Love Mode Fanfiction

เมื่ออาทิตย์นึงมาแล้วที่เรจิได้ประสบอุบัติเหตุ จนบาดเจ็บสาหัส (ไม่ใช่แบบนั้นนะแบบว่ารถชนอ่ะ) ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ (เพราะมันไม่ซุ่มซ่ามเยยนะ) แต่ก็เกิดจนได้

"อาทิตย์นึงแล้วที่เราจิยังไม่ฟื้น ถึงอาการไม่โคม่าแล้วก็จริงแต่ก็น่าเป็นห่วงนะ"ทากามิยะคุยกับคิอิจิเบาๆ

"นั่นสิ ถ้าคนไข้ยังไม่ลืมตาก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก" คิอิจิที่ยืนพิงเตียงเรจิกล่าวขึ้นด้วยคนเป็นห่วงตามจัญญาบันแพทย์

"เป็นห่วงนาโอยะกับงานที่ไม่มีคนทำแทนด้วย"ทากามิยะกล่าว

"ฉันอยากไปทำแทนอยู่หรอกนะ แต่คนไข้ช่วงนี้ก็เยอะจนล้นมือแล้ว ดันเรจิมาเป็นอย่างอีก"คิอิจิพูดด้วย ความเบื่อหนายที่ไม่มีคนให้แกล้ง(ไม่รู้ว่าวันหนึ่งคิดจะทำอะไรอยู่)

ทากามิยะก็ช่วยคิดกับคิอิจิว่าควรทำอย่างไงดีกับเรจิและงานต่างๆรวมทั้งนาโอยะด้วย

"เรียกหล่อนมาทำงานแทนชั่วคราวดีมั้ย"ทากามิยะเสนอความคิดเห็น "อืม...ก็ดีนะ"คิอิจิพูดเหมือนคิดอะไรออก "งั้นโทรไปบอกเลยดีกว่าจะได้มาพรุ่งนี้เลย"คิอิจิพูดพร้อมเดินไปหยิบโทรศัพท์กดหมายเลขติดต่อไปยังอเมริกา

(อยากรู้อะดิว่าเป็นใคร...อิอิ อ่านเองเราไม่บอก)

"Hell~o!"เสียงหญิงสาวกล่าวด้วยความงัวเงีย

"ฉันเอง เป็นไงบ้าง" คิอิจิพูด "นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว จา~นอน"เสียงหญิงสาวตอบกลับ

"มาญี่ปุ่นตอนนี้ได้ไหม"คิอิจิพูด "อารายนักหนา"หญิงสาวตอบกลับพลางหาวใส่โทรศัพท์

"มีเรื่องให้ช่วยนิดหน่อย ถ้าไม่มาเจอดีแน่"คิอิจิพูด คำพูดของใครคงไม่ประกาศิตเท่าเขาอีกแล้ว ไม่มีใครปฏิเสธเขาได้เลย แน่ละหญิงสาวรีบตอบรับพร้อมวางโทรศัพท์ด้วยรู้สึกหวาดๆว่าลางร้ายมันมาแล้ว

(คิอิจิจังน่ากัว)

สนามบินในเมืองโตเกียว

คิอิจิกับฮารุโอมิยืนอยู่บริเวณประตูทางขาคนเข้าเมือง "ทางนี้"เสียงสาวคนหนึ่งเรียกคิอิจิ

หญิงสาววิ่งมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม "ช่วยกระเป๋านะ"คิอิจิเดินเข้าหาพร้อมคว้ากระเป๋าเดินทาง หญิงสาวก็หอมแก้มขอบคุณ ฮารุโอมิเห็นก็คว้าช่วยชายร่างบางถือ หล่อนจึงวิ่งไปหอมแก้มฮารุโอมิอีกคน "พอซักที"คิอิจิพูด "ทำไมล่ะ"หญิงสาวถามด้วยความสงสัยกวนๆแล้วมองเหมือนกำลังบอกว่า หวงจังนะ

ทั้ง 3 คนเดินไปที่รถ...