 |
|
| Beste mates, ik moet het over een andere boeg gooien, denk ik, want tegen dat jullie al mijn dagboekhistories hebben gelezen (lees : ikzelf genoteerd..) zit ik al lang in Laos... dus deze keer efkes een 'rush' zodat jullie een beetje mee zijn met ons... - Op donderdag 7/3 namen we de Atomic Shuttle, deze bus brengt je overal je maar wilt (tot aan de deur van het YHA of BPH of camping...) naar Te Anau. We hadden een gezellige buschauffeur, den Tan(ja) die meteen onze namen wilde afkorten... We sliepen er in ons tentje, vlak t.o.v. het meer... Vijf sterren... en het was in orde, alleen hadden we er geen kookpotten en moesten we dus in ons gamellen koken, maar dat ging ook zunne!! We wandelden er langs het meer (lake Te Anau) en kwamen zo terecht bij het Wildlife-center waar we verschillende vogels konden gadeslaan zoals de Kea, de Takahe... Wat later ontmoetten we er zelfs Belgen, twee toffe mannen naar wie we nog eens een kaartje moeten sturen vanuit Australie... - Vrijdag 8/3 reden we per bus naar Manepouri. Daar zagen we warempel de twee mannen terug. Tof... zo gaat dat voortdurend, je ontmoet mensen, gaat weer weg, dan zie je ze terug... tof zunne!! Per schip vaarden we daarna door Pearl Harbour, richting Stoney Point Light... Terug de bus op om daarna met de catamaran te varen in Doubtful Sound. Prachtig is het hier! Alleen jammer dat het weer een beetje tegenzat. Het regende zachttjes... maar we zagen DOLFIJNEN en SEALS en een PINGUIN en dat was de max!! 's Avonds nog Italiaans gaan eten... - Zaterdag 9/3 vertrokken we naar Wanaka. We sliepen er bij een YHA Er was iets te doen met paarden en koeien?... hier was ook een prachtig meer, hoewel toen we dichter kwamen lag er wel wat vuil in... Een kleine wandeling volstond, 's avonds zong de Nederlandse Anita, een vrouw van 75, liedjes voor ons terwijl ze zichzelf op gitaar begeleidde... gezellige familiale sfeer, voor ieder wat wils... - Zondag 10/3 deden we de MT Roy track, een berg beklommen van 1585 meter, de zon schroeide op mijn 'tootjen' en ik voelde me achteraf echt wel een 'tomatje'... maar tof! Ik belandde weliswaar tussen de koeien en schapen, verkeerde weg genomen... hihi... daarna een short track genomen en natuurlijk aan de doornen blijven hangen van de vele struikjes... maar zonder kleerscheuren ervanaf gekomen... 's Avonds was er terug ambiance met Anita! zordt vervolgd!!! |