Part4 : ห้องพยาบาล(ตอน 1)

อีกทางด้านหนึ่งเซอเวอรัส สเนป กำลังตื่นขึ้น

"อืม....เอ ตอนนี้ กี่โมงแล้ว?"เขางัวเงียตื่นขึ้นมา พร้อมกับควานหานาฬิกา

"ตายล่ะ สายแล้วหรือนี่"ชายหนุ่มพึมพรำเบาๆ เมื่อเห็นว่าเวลาล่วงเลยปมากแล้ว

"จริงสิ แล้วพอต...พอตเตอร์ล่ะ" ชายหนุ่มหันกลับไปมองที่เตียง แฮร์รี่ไม่อยู่ที่นั่นแล้ว แล้วชายหนุ่มก็ไปอาบน้ำ แล้วค่อยๆแต่งตัว จากนั้นก็เดินออกจากห้องไปทันที

*************************************

อีกทางด้านหนึ่ง รอนพาแฮร์รี่ไปส่งที่ห้องพยาบาล เขาตั้งใจจะอยู่เฝ้าแฮร์รี่ที่ห้องพยาบาลแล้ว แต่มาดามพอมฟรีย์ไม่อนุญาต

"พอตเตอร์ไม่เป็นอะไรมากหรอกจ็ะ ฉันว่าเธอควรรีบไปเรียนวิชาต่อไปได้แล้วล่ะ"

"คุณแน่ใจเหรอ ว่าแฮร์รี่จะไม่เป็นอะไรจริงๆ"รอนถามอย่างเป็นกังวล

"ผมเห็นเขาปวดท้องแทบตาย"

"อ๋อ ไอ้อาการปวดท้องน่ะ ไม่เท่าไหร่หรอกจ็ะ"มาดามพอมฟรีย์ว่า

"แต่บาดแผลของเขาบริเวรนั้นน่ะ น่าเป็นห่วงมากกว่า"

"บาดแผล? บาดแผลอะไรกันฮะ"

"อ้าว? นี่เธอไม่รู้หรอกหรือ ว่าพอตเตอร์มีแผลบริเวรนั้น แล้วก็มีเลือดออกด้วย ฉันคิดว่าเธอรู้แล้วซะอีก ถึงได้พาเขามาส่งที่ห้องพยาบาลนี่น่ะ"

"เอ๋? แฮร์รี่ไม่เห็นบอกผมเลย แล้วมันมีสาเหตุมาจากอะไรฮะ"

"ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน มันเหมือนกับรอยโดน....ข่มขืน ทารุณทางเพศ"

"หา!.. แฮร์รี่บอกกับคุณอย่างงั้นหรือฮะ"

"ปล่าว!ไม่ใช่หรอกจ็ะ ฉันแค่ตั้งสมมติฐานเท่านั้นเอง เขาคงจะเจออุบัติเหตุอะไรสักอย่าง แต่คงไม่อยากบอก เพราะฉันถามเขาแล้ว เขาก็ไม่ยอมเอ่ยปากพูดอะไรสักอย่าง นอกจากบอกว่าเขาปวดท้อง"

"แล้วเขาจะเป็นอะไรมากมั้ยฮะ"

"อ๋อ ไม่เป็นไรหรอกจ็ะ ฉันให้เขากินยาสมานบาดแผลแล้วล่ะ ให้นอนพักสักวันสองวันเดี๋ยวก็คงดีขึ้นเองล่ะ"มาดามพอมฟรีย์ว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เมื่อเห็นรอนมีท่าทางกระวนกระวาย

"เธอไปเรียนได้แล้วล่ะ เดี๋ยวจะสายนะ"

******************************************

พอรอนเดินออกมาจากห้องพยาบาล เขาก็เห็นเฮอร์ไมนี่วิ่งหน้าตั้งมาหาเขา

"รอน แฮร์รี่เข้าห้องพยาบาลจริงหรือ"

