Sweet Love
Golden Week (ฉบับสมบูรณ์)
By...Dark<shochan>
คราวนี้ส่งมาขัดดอกนะคะ เพราะหลังจากนี้เราก็จะทุ่มกับการสอบก่อนแล้วก็จะไม่อยู่ไปอีก 6 วันค่ะ ที่คราวที่แล้วแต่งสั้นไปอันนั้นเราไม่เจตนานะคะ แค่เอาตอนต้นๆเรื่องมาให้กันก่อนเช็ค เรทติ้งเฉยๆน่ะค่ะ ว่าตอบรับกันดีแค่ไหน ขอโทษที่ทำให้หลายๆคนอารมณ์ค้างค่ะ คราวนี้เอามาลงให้ยาวๆเลยนะคะ ชอบไม่ชอบก็บอกด้วยนะคะ เจอกันคราวหน้าอีก อาทิตย์นึงนะคะ
********************************
Warning : ฟิคเรื่องนี้ค่อนข้างจะติดเรทมากพอสมควรนะคะ เป็น PG-15 หรือ NC-17 ดีล่ะ
********************************
Part 1 : จุดเริ่มต้นของวันหยุดที่แสนวุ่นวาย
และแล้วฤดูร้อนก็ได้เริ่มต้นอีกครั้งหนึ่ง นี่ก็นับว่าเป็นอีกเทอมหนึ่งที่หนุ่มน้อยซากาชิตะ อิซุมิ หยุดเรียนภาคฤดูร้อนอีกครั้ง ถึงแม้ว่าจะเป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อนแต่รายงานการบ้านในช่วงมหาลัยของหนุ่มน้อยก็เยอะจนแทบล้นมือ แต่เพราะมีทากามิยะอยู่ เขาก็ลดงานไปได้เยอะเลย
หลังจากที่เขาออกมาใช้ชีวิตอยู่กับชายหนุ่มคนรักของตนกันตามลำพัง แต่ละวันก็มีเรื่องกุ๊กกิ๊กต่างๆให้ทำมากมาย อย่างวันนี้ก็เช่นกัน
อิซุมิ ช่วงโกลเด้นวีคที่จะถึงเนี่ยมีธุระอะไรทำกับเพื่อนๆมั้ย ทากามิยะถามหนุ่มน้อยคนรักของตนที่กำลังนั่งทำการบ้านที่โซฟาตัวโปรด(มันก็มีอยู่ตัวเดียวเท่านั้นล่ะในห้องนี้ ยังจำกันได้มั้ย)
เอ๋! ก็ไม่มีธุระยุ่งอะไรนี่ ถามทำไมล่ะ
อ๋อ คือ อาโอเอะน่ะจะมาชวนไปพักร้อนด้วยกันทากามิยะว่าอย่างร่าเริงและหวังว่าหนุ่มน้อยจะยอมไปด้วย
เหรอฮะ ก็น่าสนใจดี แต่.... เอ๋!? เมื่อกี้คุณว่าใครชวนไปนะฮะ อิซุมิหวังว่าเขาคงหูฝาดไป ถึงจะผ่านไป 3 ปีแล้วยังไงเขาก็ไม่มีวี่แววว่าจะชอบเจ้านั่นเลยซักนิด ตรงข้ามกับยิ่งเกลียดเข้าขั้วหัวใจไปเลย
ก็เจ้าอาโอเอะน่ะสิ บอกว่าช่วงโกลเด้นวีคที่จะถึงเนี่ย อยากจะพานาโอยะคุงไปเที่ยวพักผ่อนบ้าง เห็นว่าตั้งแต่ปิดเทอมไม่ค่อยมีเวลาว่างให้ทำกันเลย เจ้านั่นก็ยุ่งอยู่กับงาน นาโอยะคุงก็เอาแต่ทำรายงานช่วงปิดเทอม
แล้วทำไมต้องชวนเราไปด้วยล่ะ อิซุมิรู้สึกไม่พอใจเลยที่ต้องไปเที่ยวกับคนที่ไม่ถูกหน้า แต่ใจนึงเองก็อยากจะไปเที่ยวด้วยเหมือนกัน แถมยังมีนาโอยะคุงที่เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันไปด้วย
ถ้าอยากไปก็ไปกันเอง 2 คนก็ได้นี่นา
ก็คงจะเขินที่จะไปกับนาโอยะคุงแค่ 2 คนล่ะมั้ง น่านะ อิซุมิไปกันเถอะนะ ถึงยังไงเธอเองก็ไม่มีอะไรทำกับเพื่อนๆในช่วงวันหยุดนี่
ก็...... แต่ว่าผมไม่ชอบอาโอเอะเขานี่
