 |
| Baba Tomori Baba-Tomor, kish� e Shqiperise, mal i larte, fron i perendise, tek ti vinin njerezit qe moti per te msuar se c�urdheron zoti... Tek te lutem dhe u duk� e qare te msoj q�thot dhe per shqipetare. Kane qene trima te levduar dhe ne lufte s�jane turperuar, qene trima dh� memedhetare, besa, feja s�i kishne dhe ndare, Shkonin jeten me pucke ne dore, Donin shqipen, s�qene tradhetore, lulezonte gjithe Shqiperia, s�e s�kish shkelur si sot roberia, gra e burra donin Shqiperine, djem e cupa kendonin Lirine. Sot qysh gjendet komb� i Shqiperise! I permbysur nga zgjedh� e Turqise, shqipetaret, si dhe bagetia, zbathur, zhveshur vdesen nga uria! Shqipetaret? Sot s�ka shqipetare, turku, greku na kane perndare! Prifti, hoxha, kisha dhe xhamia, Na genjejne... U prish Shqiperia... Mal i larte, me krye ne diell, fron i zotit q�eshte mbret ne qiell, Baba Tomor, o mal� i uruar, c�kane ngjare, gjithe c�kane shkuar, i di vete, s�dubet te t�i themi; C�do te ngjajne, te lutem rrefemi, Sot e tutje, c�thote perendia? Do te heqe shume Shqiperia? cfaj ka bere, c�gjynahe paguan? Nga Turqia te tere shpetuan: Greku, serbi, velau, bullgari, nene zgjedhe mbeti shqipetari cthote zoti per kombine tone, do ta lere pene sulltan qene? Na shkretoi, na preu, na griu, na c�nderoi dhe gjakne na piu, na mundoi, shpirtin na nxori!!1 Fshiu lotet dhe me tha Tomori: 0 shqipetaret e gjore, Ndegjoni Baba-Tomore: Kombi tuaj s�vete mbare se beset u kane ndare. Besa e bashkon nj�rine: Ju pse e ndani perendine? Si ungjilli dhe kurani: nuke na dihete fundi; me qiejte mos u mbani se nuke mbahen gjikundi. Te krishter� e myslimane gjithe nje perendi kane; ini nje gjak, mor te ngere, se nde nje vend kini lere. Ini gjithe shqipetare, s�ini greker a tartare, hiqni dore nga rreziku, shihi se c�punon armiku i pabesi dhe i ligu. Mblidhuni te b�ni bene, te kujtoni Skenderbene, te duani Memedhene, te mos e lini te shkrete... Ngrihi ta shpetoni vete, se u ndin zot� i vertete, mos e peshoni Turqine, mos e besoni Morene te duani perendine; te duani Memedhene Erdhi dita te leftojme per lirin� e Shqiperise; ja te vdesim, ja te rrojme si burrat� e trimerise. |
 |
 |
 |
 |
 |
| Courtesy of Iliriapress |
 |
| Anton Zako �ajupi |
| Faqja Page 3 |
| Naim Frasheri Vdiq Naimi, vdiq Naimi, moj e mjera Shqiperi! Mendjelarti, zemertrimi, vjershetori si ai! Vdiq Naimi, po vajtoni shqipetarka, shqipetare! Naimne kur ta kujtoni, mos pushoni duke qare! Vdiq Naimi, gjith� thone, qani turq, qani kaure! Bilbil� i gjuhese tone s�do te degjohet me kurre! Vdiq Naimi, qe kendoi trimerine, Skenderbene, vdiq Naimi, qe levdoi dhe nderoi memedhene! Vdiq Naimi, po c�te gjeti, o moj Shqiperi e mjere! Vdiq Naimi, po kush mbeti? Si Naimi s�ka te tjeve. Vdiq Naimi! Vdekj� e shkrete, pse more te tille burre? I ndrite shpirti per jete, mos i vdekte nami kurre! |
| Memedheu Memedhe quhete toka ku me ka renure koka, ku me ka dashur mem' e ate, ku me njeh dhe gur' i thate, ku kam pasure shtepine, ku kam njohur perendine, stergjyshet ku kane qene dhe varret qe kane vene, ku jam rritur me therrime, ku kam folur gjuhen time, ku kam fis e ku kam fare, ku kam qeshur ku kam qare, ku rroj me gaz e me shprese, ku kam deshire te vdese. |
