ตอนที่ 2 ความจริงปรากฏ
* ณ เรือนหอ *
เอ่อ เคนคะ เกรซมีเรื่องอยากคุยกับเคนก่อนได้ไหมคะ
มีอะไรเหรอจ๊ะ ที่รัก
คุณก็หยุดก่อนได้ไหมคะ เกรซท้วงผู้เป็นสามี เมื่อไม่มีทีท่าว่าจะยอมฟังตน แถมยังไม่หยุดการกระทำบางอย่าง
คุณคะ หยุดก่อนเถอะคะ ฟังเกรซก่อน มันเป็นเรื่องสำคัญมากเลยนะคะ เคนคะ เคนนนน
ตกลงที่รัก ตกลง มีไรว่าว่าเลยเกรซ ผมหยุดแล้ว พร้อมที่จะรับฟังคุณแล้ว
เอ่อ เคนคะ ก่อนที่เกรซจะเล่าให้คุณฟัง เกรซขออะไรคุณก่อนได้ไหมคะ ขอให้คุณให้เหตุและผลในการตัดสินใจกับเรื่องนี้ด้วยนะคะ โดยขอให้คุณยึดหลักว่า ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีทั้งดีและชั่วนะคะ ขอให้คุณใช้หลักการนี้ในการตัดสินนะคะกับเรื่องเกรซจะเล่าให้คุณฟังหนะคะ
ที่รัก คุณอยากจะบอกอะไรกับผมเหรอ ถึงพูดยั่งงี้นะ
สิ่งที่เกรซจะบอกคุณไป คุณอาจจะกลัวหรือเกลียดเกรซเลยก็ได้คะ
เกรซ ผมเนี่ยนะ จะกลัวคุณ จะเกลียดคุณ เพราะเรื่องที่คุณจะบอกต่อไปนี้เนี่ยนะ โกหกน่า แล้วผมจะเกลียดคุณด้วยเรื่องอะไรละหะ เกรซ คุณบอกผมมาเลยดีกว่านะ ที่รักว่าเรื่องอะไร
ชั้นขอถามคุณอย่างนึงนะคะ คุณกลัวพวกมีเวททั้งหลายมั้ยคะ คุณเชื่อเรื่องที่คนอื่นเค้ากลัวกันว่า พวกมีเวททั้งหลายเป็นพวกชั่วช้า หนะ ทั้งดุร้าย
ก็ไม่เชื่อหรอกนะ ถ้ามีจริงเนี่ยผมก็คงคิดว่าทุกฝ่ายมีทั้งดีและชั่วนะ แต่ผมก็ไม่เชื่ออยู่ดีว่าคนเราหนะจะมีเวทมนต์เหมือนพ่อมดแม่มดได้หนะ ถ้ามีจริงคงพิลึกน่าดู เคนพูดด้วยท่าทางที่ตลกและสีหน้าก็ดูจะไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ด้วย
แล้ว .ถ้ามีจริงขึ้นมาคุณจะกลัวไหมคะเคน
อือ . คิดว่าคงไม่นะ ก็เป็นคงเหมือนกันหนิ เมื่อเกรซได้ยินยั่งงั้นก็คิดว่าตนนั้นเลือกไม่ผิด และดูคนไม่ผิด จึงตัดสินใจบอกไปว่า
เคนคะ ฟังให้ดีดีนะคะ พวกพ่อมดแม่มดหนะมีจริงคะ เวทมนต์มีจริงคะเคน
อุ๊บ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เกรซ คุณพูดอะไรหนะ มีจริง ผมไม่เชื่อหรอก คุณเอาอะไรมาพิสูจน์ละว่าพวกนี้มีจริง เคนพูดขณะที่ตัวเองหัวเราะกับสิ่งที่เป็นภรรยาพูด
นี่เป็นเรื่องจริงคะ เคน เกรซเป็นแม่มดคะเคน
ฮ่า ฮ่า ฮ่า เกรซผมว่าคุณอ่านนิยายเกี่ยวกับเวทมนต์มากเกินไปแล้วนะ โดยเฉพาะเรื่อง แฮรี่ พอตเตอร์หนะ ถึงคิดว่าตนเป็นแม่มด ผู้วิเศษหนะ
