Geschiedenis van de bulldog

De oorsprong van de  bulldog moeten we zoeken bij de Mastiffs (1121 v.chr.). Deze kwamen het eerst voor in Tibet. Zij stammen af van de Tibetaanse Wolf, die nu nog steeds in de bergen van Tibet en Noord- India voorkomt. Men neemt aan dat de chinezen de eerste waren die zich gingen toeleggen op het fokken van de echte mastiff zoals we die vandaag nog kennen.  Vermoedelijk bestonden deze honden al enkele duizenden jaren voor de chinezen zich hierop toe legden Deze honden werden gebruikt om op gevaarlijke roofdieren zoals Tijgers, wilde zwijnen, panters en beren te jagen. Ze moesten in staat zijn om te vechten tegen deze dieren maar ze moesten ook de snelheid en de kracht van deze dieren kunnen evenaren.

De aziatische mastiff bereikte India in het begin van de algemene beschaving.  Assieriërs brachten rond 800 v.chr. Mastiffs naar het middellandse zeegebied.. Men neemt aan dat de mastiffs ongeveer 2000 jaar in het midden-oosten hebben vertoefd. Assyrische beeldhouwwerken tonen gespierde, kortharige honden met compacte kaken (niet zoals de bullmastiff, bordeauxdog, bulldog).  De molosser van toen was de helft kleiner als de moderne engelse mastiff en was zeer gespierd en compact gebouwd (zoals een sterk gespierde pittbull). 

Alexander de Grote bracht meer Mastiffs van India  in Griekenland rond 333 v.chr. . Griekenland was 700 jaar jaar het centrum voor wat de Mastiffs betreft. Dit eindigde toen de Engelse mastiffs de boventoon begonnen te voeren. De Swingford Bandog zou men op uiterlijk en temperament het meest met de Assierisch/Griekse mastiff kunnen vergelijken.De Swingford Band0g is een furieuze combinatie van de napoletaanse Mastiff, de meest atletische engelse mastiff beschikbaar en pitbull. De Mastiffs zijn vermoedelijk in de 6 de eeuw voor chr. het eerst Engeland binnen gekomen. Julius Ceasar was bij zijn inval in Engeland zo gefacineerd door deze honden dat hij er enkele mee nam. De kelten trainden deze honden immers om de paarden van de soldaten in de neus te bijten. Deze bulldogs lieten de neus van het paard pas los als de ruiter de grond bereikt had. Zelfs nu nog zal een goede bulldog, als hij een paard aanvalt, in de neus bijten.  Een tijdje geleden werd bij ons op de boerderij een geitebok aangevallen door één van onze bulldogs, het toeval wil dat de bulldog de bok recht in de neus beet....

De Romeinen gebruikten de Engelse honden voor de gladiatoren spelen.  Samen met een gladiator gingen ze wilde beesten te lijf. Het feit is dat deze Engelse honden in staat waren om hyena's, wilde katten, stieren, wolven, beren,...., te doden. Deze honden waren in staat om de hals van een os te breken, en werden vervoerd in zware stalen kooien.Vandaag zijn er nog steeds twee afstammelingen van de oude engelse honden (mastiffs/bulldog/kruising met mopshond)  de napoletaanse (Mastino) en de cane Corso. De cane Corso wordt nog steeds gebruikt door de boeren en ligt genetisch gezien heel dicht bij de Engelse Bulldog, pitbull en de Am. Bulldog.

Verscheidene eeuwen later werd er door nomaden (alanis) een niew type mastiff geintroduceerd in Europe. De "alanis" trokken door Europa en settelden zich in wat nu Albanië is. Deze honden zijn vermoedelijk de dichste voorouder van de AM.bulldog, Am.Pitbull, Spanish Bulldog en Dogo Argentino.  Momenteel bestaan er nog directe afstammelingen van de "Alano, ze komen voor in de berggebieden van Turkije en India (grote witte mastiffs die nog steeds gebruikt worden voor de berenjacht).  Sommige van deze honden kunnen doorgaan als grote witte pitbulls of bulldogs.  Ook de Alano espagnol is een afstammeling van deze honden ( kruising van de oude bulldog,  en deense dog met sighthounds).  

