| Shterpari s'i qaset stanit, po n�r pyje bij'e ngrihet, N�p�r maja, n�r bregore, rri, k�ndon a gdh�nt, a shtrihet; S'i trembet� syri kurr�, vet�m ajy dit' e nat�, Nga ujku e nga kusari s'ka frik', as nga lis'i gjat�, As nga shk�mb�njt' e nga pylli, as gogol�t� s'e han�, Arm�t� ka shok e v�lla, m�m' e mot�r� xhuran�; Miqt' e ti shqerat� jan�, kec�rit, dhit�, dh�nt�, Cjept�, zilet�, k�mbor�t, desht� e m� tep�r q�nt�, Q� s'flen�, po rrin' e ruajn bag�tin� dhe barin�, Kur e shohin, tundin bishtin dhe me gas t� math i vin�; S'e han� njerin' e mir� edhe mikun' e udh�tar�, Se i njoh�n; po t� likn�, eg�rsir�n�, kusar�. Vjen nata, e l� n� t'err�t, del h�na, i p�rhap drit�n, Vjen m�ngjesi, sbardh�llehet, lint' dielli, i bije dit�n. Yjt�, h�na, dielli, sh�nja, lindin e prap� per�ndojn�, Gjith� �'l�vrijn� n�r qiej, p�rpara syvet i shkojn�. Mblidhen ret' e hap�sira b�net� e zez� sterr�, Vet�timat e gj�mimet nisin e shiu z� t� bjer�; Bariu v� gun�n n� kok�, z'eshk�n me her�t t� par�, Ndes shkarpat sakaq�her�, e lisn� fyl, dhe b�n zjarr�; Fish�llen e th�rret qent� sicilin me em�r ve�an, Pa, kur derdhet� Baliku, ujkun' e z� edh'e p�rlan, Se bisha, q� bije d�mn�, err�sir' e mjergull k�rkon, Papo bariu shum' ahere v� re dhe mba vesh e d�gjon, Dhe sok�llin me z� t� madh, tunden malet e shk�mbenjt�, Gumzhitin pyjet' e veshur e osh�tijn� p�rrenjt�! Esht' e leht� dhi e stanit, q� kullot gjethen e malit, Dhe bij'e fle maj� shk�mbit e pi uj�thit e zallit; Dhi e sht�pis' �sht' e ploksht�, fle n� vath' e n�n� streh� E pi uj�t e rr�kes� edhe shtrihet� n� pleh�; Esht' e but�z' edh'e qet� dhe e urt� si manare, Nuk' �sht� si mal�sorja, andaj i thon� bravare. |
| N� pshat, posa sbardh�llehet, sheh nj� plak�z� t� gjor�, Ngrihet, hap der�n ngadale, e del me kusi n� dor�, Rri n� der�z�t t� shtrung�s, dhe djali duke dremitur I nget bag�tin' e delen, i mjel plak�z' e drobitur. Plaku l� shkopn� m�njan� e b�n gardhin a z� shtekn�, Bariu v� tuf�n p�rpara, vasha p�rk�dhel shelekn�, Nusja pshi e ndreq sht�pin� edhe b�n buk�n e gjell�n, I shoqi sheh kan�, lop�n, vi�n�, demn�, kal�n, pel�n, Mushk�n, q� �sht' e harbuar edhe bashk� me gomar� Rrah�n� t� hedhin mur�, t� han� bim�n a bar�. Nj� grua vete n� krua, e jat�ra z� t� tuntnj�, Nj� sheh pulat, miskat, rosat, dhe tjat�ra b�n �t� muntnj�. Na hyjn� shum� n� pun� kafsh�t� dhe bag�tija, Na i dha n� k�t� jet� shok' e ndihm�s Per�ndija. T� mos ishte gj� e gjall�, njeriu s'rronte dot n� jet�, Do t� vdiste nga uria, do t'ish lakuriq e shkret�; Gj� e gjall� na vesh, na mbath dhe na ushqen e na xbavit, Kur shtohet e vete mbar�; jet�n� t�n' e p�rs�rit. Edhe dheu, q� na ep drith�, sido ta kemi punuar, Nuk� pjell mir� si duam, po s'e patm� pleh�ruar. O shok�t� e njeriut, Zoti u shtoft� e u bekoft�! Dhe shpirti im mik p�rjet�, sind�kur ka q�n' u qoft�. Kafsh�t, edhe bag�tin�, q� u ka kaq� nevoj�, Njeriu duhet� t'i shoh�, t'i ket� kujdes, t'i doj�. T� mos t'i mundojm� kurr�, po si f�mij� t'i kemi, Esht� m�kat edhe fjal� t� lig� p�r to t� themi. Dell�ndyshe bukuroshe, q� thua mij�ra fjal�, Dhe t� k'�nda vahn' e lum�n, q� vjen me vrap e me val�, A mos vjen nga Shqip�ria? Eni vjen pej �am�rie Me k�to mil�ra fjal� e me gluh� per�ndie? Apo vjen nga Lab�ria, pra m� duke kaq� trime, Edhe fjal�t� q� thua m� g�zojn� z�mr�n time, Q'�sht� thier, b�r� posi nj� pasqir�, Duke k�putur nga cmagu, q� s'e kan� vartur mir�, Apo vjen nga fush'e Kor��s, nga v�nd'i mir' e i gjer�, Pej zembr�s� Shqip�ris�, q� del gjith� bot' e ndjer�? A m� vjen pej Mal�sie, pej Skrapari, pej Dobreje, Nga Vijosa, nga Devolli, pej Vlor' e pej Myzeqeje? |
