ตอนที่ 12
เช้าตรู่ของอีกวันใหม่และเป็นวันแรกเริ่มการดำรงชีวิตอีกรูปแบบหนึ่ง
กริ๊ง กริ๊ง .
เสียงที่ไม่ค่อยข้างที่จะไม่ดังไปทั่วก็ร้องขึ้นมาตามหน้าที่ เพื่อปลุกร่างบางที่นอนไม่รู้ตื่นให้ตื่นจากฝันที่สวยงามมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงเสียที อืมมมม เช้าแล้วเหรอ ร่างที่นอนไม่รู้จะตื่นก็ตื่มขึ้นมาด้วยท่าที่ค่อนข้างจะงวยเงียเสียเหลือเกิน
เริ่มเรียนวิชาแรก 8 โมงเช้านี่แต่ตอนนี้ 7.30 ต้องไปที่ห้องโถงใหญ่นี่แล้วก็นัดกับไอระกับยูรินี่ ตายแล้ว
เมื่อนึกขึ้นด่าตนมีเรียนแต่เช้าก็รีบจัดการทำธุระ-------------------******-------------------*****--------------------
* ห้องโถงใหญ่ *
สงสัยอาคาริยังไม่ตื่นแน่เลย ว่าปะไอระ
ไม่รู้ดิ คงยังมั้ง เรากินกันไปก่อนเถอะเดี๋ยวอาคาริก็มา
ปัง---- เสียงเดินประตูหน้าห้องโถงก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กหน้าสวยที่ดูท่าว่าหอบเหนื่อย เนื่องจากผลของการวิ่งมาอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าลากผ่าน ร่างบางที่เพิ่งเดินเข้ามานั้น ผ่านบรรดาเหล่านักเรียนบางคนที่นั่งกินกันอยู่ แล้วร่างเล็กก็เจอจุดหมายปลายทางเมื่อเห็นเพื่อนแฝดทั้งสองของเขา งัย รอนานไม๊ อาคาริถามขณะที่จะนั่งลงที่นั่ง
นานนนนมากกกกกก..... เลย อาคารินายทำอะไรอยู่
ไอระกับยูริถามแทบพร้อมกันว่าทำไมถึงมาสายมากด้วย
โทษที นอนเพลินไปนิดนึง
ยูริเลิกถามได้แล้ว ให้อาคารริทานอาหารให้เสร็จก่อนเถอะนะ นี่ก็ใกล้ที่จะเรียนคาบแรกแล้วด้วย แถมต้องเรียนวิชาแปลงร่างแล้วด้วย ไอระได้ให้เหตุผลเพื่อให้อาคาริรีบกินข้าวเช้าให้เสร็จ และให้ยูริเลิกถามเสียที หยุดก็ได้ ยูริเริ่มงอนเล็กน้อย ในขณะเดียวกันทั้งสามยังไม่รู้ตัวอีกว่าตอนนี้ได้เป็นเป้าสายตาจากเหล่าบรรดานักเรียนพ่อมดแม่มดตั้งแต่บ้านกริฟฟินดอร์จรดสลิธลิน ก็ตั้งแต่ตอนที่อาคาริเข้ามาในห้องโถงจนถึงตอนที่ยูริงอนแก้มตุ๊บป่องอยู่ในตอนนี้ ก็จะไม่ให้คนมองได้อย่างไรก็ทั้งสามนี้หนะมีอาคาริกับยูริที่หน้าหวาน สวย น่ารักจนเหล่าบรรดาแม่มดบางคนยังต้องชิดซ้าย และยังไม่รวมกับไอระนะที่หน้ากึ่งสวย กึ่งหล่อ ก็จะไม่ให้กึ่งได้อย่างไรเล่าก็ยูริหนะสิที่จับแต่ง ถ้าวันไหนที่ยูรินึกคึกอยากให้ไอระเป็นแมนที่ทั้งเท่ห์ ทั้งหล่อ ก็จับแต่งอย่างนั้น ถ้าวันไหนอยากให้ไอระสวย ก็จับแต่งซะอย่างง่ายดาย ก็ใบหน้าของไอระนั้นก็เหมือนผู้หญิงอยู่เป็นทุน เรื่องจับแต่งก็ง่ายสบาย
พวกนายไปกันรอเราที่ห้องเรียนก่อนก็ได้ เดี๋ยวเราตามไป
เอางัย ไอระ ยูริหันมาถาม อืม งั้นพวกเราไปรอที้องเรียนเลยก็แล้วกันนะ
อืม เจอกันที่ห้องเรียนละกัน อาคาริหันมาตอบพร้อมกับยิ้ม<><><><><><><><><><>
สายแล้ว!!! ต้องไปเรียนที่ห้องวิชาแปลงร่างนี่นา แล้วมันอยู่ที่ไหนละ รู้แต่อยู่ชั้นลอย แล้วไอ้ชั้นนี้มันก็มีห้องมากมายแล้วจะรู้ไหมเนี่ย อาคาริเดินไปพูดไปจนลืมสังเกตุเห็น โป๊กโอ๊ย!!!