"ก็จริงน่ะสิ ฉันเพิ่งเข้าไปส่งเมื่อกี้นี้ แล้วก็คุยกับมาดามพอมฟรีย์เรื่องอาการบาดเจ็บของแฮร์รี่"

"แล้วเขาเป็นอะไรมากมั้ย"

"ไปกันก่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟัง" รอนว่าพลางเดินนำเฮอร์ไมนี่ออกมา แล้วก็เล่าเรื่องต่างๆให้ฟัง ตั้งแต่เรื่องที่เขาเห็นแฮร์รี่ร้องไห้ แล้วก็เรื่องบาดแผลของแฮร์รี่

"หา! จริงหรือ?ที่แฮร์รี่โดน...ทำอย่างนั้น"

"เบาๆหน่อยสิ เฮอร์ไมนี่"

"ขอโทษทีรอน แล้วมันเป็นเรื่องจริงหรือปล่าวล่ะ"

"ไม่รู้สิ มาดามพอมฟรีย์บอกว่ามันแค่เป็นเรื่องสมมติฐาน เขาคงจะแค่เจออุบัติเหตุสักอย่าง แล้วแฮร์รี่ก็ไม่ยอมพูดอะไรเลย นอกจากโกหกว่าแค่ปวดท้อง แต่ฉันคิดว่าต้องเกิดอะไรบางอย่างกับเขาแน่ๆ แต่ทำไมเขาถึงไม่ยอมบอกพวกเรานะ"

"มันอาจจะเป็นเรื่องที่แฮร์รี่บอกกันไม่ได้ล่ะมั้ง"

"แต่อย่างน้อย ก็น่าจะบอกอะไรสักคำกับพวกเรา ทำแบบนี้เหมือนกับไม่เชื่อใจพวกเราเลย"

"เอาเถอะ เดี๋ยวเราค่อยคาดคั้นถามเขาเอาทีหลังก็ได้ รีบไปกันเถอะเดี๋ยวก็โดนหักคะแนนอีกหรอก"

***********************************

หลังจากนั้นรอนกับเฮอร์ไมนี่ก็เดินมาถึงที่ห้องเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด สเนปกำลังคอยพวกเขาอยู่ รอนสังเกตเห็นว่ามัลฟอยทำสีหน้าแปลกๆ ที่ไม่เห็นว่าแฮร์รี่มาด้วย สเนปเองก็รู้สึกผิดหวัง เมื่อไม่เห็นแฮร์รี่มาด้วย เขาคิดว่าเมื่อเห็นรอนกับเฮอร์ไมนี่ แฮร์รี่ก็น่าจะมาด้วย

"ทำไมพวกถึงมาช้ากันอย่างนี้ล่ะ"จู่ๆสเนปก็โพล่งถาม

"พวกเรามีธุระนิดหน่อยค่ะ"เฮอร์ไมนี่ตอบ

"ฉันไม่ได้หมายถึงพวกเธอ"สเนปถามคำถามที่ทำให้ทุกคนแปลกใจกันเล็กน้อย

"พอตเตอร์ไปไหนล่ะ"

"เอ่อ....คือว่า"เฮอร์ไมนี่เองก็รู้สึกแปลกใจที่สเนปถามถึงแฮร์รี่

"เขาจะไปไหน มันก็เรื่องของเขา ทำไมอาจารย์ต้องถามด้วยล่ะ"จู่ๆมัลฟอยก็แทรกขึ้นมา พลางทำหน้าตาบึ้งตึง

ทุกคนในห้องแปลกใจขึ้นอีก เมื่อเห็นสเนปตวาดมัลฟอยเป็นครั้งแรก

"ฉันไม่ได้สั่งให้เธอสอดขึ้นนะ นั่งลงซะมัลฟอย"

