Zonder Zotheid is geen huwelijk mogelijk
Wat over de vriendschap is gezegd, dat geldt in nog veel sterkere mate voor het huwelijk dat immers niets anders is dan een onscheidbare levensverbintenis. Mon Dieu, wat een scheidingen - of zelfs nog erger dan scheidingen - zouden er zich niet overal voltrekken als niet het samenleven van man en vrouw door vleierij, door grapjes, door toegeeflijkheid, verblinding, veinzerij, in elk geval door mij te dienen, werd geschraagd en onderhouden? Ach, hoe weinig zouden er gesloten worden als de aanstaande bruidegom serieus zou onderzoeken welke spelletjes dat schijnbaar zo tere en kuise maagdeke reeds lang voor de bruiloft heeft gespeeld! En hoeveel minder reeds gesloten huwelijken zouden er voorts standhouden als niet dank zij de achteloosheid of stompzinnigheid van de man het doen en laten der echtgenoten grotendeels geheim bleef? Deze dingen worden weliswaar terecht aan de Zotheid toegeschreven, maar zij zorgt er ondertussen toch maar voor dat de echtgenoot een plezierige vrouw heeft, de vrouw een plezierige echtgenoot, dat het rustig blijft in huis, dat de huwelijksband voortbestaat. Hij wordt uitgelachen, een sukkel, 'cocu' en wat al niet genoemd als hij de tranen van zijn ontrouwe echtgenote wegkust. Maar is het niet veel gelukkiger zo te dwalen dan met de grondigheid der jaloezie niet alleen zichzelf in het ongeluk te storten, maar ook nog de hele omgeving uw tragedie op te dringen?
[Erasmus]