อิซุมิยังไม่ยอมให้อภัยที่ถูกอาโอเอะแกล้งต่างๆนาๆ ทำไมนะเขามีอะไรที่น่าแกล้งตรงไหน เรื่องนี้ก็คงมีแต่อาโอเอะกับทากามิยะที่รู้เท่านั้นไม่ต้องห่วงน่า เรื่องนั้นน่ะ เพราะว่าเราก็นั่งรถไปกันเอง พอถึงก็แยกห้องกันอยู่กับคู่ของอาโอเอะเขา ยังไงเราก็ได้อยู่กันตามลำพัง2ต่อ2อยู่ดี
แต่........ขอผมคิดดูก่อนละกันอิซุมิว่า
อิซุมิไม่อยากไปกับฉันล่ะสิ ทากามิยะแกล้งทำสีหน้าน้อยใจ ถึงได้ปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยแบบนี้
ปล่าวนะ ผมยังไม่ทันปฏิเสธสักหน่อย
งั้นตกลงว่าไปนะ อิซุมิทากามิยะทำเสียงเหมือนดีใจสุดๆจะได้เตรียมจัดกระเป๋าในอีก 3 วันที่จะถึงนี่
เฮ้! เดี๋ยวสิ ก็ผมบอกว่าคิดดูก่อน
แต่ทากามิยะดีใจมากจนไม่ทันฟังเสียงทัดทานของหนุ่มน้อย
ก็อีก 3 วันเธอก็เริ่มเตรียมจัดกระเป๋าเลยนะ เราจะไปพักกันประมาณ 5 วัน แล้วก็..........
ทากามิยะอธิบายด้วยน้ำเสียงร่าเริงเต็มที่ อิซุมิก็เลยช่วยไม่ได้ เห็นคนรักเป็นแบบนี้ก็ปล่อยเลยตามเลยก็แล้วกัน ถึงจะต้องไปเจอกับคนที่ไม่ชอบก็เถอะ แต่เขาเองก็ไม่อยากทำลายความสุขของคนที่รักหรอก แล้วยิ่งทำท่าดีใจร่าอย่างนี้ เป็นใครก็ปฏิเสธไม่ลง
สักพักนาฬิกาก็ร้องบอกเวลาว่าเป็นตอนเที่ยงแล้ว
อ้าวเที่ยงแล้วเหรอนี่ ทากามิยะหันไปมองดูนาฬิกา พร้อมกับยิ้มอย่างร่าเริงให้อิซุมิ โดยที่หนุ่มน้อยไม่รู้ถึงอันตรายอะไรที่ชายหนุ่มกับกำลังคิดเลย
อิซุมิจะกินข้าวเลยมั้ย ทากามิยะถาม
เอ๋!!! จะกินตอนนี้เลยเหรอฮะ เรายังไม่ทันเตรียมข้าวเที่ยงเลยนะฮะ อิซุมิว่าอย่างสงสัยนิดหน่อย
ไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่เธอต้องมาช่วยฉันทำครัวด้วยนะ ทากามิยะยิ้มแต่แฝงอะไรที่มีเงื่อนงำเอาไว้
************************************
อ๊ะ..... เดี๋ยวสิ ......ทากามิยะ ตรงนี้ไม่เอานะเสียงของอิซุมิพยายามร้องห้ามคนรักไว้ ขณะที่ชายหนุ่มกำลังซุกไซร้แถวต้นคอของร่างเล็ก พลางเปลื้องผ้าส่วนล่างของแด็กหนุ่มที่กำลังดิ้นทุรนทุราย
ทำไมล่ะ อิซุมิไม่ชอบเหรอ ที่ทำอย่างนี้น่ะ ชายหนุ่มถาม แต่มือของเขาก็ยังซุกซนไม่หยุด
อ๊ะ.... อย่า... เดี๋ยวสิ....... ตรงนั้น อย่านะ... ตอนนี้ไม่เอานะหนุ่มน้อยหายใจหอบ ขณะพยายามร้องห้าม แต่ดูเหมือนร่างกายของเขาเองก็กำลังเรียกร้องความต้องการออกมา
อื้อ~ เดี๋ยว...อย่า.... อ๊า~ พอ...... พอได้แล้ว อ๊า~ อิซุมิร้องครางแต่ยังคงขอร้องให้หยุด
แต่ทากามิยะไม่ยอมหยุดง่าย ชายหนุ่มเลียติ่งเล็กๆบนเนินอกซึ่งตอนนี้เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายของอิซุมิเริ่มร้อน พร้อมที่จะปล่อยความต้องการออกมา
อา....อ๊ะ.....อ๊า~ หยุดนะ....อย่า....