"อาจารย์ก็บอกผมก่อนสิ ว่าอยากรู้ไปทำไม พอตเตอร์ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับอาจารย์ซักหน่อย"มัลฟอยยังคงถากถางไม่เลิก

แล้วสเนปก็ทำให้ทั้งนักเรียนบ้านกริฟฟินดอร์และบ้านสลิธิรินต้องประหลาดใจที่สุดในรอบปี

"หักคะแนนสลิธิริน 10 คะแนน โทษฐานที่จุ้นไม่เลิก ถ้าเธอไม่อยากถูกหักเพิ่ม นั่งลงซะมัลฟอย"

มัลฟอยนั่งกระแทกเก้าอี้ลงทันที เขาทำหน้าไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก จนแม้แต่แครบกับกอยล์ก็ยังไม่กล้าพูดด้วย

สเนปถามเฮอร์ไมนี่ต่อทันที

"ว่าไงล่ะ เกรนเจอร์ พอตเตอร์ไปไหน!?"

"เอ่อ....เขา ... เขาไป..."เฮอร์ไมนี่ยังคงไม่หายจากอาการประหลาดใจ

"เขาไปห้องพยาบาลครับ"รอนตอบแทนทันที เขารู้สึกเอะใจขึ้นมาหน่อยๆ

"เหรอ เขาเป็นอะไรไปล่ะ"สเนปถาม

รอนกับเฮอร์ไมนี่มองหน้าพร้อมกัน แล้วพวกเขาก็สังเกตว่าสเนปมีสีหน้ากระวนกระวายใจ พวกเขาคิดไปเองรึปล่าวนะ?

"เอ่อ เขาบอกว่าเจออุบัติเหตุนิดหน่อยค่ะ"เฮอร์ไมนี่เสริม

"งั้นหรือ?"สเนปพึมพรำเบาๆ พร้อมกับทำสีหน้าครุ่นคิด

"ช่างเถอะ! พวกเธอสองไปนั่งที่กันได้แล้ว เราจะได้เริ่มเรียนกันซะที"สเนปว่าพลางเดินไปที่กระดานด้วยสีหน้าที่ไร้ความรู้สึกแบบเดิม

รอนกับเฮอร์ไมนี่รีบไปนั่งทันที แล้วสเนปก็เริ่มสอน ท่ามกลางนักเรียนบ้านทั้งสองที่ยังไม่หายประหลาดใจ

**************************************

ในตอนท้ายชั่วโมง สเนปก็ให้การบ้านพวกเขา

"ไปเขียนรายงานเกี่ยวกับตัวออร์ค ความยาวอย่างน้อย60เซนติเมตร แล้วมาส่งในชั่วโมงหน้าด้วย"

มีเสียงโอดครวญนิดหน่อยดังจากบ้านกริฟฟินดอร์ แต่เฮอร์ไมนี่กลับบ่นว่ามันยาวน้อยไปหน่อยที่จะเขียนรายงาน ขณะที่พวกนักเรียนจะออกไปจากห้องเรียน สเนปก็เรียกรอนกับเฮอร์ไมนี่มาถามอีก

"เดี๋ยววีสลีย์! เกรนเจอร์! พอตเตอร์ยังอยู่ที่ห้องพยาบาลใช่มั้ย?"

"ฮะ/ค่ะ"ทั้งสองตอบพร้อมกัน "

"เธอสองคนไม่ต้องไปบอกให้พอตเตอร์ ไปเขียนรายงานหรอกนะ"สเนปพูดแต่ไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมา

"หา! งั้นแฮร์รี่ก็ไม่ต้องน่ะสิฮะ"รอนว่าอย่างอิจฉา

"ไม่ใช่อย่างนั้น เดี๋ยวฉันจะไปสั่งงานนี้กับพอตเตอร์ที่ห้องพยาบาลเอง เข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม"