| ATDHEU DHE DASHURIA Vitua nje pun' e madhe, e bukur si sorkadhe, nga gjithe shoqet shquan dhe gjithe trimat e duan. Per te tille bukuri kush nuke ka dashuri? Nje dite qe vij ne krua, duke ecure mbi thua, poqi nj� turk, trim te marre tjeter here s�e kish pare. Rrobate qe kish, i ndrinin dhe armet i vetetinin! Kur shtiu syt� e e pa: �Vito, te dua! i tha. Vito, do te te marr grua!� Uitua u turperua, po me shum� u hidherua dhe iu pergjegj: �S�je per mua, se u�nje tjetere dua, jemi nje bes� e nje sua; po merre fjalene prape dhe shko ketej me vrape!� - Kush eshte me trim se mua, qe do te te marre grua? - Ai qe jam vluare (fejuar) dhe per te martuare; eshte trim� sa s�gjendete, i mire sa s�benete; ish vet� i trete vella, kush ka qene si ata? Trima sa s�i zinte plumbi, njeri vdiq, i dyti humbi. Jorgjin e la perendia shprese per memen e tia; eshte i vetem e jetim, i dashur� i shpirtit tim, dhe nga te tere me trim, perdor pallen e hanxhare, eshte i zoti te me marre! Ndaj, t� lutem, mos me nga, te mos biesh ne hata, se shejtani pune s�ka!� Turku me te tilla fjale, qiti te shkretene palle, nga inati u verdhua dhe thirri posi dragua: N�eshte m�i zoti nga une, le te me dale ketune, ne me munte, besa-bese. |
| Atdheu dhe Dashuria-vazhdim Burri yt po le te jete, n�e dergofsha n�ate jete, dije, do te te marr vete! Vitua shum�u frikua, lot i vinine si krua, dhe me shtepi, duke qare, rrefeu q�i kishte ngjave. Po Jorgji, kur e degjoi, veshi armete dhe shkoi, u ngjit malite perpjete ashtu si ngjitene rete, dhe me zi te madh si shkembipo therret, sa tundet vendi: Kush esht� ai q�u levdua, qe do te mundet me mua? Me ze te math, si gjemimi, iu pergjegj ahere trimi.� Une jam ai qe shtie dhe plumbi dem nuk bie. U� jam ai qe kam vrare bejlere dhe pashallare, dhe kaure, mije vete, kam derguar n�ate jete! Dhe do te trembem tani nga nje fusharak si ti? Tani do ta shoq dhe vete kush eshte trim i vertete... Keto thosh turku dhe vinte, po dhe Jorgua e printe; hodhi arm�t� perdheze dhe zuri te sgjeshe brez�, qe kish qepur Vitua vete, Si fustan e fermelete. Kur e kujtoi, u shemb, mos pandehni se u tremb, beri kryqn� e fshiu lote: �Jam azer!� hidhet e thote, edhe me dore nje thike ju vcrsul turkut pa frike. Trimi rrembeu hanxhare dhe po hidhej si i marre, Fryjti era, nga rrembimi leshon flokatene trimi, Atje ku qe af�ruar, me gjoks hapet leshetuar, ju duk, ne gryke te tij, varture nje hajmali. Jorgji, kur pa najmaline, syte permbi te i ngrine. Dale, tha, ashtu me rruash, pa leftojme kur t� duash, po, ne beson perendine, kush ta fali hajmaline? |
| Nenia ne foshnjeri ma vari per mbaresi, po c�te duhet kjo pune? Nje te tille kam dhe une! Shiko! Nena ma ka fale dhe mua, kur jesha djale! Te dy trimat hapne gjite dhe shikonin hajmalite qepur me pe te florinjte, si njera, si tjetera, te dya te vjetera; p�rbrenda, pshelur') me karte, (mbeshtjelle) gjet�n nga nje kryq te arte! Mbeten te mahniture dhe si te goditure! te tille pune, kur pane, u pushtuan dhe rane, Dhe te dy nje fjale thane: �Te kam vella, mor i mjere, nga nj� bark paskemi lere! Jemi nje fis e n,je fare, jemi te dy shqipetare, po besa na paska ndar�, Sa na beri p�r t� vrare! Sot qii dime vet�hene, duhet te bejme bene te duam memedhene. Tani te marreme male, te leftojme per lirine, te mos kthehemi te gjalle pa shpetuar Shqiperine! Tani Viton ta harrojme, me Turqine te leftojme, ta dergojme nga ka ardhe, te shome dite te bardhe |
 |
 |