนั้น......ไม่ใช่อาโอเอะ เรจิ.....

เราก็คง..........ไม่เป็นแบบนี้......

สิ่งที่หัวใจเรียกร้อง.....ยิ่งจะรังให้เจ็บปวด ไม่เพียงแต่พวกเขาทั้งคู่.....

หากย้อนเวลากลับไปได้........

เขาอยากจะกลับไปแก้ไข.........

แก้ไขจากทุกสิ่งที่เริ่มต้นจากตรงนั้น............