70'lerde ilkokul çagini yasayan yasitlarimizin (bir çogunun) belleklerinde iz birakan dizi filmler vardi. Hani siyah-beyaz ekranlardan kanal kavgasi yapmadan izledigimiz.

Cep telefonlarinin beynimizi pisirmedigi.
Ot  tadi veren chat'ler yerine daha dürüst ve oldugumuz gibi kendimizi ifade edebildigimiz.
Okul bahçesinde macun satildigi
Sabaha karsi Muhammed Ali maçlari seyrettigimiz
Beraber ve solo sarkilar dinledigimiz transistörlü radyonun mutfakta durdugu
Dandy çikleti çignedigimiz
Ayhan Isik'in hayatta oldugu
Ve babamizdan 2.5 lira harçlik aldigimiz günlerdi onlar. Hala o tadi alamiyorum ne televizyonlardan ne de gazetelerden ne de yürüdügüm yagmurda islanmis, tütün kokan Alsancak caddelerinden.

Bakin bakalim, hatirlayabilecek misiniz  1 saat önce ekran karsisina yerlestigimiz ve bittiginde üzülüp 1 hafta sonrasini o andan itibaren düsündügümüz dizileri :

Home