เคน ไม่เชื่อใช่ไหมคะ
ฮือ ผมไม่เชื่อ
งั้น เคนรอที่นี่นะคะ เดี๋ยวเกรซมา
+++ 15 นาทีผ่านไป +++
เกรซได้เดินมาที่ห้องพร้อมกับมีสิ่งของบางอย่างที่อยู่ในมือ เคนมองเห็นมันเป็นไม้ท่อนนึงที่ขัดเงาดูเรียบร้อยแล้ว บนหัวของไม้นั้นมีเหมือนขนนกมาประดับห้อยไว้ เคนงงกับเกรซที่หยิบอะไรมาจึงถามเกรซว่า
ที่รัก นั่นอะไรเหรอ เคนชี้ไปทางสิ่งที่เกรซถือไว้ในมือ
เคนคะ ถ้าเกรซแสดงอะไรให้คุณดู คุณอย่าตกใจนะคะ แล้วคุณจะเชื่อในสิ่งที่เกรซพูด แล้วสิ่งที่เกรซจะแสดงให้เคนดูนั้นมันไม่ใช่มายากลนะคะ พูดจบเธอก็ยกไม้นั้นขึ้นชี้ไปทางแก้วน้ำที่อยู่ในมุมห้องแล้วปากก็พึมพำว่า
แอ๊กซีโอ แก้วน้ำ พูดจบก็มีแก้วน้ำลอยมาหาเกรซแล้วมันก็มาอยู่ในมือเกรซ
เป็นงัยคะ เคน เชื่อเกรซยังคะ ว่าเกรซเป็นแม่มด เกรซหันหน้าไปพูดกับคนข้างๆ ที่ตอนนี้หน้าตาบ่งบอกถึงว่าทั้งงง ทั้งตกใจ ทั้งประหลาดใจ แล้วเคนก็เอ่ยขึ้นว่า
เกรซ คุณเล่นเทคนิคอะไรใช่ไหม
เคนคะ เชื่อที่เกรซพูดสิคะ
ที่รัก คุณจะให้ผมเชื่อว่าคุณเป็นแม่มดงั้นเหรอ
ค่ะ เคนคะคุณจะรังเกียจเกรซหรือเปล่าคะ
.. ไม่มีเสียงของพ่อเป็นสามีของเกรซดังขึ้นจากปาก เมื่อเกรซเห็นเป็นเช่นนั้นจึงเดินออดจากห้องหอและเตรียมที่จะย้ายออกจากบ้านนี้ โดยการเก็บข้าวของ เครื่องใช้ของเธอออกจากบ้านไป
เดี๋ยว เกรซ คุณจะไปไหนหนะ ที่เราเพิ่งแต่งงานกันนะ คุณจะหนีผมไปไหนหนะ
เกรซไม่ได้หนีคุณนะคะ เคน เกรซทราบดีว่า ตอนนี้คุณคงกลัวเกรซและรังเกียจเกรซอยู่ใช่ไหมคะ เกรซไม่อยากทำให้คุณไม่สบายใจ ไม่อยากให้เคนกังวล เกรซก็ขอเป็นฝ่าย ..ไปเสียดีกว่า คุณจะได้ไม่ต้องกลัว กังวล และไม่สบายใจ
ผมจะกลัว กังวล และไม่สบายใจก็ต่อเมื่อคุณจากผมไปนะ ผมไม่ได้กลัวหรือรังเกียจคุณนะ แต่ผมยังปรับตัวไม่ทันเท่านั้นเองนะ ผมจะยอมเสียคุณไป เพียงเพราะคุณเป็นแม่มดงั้นเหรอ เกรซคุณก็รู้หนิว่า ผมรักคุณเพราะเป็นคุณ เป็นตัวคุณเอง นิสัยของคุณนะ อย่าไปเลยนะ ผมขอร้อง
เคน คุณพูดจริงนะ
อือ ผมไม่กลัวหรอกนะ กะอีแค่มีภรรยาเป็นแม่มด ดีออกจะตายไป
ที่รัก นี่ก็ดึกแล้ว เราก็คุยกันรู้เรื่องแล้ว มาสารต่อภารกิจอันเดิมเถอะนะ
++++++++++++ To be continue
+++++++++++
แนะนำติชมได้ที่ E-mail : [email protected]