magic.gif (21288 bytes)

บทที่ 11 จุดเริ่มต้น

การเดินทางด้วยรถไฟที่เป็นเส้นทางเดินไปสู่อีกฟากของเหล่าบรรดาพ่อมดแม่มดมือใหม่ก็ได้จบสิ้นลง และแล้วพวกมือใหม่ทั้งหลายก็เดินทางมาสู่เป้าหมายเป็นการเรียบร้อย

“ เอ้า พวกเด็กปีสี่ทั้งหลายเดินตามพรีเฟ็คมาทางนี้ ส่วนชั้นอื่น ๆ ยกเว้นเด็กปีหนึ่งเดินตามทางระเบียงนี้นะ ขึ้นไปหอนอน จัดกระเป๋าให้เรียบร้อย แล้วลงมาที่ห้องโถง เวลา 20.00 นะ แล้วเด็กปีหนึ่งเดินตามชั้นมาได้เลย ” เสียงชายหนุ่มร่างสูง แล้วบรรดานักเรียนใหม่ทั้งทั้งหลายก็ได้เดินตามชายหนุ่มผู้นั้น เดินกันได้สักพัก ทั้งหมดก็หยุดอยู่ที่ห้อง ๆ หนึ่งที่ตกแต่งประดับประดาอย่างสวยงาม

เพดานที่สูง สูงขนาดที่ว่าจุดสูงสุดของเพดานนั้นมองเห็นเป็นหมอก ในห้องนี้ถูกตกแต่งด้วยบรรดาข้าวของเครื่องใช้ที่หรูหรา บรรดาเหล่านกทั้งหลายที่อาศัยอยู่ที่นี่ต่างก็บรรเลง เพลงขับขานกันอย่างไพเราะ

“ แปะ แปะ ” เมื่อสิ้นเสียงตบมือของชายหนุ่ม เหล่าบรรดานกทั้งหลายต่างก็หยุดส่งเสียงบรรเลงเพลง คล้ายกับว่าพวกมันรู้น่าที่ดี

“ เดี๋ยวเราจะทำการคัดสรร ฉะนั้นก็รอที่นี่กันสักครู่ ”

ซักพักชายคนนั้นก็กลับมาที่นี่ พร้อมกับในมือถือกระดาษหนังสัตว์ และอีกข้างก็เป็นหมวกที่มีลักษณะสีดำ ยู้ยี้ และดูเหมือนว่าจะถูกใช้งานมาอย่างหนัก

“ ต่อไป จะเป็นการคัดสรร ถ้าเรียกชื่อผู้ใด ให้ออกมาด้วย ” เสียงชายคนนั้นพูดขึ้น

“ แอลเกีย เรจ ” เมื่อสิ้นเสียง ก็มีชายหน้าหวานคนนึ่ง เดินออกมาจากกลุ่ม แล้วเดินไปอยู่ในที่เดียวกับชายร่างสูงคนนั้น พ้อมกับหยิบหมวกใบสีดำ ขึ้นมาสวมศรีษะ

“ สลิธีริน ” เสียงร้องของหมวกดังขึ้น แล้วหนุ่มหน้าสวยก็เดินไปที่ฝั่งที่มีป้ายติดว่าสลิธีริน

“ ซานเดียร เดฟ ”

“ เรเวนคลอ ”

“ แองกีร่า มีน่า ”

“ กริฟฟินดอร์ ”

“ ซีซาร์ เมล ”

“ ฮัฟเฟิลพัฟ ” การคัดสรรมีต่อไปเรื่อย ๆ จนเกือบใกล้คนสุดท้าย

“เซนเดอร์เลีย ไอระ ”

“ กริฟฟินดอร์ ”

“ เมอร์เมจ ดาร์ก”

“ สลิธีริน ”

“เซนเดอร์เลีย ยูริ ”

“ กริฟฟินดอร์ ”

“ มัตสุคาว่า อาคาริ ” เมื่ออาคาริได้เดินออกมา ทุกคนก็ตกตะลึง รวมถึงชายผู้ประกาศชื่อยังคงตะลึงในความงามของเด็กหนุ่มตรงหน้า และทั้งห้องก็เงียบลงเพื่อรอคำตอบว่าหนุ่มหน้าสวยคนนี้จะได้อยู่ที่บ้านไหน

“ กริฟฟินดอร์ ” เสียงหมวกดังขึ้นนั้นก็ได้ทลายความเงียบลง พลันก็มีเสียงซุบซิบดังขึ้น หลังจากที่เงียบไปสักครู่ แล้วอาคาริก็ได้ถอดหมวกลงแล้วก็ไปที่โต๊ะที่ทีป้ายติดว่ากริฟฟินดอร์ ไปนั่งลงข้าง ๆ ไอระกับยูริ

“ ดีใจจังเลย เราทั้งสามอยู่บ้านเดียวกันหมดเลย ” ยูริพูดกับทั้งสาม แต่แล้วก็มีเสียงชายร่างสูงดังขึ้นมาว่า

“ อีกประเดี๋ยว จะมีการเลี้ยงฉลองต้อนรับเปิดเทอร์ม ขอให้ทุกคนในที่นี้ โปรดอยู่ในความสงบสักครู่ ” เมื่อร่างสูงพูดจบก็ทำท่าจะเดินออกไป ก่อนเดินออกไปนั้นได้หันมามองอาคาริซักนิด แต่อาคาริมิได้รู้ว่ามีคนมองมาทางตนอยู่