Pas vanaf de 16 de eeuw begon men te spreken over de bull-dog, butcher's dog, Alaunt. Deze honden hadden als taak het levende vee van de slagers bijeen te houden en/of te vangen. Vanuit deze werktaak onstond vermoedelijk het "Bull Baiting" !! In de late middelleeuwen was bull-baiting voor de gewone mens een echte sport geworden. Bulldogs werden losgelaten op stieren en moesten deze trachten te overwinnen. Regelmatig werden de honden door de stier bij de hoorns gevat, soms werden de bulldogs zelfs de lucht ingeslingerd, er zijn afbeeldingen gevonden waarop mensen zeilen opspannen op de bulldogs op te vangen, een tikkelttje overdreven misschien, maar toch!!!! Als op zulke momenten de stier te snel opgaf, verbrandde ze zijn buik tot hij terug furieus werd.Bull-running was nog bloediger en gevaarlijker, de stier werd dagenlang gepijnigd en opgesloten in het donker, en werd dan losgelaten in een open veld. Eens hij op snelheid was, werden de bulldogs losgelaten. Deze honden waren in staat om een stier in volle snelheid tegen de grond te halen.Door de eeuwen heen ontstonden extreem harde honden, die voor niets of niemand opzij gingen. Old English bulldogs werden destijds gefokt op prestatie, het testen van deze honden gebeurde van tijd tot tijd dan ook op een gruwelijke manier. Zo zijn er verhalen over bulldogs die aan de neus van de stier hangen en zelfs nog niet loslaten, terwijl de eigenaar de hond opensnijdt en alle ingewanden eruit haalt. Vooral slagers waren erop uit om grenzen te verleggen, terwijl de hond zijn prooi vast had, werd de poot afgesneden, dit werd nog eens herhaald tot de dood volgde.  Honden die extreme pijn konden verdragen daar kon men de puppy's van verkopen aan een aardig prijsje.

Verschillende onderzoekers denken dat bull baiting en bullrunning werd uitgevonden in 1209 door Earl Warren in Stamford.  Hij organiseerde een speciale vakantie (6 weken voor kerstmis) die werd opgedragen en gevierd met bull running.  Hij gaf er een christelijke waarde aan, maar in geen geval kwam hij met iets nieuws naar buiten!  Het ontstaan van deze bloedige sporten moeten we verder gaan zoeken.  Sommigen beweren dat de noormannen deze sport introduceerden na hun inval in Engeland in 1066.  Het feit dat ongeveer 100 jaar later de Bordeauxdog verscheen in Frankrijk is vermoedelijk te wijten aan de noormannen die enkele engelse honden mee naar Frankrijk brachten, om zo hun eigen bulldog te kunnen fokken.  In 1151 kwamen er grotere aantallen de streek van Bordeaux binnen, omdat de engelse deze streek onder volledige controle hadden.   De Fransen hadden nog nooit honden gezien met zulk bijt en hold-on vermogen.  Zij jaagden met de mastiff maar die kon niet wat deze honden lieten zien met hun "lockjaw". In engeland kreeg het bull baiting een religieus overtoontje.  Men was er zeker van dat als de stier eerst werd opgejaagd en gebeten, het vlees veel zachter, gezonder en smaakvoller zou zijn.

Toen Bull baiting in Engeland populairder werd dan bull running werd er stilletjes aan Greyhound en terrier bloed in de mastiff achtige bulldogs (Alaunt)  gefokt, dit om meer snelheid en wendbaarheid te bieden.  Engelse Greyhounds, terriers, bulldogs en Mastiffs deden hun intrede al snel in gans europa. Charles V van Spanje importeerde 400 Alaunts van Engeland voor zijn oorlog tegen Frankrijk in 1518.  Deze witte mastiffs (alaunts) vernietigden de franse honden, zo steeg de populariteit van deze honden nog maals!  Charles zoon (Koning Phillip)importeerde  op zijn beurt echte engelse bulldoggen .  Deze honden bereikten niet alleen Spanje maar ook Cuba en Florida ( dit waren de eerste bulldoggen in America) waar ze werden gebruikt voor allerlei gruwelijke sporten.  Na de oorlog Spanje/Engeland bleef het importeren van honden voortduren, nu nog altijd worden er honden geimporteerd.  Rond de eeuwwisseling van de 19 de eeuw waren de duitsers druk bezig met het kruisen van de Bullenbeiser met de philo -Kuon English bulldogs waardoor de eigenlijke duitse bulldoggen verdwenen.  De nieuwe hond die hieruit voortkwam werd "boxer" genoemd. Eigenlijk alle honden die toen wat bull in zich hadden werden boxer genoemd.....