สติของเขาเริ่มคล้อยตามไปกับร่างสูง ทากามิยะปลดสิ่งปกปิดกายชิ้นสุดท้ายของหนุ่มน้อย ก่อนที่จะเริ่มเปลื้องผ้าของตัวเอง
อ๊ะ..... เดี๋ยว ไม่นะ...ไม่เอาอิซุมิร้องห้าม
ไม่เป็นไรน่า อิซุมิ คราวนี้จะไม่ทำรุนแรง(!?) อีกแล้วล่ะ ทากามิยะว่าพลางซุกไปยังบริเวณเบื้องล่างของหนุ่มน้อย
ไม่ใช่...... ไม่ใช่...อย่างนั้นนะอิซุมิพยายามปัดป้องมือของอีกฝ่าย แต่ในเวลาแบบนี้ดูเหมือนร่างกายจะเริ่มไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว นอกจากสัมผัสที่อีกฝ่ายพยายามทำให้เขา
งั้นอะไรล่ะทากามิยะถาม
ก็....... อิซุมิหายใจหอบ ก่อนที่ร่างกายจะคล้อยตามไปตามสัมผัสของอีกฝ่าย
นี่มันบนโต๊ะกินข้าวนะทากามิยะ!!!!!!!!!!!! อิซุมิร้องลั่น
ไหนว่าจะมาทำกับข้าวไงล่ะ ทำไมต้องทำแบบนี้
อืม..... ก็ใช่ทำไมล่ะอิซุมิ ก็ฉันกำลังจะทำอยู่ไงล่ะทากามิยะว่าพลางซุกต่ำลงไปเรื่อยๆจนถึงบริเวณนั้น
เอ๋!? .....อะ อ๊า~ เดี๋ยวอย่า...... อ๊า~ อ๊า.....
ทากามิยะค่อยๆอมสิ่งนั้นเข้าไปในปากเบาๆ อิซุมิจับหัวของคนรักพร้อมกับร้องครางอย่างไม่ได้ศัพท์
อา....อื้อ.. อ๊า ....พอ... หยุดได้แล้วนะ . อ๊า~ อา
ไม่ช้าทันใดน้ำสีขาวก็ค่อยๆหลั่งออกมา ชายหนุ่มค่อยๆกลืนน้ำที่ไหลออกมาอย่างช้าๆ พลางเลื่อนตัวขึ้นไปใช้มือลูบไล้เนินอกร่างกายที่ร้อนผ่าวของหนุ่มน้อย พร้อมกับใช้ลิ้นละเลงที่ติ่งหู
อื้อ~ เดี๋ยวสิ
เห็นมั้ยอิซุมิเองก็เริ่มมีอารมณ์อยากทำกับข้าว(!?)กับฉัน แล้วใช่มั้ยล่ะ ทากามิยะกระซิบข้างหูอย่างแผ่วเบา
คะ..... คนบ้า อิซุมิต่อว่าอย่างเขินอาย แต่ในไม่ช้าเขาก็เริ่มเล่นไปตามบทรักของทากามิยะ
****************************
มาดูคู่รักที่น่ารักไม่แพ้กันอีกทางด้านหนึ่งกันดีกว่า
อาโอเอะซัง วันนี้จะไปไหนเหรอฮะนาโอยะถามชายหนุ่มคนรักที่กำลังขับรถอยู่
มาหาเจ้าทากามิยะน่ะสิ ถามไปตั้ง2-3วันแล้วว่าเรื่องเที่ยวนี่ จะยอมไปด้วยหรือเปล่า แล้วไม่ยอมให้คำตอบสักที อาโอเอะตอบอย่างอารมณ์เสีย เพราะว่าชายหนุ่มเป็นคนเลือดร้อนมาตั้งแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว เขาไม่ชอบใจเลยที่ต้องมานั่งรอคำตอบแบบนี้
แล้วก็ว่าจะพาเธอไปกินข้าวต่อด้วยน่ะ
เหรอฮะนาโอยะว่าอย่างเกรงใจแต่เขาก็รู้สึกดีใจที่นานๆจะมีโอกาสได้ไปไหนกับอาโอเอะ2ต่อ2
