Historia Liverpool FC

POCZĄTKI - CZASY SHANKLY'A - PANOWANIE PAISLEY'A - LATA '80 - PRZEBUDOWA

Początki

Liverpool Football Club został założony przez Johna Houlding'a, właściciela Anfield w 1892 roku. Początkowo teren był zajęty przez Everton FC, ale po sporach o dzierżawę pomiędzy ich zarządem a Johnem Houlding'iem, Everton przeniósł się na Goddison Park, gdzie do dziś grają swoje mecze.

John Houlding miał boisko, ale żadnych graczy. Houlding rozwiązał ten problem, znajdując za północną granicą 10 Szkotów do swojej drużyny i tak 15 marca 1892 roku Liverpool Football Club został założony.

Liverpool FC zaczął swoją grę w Division 2, ale już z końcem sezonu 1893-94 otrzymał promocję. Pierwszy tytuł mistrza Anglii (ówczesna Division 1) osiągnął Liverpool w sezonie 1900-01 pod przewodnictwem menedżera Toma Watson'a.

W 1914 Liverpool zagrał w swoim pierwszym finale FA Cup, ostatnim rozegranym na stadionie Crystal Palace. Liverpool przegrał wtedy z Burnley.

Po pierwszej wojnie światowej Liverpool pokazał na co go stać kiedy wygrał dwa razy z rzędu Division 1, najpierw w sezonie 1921-22 i znowu w 1922-23. Po tych sukcesach nie było dużo słychać o Liverpool'u. W 1928 nad trybuną the Kop zbudowano dach chroniący kibiców w zimne zimowe wieczory. Druga wojna światowa zabrała kilka lat, ale po niej Liverpool był gotowy do gry.

Pierwszy sezon po wojnie (1946-47) i od razu tytuł wrócił na Anfield. Drużyna miała w składzie Boba Paisley'a, Jacka Balmer'a i znakomitego Billyego Liddell'a i przegrała tylko jeden z jej ostatnich szesnastu meczy.

W 1950 Liverpool był blisko wygrania FA Cup , ale znowu przegrał w finale tym razem z Arsenalem 2-0. Drużyna była coraz słabsza i w 1954 Liverpool został zdegradowany do Division 2.

Czasy Shankly'a

W 1959 Liverpool był ciągle w Division 2 i podążał do nikąd, ale nie taka miała być dalsza droga. W grudniu 1959 wspaniała osoba przybyła na Anfield- Bill Shankly.

W 1962 Liverpool był znowu w czołówce i w sezonie 1963-64 Shankly miał już w swojej kieszeni tytuł mistrza Anglii. W 1965 Liverpool w końcu zdobył swój pierwszy tytuł FA Cup kiedy wygrał z Leeds 2-1 po bramce Iana St John'a w dogrywce. Ten puchar wymykał się The Reds przez wiele lat, także ta noc pozostawiła niezatarte wspomnienia dla tych, którzy to pamiętają.

Shankly poszedł za ciosem wygrywając dwa puchary, FA Cup i pierwszy raz na arenie międzynarodowej- UEFA Cup (1972-73). Shankly był sławny za swój dar przewodzenia i natchnienie, ale również jego drużyna miała kilka wspaniałych sław tj. Ron Yeats, Ian St John, Emlyn Hughes, Ray Clemence i Kevin Keegan.

Jeśli by się zapytać fanów The Reds co robili w ten dzień gdy Shankly odchodził, powiedzieli by, że to był niszczycielski dzień dla liverpoolskiej wiary. Każdy pytał się: co będzie dalej?

Panowanie Paisley'a

Bob Paisley został zatrudniony jako sukcesor Shankly'a. Wkrótce po dwóch latach Liverpool zdobył kolejny tytuł, swój dziewiąty i kolejny UEFA Cup. Pod koniec swego 9-letniego panowania odniósł najwięcej sukcesów jako menedżer w brytyjskiej historii do dziś.

Paisley również zabezpieczył przyszłość drużyny kiedy w 1977 sprowadził na Anfield z Celtiku "King" Kennyego Dalglish'a.

Kiedy Paisley zrezygnował w 1983, zrobił to w świetnym stylu wygrywając ligę i trzeci raz z rzędu League Cup, klubowy rekord, który został tylko pobity w następnym roku, kiedy jego następca zdobył go czwarty raz.

W te 9 lat (1974-1983) Paisley zdobył z Liverpool FC 13 tytułów: 6 ligi angielskiej, 3 League Cup, 3 Puchar Mistrzów, 1 UEFA Cup.

Lata '80

Kiedy Bob Paisley zrezygnował w 1983, został zastąpiony przez Joe Fagan'a. Joe był menedżerem tylko dwa lata, wygrał potrójną koronę w swoim pierwszym sezonie: mistrz Anglii, Puchar Mistrzów i League Cup. Jego drugi sezon był przeciwieństwem pierwszego. Nie zdobył mistrza kraju i w ostatnim dniu sezonu w finale Pucharu Mistrzów przeciw Juventusowi w 1985 nastąpiła tragedia. 39 osób zginęło kiedy angielscy chuligani wywołali panikę na stadionie. Mecz trwał i Liverpool w końcu przegrał (0-1), ale wynik był nieistotny w związku z tragedią. Liverpool na 6 lat wykluczono z rozgrywek europejskich. Po Heysel Fagan zrezygnował i jego następca był znowu związany z klubem- Kenny Dalglish.