อาคาริเดินไปพูดไปจนดินไปชนบางสิ่งเข้าโดยที่ไม่รู้ว่าเดินชนใครเมื่อเหงยหน้าขึ้นไปมองว่าเป็นใครก็เกิดอารามการตกใจขึ้นมาเมื่อรู้ว่าเป็นศาตราจารย์เดรโก มัลฟรอย ศาตราจารย์สอนวิชาปรุงยาที่ไม่ค่อยจะเป็นมิตรกะนักเรียนเสียซะเท่าไหร่ก็พี่แกเล่นตีหน้าขรึมอยู่ทั้งวัน ไม่ยิ้มเลย แต่ถึงจะตีหน้าขรึมซะเพียงใด ก็ยังได้เป็นขวัญใจของนักเรียนสาวที่นี่กันทั้งนั้น อาคาริมองหน้าศาสตราจารย์เดรโกอยู่นานด้วยอารามบทที่ตกใจเล็กน้อย แต่ไม่รู้ว่าตกใจเพราะใบหน้าอันคมเข้มนี้ที่ตีหน้าขรึมทั้งวัน หรือว่าเพราะกลัวจะถูกหักคะแนนบ้านกริฟฟินดอร์ ความตกใจยิ่งมีมากขึ้นเมื่อรู้ว่าตัวเองก็ถูกจ้องอยู่เช่นกัน มิสเตอร์มัตสุคาว่า วันนี้ไม่มีเรียนหรืองัย ถึงเอาเวลามาจ้องหน้ากันอย่างนี้ ถ้าให้ดีนะ เอาเวลาที่จะมาจ้องหน้าไปเข้าเรียนเสียดีกว่านะหรือคิดจะโดดเรียนหรือยังงัยกัน หรือเธออยากถูกหักคะแนนบ้านตั้งแต่วันแรก คนถูกชนถามด้วยน้ำเสียงอันแข็งกร้าวเล็กน้อย แต่ถ้าคนฟังฟังให้ดีกว่านี้ซะนิดก็จะรู้ถึงนำเสียงนั้นว่าถูกแอบแฝงด้วยความรู้สึกอย่างไร
มะ... ไม่ครับ ไม่อยากครับ อาคาริตอบตะกุกตะกะ
ถ้าไม่แล้ว ทำไมถึงยังไม่เข้าเรียน
ผะ .... ผมหลงนะครับ อาคาริตอบไปด้วยความอาย ก็จะไม่ให้อย่างไร ก็เล่นไม่รู้ว่าห้องเรียนอยู่ทางไหน แล้วไอ้ชั้นลอยนี่ก็มีประตูเชื่อมไปในที่ต่าง ๆ ได้อีกมากมายนี่นาบวกกับอาคาริก็ยังเป็นนักเรียนชั้นปี 1 ด้วย แถมวันนี้ก็เป็นวันเริ่มเรียนวันแรกอีกด้วย หวังว่าเธอคงไม่กำลังหาห้องเรียนวิชาแปลงร่างอยู่นะ
คะ... ครับ อาคาริตอบอย่างเลี่ยงไม่ได้ ..... งั้นก็ตามมา ยังงัยมันก็เป็นทางผ่านไปที่ห้องเรียนวิชาปรุงยาอยู่แล้ว ตามมาให้ทันละกัน ศาสตราจารย์พูดด้วยสีหน้าที่เหมือนยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย สักพักก็ได้หายไป แต่ก็ไม่ทันที่อาคาริจะมองตามได้ทัน
ระหว่างทางไปห้องเรียนวิชาแปลงร่างนั้น เป็นทางที่คดเคี้ยวดีเสียซะจริงๆ มีทั้งบั้นไดผลุกๆโผล่ๆขึ้นมา เข้าประตูทางโน้น ออกทางนี้ สักพักก็เดินเลี้ยวตรงขวาที ซ้ายที และบวกกับศาสตราจารย์เดรโกก็เดินรวดเร็วราวกับแสงเลยเป็นผลทำให้อาคาริต้องเหนื่อยหนักขึ้นไปอีกที่ต้องเดินตาม ไม่สิ ต้องเรียกว่าวิ่งตามถึงจะถูก และแล้วความเหนื่อยนั้นทำให้อาคาริก้าวเท้าพลาดที่ตรงขั้นบันได้เป็นเหตุให้ต้อง
เหวอๆๆๆ.....โครม เคร้ง เสียงตกค่อนขางดังพอที่จะทำให้คนที่เดินห่างไปข้างหน้าประมาณ 30 เมตรต้องหยุดชะงักหันมามองต้นกำเหนิดแห่งเสียง แล้วจึงเดินย้อนกลับมาที่ต้นกำเหนิดเสียงที่ดัง
เหวอๆๆๆ.....โครม เคร้ง ..