 |
 |
 |
| Courtesy of Iliriapress |
 |
| T� munjam t� fluturonja e t� kishnjam krah� si ti, Me gas t� math do t'i vinjam Shqip�ris� br�nda n� gji! P�r me marr� drejt Shkumbin� edh' Elbasan' e Tiran�n, E me ardh ke ti, o Shkodr�, t� shof Drinin e Bujan�n, Kostur, P�rlep, F�ll�rin�, Dibr�, Ipek e Jakov�n, Mat' e Ysqyp e Pr�shtin� dhe Mir�dit' e Tetov�n; Kroj�n� e Sk�nderbegut, q'i ka pas dhan ner Shqypnis�, Tue bam me trimni luft�, e m'e munt mren e Tyrqis�. Durres, o qytet i bukur, q� je k�rthiz' e m�m�dheut! Edhe ti Leshi me emr�, q� ke eshtrat e Sk�nderbeut! Burrat tuaj aq� trima do ta len� vall' Ylqin� Edhe gjith� shqip�tar�t ta mbanj� armiku yn�? Nuk� m� ngjan e s'e besonj, kam te zoti shum� shpres�, Shqip�ria k�tej-tutje kshu po nuk� do t� mbes�. Dua t� dal maj� malit, t� shoh gjith� Arb�rin�, V�llez�rit shqip�tar�, q� ven� n� pun' e vin�, Burrat trima me bes� dhe shpirtmir' e pun�tor�, Dhe fushat� gjith� lule e malet me d�bor�. O fushaz�t� p�llore, q� m'ushqeni Shqip�rin�, Do t� k�ndoj bukurin� tuaj edhe bujq�sin�. Ti perndi e ligj�ris�, q� rri n� malt t� Tomorit, Unju posht' e m� ndih pak�, o motra im'e t� gjorit! M� ke leshrat t� florinjta e t� ergj�ndt� krahror�, Ball' e gush' e faq'e ll�r� dhe k�mb' e duar d�bor�; Sikund�r do mal�sor�t dhe pyjet e bag�tin�, Duaj edhe fusharak�t dhe arat' e bujq�sin�, Edhe ti, o m�m�z' e dheut, q'i fale dheut aq' urat�, Sa pjell mij�ra t� mira e kurr� s'mbetet� that�, I dhe lul'e bar e gjethe, bim' e drith' e pem' e drur�, Mlodhe gjith� bukurit� edhe kanisk ia ke prur�. T� keqen, o sym�shqer�, shikom� nj� her� n� syt! Si lulet' e si bilbili edhe un� jam djali yt. |
| Gjith� k�to far� lulesh e k�t� t� bukur er�, K�t� mblerim, k�to gjyr� vall� nga �'vent'i kesh nxjerr�! O sa e madhe bukuri! As m� thua ku e more! O bukuroshe, t'u b�fsha, ngaha gjiri yt e nxore? Apo me dor�t t� bukur e more nga gjir'i Zotit, Nga qielli, nga parajsa, nga preh�r' e plot� i motit? Kudo shkel k�mb�za jote, g�zohet vendi e mbleron, Tekdo heth sythit e qeshur, bukuri' atje lul�zon! Ti zbukuron faqen' e dheut, ti do e ushqen njerin�, M� t� gjall�, dhe pas vdekjes e pret duke hapur gjin�! Vjen dim�ri, t'i than lulet, ti me nj� frym' i ngjall prap�, Nap�n� q'u heth p�rsipr�, ua heq me ver' e me vap�. Bujkun e xgjuan me nat� edhe v� p�rpara qet�, Niset� pa zbardh�llyer p�r pun�z�t t� v�rtet�; Mer pluarin e parm�nd�n, zgjedh�n, tevlikn�, hosten�, Kafsh�n, far�n, shokn�, buk�n, trajst�n�, lakror�, qen�... Sh�rb�tor'i m�m�s' s� dheut, q'e ka z�mr�n� plot shpres�, Del kur hapet tr�ndafili dhe bari 'sht� gjith� ves�; I falet Zotit t'v�rtet� dhe zihet nga pun' e mbar�, Z�m�rz�n e ka t� bardh� dhe t� qruar e t� lar�. Pa lodhur e pa k�putur, pa djers� e pa mundime, Njeriu i gjor� n� jet� nuk� gjen dot as th�rrime, Si t� punosh dit' e nat� e t� b�sh �'duhen� gjith�, Ahere k�rko nga Zoti t� t'ap� buk�z' e drith�. Njeri, puno, mos psho kurr� dhe lark nga makut�rija, Z�m�rn� kije t� gjer�, mos ki keq, pa t'ep Perndija. Puna ka duk e urat�, Zot'i math e ka bekuar, Njerin� mi faqet t� dheut e d�rgoi p�r t� punuar. |
| Faqja 6 Page 6 |
 |
| Naim Frash�ri |
 |
 |
 |