คุณทากามิยะที่ว่า หมายถึงคุณทากามิยะที่เจอกันเมื่อคราวนั้นเหรอฮะ อาโอเอะซัง นาโอยะถาม แล้วก็อิซุมิคุงด้วย
ถ้าเจ้าพวกนั้นล่ะก็ใช่ อาโอเอะตอบ แต่ฉันล่ะไม่เข้าใจ จริงๆว่าทำไมเจ้าทากามิยะถึงได้รักเจ้าเด็กนั่นขนาดนี้ เจ้าหนูนั่นมีดีตรงไหนนะ แค่ชวนไปเที่ยวแค่นี้ก็จะพาไปด้วย ไม่งั้นก็ไม่ยอมไป อาโอเอะว่าด้วยความไม่พอใจที่ทากามิยะหลงเสน่ห์ของอิซุมิอย่างหัวปักหัวปำ แต่เขาก็รู้สึกสนุกเล็กน้อยที่ได้แกล้งเจ้าหนูนั่นให้คลั่งเล่น แต่เพราะอะไรเขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันที่ชอบแกล้งอิซุมิ บางทีอาจเพราะเขาอดหมั่นไส้คู่นี้ไม่ได้
แล้ว สุดสัปดาห์นี้เราจะไปที่ไหนกันเหรอฮะ อาโอเอะซัง
เอ่อ... ขอเก็บไว้ก่อนนะ นาโอยะ เพราะฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเจ้านั่นจะรู้หรือยังอาโอเอะว่าอย่างอดหวั่นๆในใจไม่ได้ ถ้าการแอบไปเที่ยวคราวนี้แตกออกไปล่ะก็ คิอิจิต้องตามไปราวีไม่เลิกแน่ๆ ไม่อย่างนั้นที่เขาอุตส่าห์เตรียมการไว้เป็นอาทิตย์ก็ล่มหมด แถมงานในช่วงนี้ก็เคลียร์ผ่านไปแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ให้คิอิจิจับไม่ได้เด็ดขาด
ฮะ ผมเข้าใจนาโอยะเองก็เข้าใจดีว่า คนที่อาโอเอะว่านั้นหมายถึงใคร
***********************************
ในไม่ช้ารถยุโรปคันงามก็มาจอดที่หน้าแมนชั่นของทากามิยะ อาโอเอะรีบก้าวลงไปหาทากามิยะทันที นาโอยะเองก็ตามชายหนุ่มไปติดๆ
ทั้งสองเดินมาถึงหน้าห้องของทากามิยะ อาโอเอะเปิดประตูลูกบิดและพบว่ามันถูกล๊อคอยู่
หือ ทำไม!? ถึงล๊อคบ้านแต่หัววันเลยนะ อาโอเอะสงสัย แต่ก็พยามเปิดประตูให้ได้ ชายหนุ่มเริ่มหงุดหงิดที่ประตูถูกล๊อคอยู่
เอ่อ.. บางทีเขาอาจไม่อยู่บ้านก็ได้นะฮะนาโอยะออกความเห็นก่อนที่ชายหนุ่มจะเริ่มพังประตูบ้าน
เป็นไปไม่ได้หรอก ก็เจ้านั่นทำงานที่บ้านตลอด แล้วมันจะออกไปเที่ยวที่ไหนล่ะ
นั่นไงอาโอเอะซังเริ่มหงุดหงิดอย่างที่คิดจริงๆด้วย นาโอยะคิดพร้อมกับเหงื่อตกนิดๆ
เอ่อ.... แล้วไม่ลองกดกริ่งดูล่ะฮะ แต่นาโอยะพูดช้าไปเสียแล้ว ประตูลูกบิดพังไปแล้วเรียบร้อย
อาโอเอะเข้าไปตะโกนเรียกหาทากามิยะทันทีที่เปิดประตูได้
เฮ้ย!! ทากามิยะทำอะไรอยู่ฟะ
แต่แล้วอาโอเอะก็ได้ยินเสียงเอะอะกันอย่างเร่าร้อนดังมาจากในห้องครัว ชายหนุ่มเดินไปที่ห้องครัวทันที แต่แล้วเขาก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็น
