The First Chapter

“ … มาคุ… มาคุ …. ตื่นเหอะ วันเนี้ย มีเรียนเช้าไม่ใช่เหรอ…” เสียงทุ้มต่ำของนาโอกิ ทำให้คนที่นอนอยู่ลุกขึ้นมาได้ อย่างไม่ยากเย็นนัก

“ ครับพี่ … ขอบคุณครับที่ปลุก ” ชายร่างเล็กรีบลุก แล้วจัดการเก็บที่นอนของตนเอง หยิบผ้าเช็ดตัววิ่งเข้าห้องน้ำไป

“ … พี่ครับ ว่าแต่ วันนี้ พี่ไม่มีงานเหรอครับ...” มาคุสงสัยในท่าทางสบายๆ ของนาโอกิเป็นอันมาก

“ … จะว่ามีก็มีนะ.. แต่ไม่รีบอะ… ต้องไปส่งนายก่อน… นี่นาย ทำไมไม่รีบแต่งตัวซะหละ พี่ก็มีงานนะ เดี๋ยวก็ถีบส่งซะเลยนิ ” ใบหน้าปนยิ้มของนาโอกิ ทำให้ผู้ที่ได้ยินอดที่จะหัวเราะตามไปด้วยไม่ได้

“ ค้าบบบ…. “ มาคุรีบวิ่งเข้าห้องไปอย่างรวดเร็ว เพราะเดี๋ยวโดนขึ้นมาจริงๆ ก็แย่น่ะสิ

มาคุ มาอยู่กับ นาโอกิ ได้เดื่อนกว่าแล้ว เนื่องจาก พ่อของนาโอกิ รับมาคุเป็นลูกบุญธรรม แต่ไม่ค่อยมีเวลาให้มาคุเท่าไรนัก จึงให้มาคุ มาอยู่กับนาโอกิ และอยู่ใกล้โรงเรียนกว่าด้วย

ส่วนนาโอกิ เป็นโปรดิวเซอร์ ให้กับค่ายเพลงที่มีชื่อเสียง งานของ นาโอกิ เยอะมากจนแทบจะไม่มีเวลาให้พัก

“ นี่นาโอกิฮะ… เพลงนี้พี่เป็นโปรดิวเซอร์เหรอฮะ ” แนวเพลงที่คุ้นหู ทำให้มาคุเดาได้ไม่ยากนัก เสียงเพลงก้องกังวานในรถคันสวยของนาโอกิ

“… จะว่าใช่ก็ได้นะ.. แต่พี่ไม่ค่อยถูกใจเลย ต้นสังกัดเค้าต้องการแนวเนี้ย “

“… ขึ้นชาร์ตในอันดับต้นๆ เลยนะคะเนี่ย.. ” เสียงดีเจ สาวประกาศอันดับเพลงที่อยู่ในTop5

“ สมแล้วล่ะค่ะ ที่ ทาคิซาวา นาโอกิ เป็นโปรดิวเซอร์ให้ มาแรงทุกเพลงเลยนะคะ... “

“ โอ้โห.. ขึ้น Top5 อีกแล้วนะฮะพี่… “ มาคุยิ้มอย่างดีใจ ส่วนนาโอกินั่งเฉย ราวกับชินเรื่องราวแบบนี้ซะแล้ว

“… มาคุ ถึงโรงเรียนแล้ว เดี๋ยววันนี้พี่จะเข้าไปคุยกับพวกโปรดิวเซอร์คนอื่นนะ มีอะไรโทรเข้ามือถือละกัน … อย่าซนนะ… ”

“ โห พี่ ผมอยู่ม.5 แล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆ ซะหน่อย… “ มาคุ รีบลงจากรถไป แต่ก็ไม่ลืมที่จะบอกลาพี่ชาย

“ ขอบคุณฮะพี่… ตั้งใจทำงานนะฮะ “ นาโอกิ ยิ้มรับ แล้วขับรถออกไป

“ อ้าว มาคุ วันนี้พี่มาส่งเหรอ น่าอิจฉาจังน้าาาา… “ เสียงคุ้นหู ดังขึ้นข้างหลังมาคุ

