Proloog.
Gespannen staarde hij naar het scherm. Terwijl
de verbinding gemaakt werd vroeg hij zich af of ze er deze keer wel zou zijn.
De laatste dagen hadden ze elkaar steeds misgelopen, maar hij had goede hoop
dat ze elkaar deze keer zouden treffen. Dat hij deze keer eindelijk vrijuit kon
spreken. Dat hij haar de waarheid kon vertellen.
1.
De wijde verspreiding van het internet betekent
een teloorgang van de ouderwetse brief. Het handschrift wordt vervangen door de
geprogrammeerde lettertypes: dit bevordert de leesbaarheid maar is veel minder
persoonlijk. Is het wel mogelijk om je gevoelens uit te drukken via een
beeldscherm? Zijn de letters die je typt hetzelfde als de woorden die je
schreef? Is het intermenselijk contact hetzelfde als je elkaar niet
daadwerkelijk ziet, maar ieder alleen zijn eigen scherm heeft?
Rick
Rick ontmoette haar in een chatroom. Sinds zijn vriendin het had uitgemaakt was hij daar al vaker geweest, hopend de magie die tot die eerste ontmoeting had geleid, te recreëren. Zijn vorige vriendin, Maria, had hij ook online ontmoet. Hij mistte haar en was op zoek naar vervanging. Nu hij een vriendin gehad had, voelde hij hoe leeg zijn leven daarvoor geweest was en nu weer was. Om deze leegte te vullen ging hij die dag de chat binnen. Hij was op de juiste plek op de juiste tijd die dag. Michelle trok direct zijn aandacht. Geen wonder, ze straalde een onbevangen enthousiasme uit. Ze had de macht om iedere man gebiologeerd achter te laten. Na een tijdje over koetjes en kalfjes gepraat te hebben werd hij meer en meer door haar gefascineerd. Ze bevond zich op dat moment in Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden, werkend als au pair. Hij besefte hier een bijzondere vrouw gevonden te hebben. Ze wisselden emailadressen uit en spraken af elkaar snel weer te spreken. Zo gezegd, zo gedaan. Na een paar keer chatten stuurden ze foto’s naar elkaar. Na een paar dagen belden ze elkaar. En na een paar keer bellen besloten ze vanaf dat moment een stel waren. Het was officiëel: Rick en Michelle waren vriendje en vriendinnetje.
Een tijdje later vond Michelle het tijd om aan
zijn vrienden voorgesteld te worden. Online natuurlijk. Als eerste werd ze
voorgesteld aan Desi, Rick’s beste vriend. Bij hem had hij altijd zijn hart uitgestort
over alles, van spelletjes tot relaties. Niet verwonderlijk aangezien Desi de
enige van zijn vrienden was die daarvoor een vriendin gehad had. Desi was
sceptisch toen hij hoorde over de voortgang van de relatie. Hij wilde zelfs
niet zo ver gaan het een relatie te noemen, ze hadden elkaar immers nog nooit
gezien. Hij was van mening dat je pas van een relatie kon spreken wanneer je
elkaar daadwerkelijk gezien had. Maar al deelde hij niet in het enthousiasme
van zijn vriend, hij mocht haar wel.
Het kon niet lang uitblijven dat de rest van
zijn vrienden haar ook eens zouden spreken. Het onweerde op de avond dat ze
zich allemaal bij Rick thuis bevonden Alle computers werden met het netwerk
verbonden en een verbinding gemaakt met het internet. Armin en Eddie vonden net
als Desi dat van een relatie nog geen sprake was. Op het moment dat Dennis haar
eerste berichtje ontving, bliksemde het.
2.
Gedicht
De deur gaat open.
De deur gaat dicht.
Open.
Dicht.
Open.
Dicht.
Open.
Dicht.
Wat een ge-open.
Wat een gedicht
Dennis
Dennis was anders. Maar ook hij was er stellig
van overtuigd dat ze elkaar eerst maar eens moesten ontmoeten en dat er dan pas
eventueel sprake zou kunnen zijn van een relatie. De vorige vriendin van Rick,
Maria, mocht hij toch al niet zo erg en hij vreesde een herhaling. Al snel
sloeg zijn vrees om in blijde verbazing. Dit was een vrouw naar zijn hart:
intelligent met gevoel voor humor. Maar aangezien er een tijdsverschil van
negen uur tussen Nederland en California was ging hij er van uit dat ze elkaar
niet zo vaak zouden spreken. Ook geloofde hij niet erg in dat de zogenaamde
‘relatie’ lang stand zou houden. Hij had niet op de vasthoudendheid van
Michelle gerekend.
