Sprookje – Deep Tragic Nine

 

 

Episode 7: A Bit of Melliw and Roines

 

Ik staarde dromerig uit het raam van de trein. Zoals jullie misschien nog weten werd ik verwacht op de bridgedrive van mijn tante. Nu ben ik, Roines, nooit te beroerd om op een uitnodiging van een tante in te gaan. Vraag aan een willekeurig iemand wie er nooit te beroerd is om op een uitnodiging van een tante in te gaan en je kan er je laatste centen op verwedden dat het antwoord Roines is. Dan ligt het er natuurlijk wel aan van welke tante: als het mijn tante Ytif is, die iedereen dwingt uit hetzelfde glas te drinken en daarna de scherven ervan opeet, dan maak ik me zo snel mogelijk uit de voeten. Maar deze uitnodiging kwam per telegram van mijn tante Len. Zij is een fervent bridgster en ik ben nooit te beroerd... maar goed, dat had ik al gezegd. Een bijkomend voordeel was dat het toernooi gehouden werd op de boerderij van mijn neef Naaitsab. En wanneer je Naaitsab zegt, al zeggen maar bijster weinig mensen Naaitsab, de meeste zeggen kortweg Sab. Ikzelf houd liever de traditie van de mensen bij hun volle naam noemen in ere. Sommigen zeggen geen Melliw maar Miw, geen Ailed maar Leed, geen Ekeneim maar Fatty. Zo niet Roines, Schepper van het Universum. Maar zoals ik al zei, wanneer je Naaitsab zegt, zeg je Ekeim. De beste kok van het hemelrijk en een verdomd geschikte meid. Wanneer je haar sauzen proeft is het alsof er een engeltje over je tong piest. Iets wat in de hemel overigens geen onalledaagse gebeurtenis is. Die pestwezens ontlasten zich waar het maar kan. Mijn gedroom werd wreed verstoord door het arriveren van de trein op de van te voren bepaalde bestemming. “Seveej,” zei ik, “Seveej, we zijn gearriveerd.” “Zeer opmerkzaam, sir.” Hij pakte mijn koffers uit het bagagerek en we verlieten het ijzeren ros. Mijn tante Len stond ons al op te wachten. Ik begroette haar met een vriendelijk: “Wat ho, oud oorlogskanon!” “Roines, ouwe onnozelaar, waar bleef je zo lang? En wat was dat voor een belachelijk lang telegram dat je me stuurde?” “Tut tut, oude bes. Het belangrijkste is dat ik er ben.” “Tut tut? Ik laat je hier niet heenkomen om me te laten betuttelen.” Tante Len keek eens naar Melliw. “En wat doet Melliw hier? Je gaat me toch niet vertellen dat die jonkies nu ook al leren bridgen?” “Als u mij toestaat, sir? Ik ben hier in de functie van butler van meneer Roines. Zijn gentleman’s gentleman. U mag mij Seveej noemen.” “Hah! De hoogste tijd dat er eens iemand voor je kwam zorgen! Ik heb altijd al gezegd dat je eens moest trouwen. Maar goed, een gentleman’s gentleman is ook prima. Ik ben niet zo ouderwets. Ik vind dat iedereen zelf moet bepalen hoe ze willen leven. Seveej, als je tijd hebt, knip dan zijn wenkbrouwen eens wat bij wil je? Die worden woester en Wooster.” “Ik heb helaas nagelaten om de heggeschaar in te pakken, mylady. Wellicht wanneer we terug zijn.” Ze praatten over me alsof ik er niet bij was! “Ja. Wel. Dat is allemaal verdomd interessant, maar laten we verder gaan.” Ik bood haar mijn arm aan. “Lead on, FfudCam!”

 

Terwijl Seveej ons naar Naaitsab’s boerderij reed, vertelde tante Len me alles over het toernooi. “Ik neem aan dat je goed getraind hebt?” zei ze. “Bridgen is net als van je fiets vallen: als je het eenmaal geleerd hebt, vergeet je het nooit meer. Ik ben er klaar voor!” “Het is dit jaar de eerste keer dat we de Goden en Godinnen in dezelfde poule laten meedoen.” zei ze. Mijn oogleden spreidden zich een extra centimeter. “Wel potverdriedubbeltjes, tante! Ik ben helemaal voor dat gedoe met gelijke rechten voor gelijke seksen en al dat, maar dit gaat me toch te ver! Het is wetenschappelijk bewezen dat vrouwen niet kunnen kaarten.” Ze keek me aan met ogen als donderwolken. “Ik raad je aan om eens na te denken voordat je je mond opendoet. Godinnen doen niet onder voor Goden. Maar jij hoeft je er niet druk over te maken, jouw functie is die van wedstrijdleider.” Mijn ogen verwijdden zich nog meer. “En doe je mond dicht, Roines. Je ziet eruit als een vis die naar de dokter gaat omdat zijn arm uit de kom is.” “Moet ik zorgen dat dat zooitje ongeregeld de regels volgt? Ik weiger! Ik vertik het! Seveej, keer maar om!” “Als je dit niet doet, zal ik je nooit meer uitnodigen, Roines. En dat betekent nooit meer de kookkunsten van Ekeim.” Ze had me op mijn zwakke plek getroffen. Ekeim kookte volgens de ‘schijf van vijf’-methode: uit elke voedselgroep minstens 200 gram. De traditionele schijf van vijf: kip, varken, rund, boter en meer rund. “Wel verdomd en verdraaid tante!” “Van zulke taal ben ik niet gediend, Roines.” We draaiden de oprit op. “En zoveel werk heb je niet. Jij bent er alleen voor de problemen die zich tijdens het spelen voordoen. De organisatie is in handen van Oj Strueg. Mijn ogen verwijdden zich een derde maal.

 

Ik zat op het bed terwijl Seveej mijn koffers uitpakte. “Oj Strueg, Seveej. Oj Strueg. Weet je wel wie dat is?” “Als ik me niet vergis, sir, is Oj Strueg de oprichter van het Allemaal Anti-Rook Syndicaat, oftewel AARS. Hun belangrijkste doeleinden zijn het uitroeien van het roken en het verplicht stellen van het dragen van korte broeken. De meest voor de hand liggende verklaring hiervoor is wellicht te vinden…” “Jaja Seveej, dat is wel genoeg.” “Ja sir.” “Maak geen woord meer vuil aan het onderwerp Strueg.” “Ja sir.” “Verban alle gedachten en die verdraaide Oj Strueg uit je hoofd.” “Ja sir.” “Rep niet meer over Oj Strueg.” “Nee, sir. Zal ik het bad vol laten lopen sir?” “Nee dank je Seveej. Ik ga eerst een paar deuntjes spelen op de piano.” Niet veel mensen hebben zo’n mooie zangstem als ik heb. En even weinig mensen kunnen zo goed piano spelen als ik kan. De hemel zij geprezen. Mijn aandacht werd echter getrokken door de deelnemerslijst die zich op de piano bevond. Mijn oog viel toevallig op de naam Ailed. Ailed is de Moedergodin en ik had al een tijdje een oogje op haar. Ik had alles al geprobeerd om haar te verleiden: ik had zelfs mijn pols gebroken in een poging haar medelijden op te wekken. In de afgelopen weken had ik echter een nieuw plannetje gevormd in mijn grijze massa. “Seveej,” zei ik, “wist jij dat Ailed ook meedoet aan dit toernooi?” “Ja sir. Ik kreeg de deelnemerslijst toevallig onder ogen bij het uitpakken van uw spullen. Als ik mag vragen, sir, is er een reden dat u mij op deze naam wijst?” “Dat mag je vragen, Seveej, dat mag je vragen. Het is namelijk zo dat ik mijn oogje al jaren geleden had laten vallen op deze Godin.” Seveej trok zijn wenkbrouwen omhoog. “Werkelijk, sir?” “Dat toontje bevalt me niets, Seveej. Als je in mijn dienst wilt blijven zul je dat moeten afleren.” “Heel goed, sir.” “Zoals ik al zei, ik ben al jaren smoorverliefd op haar. Maar om de een of andere reden merkt zij me nooit op. Ik zou niet weten waarom: ik ben immers Schepper van het Universum. Elke Godin zou toch met mij willen trouwen?” “Het is een mysterie, sir.” “Gelukkig heb ik nu een plan bedacht dat niet falen kan: ik neem een andere Godin mee naar het gemaskerde bal dat het toernooi afsluit, Ekeim of zo, om haar jaloers te maken. Als zij mij met iemand anders ziet, kan het niet anders dat ze ziet wat ze allemaal mist en werpt ze zich aan mijn voeten.” “Werkelijk, sir?” “Daar heb je dat toontje weer, Seveej. En houd die wenkbrouwen van je ook eens in het gareel.” “Ja, sir.” “Het ziet eruit of twee rupsen de rumba dansen boven je ogen, Seveej.” “Ja, sir. Ik zou alleen niet aanraden om het plan ten uitvoer te brengen sir. De psychologie van het individu zegt dat het gedoemd is te falen.” “Nonsens, Seveej. Complete apekool.” “Zeer goed, sir.” Je moet weten hoe je het personeel behandelt, niet waar? Ik ken Goden die hun knecht compleet over zich heen laten lopen. Zo niet Roines. Ik ging richting keuken, om Ekeim uit te nodigen.

Op weg naar de keuken kwam ik niemand anders dan Ailed tegen met haar bridgepartner, tante Yllen. Niet te verwarren met mijn tante Len. “Wat ho, Ailed.” “Als dat Roines niet is,” fluisterde ze Yllen toe. “Wat brengt jou hier, Roines?” “Oh, dit en dat. Hier en ginder.” Je moet weten hoe je tegen de vrouwtjes praten moet, nietwaar? “Ik ben hier als wedstrijdleider voor het toernooi van vanmiddag. Ik was net op weg om Ekeim uit te nodigen voor het gemaskerde bal na afloop van het bridgen.” “Ekeim? Dat is toch je zus?” vroeg tante Yllen. “Er gebeuren wel vreemdere dingen tussen Goden. Ja, volgens mij hangt er een huwelijk in de lucht.” “Wat ik je eigenlijk wilde vragen was het volgende: kan jij misschien invallen voor Yllen? Zij heeft namelijk wat last van haar luchtwegen. Maar als je al wedstrijdleider moet zijn kan dat zeker niet…” “Oh maar ik wil graag spelen hoor. Ik vind wel een vervanger die mijn taken als wedstrijdleider waarneemt.” “Goed, veel succes ermee” zei Ailed. “Ook met je afspraakje voor het bal.” Ik zag dat mijn plan duidelijk het gewenste effect had. Ik ging verder naar de keuken.

“Hallo Ekeim, oude rotter.” “Roines! Wat brengt jou helemaal hierheen?” “Ik ging op het aanrecht zitten. “Ik ben hier voor het toernooi. Maar ik kom je een gunst vragen.” “Kom je me  weer pennen te koop aanbieden?” “Nee, ik heb je hulp nodig. Kom met mij mee naar het gemaskerde bal vanavond.” “Ik kan niet. Ik ga al met Treb.” “Treb? De Biljartgod?” “Ik wacht al maanden tot hij me eindelijk ten huwelijk vraagt. Maar hij kan de moed maar niet bij elkaar rapen geloof ik.” “Zeg niet meer, oude kok. Ik weet de oplossing. Ga met mij mee naar het bal. Hij zal je daar met mij zien en jaloers worden. Vervolgens vraagt hij je zeker ten huwelijk. Gebaseerd op de…” Hoe zei Seveej dat ook weer? “De individuele psychopaat.” “Als jij het zegt, zal het wel zo zijn. Ik ga hem meteen vertellen dat ik niet met hem maar met jou ga.” En ze stormde de keuken uit. Ik proefde wat van haar saus. Hemels.

 

Ik liep terug naar mijn kamer en werd bijna onder de voet gelopen door Treb. “Roines! Ik had al gehoord dat je er was.” “Ook altijd leuk om jou te zien, oude pikeerder.” “Zeg eens, wat vind je van de naam Ekeim?” “Een mooie, traditionele naam. Hoezo?” “Vind je het niet de meest wonderbaarlijke naam die er is? Het rolt zo mooi van je tong: Ekeim.” Ik probeerde het van mijn tong te laten rollen. Zonder succes. Het was duidelijk dat de beste man tot over zijn oren in de boter zat. En met een beetje geluk binnenkort ook in de andere vier voedselschijven. “Say no more, Treb. Zeg niet meer. Ik zal er voor zorgen dat alles op zijn pootjes terecht komt.” “Oh, wil je dat, Roines?” “Dat wil ik en zal ik. Maak je er geen zorgen over. Volgens mij is ze trouwens op zoek naar je.” Met deze woorden nam ik afscheid van hem en ging ik verder naar de bridgezaal.

 

“Nee, nee, nee! Ik accepteer het niet! We rekenen alles gewoon met de hand uit, niet met dat nieuwerwetse gedoe!” Het gebruikelijke geroezemoes verwelkomde me toen ik de zaal betrad. Ik wilde net een welverdiende sigaret aansteken toen ik een bulderende stem achter me hoorde. “Dat zullen we maar niet doen, Roines.” Met een zweepje sloeg hij de sigaret uit mijn handen. “Buiten deze zaal mag jij dan de baas zijn, maar hierbinnen ben ik dat. En er is democratisch besloten dat er in deze zaal niet gerookt wordt. Ha. Ha. Ha.” “Kom op Oj, ouwe jongen. Jij pafte er in vroeger tijden toch ook geregeld eentje weg? Steek er eentje op, geniet ervan.” Ik hield hem een sigaret voor de neus. Die haalde hij ervoor op. “Haal dat kankerstokje weg, Roines. Als je onder mij wilt dienen dit toernooi zul je je aan mijn regels moeten houden. En Regel 1 is: Niet Roken.” “Ik wil helemaal niet onder jou dienen, daar kom ik juist voor. Ik wil graag invallen voor tante Yllen. Denk je dat je een vervangende leider kan vinden?” “Onmogelijk. Ik moet hier nog veel te veel doen, zoek zelf maar iemand.” Dat was verdomd vervelend. “Hoeveel tijd heb ik nog? Ik bedoel, hoe laat begint het?” “We beginnen om dertienhonderd uur.” “Dertienhonderd? Is dat niet wat laat? Dat is over… 54 dagen, niet?” “Om 1 uur ’s middags, onbenul. Dat is militaire tijd.” “Militaire tijd? Je bent maar een politieagent, hoor.” “Niet in deze zaal. In deze zaal ben ik Generaal! Als je me nu excuseert, dan ga ik mij een moment opfrissen op mijn kamer.” Ik deed hetzelfde.

 

“Ik heb begrepen dat felicitaties aan de dag zijn, sir?” “Felicitaties? Wat voor felicitaties?” “Aangaande uw aanstaande huwelijk, sir. De personeelsleden praten over niets anders.” “Ah, dus het heeft nu al gewerkt! Ik wist wel dat je vrouwen alleen maar jaloers hoef te maken om ze voor je te winnen. Beetje onbeleefd van Ailed om het mij niet even te vertellen dat we verloofd zijn, maar zo zijn Godinnen hè.” “Ik vrees dat meneer me verkeerd begrepen heeft. Het gaat om uw huwelijk met Ekeim.” Ik spoog de slok thee die ik net tot mij had genomen over de tafel. “Ekeim? Mijn huwelijk met Ekeim?” “Ja sir. Zij heeft uw verloving bekendgemaakt aan alle gasten.” Ik spurtte de kamer uit.

“Verloofd? Waarom vertel je aan iedereen dat we verloofd zijn?” “Nou,” zei Ekeim, “Ik vond jouw plannetje zo goed dat het me verstandig leek om het een stapje verder door te voeren. Als Ailed en Treb horen dat we verloofd zijn, worden ze vast nog jaloerser en werkt het nog beter. Maak je maar geen zorgen.” Ze liep de keuken uit. Ik was nog niet van de schok bekomen of er vloog een keu rakelings langs mijn oor. “Roines! Jij zou er wel even voor zorgen dat alles goed kwam, nietwaar? Goed voor jou bedoelde je zeker! Mijn vriendin afpakken terwijl je wist dat ik met haar wilde trouwen! Dat is toch wel het laagste wat je kan doen!” Hij hief weer een keu. Ik wilde wel terugvechten, maar ik had geen keus. “Rustig, Treb. Dit is allemaal een misverstand.” Hij gooide opnieuw. “MISVERSTAND? Hoe kom je erbij? Jij had natuurlijk al langer een oogje op haar. En toen ik mijn hart bij jou uitstortte wist je dat je snel moest zijn voordat ik haar ten huwelijk vroeg. Ik ga je nek omdraaien! Ik ga je een beuk geven!” Hij pakte een biljartbal uit zijn zak. “Hé, kijk daar eens!” zei ik en wees achter hem. Hij draaide zich om. Toen hij weer terugdraaide was ik nergens meer te bekennen.

Ik viel hijgend de kamer binnen. “Seveej… Ik…moet…hier…weg…” “U kunt uw belofte aan uw tante toch niet verbreken? Dat zou uw eer te na zijn.” “Nee, ik kan ook helemaal niet weg. Maar ik ben met de dood bedreigd! Treb wil mij een beuk geven!” “Ah, de welbekende Fagus Silvatica. Herkenbaar aan zijn markante bladervorm. Niet te verwarren met de Aesculus Hippocatanum of de Acer Pseudoplatanus.” “Waar heb je het in hiersnaam over, Seveej?” “Bomen, sir. Van jongsafaan een passie van me.” “Boom niet meer over bomen, Seveej.” Ja sir.” “Zet alle gedachten aan takken en wortels uit je gedachten.” “Ja, sir.” “Als ik meer informatie over bomen wil kijk ik wel naar Ytnom Nohtyp’s Flying Circus.” “Uitstekend sir.” “Nu, waar was ik?” “U werd met de dood bedreigd sir.” “Oh ja? Oh ja. Nu kan ik als God natuurlijk niet sterven, maar het gaat om het idee! En ik moet ook nog een vervangende wedstrijdleider zoeken omdat ik Ailed belooft heb om met haar te spelen.” “Daar valt wel een mouw aan te passen, sir. Ik ben gequalificeerd wedstrijdleider, ik kan die taak van u overnemen. Het was ooit zelfs mijn droom om mijn vrienden de nobelste van alle sporten te leren, maar de belangstelling liet zeer veel te wensen over. Wat het andere probleem betreft, als u zich nu eens vermomde, sir?” Een vermomming, natuurlijk! Waarom had ik daar zelf niet aan gedacht? “Maar mijn pak voor vanavond, een kostuum van Dabnis de zeeman is niet zo’n hele goede vermomming, dat valt veel te veel op. Dat plan van jou is niet zo goed doorgedacht, Seveej. Geen rekening gehouden met de psychotherapie in die Vidu.” “Nee, sir. Een wat minder opvallende vermomming valt inderdaad aan te bevelen, sir. Gelukkig heb ik dit voor u kunnen regelen.” Hij toonde mij een politieuniform. “Wanneer sir dit draagt zal niemand hem ervan verdenken Roines te zijn. De enige die uw ware identiteit behoeven te weten zijn u, ik en uw partner Ailed.” “Magnificiek, Seveej. Maar dan zit ik nog altijd met mijn verloving met Ekeim. Nou ja, mijn plan zal dat vanzelf wel oplossen. Treb was in ieder geval al duidelijk jaloers en Ailed als ik me niet vergis ook. Binnen de kortste keren verklaren zij ons hun liefde en gaat ieder zijns wegs.” “Werkelijk, sir?” Ik hijsde me in het uniform.

 

Ik kwam de zaal 5 minuten voor aanvang binnen. Het had geen zin om eerder te komen, stel dat iemand mijn vermomming doorzag. Om duidelijk te maken dat ik een agent was en niet Roines, riep ik duidelijk: “Agent! Agent! Ik ben een agent! Geen Schepper van het Universum in ieder geval!” Ik zag Ailed al snel staan, duidelijk op zoek naar mijn imposante verschijning. Ik liep op haar af. “Hier ben ik dan, Ailed.” “Ah agent, goed dat ik u zie. Ik ben op zoek naar Roines, daar speel ik vandaag mee.” “Ik tilde mijn pet even omhoog. “Ik ben het, Roines. Ik ben vermomd. Tegen niemand zeggen hoor.” We gingen naar onze tafel. Al snel voegde mijn tante Len zich bij ons. “Roines, oude gek, wat is dit voor een onzin? Waar is Oj Strueg?” “Ik heb geen idee tante.” “Seveej zegt me net dat Oj zijn uniform kwijt is en zich niet zonder wil vertonen! Nu heb ik maar één wedstrijdleider: Seveej zelf!” Dat was ook toevallig: Oj was zijn politieuniform kwijt, terwijl Seveej er net een over had. Jammer genoeg had ik het pak zelf te hard nodig nu, anders had Oj het wel mogen lenen. Maar er was niets aan te doen, ik zag Treb aan de bar zitten met een sok vol biljartballen in zijn hand, duidelijk op zoek naar mij. Een enorme rij lege glazen stonden voor hem. Hij was al aardig bezopen. “Tante, ik-” Seveej onderbrak ons door de luidsprekers. “Goden en Godinnen, engelen en andere dode mensen, aan mij de dankbare taak u welkom te heten op deze bridgedrive. U kunt met al uw problemen bij mij, uw wedstrijdleider, terecht. Eigenlijk was het de bedoeling dat hoofdarbiter Oj Strueg mij hierbij zou bijstaan, maar om onduidelijke redenen is hij nog niet hier verschenen. Hierom vervalt ook de oude rookregeling. Het nieuwe is: Smoke ‘em if you got ‘em. Het standaardregelement geldt verder wel nog: geen röntgenogen, geen precognitie. Alle psyches moeten gemeld worden. We spelen in drie groepen: De A-groep met alle Godheden, de B-groep met alle engelen, en de D-groep, met alle dode Marbs. Succes!” Tante Len ging snel naar haar plaats terug. We konden beginnen.

 

Na elke ronde ging ik even kijken hoe het Seveej verging. Ik was meestal toch in de helft van de tijd klaar. Het ging wonderbaarlijk goed. Misschien was het toch een goed idee om vrouwen mee te laten spelen. “Nog problemen, Seveej?” “Nee sir. Er zijn twee incidenten geweest: één met een verloren kaart die door een kleptomane in haar handtasje gestopt was en één met een verscheurde kaart.” “Hoe heb je dat opgelost? De kaart op magische wijze weer hersteld in zijn vroegere glorie?” “Nee sir. Ik ben geen tovenaar! Was Reigor maar hier geweest, hij had het zo kunnen doen. Ik heb het regelboek erbij genomen, sir. Wettelijk is geregeld dat de verscheurder twintig zweepslagen krijgt op het marktplein.” “Die arme mevrouw nav ed Nejiew toch!” “Ze probeerde het nog goed te praten, sir. Zei dat de tegenstander twee keer onder een aas uitgekomen was.” “Nou ja, als dat alles was. Valt nog mee, nietwaar?” “Verder heb ik nog een hele dierentuin de deur moeten wijzen, sir.” “Een dierentuin?” “Ja, sir. Een zwijn, een konijn, een secretarisvogel, een walrus, een toekan… Ik weet niet hoe iemand kan denken dat zo’n menagerie bridge kan spelen.” “De sport van koningen, hè Seveej?” “Dat is schaken, sir.” “Kan ook. Ben nooit zo’n fan van dobbelspelletjes geweest.” Ik voegde me weer bij mijn tafeldame. Die vermaakte zich prima door gesprekken aan te gaan met wildvreemden. Maar de jaloezie was van haar gezicht af te lezen.

 

Seveej nam de microfoon ter hand: “En dan is het nu tijd voor de prijsuitreiking[W.N.1] . Op de derde plaats is geëindigd met 52,5%: Tante Anna en ome Feor. Zij winnen een doos chocolaatjes.” Tante Anna nam de prijs in ontvangst. Ome Feor was nergens te bekennen. “Op de tweede plaats: Ome Miw, de God van de spreadsheets en tante Oyam, met 60%. Zij winnen de levenslange voorraad sigaren. En op de eerste plaats: De agent met Ailed, de Moedergodin, met 100%. Zij winnen de vrachtwagen en de geheel verzorgde huwelijksreis. Om deze te kunnen verzilveren zullen ze echter wel moeten trouwen. Wil jij?” vroeg hij Ailed. “Ja.” “Jij ook?” “Ja.” Stamelde ik. “Dan zijn jullie nu man en vrouw. U mag de bruid kussen. Ik zette mijn pet af en boog voorover. “Hé, de onbekende agent is Roines!” Riep iedereen verbaasd uit. “Roines? ROINES?” Treb was ontwaakt uit zijn roes. “Ik dacht dat jij wel gevlucht zou zijn!” Hij beklom het podium. “Zeg pas op Treb, ik ben net getrouwd!” zei ik. “Getrouwd?” Hij ging zitten, liet zijn hoofd in zijn handen rusten. “Dan ben ik dus te laat. Ik wilde met Ekeim trouwen, maar jij hebt het al gedaan. Ik wilde met Ekeim trouwen! Ik houd van haar!” “Dronken sufkop! Hij is niet met mij, maar met Ailed getrouwd!” riep Ekeim van achter uit de zaal. “Ik ben dus nog vrij en wil graag met je trouwen!” Een luid gejuich. “Dan krijgen jullie van ons als huwelijkscadeau een spliksplinternieuwe vrachtwagen!” zei Ailed. Ik had daar natuurlijk ook wel wat over te zeggen, maar dat zou ik haar later nog wel duidelijk maken. Tante Len nam de microfoon. “Een applausje voor Seveej, de redder in de nood. Hij was niet alleen degene die mij op het idee bracht om dit toernooi op te zetten, maar was ook de inventieve geest die voorstelde om Goden en Godinnen door elkaar te laten spelen.” Daar keek ik van op. Had Seveej dit allemaal geregeld?