We kunnen dus zeggen dat de honden die Johnson (bull type)  heeft gefokt meer mastiffachtige, zware, krachtige honden zijn.  Het Scott ( standaard) type heeft meer iets fijn van de pitbull en de greyhound.   Sommige moderne Painter AB's leunen dicht aan bij een goed gespierde boxer.  Dit zijn allemaal type bulldogs die onstaan zijn door de eeuwen heen.  Hun uiterlijk was niet belangrijk, wat belangrijk  was, was wat ze konden presteren.

In 1835 werd bull baiting verboden door de wet.  Om toch iets gelijkaardigs te hebben begonnen mijnwerkers en fabrieksarbeiders hun honden te trainen voor honden gevechten.  De bulldog was altijd gebruikt geweest om te vechten tegen grotere of snellere dieren dan hemzelf, nu moest hij ingezet worden in de pitt.  Om de gevechten boeiend te houden werden de bulldogs gekruist met terriers, dit om de  bijtkracht van de bulldog een beetje te temperen, zodat het gevecht langer kon duren.  Zoals vooraf al gezegd is laten echte bulldogs hun prooi niet meer los en dat zorgde soms voor vervelende taferelen.

Rond 1700 was er een economische crisis in Engeland.  De arme burgers konden hun schulden niet meer betalen en werden opgesloten in de gevangenis.  Na een tijd zaten alle gevangenissen van Engeland propvol en moest er een oplossing gevonden  worden.  De engelse regering zat met een dilemma, de gevangenis kosten liepen erg hoog op en er was geen plaats meer om de schuldenaars te vestigen.  De engelse regering had een plan!!! Ze kochten grond van de Creek indianen in Georgia.  De regering zou de schulden van de arme burgers laten vallen als ze emmigreerden  naar Georgia  Dit zou Engeland van de ondergang redden op twee manieren:  Engeland kon zo een buffer creeren tussen de engelse holdings in Virginia,  de fransen in New Orleans en de spanjaarden in Florida.  Ook de hoge gevangeniskosten werden zo in een oogwenk van de kaart geveegd.

De meeste arme mensen emmigreerden met de hoop op een betere toekomst.  Ze namen al hun bezittingen mee, bij die bezittingen zat ook een groot aantal werkende bulldogs.  Vermoedelijk de bulldogs zoals we ze nu nog kennen (Amerikaanse & olde english bulldogge).  Deze mensen waren echte pioniers en waren niet van plan zich te laten doen door de indianen, spanjaarden en de fransen.  De bulldogs werden gebruikt om de eigendom en het gezin te bewaken tegen indringers of vijanden.  Destijds leefde de mensen om te overleven. De rijkere klasse begon zich toe te leggen op het fokken van honden voor het amusement, de arme mensen hielden alleen honden die konden gebruikt worden voor bepaalde doeleinden. 

Destijds begon men met het organiseren van hondenshows en vormde men de Amerikaanse kennelclub en werden rasstandaards van de verschillende rassen opgemaakt.  Doch bleven de meeste  honden van het arme zuiden niet erkend, men had meer aandacht voor buitenlandse rassen, zij werden beschouwd als "speciaal" en "chic".  De bulldogs en verscheidene andere rassen waren honden van de armen, het waren meestal ook brute, forse honden, zij werden vergeten, zij werden maar als "gewoon" beschouwd".  En aangezien de amerikaanse kennelclub de "engelse bulldog" al had erkend, kon de naam bulldog niet meer gebruikt worden.  Er was weinig interesse in deze honden, al gauw kregen deze bulldogs verscheidene namen zoals: "Old time Bulldog", "Working Bulldog", Pit-bulldog, fighting bulldog, "Southern White", " Georgia Giants"....... De meeste mensen zijn ook niet vertrouwd met de andere rassen van het arme zuiden zoals: "Mountain Cur Dog", Black Mouth Cur, Lacy Cowdog, July Hound," Plott Hound en de Catahoula Leopard Dog....  Deze honden hebben uiteindelijk wel erkenning gekregen, maar hebben allemaal deel uitgemaakt van het arme zuiden en zijn versheidene jaren in de vergetelheid geraakt.