Dennis was online anders. Hij zei dingen die
hij anders nooit zou zeggen tegen vreemden. De grappen die hij normaal alleen
tegen vrienden zou maken, maakte hij tegen iedereen. Hij kon de persoon zijn
die hij altijd al wilde zijn. Hij kon de persoon zijn die hij altijd was
geweest. Verlegenheid speelde geen rol, want ze konden hem toch niet zien? Maar
omdat hij wist dat hij zich anders voordeed, meer zelfverzekerd, vertrouwde hij
niet alles wat hij las. Als hij het kon, konden anderen het immers ook?
Drie dagen nadat hij haar voor het eerst had
gesproken ontving Dennis weer een berichtje van Michelle. Een op het eerste
gezicht nietszeggend praatje, dat ze het leuk had gevonden om hem te ontmoeten.
Dennis, altijd beleefd, stuurde een berichtje terug dat ook hij het leuk had
gevonden, maar sprak tevens de zorg uit dat ze elkaar niet zo vaak zouden
spreken. En aangezien hij een hekel aan cliché’s had voegde hij er aan toe dat
het toch om de kwaliteit en niet kwantiteit ging. Hij maakte overal een geintje
van aangezien de noodzaak tot serieus zijn zich in zijn ogen niet vaak
voordeed. De humor was zijn grote passie. Zijn enige passie.
De week na de eerste ontmoeting tussen Dennis
en Michelle was de hele club weer bij Rick. En wederom werden computers
ingestoken op het netwerk. Deze keer spraken ze meer dan vijf uur. Er werd
ondermeer besloten dat Dennis een bruidsjurk mocht uitkiezen wanneer Rick en
Michelle zouden gaan trouwen.
En natuurlijk wilde hij dat wel. Hij mocht
Michelle wel. En zoals altijd wanneer hij een vrouw mocht gooide hij als
vanzelf zijn charmes in de strijd. Met de toon van lichte zelfspot die hij
altijd over zich heen had hangen vroeg hij of ze misschien mee wilde spelen in
zijn volgende film. Hij had de week daarvoor een kort scriptje in elkaar
geflanst en was van plan die zomer te gaan filmen. Dat deed hij wel vaker, met
hulp van zijn beste vriend Armin. Van het schrijven van scripts kwam het op het
schrijven van gedichten. Nu kon Dennis rijmen en dichten zonder zijn hemd op te
lichten, dus gooide hij er al snel een paar rijmpjes tegenaan. Met blijde vebazing
hoorde hij dat Rick al zijn meesterwerk, het ‘Gedicht’ had gedeeld met
Michelle. Dit wees er op dat Rick nu al om stof verlegen zat, dacht hij, en hij
zette de charme-modus een standje hoger. De dagen erna stuurde hij nog enkele
versjes naar haar.
Rick zag dit alles met gemengde gevoelens aan.
Hij zag wel dat Michelle beter bij Dennis paste dan bij hemzelf, maar wilde
niet weer die leegte in zich voelen. Hij gunde zijn vriend het beste maar hield
hoop. Een plannetje vormde zich in zijn hoofd. Als hij naar Amerika zou gaan
zou Michelle zien dat hij heel erg veel van haar hield. Hij zou twee weken
gaan, lang genoeg om haar in te palmen en haar weg houden van computers, zodat
ze de kans niet kreeg om Dennis te spreken. En dat Dennis niet mee zou gaan wist
hij zeker. Dennis ging ook niet mee op vakantie naar Frankrijk met zijn
vrienden en een reis naar Amerika was veel te duur. Nog beter, drie weken! Dat
kon hij helemaal niet betalen! En om van alle verdenking vrij te zijn vroeg hij
Desi mee te gaan onder het mom van ‘we kunnen bij Michelle slapen en besparen
dus kosten, nu kunnen we goedkoop Amerika zien’.
Dennis vond het jammer dat hij niet mee kon
gaan naar Michelle maar was er van overtuigd dat zijn zielsverwant, zoals hij
Michelle liefkozend noemde, en hij elkaar uiteindelijk toch zouden krijgen. Hij
hield van goede verhalen, en al is een tragisch einde meestal dramatischer,
geloofde hij heilig in een happy end.
Ze begon om foto’s te vragen. Hij poseerde voor
Desi en liet ze scannen en opsturen. ‘Zo, dat gaat de goede kant op’, dacht
Dennis. Haar interesse voor hem was gegroeid de laatste dagen. Toen hij haar
foto zag, was zijn verliefdheid compleet. Hij kon alleen maar hopen dat voor
haar hetzelfde gold. En zo niet, dan zou hij haar wel compleet voor zich winnen
in oktober, als ze terugkwam naar Nederland. Een ding was zeker: voor altijd
zou hij die foto koesteren.
3.
Je fleurt mijn leven op
Jij bent in staat
Op elk moment een glimlach op mijn gezicht
Te toveren.
