HET KUNSTWERK WAAROP JE ZITIn 1974 was ik voor Knack bezig met artikels over een milieuvriendelijker en goedkoper energieopwekking. Met zonnepanelen, bijvoorbeeld, of met windmolens. Ik oogstte beleefde meewarigheid vanwege economen, ingenieurs, ministers en kernfysici, dus van allerlei mensen die het beter weten, kortom, vanwege de Pierre Pachets en William Pickerings van het atoomtijdperk.Onder de lezersbrieven was er ��n van een architect, George Patfoort, uit Hemelveerdegem, die een clubje wou oprichten waar mensen met wat aangeboren handigheid samen dingen zouden knutselen voor energieopwekking met de krachten van zon en wind. Hoofdredacteur Frans Verleyen vond ook dat we zo�n brief in een kadertje in de lezersrubriek moesten plaatsen. En kijk, korte tijd later, waren Gerda en ik aanwezig op de stichtingsvergadering van de �Energofielen� � die ludieke naam was een vondst van Pat, zoals iedereen hem noemde. En voor de zoveelste keer in mijn loopbaan werd ik gewaar dat het toeval mij weer een uitzonderlijk mens liet ontmoeten. Want behalve dit engagement voor alternatieve, zachte, energie, had Pat ook al goedkope noodwoningen voor de derde wereld ontworpen. Zijn �noodwoningen� oogden zo aantrekkelijk dat ik er best ook zo een zou hebben gewild, hier in Europa � waar het vermoedelijk nooit zal mogen van stedebouw. Het moet liefst allemaal te duur zijn, onpraktisch en saai. Het begrip �saai� was onbekend ten huize �Hinneborre� in Hemelveerdegem, waar Pat met Moniek woonde. Pat gaf toen nog cursus aan een hogeschool in Antwerpen, doch zou enige tijd later als professor aan de Vrije Universiteit Brussel jonge mensen inspireren. Met Pat, kon je uren zitten bomen over geschiedenis en toekomst en wetenschap en kunst en de filosofische levensvragen. Af en toe organiseerde hij een muziekoptreden voor de vrienden en zo heb ik bij hem thuis voor het eerst kennis gemaakt met La Petite Bande. Barok is een genre waar ook ik van geniet. Pat en Moniek en Gerda en ik werden twee bevriende koppels. En dit brengt me op mijn onderwerp voor vandaag en hier. Moniek, Moniek E. Bucquoye (jaja, familie van d� Bucquoye met zijn anarchistische films over het seksleven van de Belgen en zo - was en is zelf ook met boeiende dingen bezig. Zij is een expert in een kunstvorm die design heet.
Ik heb het altijd al gehad voor kunst, die ook techniek is, en vice versa. Voor mij dus geen vliegmachine van Panamarenko, liever een Jumbo of Airbus die kan vliegen. De Russische vliegtuigontwerper Iljoesjin zei altijd dat een vliegtuig ook mooi moet zijn om goed te kunnen vliegen. Daar ben ik het volkomen mee eens: als iets niet mooi is, kan het ook niet goed zijn. En als het niet goed is, zal het evenmin mooi zijn. Bij meubels en andere huisraad tot lampekappen en vorken toe, geldt dit eveneens: ik wil design die mij bekoort, op voorwaarde, dat het ook praktisch is. Moniek heeft ons vaak voorbeelden getoond van ontwerpen, die er wel origineel uitzagen doch niet bruikbaar waren of zeer onpraktisch, gebruiksonvriendelijk. Dan hebben we dus te maken met slechte design. Moniek heeft over het onderwerp design al een serie boeken gepubliceerd. Ik heb haar bibliografie hier niet bij de hand, dan beginnen we maar met ��n recent product, dat �Design Today, Forms with Fantasy� heet. De titel is in het Engels, de tekst in het boek is tweetalig, Nederlands en Engels. Met rijke illustraties door Dieter Van Den Storm � zodat het op een (gloedmooi) kijkboek met tekst gelijkt, maar doorblader toch maar niet te snel, je hebt de uitleg erbij wel nodig.
In het woord vooraf vertelt Moniek hoe het interieur en bijhorende design �gekleurd, opgefleurd en versierd� het nieuwe millennium binnenrolde. De nieuwe wending wordt door trendbureaus en designcritici omschreven als �newstalgie� en �digital baroque�. De oogstrelende foto�s etaleren dit op elke bladzijde. Na de sobere en strakke zen-trends van de twintigste eeuw mag het inderdaad opnieuw wat uitbundiger, �barok�. �De geschiedenis herhaalt zich� zegt het spreekwoord. �Doch nooit op dezelfde manier�, voeg ik daar aan toe. De jonge ontwerpers van deze tijd willen weer wat sier en gracieuze zwier, maar ga nu niet denken dat ze daartoe de stoelen, lampekappen en het eetservies van hun grootouders van de zolder hebben gehaald. Neen, het is allemaal wel degelijk nieuw, oorspronkelijk. En het is zo mooi dat het deugd doet. Doorloop met Moniek de hoofdstukken �minimaal en gedecoreerd of glam�, �deco fantasie�, �ge�nspireerd door vintage�, �digitale barok�, �kanttekeningen bij kant� en �het geprogrammeerde accident�. En wat er met dit laatste wordt bedoeld, vis je zelf maar uit. Forms with fantasy is een juweel van een boek, uitgegeven door Stichting Kunstboek bvba, Legeweg 165, B-8020 Oostkamp. Ik pikte er een paar foto�s uit, maar het is allemaal zo gaaf en tot in de puntjes verzorgd, ook wat de kleurenweergave betreft, dat zelfs de beste scanner en html-pagina toch altijd een verraad zal blijven. Bovendien geeft de keuze van een paar items geen idee van de gevarieerde rijkdom van de getoonde ontwerpen in het boek: een kunstverzameling om als een kleinood te koesteren. P.S. Intussen heeft Moniek zopas een nieuw boek uit, maar dat moet ik nog bekijken. Het heet "Forms with a Smile". Er loopt op dit ogenblik overigens een gelijknamige tentoonstelling in het Design Museum in Gent www.designmuseumgent.be. En haar volgend boek staat op stapel voor november. Dat zou "Design for Pleasure" kunnen heten of iets van die aard. En dit wordt echt iets speciaals, plus een bestseller. |
Schrijf ons - Mail us
Terug naar beginpagina - Home