“ นายนี่ก็แซวชั้นซะเรื่อยเลยนะ “ มาคุหันไปทางเจ้าของเสียงนั้น

“ ก็มันน่าแซวมั้ยล่ะ คนที่ตัวเองปลื้ม มาเป็นพี่ชาย ตัวเอง “ ไอบะแซวมาคุหนักขึ้นไปอีก

ไอบะ เป็นเพื่อนร่วมชั้นของมาคุ และก็รู้ดีว่า มาคุ ปลื้มนาโอกิมาก ตั้งแต่ นาโอกิเพิ่งเริ่มสนใจในงานด้านนี้

“ เออ… พูดเข้าไป ชั้นว่ารีบขึ้นห้องเหอะ เดี๋ยว อ.ทากามิยะ โกรธล่ะ แย่เลยนะเนี่ย “

“ ไม่ต้องหรอก วันเนี้ย นายนั่นยังนอนซมอยู่เลย ไม่ต้องรีบหรอก “ ไอบะ พูดอย่างสบายอารมณ์

“ งั้นก็เยี่ยมเลย ว่าแต่ เย็นนี้ นายมีเล่นกลองที่ไหนปะ “

“ ม่ายอะ… แต่เย็นนี้ มีวงน่าสน มาเล่นน่ะ ไปมั้ย “ ไอบะถามมาคุตามประสา

“ … ไปดิ… แล้วเล่นที่ไหนอะ “

“ … ผับ J-Street เวลาเดิม …เออ.. คุณมิคิ เค้าถามถึงนายน่ะ ว่าไม่ไปเล่นที่ร้านเค้ามั่งเลย ไม่ไปหาเค้า เดี๋ยวเค้างอนแย่นะเฟ้ย…”

“ เฮ้ย… ไม่ไปแค่อาทิตย์เดียวเองนะ… เดี๋ยวไปก็ได้ ไปยืมเบสซะเลย “ แววตาแฝงความชั่วร้ายของมาคุเริ่มเกิดอีกแล้ว

“ … อ๋อที่ไม่ไป เพราะ เบสคู่ชีพเจ๊งนี่เอง “ ไอบะกล่าวอย่างรู้ทัน

“ นายนี่ก็รู้ทันชั้นซะเรื่อยเลยนะ “ มาคุหัวเราะอย่างพอใจ

The Second Chapter

>>J-Street_Pub<<

“ J-Street นี่คึกคักเหมือนเดิมเลย แต่คนเยอะไปป่าวเนี่ย “ มาคุพูดไปบ่นไปตามวิสัย

“ นายนี่ ก็บ่นไปเรื่อยเลยนะ ก็วงนี้เล่นดีนิ คนก็เยอะเป็นธรรมดา เอ้า… ได้เวลาแล้ว “

“… วันนี้ พบกับวง Sake ค่ะ … “

เพียงแค่ย่างก้าวแรกของ นักร้องนำ ก็สามารถ เรียกเสียงกรี๊ดของผู้ชมได้อย่างไม่ขาดสาย ผมสีทองส่องกับแสงไฟเป็นประกาย สวยงามมากในสายตาของมาคุ เมื่อเริ่มเล่นเพลงแรก เสียงที่แสดงถึงพลังอย่างมหาศาล ผมสีทองที่เซทมาอย่างดี ยุ่งไม่เป็นทรง เพราะความสนุกสนานของบทเพลง สายตาของมาคุจับจ้องไปที่นักร้องนำอย่างไม่ละสายตา เหมือนมีมนต์สะกด ให้มาคุมองแต่ผู้ชายคนนี้ สมาชิกทั้ง4ของSake สามารถดึงอารมณ์ร่วมของผู้ชมทั้งผับได้อย่างแนบเนียน เมื่อการแสดงจบลง มาคุ ก็เข้าไปคุยกับเจ้าของผับตามปกติ