Door mijn aderen stroomt een ongekende
levenslust
Lichaam en geest
Ik voel me sterk en vief:
Ik vind je lief.
Michelle
Ze belde Rick elke dag. Maar op de een of
andere manier kwam het gesprek elke keer weer op Dennis. Ze hoorde de irritatie
in Rick’s stem op die momenten. Maar ze kon het niet helpen. Ze was verliefd.
Door de telefoon wilde ze het niet uitmaken. Gelukkig kwam Rick snel naar haar
toe. Ze wist nog niet wanneer ze het hem zou vertellen, ze zou wel iets
verzinnen, dat het niet klikte in het ‘echte leven’ of zo. Dat mensen online
toch anders zijn. Dennis belde ze niet. Dat vond ze niet eerlijk tegenover
Rick. Ze wist eigenlijk toch niet wat ze hem zou zeggen. Hij zou haar nooit
openlijk de liefde verklaren zolang ze nog met Rick was. Dat was tegen de
erecode. Ze voelde de liefde van hem voor haar en wilde dat Rick snel zou
komen. Ze snapte best dat Dennis niet meekwam. Hij meende dat ze nog altijd
gevoelens had voor Rick en wilde niet steeds naar hen kijken. Het zou zijn hart
breken. De verliefdheid had al lang geleden plaatsgemaakt voor vriendschap,
niets meer. Maar dat kon ze Dennis niet vertellen voordat ze het Rick had
verteld. Persoonlijk.
En dan konden ze al die dingen doen waarover ze
het gehad hadden. Een vakantie in Venetië, de meest romantische stad in Italië.
Pizza eten in Rome. Hoewel Rick gezegd had dat Dennis geen pizza at, wist ze
dat hij dat voor haar zou doen. Samen een boek schrijven. Samen zijn. Samen. Ze
verlangde naar zijn armen om haar heen, zoals ze wist dat hij dat ook deed. Ze
realiseerde zich dat Dennis zich hier vast schuldig voelde over deze gedachten
over de vriendin van zijn vriend. Was Rick maar vast hier.
4.
Het was een vergissing
De dagen zonder jou zijn leeg
Ik houd van je
Ik mis je
Kom bij me
Terug
Maria
Ze miste hem toch wel. Eigenlijk wist ze niet
eens meer waarom ze het had uitgemaakt. Ze wilde hem bellen en hem vertellen
dat ze van hem hield. Dat ze hem terug wilde. Maar ze had zijn hart gebroken,
toen. Ze ging hem bellen. Maar wat als hij een nieuwe vriendin had? Wat als…
Wat als… Ze ging hem bellen. Ze wilde zekerheid.
Het was de avond voor het vertrek. De hele club
was weer bij Rick, om afscheid te nemen. De telefoon ging. Verkeerd verbonden.
In gesprek. Zo nog maar eens proberen. Was dit
een teken? Dat ze niet moest bellen? Ze moest verder met haar leven. Hoe hij
haar toen voor zich gewonnen had, was haar niet meer duidelijk. Maar ze miste
hem. Even bellen kon toch geen kwaad. Redial.
Het was de avond voor het vertrek. Rick en Desi
stonden Armin, Eddie en Dennis uit te zwaaien. De telefoon ging. Ze hoorden het
niet.
Niet opgenomen. Het was wel al laat, maar
Dennis was een nachtbraker. Zo nog maar eens proberen. Driemaal is
scheepsrecht.
Thuis zette Dennis zijn computer aan. Hij wilde
Michelle laten weten dat hij haar al het goede wenste met Rick. Dat hij voor
haar klaarstond. Love you. Miss you. In zijn hoofd zag hij het al voor zich. Ze
was niet online. Rick wel.
‘Hoi’
‘Hoi 8) kan je even terugkomen?’
‘ben ik wat vergeten dan?’
‘kom nou maar 8)’
‘ok, ben er over een half uur’
Twintig minuten later stond hij weer voor de
deur van Rick. Deze overhandigde hem een envelop en gaf hem een knuffel. ‘Ga
naar huis en lees het briefje.’
Twintig minuten later stond hij weer thuis voor
de deur. Hij opende de envelop. Er zat een vliegticket in naar California.
‘Jullie horen bij elkaar. Ga in mijn plaats. Ik vermaak me wel met Maria. Veel
plezier. Verrassing 8)’ Dennis was buiten zichzelf van geluk. Hij besloot
Michelle nog niets te vertellen. Nog vierentwintig uur. Een dag. Een
eeuwigheid. Hij pakte in.
Wachten
Al had ik 100 jaar moeten wachten
Het was het waard
Ik ben er voor je
Take a chance on me
Ik wacht op je antwoord