อ๊ะ..... เดี๋ยวสิทากามิยะ..... ไม่......อ๊า~อิซุมิร้องครางขณะที่ร่างกายกำลังรองรับส่วนล่างของร่างสูง
อิซุมิ ยกสะโพกขึ้นอีกนิดนะ ทากามิยะว่าขณะที่ยกขาของเด็กหนุ่มให้อ้ากว้างมากขึ้น
อ๊ะ.....อา... อย่าแรงนักสิอิซุมิครางอย่างสุขสมปนความเจ็บที่ร่างบางต้องรับมาก่อนที่จะเอามือโน้มทากามิยะลงมากอดอย่างแนบแน่น
อาโอเอะตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก ชายหนุ่มแทบทรุด นี่!สองคนนี้เล่นกันแต่หัววันเลยเหรอเนี่ย แถบยังเป็นบนโต๊ะกินข้าวอีกต่างหาก
เอ่อ....... ทากามิยะ นี่นาย....... อาโอเอะตะลึงมากจนโพล่งออกไปอย่างไม่รู้ตัว
เอ๊ะ .. ทากามิยะได้ยินเสียงแว่วๆของอาโอเอะ เขารู้สึกหน้าซีดขึ้นมาหน่อยๆ ชายหนุ่มค่อยๆถอนตัวออกจากร่างเล็กที่ยังไม่รู้สึกตัวว่าใครมาเยือน ก่อนที่จะหันไปมองเพื่อนรักของเขา
อาโอเอะ!!!ชายหนุ่มตกใจสุดขีด นาย มาทำอะไรที่นี่
หา!!! อะไรนะเจ้ายักษ์นั่นมาตั้งแต่เมื่อไรอิซุมิที่เพิ่งรู้สึกตัว เองก็ตกใจไม่แพ้กัน เขาเผลอตะโกนออกไปด้วยความตกใจและอับอาย
เอ่อ.... คุณอาโอเอะ มีอะไรเหรอฮะ อ๊ะ .นาโอยะที่ได้ยินเสียงเอะอะดังจนไปถึงข้างนอก ก็เดินตามเข้ามาเพราะกลัวว่าคนที่อยู่ข้างในจะมีปัญหาอะไรเกิดขึ้น แต่พอหนุ่มน้อยเข้ามาในห้องด้วยคน เขาเองก็ตกตะลึงไปตามๆกับภาพที่เห็น
อิซุมิคุง ...คุณทากามิยะ นี่มัน
นะ... นาโอยะ......ก็มาด้วยเหรอเนี่ย อิซุมิยิ่งอายเข้าไปใหญ่ที่ยิ่งมีคนเข้ามาเห็นตนเองอยู่ในสภาพแบบนี้
นาโอยะที่ไม่เคยเห็นคนอื่นทำกันต่อหน้าต่อตาตนเอง ทรุดลงไปทันที ในขณะที่อาโอเอะได้แต่หน้าซีดไม่พูดอะไรเลย
ทากามิยะที่อยู่ในสภาพกึ่งเปลือย ก็พยายามรีบหาเสื้อมาใส่
แต่อิซุมิที่เปลือยกายอยู่บนโต๊ะอายจนแทบจะมุดดินหนี ทำอะไรไม่ถูกเลย
อาโอเอะที่ได้สติ เห็นนาโอยะทรุดลงไป ก็ช่วยฉุดให้หนุ่มน้อยลุกขึ้นมา
เอ่อ นาโอยะ เรากลับกันก่อนดีกว่านะ ขอโทษนะทากามิยะที่เข้ามารบกวนหัววัน อาโอเอะว่าพลางรีบพานาโอยะเดินหนีไปอีกทาง
เดี๋ยวสิ อาโอเอะ รอก่อน ทากามิยะที่เพิ่งใส่เสื้อผ้าเสร็จรีบตามเพื่อนรักออกไป
ในระหว่างที่ชุลมุนอิซุมิพยายามรีบฉวยเอาเสื้อผ้าที่ชายหนุ่มถอดกองไว้กับพื้นมาใส่ เขาพยายามหาเสื้อใส่ แต่หาไม่เจอสักที หนุ่มน้อยลงไปดูใต้โต๊ะ แล้วก็พบว่าเสื้อเข้าไปในนั้น เขาพยายามเอื้อมไปหยิบเสื้อ แต่แล้ว....