Dan was er John D. Johnson, aan hem hebben we te danken dat we de bulldog vandaag nog te zien krijgen.  Als kind had Johnson een bulldogpup gekregen van zijn vader, niet wetende waarschijnlijk dat dit ras met uitsterven bedreigd was.  Later begon hij uit liefde voor zijn hond de bulldog te fokken.  Via radio en krantenadvertenties ging hij op zoek naar bulldogs die geleken op zijn bulldog.  Op enkele boerderijen vond hij bulldogs die zijn streefbeeld bijna volmaakten.  Samen met zijn vrouw begon hij aan zijn levenswerk....  Om zijn nieuwe ras aan te prijzen begon hij de bulldogs te trainen, al snel ondervond hij succes en werd de bulldog erg populair in de verenigde staten.  Nog altijd zijn de Johnson bloedlijnen "DE" Lijnen waar iedereen verzot op is.  Johnson's honden hebben krachtige schouders en nek, lange vierkante kaken,en een goed gespierd atletish lichaam, ze staan hoog op poten, hebben een korte neus (bull type). Ondanks hun groote en zwaarte zijn het uitzonderlijk behendige honden met veel uithoudingsvermogen.. Het is Johnson die zijn Bulldoggen de naam: "Amerikaanse bulldog" gaf.  Johnson zorgde ervoor dat alle bulldogs geregistreerd konden worden in de Amerikaanse kennelclub, maar na verloop van tijd was hij niet meer gelukkig met het reilen en zeilen van de kennelclub, en registreerde zijn honden bij het "Animal research Foundation (The olde time dog Society)".

Tot slot kunnen we stellen dat al de dogachige rassen en sommige terriers vroeger eigenlijk één en dezelfde hond waren.  Door de loop der eeuwen en de verschillende klimaten hebben honden zich aangepast aan de levenomstandigheden van hun land, volk en werktaak.

Olde english bulldogge

De olde english bulldogge is eigenlijk de originele bulldog als we oude afbeeldingen van de bulldog mogen geloven.  Hij was eigenlijk volledig uitgestorven.  David Leavitt was zich bewust van de gezondheidsproblemen van de huidige engelse bulldog en vond ook dat deze honden te extreem waren tegenover de documentatie die hij had van de oude engelse bulldogs.  Hij startte een fokprogramma (In 1971) met de bullmastiff, pitbull, engelse bulldog en de amerikaanse bulldog en fokte zo wat hij noemde " de olde english bulldogge".  De honden die hij heeft gefokt zijn  niet instaat om te lopen zoals een greyhound maar ze zijn wel 3 maal gezonder dan de engelse bulldog.  Alle honden die hij gebruikte hadden HDA, konden normaal ademen en konden ouder worden dan 10 jaar.  Leavitt fokte terug wat honderden jaren voorheen de bulldog was die aan bullbaiting en bullrunning deed.

Alle agressie fokte hij eruit, hij wou liefdevolle honden die perfect als huishond konden dienen.  Leavitt gebruikte een lijnteelt schema: hij starte met 3 honden die geen verband met elkaar hadden, 2 reu's en 1 teef. Teefjes uit het eerste nest werden gedekt door de 2 reu. Vanaf dan worden de teefjes elke generatie gedekt door een oom.  Hij had 2 niet verband houdende schema's zodat hij in de toekomst aan outcross zou kunnen doen.  Hij gebruikte alleen honden met old bulldog achtergrond.

In 1995 zat hij in de 8ste en 9ste generatie met zijn twee lijnen.