สเนปพูดแล้วก็เดินจากไปทิ้งให้รอนกับเฮอร์ไมนี่มองหน้ากันอย่างสงสัย

*****************************************

ระหว่างที่ทุกคนเดินไปเรียนวิชาต่อไปซึ่งเป็นวิชาแปลงร่าง ทุกคนในบ้านกริฟฟินดอร์ต่างก็คุยกันอย่างออกรสถึงเรื่องสเนปในคาบเรียนสิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด

"เธอเห็นเขาไหม ไม่น่าเชื่อเลยนะ ว่าเขาจะทำอย่างนั้นได้ด้วย"ลาเวนเดอร์พูดกับปาราวตี

"นั่นเป็นครั้งแรกนะที่ฉันเห็นเขาตวาดมัลฟอย"เนวิลส์พูดแทรกคิดมา

"อือ แล้วก็ยังเป็นครั้งแรกที่เขาหักคะแนนบ้านสลิธิรินด้วย"ปาราวตีพูดตอบ

"นี่ต้องเป็นเรื่องมหัศจรรย์ในรอบพันปีแน่ๆ สเนปหักคะแนนบ้านสลิธิริน"เชมัสเสริมขึ้น

"อยากให้บ้านอื่นๆ เห็นมั่งจัง"ดีนว่า

ขณะที่ทุกคนพูดแต่เรื่องที่สเนปหักคะแนนบ้านสลิธิริน มีเพียงรอนกับเฮอร์ไมนี่เท่านั้นที่พูดถกเถียงถึงเรื่องท่าทีแปลกที่ไปของสเนป

"เธอว่ามั้ย สเนปต้องมีอะไรแปลกๆแน่เกี่ยวกับเรื่องนี้"รอนว่าอย่างสงสัย

"อาจเป็นไปได้ แต่ทำไมเขาถึงต้อง.. ถามเรื่องเกี่ยวกับแฮร์รี่ด้วยล่ะ"

"ไม่แน่นะ บาดแผลของแฮร์รี่อาจจะเกี่ยวข้องกับสเนป"

"แต่ไม่น่าเป็นไปได้นะรอน สเนปเป็นถึงอาจารย์เขาคงไม่ทำเรื่องอย่างนั้นหรอก"

"โธ่! เฮอร์ไมนี่ เธอจะเห็นเขาเป็นนักบุญไปถึงเมื่อไร เธอก็รู้นี่เขาน่ะน่าสงสัยที่สุด เมื่อคืนนี้เขาคงจะ...ทำอะไรสักอย่างกับแฮร์รี่แน่ แล้วก็สั่งให้แฮร์รี่ปิดปาก ไม่ให้พูด แฮร์รี่ถึงไม่ยอมบอกอะไร เธอก็เห็นเมื่อกี้นี้เขาบอกว่าจะเอางานไปบอกแฮร์รี่เอง เขาคงจะไปจัดการแฮร์รี่แน่ๆ แล้วที่เขาถามเรื่องของแฮร์รี่เขาก็คงจะอยากรู้ว่าจัดการกับแฮร์รี่ได้สำเร็จมั้ย"

"รอน ใจเย็นๆก่อน อย่าเพิ่งด่วนตัดสินสิ เขาอาจจะไม่ได้ทำอย่างที่เธอคิดไว้ก็ได้ เขาก็คงแค่ถามไปตามแบบอาจารย์ที่ห่วงลูกศิษย์"

"ห่วง? สเนปห่วงแฮร์รี่เนี่ยนะ งั้นสเนปก็คงเสียสติไปแน่ๆ"

"ยังไงก็ช่างเถอะ ฉันว่าเราไปเรียนวิชาต่อไปได้แล้วล่ะ เดี๋ยวเอาไว้ค่อยว่ากันทีหลังละกัน"

แล้วเฮอร์ไมนี่กับรอนก็รีบไปเรียนวิชาต่อไป ทั้งๆที่ใจของทั้งสองก็เป็นห่วงแฮร์รี่ไม่น้อย