“ ยูริดีใจจังเลย ละอาคาริ ได้อยู่บ้านเดียวกันหมดเลย ”

“ ฮือ ว่าแต่ นายสองคนอ่านเรื่องหนังสือจบยัง ”

“ หนังสือไรเหรอ ” ไอระไม่รู้ว่าหนังสืออะไรเลยถามขึ้น

“ ทั้งหนังสือเรียนต่าง ๆ ทั้งหนังสืออ่านเล่นที่พวกนายซื้อละ ”

“ อ๋อ พวกเราอ่านจบหมดแล้ว ว่าแต่นายจะถามทำไมละ อาคาริ ”

“ ก็เพื่อว่า มาแลกกันอ่านงัย ดีไหม ”

“ ก็ดี แต่เราว่าเรื่องนี้อย่าเพิ่งสนใจเลย ตอนใกล้เปิดเรียน เราสองคนไปเจอร้านของของตลกด้วย ”

“ ร้านขายของตลก ??? ”

“ อือ ก็มีทั้งลูกอมชักดิ้น ลูกอมพ่นไฟ กบกระโดด ไม้กายสิทธิ์ปลอม ระเบิดหัวหมู ฯลฯ ” ไอระบรรยายไม่รู้จักจบกับของที่ตนได้เห็น

“ ยูริ ซื้อด้วยละ ซื้อลูกอมพ่นไฟ เอแคร์แปลงร่าง ระเบิดหัวหมู ดินสอน้ำแข็ง เอ่อ ใช่ ยูริซื้อดินสอน้ำแข็งมาฝากยูริด้วยละ ” ยูริลุกขึ้นไปหยิบกระเป๋าของตนมา หยิบดินสอที่ดูจะแสนธรรมดามาให้อาคาริ

“ ขอบใจนะ แต่นี่มันดินสอธรรมดาไม่ใช่เหรอ ”

“ หึ ลองใช้เขียนดูก่อนซิตอนนี้เลยก็ได้ แต่ไม่เตือนนะ….จะไม่ใช้ก็ได้ ” ไอระเสนอให้เพื่อนหน้าสวยที่ยังไม่รู้ฤทธิ์ของยูริที่ตนได้เคยประสบมาบ่อยครั้ง

“ ขอบใจนะ แต่เราไว้คอยใช้ดีกว่า ”

“ ยินดีต้อนรับทั้งพ่อมดแม่มดรุ่นเก่า และหน้าใหม่ทั้งหลาย มีข่าวจะมาแจ้งให้ทราบว่าในปีนี้ ทุกระดับชั้นจะมีการพาไปเที่ยวที่หมู่บ้านฮอบบิทกัน เราจึงได้ทำการส่งใบสอบถามแถบไปกับใบแจ้งรายการหนังสือแล้ว ฉะนั้นถ้าใครต้องการที่จะไปขอให้ส่งแบบสอบถามที่อาจารย์ประจำบ้านของแต่ละคนนะ และอีกเรื่อง เราได้รับอาจารย์คนใหม่มาสอนแทนอาจารย์สอนวิชาปรุงยาแล้ว นั่นคือ ศาตราจารย์เดรโก มัลฟรอย ” ชายร่างสูงที่ดูท่าทีเงียบขรึม ลุกขึ้นย้ายไปที่นั่งของเหล่าบรรดาอาจารย์ทั้งหลาย

“ ที่นี้ ก่อนที่จะเปิดงานเลี้ยงฉลองต้อนรับ เรามาร้องเพลงประจำโรงเรียนกันก่อนจะดีกว่า ”

“ เอาละ ที่นี้ก็มาเริ่มเข้าสู่งานเลี้ยงฉลองกันเลย ” พอกล่าวจบก็มีเสียงดีดนิ้วตามมา หลังจากนั้นโต๊ะที่ตอนแรกว่างเปล่า ไม่มีอะไรกลับกลายเป็นว่าทั้งโต๊ะเต็มไปด้วยบรรดาอาหารเลิศหรูหลากหลายชนิด การประดับตกแต่งทีตอนแรกก็ประดับอย่างสวยงามอยู่แล้ว กลับกลายเป็นยิ่งมีการประดับเพิ่มเป็นอีกหลายเท่า

ความสวยงามของการประดับก็ยิ่งเพิ่มขึ้น และเสียงบรรเลงที่มิอาจจะรู้ได้ว่าดังมาจากทางไหนนั้นก็ไพเราะเสียเหลือเกิน

  catndog.gif (3077 bytes)

<><><><><> โปรดติดตามตอนต่อไป <><><><><>

ในที่สุด …. ในที่สุดก็ถึงเวลาที่พระเอกโผล่แล้ว ตอนที่ 11 เพิ่งโผล่ โผล่มานิดเดียวเอง งั้นลองทายเล่น ๆ กันนะคะว่าใครคือพระเอกของเรื่องนี้ ติดตามชมต่อนะคะ ถ้ามีข้อผิดพลาดประการใด ก็แนะนำติชมมาได้นะคะที่ [email protected]

Hosted by www.Geocities.ws

1