“… พี่ J หวัดดีฮะ .. วง Sake วงใหม่เหรอพี่ “ มาคุถามอย่างสนใจ คนที่ถูกถามเงยหน้าขึ้นมาจากเคาน์เตอร์ เรือนผมสีแดงที่ผูกไว้อย่างลวกๆ ปล่อยให้ผมที่เหลือตกลงมาอย่างไม่ใส่ใจ

“ ประมาณนั้นแหละ … เล่นดีนะ อนาคตอยู่ได้อีกนาน… ”

“ พี่ J ค้าบ… วันนี้ผมเล่นเป็นไงมั่งพี่ “ เสียงเล็กๆกล่าวขึ้น มาคุหันไป เจ้าของเสียงนั้น เป็นชายร่างเล็ก เจ้าของเรือนผมสีทองนั่น หรือก็คือนักร้องนำของ Sake นั่นเอง

“ … ก็ดีนะ… นายก็ร้องดีเหมือนเดิมน่ะแหละ… แต่อีตา Tasuki เล่นเบสเพี้ยนป่าวเนี่ย “

“ พี่ฟังด้วยเหรอ… คือ Tasu เค้ามีปัญหาเรื่องมือน่ะ… แล้วเค้าก็บอกว่าจะเลิกเล่นด้วย “ ชายร่างเล็กกล่าวเสียงหงอยๆ

“ … อะไรกัน… พึ่งเข้ามาก็จะออกแล้วเหรอ… น่าเสียดายโอกาสน้าาา… เอานายนี่มั้ยล่ะ เล่นดีนะ ”

J กล่าวและชี้มาที่มาคุ ชายร่างเล็ก หันไปที่มาคุ พร้อมเปิดประเด็นทันที

“… ถ้าพี่ J แนะนำมา แสดงว่าดีจริง… ว่าแต่นายชื่ออะไรอะ… ชั้น Shin เป็นนักร้องนำของ Sake เป็นหัวหน้าวงด้วย Tasuki เล่นเบส กีตาร์โซโล Meki กลอง Nadine “ Shin แนะนำวงของตนเอง ส่วนมาคุได้แต่ทำหน้างง

“ เออ… ชั้น มาคุ เล่นเบสอยู่กับ Arc แล้วส่วนนี่ก็ไอบะ มือกลอง “ มาคุ แนะนะวงของตนเองบ้าง

“หา… Arc เชียวเหรอ ชั้นคงไม่สามารถนะเนี่ย… พี่ J นะ พี่ J แนะนำเด็กของ Arc ให้ผมเหรอ “

J ได้แต่นั่งหัวเราะอยู่หลังเคาน์เตอร์ แต่ Shin ก็ยังไม่ละความพยายาม

“… แล้วนาย มาเล่นให้เราได้มั้ยล่ะ… ท่าทาง Tasu เค้าจะออกจริงน่ะ “ Shin ถาม

“ … ชั้นว่า คงไม่ได้หรอก… แต่ถ้านายมีอะไรก็บอกมาละกัน ชั้นอาจจะไปช่วยเล่นให้ “ มาคุกล่าวให้ความหวังกับShin ทำให้Shin มีสีหน้าดีขึ้นมาบ้าง

“ พวกเราซ้อมกันที่ร้าน Bin ชอย5 ทุกเย็นนะ ถ้าไม่มีงานอะไร “ มาคุกล่าว

“… มาคุ ชั้นว่านายรีบกลับเหอะ… เดี๋ยวพี่นายก็ว่าหรอก กลับซะดึก “ ไอบะ กล่าวอย่างเป็นห่วงมาคุ

“ นั่นสินะ… งั้นผมไปก่อนนะ J ซัง Shin ไว้เจอกันวันหลังนะ พวกเราซ้อมอยู่ที่ Binนะ ว่างๆ ไปหาก็ได้… ไปเร็วไอบะ…” มาคุพูดแล้วรีบวิ่งออกไป โดยมีไอบะตามไปติดๆ

“…มาคุ… Arc ...เหรอ ” Shin พูดกับตนเอง แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย