Proloog.
Gespannen staarde hij naar het scherm. Terwijl
de verbinding gemaakt werd vroeg hij zich af of ze er deze keer wel zou zijn.
De laatste dagen hadden ze elkaar steeds misgelopen, maar hij had goede hoop
dat ze elkaar deze keer zouden treffen. Dat hij deze keer eindelijk vrijuit kon
spreken. Dat hij haar de waarheid kon vertellen.
1. Fijn.
Bij jou voel ik me fijn
Ik wil voor altijd bij je zijn
Het klinkt zo onecht
Maar ik meen het oprecht
Als ik je met hem zie
Zijn die woorden verstomd
En het laat zich wel raden
Waardoor dat dan wel komt
Maar toch vraag ik me af
Waar heb ik dit aan verdiend
Ik houd van jou, maar jij houdt van mijn beste
vriend
Ik zie jullie samen
Mijn hart breekt in duizend stukken
Ik wil graag je aandacht
Maar het wil maar niet lukken
En ik kan het niet verkroppen
Mijn gevoelens weg te stoppen
Oh ik vraag me weer af
Waar heb ik dit aan verdiend
Ik houd van jou, maar jij houdt van mijn beste
vriend
Maar de bom zal ooit barsten
Ik zal schreeuwen en tieren
Waarom kan hij
en niet ik jou plezieren
En ik vraag me weer af
Waar heb ik dit aan verdiend
Ik houd van jou, maar jij houdt van mijn beste
vriend
Jij bent nu bij hem
En ik wacht tot het uitgaat
Laat het zo zijn beloop gaan
Alsof het niets uitmaakt
Zou je om mij met hem breken
Daar kan ik niet mee leven
Maar ik wil zo bij jou zijn
Al was het voor even
En dan vraag ik me af
Waarom ik erin berust
Als ik maar niet sterf voor ik jou eenmaal heb
gekust.
Rick
Rick ontmoette haar in een chatroom. Sinds zijn vriendin het had uitgemaakt was hij daar al vaker geweest, hopend de magie die tot die eerste ontmoeting had geleid, te recreëren. Zijn vorige vriendin, Maria, had hij ook online ontmoet. Hij mistte haar en was op zoek naar vervanging. Nu hij een vriendin gehad had, voelde hij hoe leeg zijn leven daarvoor geweest was en nu weer was. Om deze leegte te vullen ging hij die dag de chat binnen. Hij was op de juiste plek op de juiste tijd die dag. Michelle trok direct zijn aandacht. Geen wonder, ze straalde een onbevangen enthousiasme uit. Ze had de macht om iedere man gebiologeerd achter te laten. Na een tijdje over koetjes en kalfjes gepraat te hebben werd hij meer en meer door haar gefascineerd. Ze bevond zich op dat moment in Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden, werkend als au pair. Hij besefte hier een bijzondere vrouw gevonden te hebben. Ze wisselden emailadressen uit en spraken af elkaar snel weer te spreken. Zo gezegd, zo gedaan. Na een paar keer chatten stuurden ze foto’s naar elkaar. Na een paar dagen belden ze elkaar. En na een paar keer bellen besloten ze vanaf dat moment een stel waren. Het was officiëel: Rick en Michelle waren vriendje en vriendinnetje.
Een tijdje later vond Michelle het tijd om aan
zijn vrienden voorgesteld te worden. Online natuurlijk. Als eerste werd ze
voorgesteld aan Desi, Rick’s beste vriend. Bij hem had hij altijd zijn hart uitgestort
over alles, van spelletjes tot relaties. Niet verwonderlijk aangezien Desi de
enige van zijn vrienden was die daarvoor een vriendin gehad had. Desi was
sceptisch toen hij hoorde over de voortgang van de relatie. Hij wilde zelfs
niet zo ver gaan het een relatie te noemen, ze hadden elkaar immers nog nooit
gezien. Hij was van mening dat je pas van een relatie kon spreken wanneer je
elkaar daadwerkelijk gezien had. Maar al deelde hij niet in het enthousiasme
van zijn vriend, hij mocht haar wel.
Het kon niet lang uitblijven dat de rest van
zijn vrienden haar ook eens zouden spreken. Het onweerde op de avond dat ze
zich allemaal bij Rick thuis bevonden Alle computers werden met het netwerk
verbonden en een verbinding gemaakt met het internet. Armin en Eddie vonden net
als Desi dat van een relatie nog geen sprake was. Op het moment dat Dennis haar
eerste berichtje ontving, bliksemde het.
2.
Gedicht
De deur gaat open.
De deur gaat dicht.
Open.
Dicht.
Open.
Dicht.
Open.
Dicht.
Wat een ge-open.
Wat een gedicht
Dennis
Dennis was anders. Maar ook hij was er stellig
van overtuigd dat ze elkaar eerst maar eens moesten ontmoeten en dat er dan pas
eventueel sprake zou kunnen zijn van een relatie. De vorige vriendin van Rick,
Maria, mocht hij toch al niet zo erg en hij vreesde een herhaling. Al snel
sloeg zijn vrees om in blijde verbazing. Dit was een vrouw naar zijn hart:
intelligent met gevoel voor humor. Maar aangezien er een tijdsverschil van
negen uur tussen Nederland en California was ging hij er van uit dat ze elkaar
niet zo vaak zouden spreken. Ook geloofde hij niet erg in dat de zogenaamde
‘relatie’ lang stand zou houden. Hij had niet op de vasthoudendheid van
Michelle gerekend.
Dennis was online anders. Hij zei dingen die
hij anders nooit zou zeggen tegen vreemden. De grappen die hij normaal alleen
tegen vrienden zou maken, maakte hij tegen iedereen. Hij kon de persoon zijn
die hij altijd al wilde zijn. Hij kon de persoon zijn die hij altijd was
geweest. Verlegenheid speelde geen rol, want ze konden hem toch niet zien? Maar
omdat hij wist dat hij zich anders voordeed, meer zelfverzekerd, vertrouwde hij
niet alles wat hij las. Als hij het kon, konden anderen het immers ook?
Drie dagen nadat hij haar voor het eerst had
gesproken ontving Dennis weer een berichtje van Michelle. Een op het eerste
gezicht nietszeggend praatje, dat ze het leuk had gevonden om hem te ontmoeten.
Dennis, altijd beleefd, stuurde een berichtje terug dat ook hij het leuk had
gevonden, maar sprak tevens de zorg uit dat ze elkaar niet zo vaak zouden
spreken. En aangezien hij een hekel aan cliché’s had voegde hij er aan toe dat
het toch om de kwaliteit en niet kwantiteit ging. Hij had altijd de neiging om
het tegenovergestelde te zeggen van wat hij eigenlijk bedoelde, zodat hij
altijd achteraf kon zeggen dat het een grapje was of dat hij juist serieus
geweest was. De noodzaak tot serieus zijn had zich nog niet vaak voorgedaan en
onderhand wist iedereen wel dat de meeste opmerkingen ten minste grappig
bedoeld waren en dat vaak ook waren. Door op elke vraag met een grap te
reageren voorkwam hij ook dat hem te veel vragen gesteld werden. Dennis hield
niet van vragen.
De week na de eerste ontmoeting tussen Dennis
en Michelle was de hele club weer bij Rick. En wederom werden computers
ingestoken op het netwerk. Deze keer spraken ze meer dan vijf uur. Er werd
ondermeer besloten dat Dennis een bruidsjurk mocht uitkiezen wanneer Rick en
Michelle zouden gaan trouwen. Op dat moment moest Dennis nog niet denken aan
“Four Weddings and a Funeral”. Hier gaat de hoofdpersoon ook mee een bruidsjurk
uitzoeken voor de bruiloft van de vrouw waar hij verliefd op is, zijn
zielsverwant. Maar de verliefdheid was nog niet zo groot dat hij alle details
ging analyseren. Nog niet.
Verder kwamen de literaire ambities van Dennis
ter sprake. Op de middelbare school had hij zijn beste gedicht geschreven, al
sprak hij zelf liever van ‘bedacht’. Het heette ‘Gedicht’. Tot zijn grote
verbazing had Michelle al van dit gedicht gehoord. Dennis stond zoals altijd in
zulke gevallen uitermate verbaasd dat er over hem gepraat werd. Hij zag
zichzelf nooit als erg interessant. Ze kwamen hierop na gesproken te hebben
over een kort filmscriptje wat Dennis de week daarvoor had geschreven. Samen
met Armin, zijn beste vriend, had Dennis al een paar scripts geschreven en
verfilmd. Gewoon voor de lol, niets meer. Dit ogenschijnlijk onschuldige
gesprekje had echter verregaande gevolgen…
Want Michelle vroeg hem naar meer gedichten. Nu
kwam het aanvankelijk niet verder dan niveautje Dick Bruna, maar er zaten een
paar meesterwerkjes tussen.
Michelle vond het leuk om te lezen en Dennis om
te doen, dus leek het niemand kwaad te doen. Maar de eerste zaadjes van
verliefdheid kwamen al op de ontvankelijke aarde van Dennis’s ziel terecht. Al
snel was hij helemaal hoteldebotel van Michelle en van hoe hij was als zij er
was. Hij kon zichzelf zijn zonder de angst die hij altijd had, uitgelachen te
worden.
Toen begon ze om foto’s te vragen. Nu had
Dennis zelf geen scanner, maar zijn vrienden wel. Toch was hij aarzelend om er
een in te scannen. Hij was zich er terdege van bewust dat hij niet tot de
knapste behoorde, en ontweek dan ook de meeste foto’s. Uiteindelijk moest Desi
toch nog een rolletje volschieten en liet hij een paar foto’s maken. Ongezien
liet hij Desi ze sturen naar Michelle. Hoewel ze niet zei dat hij op Freddie
Prinze jr. leek, viel de reactie mee. Toch bleef Dennis zichzelf eigenlijk te
min voelen voor Michelle. Misschien omdat hij zich toch ook steeds
ongemakkelijker begon te voelen over zijn ontluikende gevoelens voor de
vriendin van zijn vriend. Het flirten tussen met Michelle nam ongekende vormen
aan, maar nog altijd wilde Dennis nog niet realiseren dat ze het misschien
anders opvatte dan hij.
3.
Jij bij hem
Ik alleen
Als dit liefde is
Waarom ben ik dan
depressief?
Ik vind je lief
Lief
Als je hem op dat moment had gevraagd of je
verliefd kon worden op iemand, zonder diegene gezien te hebben, had hij een
volmondig ‘ja’ geantwoord. Maar hij had toch liever gehad dat het niet zo was.
Hij realiseerde zich onderhand terdege dat hij verliefd was op de vriendin van
zijn vriend. Nog altijd had hij de hoop dat ze, als ze elkaar zouden zien, het
misschien niet zou klikken en dat ze vrij was voor hem. Al wist hij donders
goed dat hij in het ‘echte leven’ zich anders gedroeg dan online, voor haar zou
hij veranderen. Zij was het waard.
Gelukkig had hij haar nog niet gezien, hield
hij zich voor. Dan zou de pijn alleen maar erger zijn. Nu er zich nog een
oceaan bevond tussen Rick en Michelle hoefde hij gelukkig niet te kijken hoe
zij samen waren. Hij wist dat Rick verdenkingen had. En daarop reageerde hij op
z’n gewoonlijke manier: met grapjes. Te laat bedacht hij dat Rick natuurlijk
zou herhalen wat hij zei tegen Michelle en dat zij ook zou denken dat hij niet
serieus was. Dat hij haar gebruikte om het flirten te oefenen. Ze verdiende
beter. Ze zei dat hij een mannelijke stem had. Dat hij een keer voor haar moest
zingen. Dat hij een keer pizza zou gaan eten met haar. Dat ze samen op vakantie
zouden gaan. Hoe kon dat allemaal gemeend zijn? Ze was toch gelukkig met Rick?
Stom, stom, stom. Nu had hij zich mee laten slepen in een onschuldig spelletje.
It’s better to have loved and lost than never to have loved at all, zeiden ze.
Hij had de kans niet eens gehad om van haar te houden. Om haar van hem te laten
houden. Kon hij het aan als ze gedoemd waren alleen vrienden te blijven?
Hij kon het aan, dacht hij. Zoals altijd verkropte hij zijn gevoelens. Hij was laconiek. Niets kon hem schelen, ik geef nergens om. Zij was de enige die daar doorheen kon prikken. Het was beter om haar een paar weken niet te spreken. De weken dat Desi en Rick naar haar toe gingen. Drie weken: lang genoeg om haar te vergeten?
4.
Ik weet dat je denkt dat ik het niet meen
Misschien weet je dat ik denk dat ik van je
houd
Deze air die ik me aangemeten heb
Verpest mijn kansen op geluk
Jij bent bij hem
Was ik hem
Ooit
Misschien
Ooit
Blijf hopen
Love you
Miss you
Ik meen het:
Ik hou[d] van jou.
Realisatie
De realiteit drong zich steeds sneller en vaker
bij hem op: ze belden wel 2 uur per dag, en hij sprak haar 2 a 3 keer per week.
Hoe kon hij ooit denken dat hun geflirt serieus was? Koppig als hij was, wilde
hij niet alle hoop opgeven. Diep van binnen wist hij dat zij het als een
onschuldige afleiding zag, terwijl hij wel degelijk alles meende. Dat wat hij
vaak als voordeel gezien had, dat hij alles zo uitdrukte dat het op twee
manieren opgevat kon worden, namelijk uiterst serieus of precies het
tegenovergestelde, was nu zijn grootste tegenwerking. Meende zíj het wel? Deed
zij hetzelfde als hij? Dacht ze hetzelfde? Hij had mee moeten gaan, realiseerde
hij zich. Maar gebrek aan geld verhinderde dat. Hoewel hij natuurlijk altijd geld
kon gebruiken, had hij het nooit echt nodig gehad. Zijn verlegenheid hinderde
hem bij het zoeken en vinden van een baantje. Had hij maar… Het kwam altijd
neer op ‘had hij maar’. Nu, wist hij, zou hij alle hoop moeten laten varen. Als
ze elkaar eenmaal zagen en het ook in het echte leven zou klikken, waren al
zijn kansen verkeken. Over een paar uur zouden ze arriveren in California.
Gelukkig had hij haar nog niet gezien, hield hij zich weer voor. Dan zou de
pijn alleen maar erger zijn. Nu er zich nog een oceaan bevond tussen hem en het
‘gelukkige paar’ hoefde hij gelukkig niet te kijken hoe zij samen.waren. Het was misschien maar beter zo.
Ooit, in een ander leven, had het erg mooi
kunnen zijn. Nu was het wachten op een dame als Michelle. Een eeuwigheid.
Einde
Wachten
Als ik 100 jaar moest wachten
Dan begon ik nu aan mijn gezondheid te bouwen
Ik ben er voor je als het misgaat
If you change your mind,
I’m the first in line.
Verander je van gedachten?
Ik zal wachten