Pierwszy sezon Dalglish'a (1985-86) zapewnił mu nieśmiertelność kiedy jako pierwszy gracz-menedżer zdobył ligę i FA Cup. Finał FA Cup Liverpool wygrał z sąsiadami z Evertonu 3-1 z dwoma bramkami Iana Rush'a. Drużyna Dalglish'a zdobyła jeszcze dwa tytuły mistrzowskie i kolejny FA Cup, znowu przeciw Evertonowi 3-2. Pod koniec lat '80 Liverpool grał najlepszy futbol na Wyspach, ale nie mógł pokazać tego w Europie. Europa nigdy już nie mogła zobaczyć takich piłkarzy jak: Rush, Aldridge, Barnes, Hansen, McMahon.

W 1989 miała największa futbolowa tragedia, kiedy 96 ludzi zginęło z powodu złej organizacji na Hillsborough.

Dalglish zrezygnował w połowie sezonu w 1991, ponieważ on "czuł jakby jego głowa miała eksplodować". Presja wyniku i udział w dwóch tragediach dobiły go. W dniu rezygnacji Liverpool był na czele tabeli i ciągle w FA Cup. "King" Kenny był zwycięzcą od początku do końca. W swojej autobiografii Dalglish zaznaczył, że może wrócić do drużyny latem, jeśli byłby poproszony, ale Liverpool zatrudnił dawnego przyjaciela z drużyny Graemea Souness'a.

Przebudowa

Kiedy Graeme Souness objął drużynę w 1991 przychodząc z Rangers. Zdecydowanie wprowadził zmiany w drużynie: Beardsley, Staunton, Hysen i McMahon odeszli a Dean Saunders, Mark Wright, Mark Walters i Michael Thomas zasilili Liverpool.W swoim pierwszym pełnym sezonie zakończył ligę na szóstym miejscu. Latem 1992 Sauness kupił takich piłkarzy jak: David James, Paul Stewart i Stig Bjornebye a Saunders, Houghton i Venison odeszli. Alarm się podniósł po porażce z Bolton (2 Div) na Anfield w League Cup i zakończył ligę na szóstym miejscu. W sezonie 1993-94 nastąpił kolejny szok pucharowy. Porażka z Bristol City na Anfiel w FA Cup. Dni jego były policzone. Zrezygnował 28 stycznia 1984. Następcą został Roy Evans- "ostatni z chłopców Shankly'a".

Pierwszy pełny sezon Evans'a (1994-95) i wygrana w finale Coca-Cola Cup (League Cup) z Bolton 2-1, 2 gole McManamana stanowiły o potencjale wychowanków.

Na sezon 1995-96 kupił za duże pieniądze takie nazwiska jak Collymore, McAteer. Pomogli oni w osiągnięciu trzeciego miejsca w lidze. Collymore strzelił 19 goli, podczas gdy Fowler niewiarygodne 36 bramek w 53 meczach. Liverpool przegrał w finale FA Cup z Man Utd.

W 1998 Michael Owen strzelił 28 goli jako nowy partner Fowlera w ataku. Latem 1998 Gerard Houllier został sprowadzony do współpracy z Evansem. Po paru miesiącach Evans zrezygnował zostawiając Houllier'a samego.

Gerard Houllier stawia na młodzież, talenty. Daje im miejsce w pierwszej 11. W pierwszym pełnym sezonie (1999-2000) zakończył ligę na czwartym miejscu, ocierając się o Ligę Mistrzów (fatalna końcówka sezonu), ale na pocieszenie był awans do UEFA Cup. W następnym sezonie (2000-01) zdobył prawie wszystko co mógł. Zaczął od League Cup, w finale pokonując Birmingham w rzutach karnych, potem przyszedł FA Cup, w finale wygrana podwóch bramkach Owena z Arsenalem 2-1, dalej triumf w UEFA Cup po świetnym meczu w Dortmundzie w finale z Alaves po dogrywce 5-4. Parę dni po sukcesie w Europie czekał Liverpool ostatni mecz sezonu z Charltonem na wyjeździe. Wygrana 4-0 zadecydowała o trzecim miejscu w lidze i awansie do Ligi Mistrzów. Obecny sezon (2001-02) rozpoczą od mocnego uderzenia. Zwycięstwo 2-1 nad Man Utd w Charity Shield i 3-2 w Superpucharze Europy w Monako z Bayernem Monachium zapowiadają udany sezon, ale porażka już w trzeciej rundzie League Cup z Grimsby po dogrywce 1-2, dała do zrozumienia, że Liverpool myśli w tym sezonie tylko o Premiershp i Lidze Mistrzów!!!