 

Ik zocht hem op. Hij was bezig met het leegruimen van de zaal. “Zeg Seveej, hoe zit dat nou eigenlijk? Had jij hier een handje in?” “Ja, sir. Het was mijn idee geweest om dit toernooi op te zetten. Ik wist dat u een oogje had op Ailed en dat de enige manier om haar voor u te winnen was succesvolheid. Dit was te bereiken door een perfecte score van 100%. Ik had echter niet gerekend op de aanwezigheid van AARS, in de vorm van Oj, maar dit was snel opgelost. Uw prestaties zouden zeker drastisch zakken zonder de benodigde nicotine. Uw misleidde plan gaf mij de mogelijkheid om hem uit te schakelen. Zo was ik de enige wedstrijdleider en kon ik ervoor zorgen dat u 100% scoorde.” “Dus het was doorgestoken kaart?” “Verbazingwekkend genoeg niet, sir. Uw score was regelementair. Niet geheel onverwacht natuurlijk, het was een van de redenen waarom ik voorgesteld had, Godinnen ook mee te laten doen.” “Het leek me al sterk. Al had ik geschat dat we 99,9% gescoord hadden. Maar dan nog iets: ik dacht dat de eerste prijs een ballonvaart was.” “Ja sir. Ik heb echter de Grote Materiële Rivier met succes weten te bevaren en met enige ruilhandel het prijsaanbod kunnen opwaarderen.” “Dat zal je een aardige cent gekost hebben.” “Ja sir. Gelukkig had ik het vooruitzicht om een flinke geldsom te plaatsen op het geval dat een onbekende agent het toernooi zou winnen. De bookmakers waren zeer genereus.” Met moeite hield ik mijn lachen in. Ik bevochtigde mijn bovenlip. Mijn ontzag voor deze man groeide. “Seveej, beste man, dat heb je toch mooi gefikst. Als ik iets voor je kan doen, wat dan ook, dan zeg je het maar.” “Er was wel iets, sir.” “Zeg het maar, Seveej. Niets is te min voor jou.” “Ik zou graag terugkeren naar de aarde, sir.” Dit had ik natuurlijk kunnen verwachten. Maar goed, hij had het verdiend. En het was misschien maar beter ook dat ik hem niet meer in de buurt had in de hemel. Hij had al zoveel intelligentie tentoongesteld en misschien zou hij wel mijn taak als oppergod willen overnemen. “Seveej, ik zal je missen. Maar zoals de dichter Eraepekahs al zei: all good things must be left behind.” “Dat was de dichter Yrrebneddor, sir. Een veel voorkomende vergissing.” “Één ding, Melliw. Zweer dat je nooit het grote geheim zal onthullen.” “U bedoelt hoe ik de zaken naar mijn hand heb gezet zodat u kon scoren, sir?” “Je weet wat ik bedoel. De reden waarom je al die eeuwen terug verbannen bent. “Vrees niet, sir. Ik heb ook liever niet dat men daar achter komt. Het geheim van de Toeristische Route is veilig.” Ik knikte. “Het ga je goed, beste man. Ik ontsla je uit mijn dienst. Van nu af aan ben je weer gewoon Melliw.” Melliw keek me dankbaar aan. Hij toverde vanuit het niets een ABCD tevoorschijn en verdween. Ailed kwam naast me staan. “Wie was die man?” vroeg ze. “De God van de liefde, Ailed. De God van de Liefde.”