ไม่มีเสียงลอดออกมาจากปากของผู้เป็นศาสตราจารย์แต่มีเพียงมือที่ยื่นออกไปข้างหน้า... ขอบคุณครับ อาคาริเหงยหน้ามองขึ้นไปยังมือที่ยื่นนั้นก่อนที่จะกล่าวคำขอบคุณ
เมื่ออาคาริสามารถลุกขึ้นได้แล้วทั้งสองก็ยังมุ่งหน้าต่อไปยังจุดหมายและเมื่อเดินตรงมายังจนเกือบจะสุดของชั้นลอยฝั่งที่ 3 แล้ว ก็มาหยุดอยู่ที่หน้าประตูบานใหญ่อยู่บานหนึ่ง
นี่ แหละ ห้องเรียนวิชาแปลงร่าง อาคาริได้ยินเสียงดังขึ้นมาสักพัก ก่อนที่ตัวเค้าจะได้กล่าวคำขอบคุณ เจ้าของร่างก็ได้เดินหายวับไป
ครืด ๆๆๆ เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้นเป็นเหตุให้นักเรียนที่อยู่ในห้องนั้นหันไปมอง
ขอโทษครับ ศาสตราจารย์เกรเจอร์ อาคาริกล่าวขึ้นมาต่อเมื่อตัวเองได้ยืนอยู่หน้าแมวตัวหนึ่งที่กำลังจับจ้องมองมาที่เขา
มิสเตอร์มัตสุคาว่า วันแรกของการเปิดเรียน คิดยังยังงัยถึงได้มาสายละ ร่างแมวได้กระโดดลงมาอยู่ที่ข่างหน้าของอาคาริก่อนที่จะกลายร่างเป็นหญิงสาว
ขอโทษครับที่เข้าเรียนสาย
เธอจะไม่มีข้อแก้ตัวหน่อยรึที่เข้าเรียนสายเนี่ย
ไม่มีครับ ผมผิดเองที่เข้าเรียนสาย ผมจึงไม่มีข้อแก้ตัวครับ
งั้นก็ไปนั่งที่ได้ จะได้เริ่มเรียนเสียที
<><><><><> โปรดติดตามตอนต่อไป <><><><><>
คุยกันตอนท้าย ^_^
เมื่อถึงเวลานี้ ทุกท่านคงจะได้ดูหนังเรื่อง Harry Potter and The Sorcerer s stone แต่ตอนนี้ per มีข่าวคราวว่า แฟนพันธ์แท้ของ harry จะเริ่มฉายให้ดูก็ วันที่ 11 มกราคม ปีหน้า Per พูดยังกับอีกนานเหลือเกิน ทั้งๆที่ตอนนี้ก็ใกล้จะถึงแล้ว ยังงัยก็อย่าพลาดเสียนะคะ เจอกันใหม่ในตอนหน้านะคะ บายค่ะ เดี๋ยวPer เปลี่ยนเมลล์ใหม่แล้ว เป็น [email protected] เมลล์มาได้เลยนะคะ จะรอคะ