VERHAAL 2
Ongeveer twee jaar geleden werd ik voor het eerst verliefd op een meisje.
Ik heb het nooit durven vertellen omdat ik mijn vriendschap zeker niet op het spel wou zetten. Ik heb mijn gevoelens zo goed als het ging proberen negeren en na een tijdje gingen ze dan ook wel weg, en daar ben ik wel blij om, want zij is nu nog steeds mijn beste vriendin. Eigenlijk had ik er daarna niet bij stil gestaan dat ik lesbisch kon zijn, wie weet was het gewoon een bevlieging, en alles ging terug zijn gewone gang en ik begon ook terug (korte) relaties met jongens. Na een tijdje stond ik zelfs niet meer stil bij het feit dat ik gevoelens had gehad voor een meisje. Tot ik mijn huidige vriendin leerde kennen.Toen ik haar zag kreeg ik zo'n zalig en warm gevoel vanbinnen, een gevoel dat ik nooit bij jongens had en zelfs niet bij het andere meisje. Ik voelde voor het eerst echt vlinders in mijn buik, maar ja,...ik had wel die gevoelens maar wat moest ik er mee doen? ik heb er maanden mee rongelopen, toch geprobeerd het uit mijn hoofd te zetten want hoe zou mijn omgeving reageren? En een ander probleem was dat ik te verlegen was om haar te benaderen. Uiteindelijk zijn we toch in contact gekomen en werden we wat closer. We schreven elkaar ook brieven en op die manier kwam ik te weten dat zij al een leschische relatie achter de rug had. Dat maakte het dan ook een stuk simpeler om het te zeggen. Al zat ik toch met klamme handjes op dat moment. Alles is uiteindelijk goed afgelopen en ik ben nu al acht jaar gelukkig met haar. Mijn coming out is eigenlijk nog volop bezig, om juist te zeggen wie wat weet is moeilijk. Laten we zeggen dat ik diegene waarvan ik wil dat ze het weten iets vertel en tegen de andere daar zwijg ik tegen.Als ik er klaar voor ben om er voledig voor uit te komen zal ik het doen maar daar ben ik nu nog niet klaar voor. Waarschijnlijk uit schrik om mensen te verliezen. Mijn coming out is dus nog maar in het prille begin. Lizard 17 Jaar. |