ขณะที่ทากามิยะจะตามไปห้ามให้เพื่อนรักกับนาโอยะคุงอยู่ก่อน ทั้งสามก็ได้ยินเสียงดังโครมมาจากห้องครัว
เอ๊ะ.... เกิดอะไรขึ้นน่ะอาโอเอะหันกลับไปมองสงสัย
หรือว่า............. อิซุมิ!!!!!!! ทากามิยะรีบวิ่งกลับไปที่ห้องครัวทันที โดยมีพวกอาโอเอะตามไปด้วย
ทากามิยะที่วิ่งกลับมาก็พบว่า หนุ่มน้อยกำลังถูกโต๊ะกินข้าวที่ดูเหมือนจะพังลงมาทับอยู่
อิซุมิ เป็นไรมากมั้ย ทากามิยะถามขณะที่พยายามยกกองโต๊ะออกจากตัวของหนุ่มน้อย
โอย......คุณทากามิยะ อยู่ๆโต๊ะมันก็พังลง
อาโอเอะที่เดินเข้ามาดูเหตุการณ์ยุ่งๆ ก็อดขำที่เห็นสภาพแบบนี้ไม่ได้
ในขณะที่นาโอยะเห็นแล้วอดห่วงอิซุมิไม่ได้ เพราะดูท่าทางว่าโต๊ะที่พังลงมาก็หนักไม่เบา
สงสัยว่าพวกนายจะหนักกันไปหน่อยนะ โต๊ะมันถึงได้พังลงมาน่ะ อาโอเอะให้ความเห็นที่โต๊ะพังลงมาอย่างขำๆ
ยุ่งน่า! คนเขาบาดเจ็บแทนที่จะช่วย ดันมาเยาะเย้ยกันได้
ช่วยไม่ได้ แบบนี้คงต้องพาไปดูอาการที่โรงพยาบาลแล้วสิ ทากามิยะว่าขณะที่พยายามพยุงเด็กหนุ่มอุ้มขึ้นออกมาจากกองโต๊ะ
อาโอเอะช่วยติดต่อ คิอิจิให้ทีสิ ทากามิยะขอร้องอย่างเห็นใจ
เอางั้นก็ได้ อาโอเอะตกลงขณะที่กดโทรศัพท์มือถือของตน แต่จะเกิดอะไรกับพวกนายอีกฉันก็ไม่รับรองด้วยนะ ยิ่งคิอิจิไม่เคยเห็นหน้าเจ้าหนูด้วย
ไม่เป็นไรน่า แต่ตอนนี้หาหมอให้อิซุมิก่อนเถอะ อิซุมิไปโรงพยาบาลกันนะ ทากามิยะบอกเด็กหนุ่มด้วยความห่วงใยในอาการของหนุ่มน้อยว่าสาหัสแค่ไหน
ก็ได้ฮะ แต่................
แต่..... อะไร!? อิซุมิไม่อยากไปโรงพยาบาลเหรอ ทากามิยะถามเด็กหนุ่มที่ถูกเขาอุ้มอยู่
ปล่าวฮะ คือว่า ช่วยหาเสื้อผ้าให้ผมที!!!!!!! อิซุมิบอกอย่างเขินอาย สุดๆ
หรือทากามิยะอยากให้ผมไปทั้งที่เปลือยอย่างนี้ล่ะ
เออใช่ขอโทษทีนะ อิซุมิ
End of Part 1
---------- To Be Continue ----------
แนะนำติชมได้ที่ E-mail : [email protected]