Ymer zat in zijn shuttle. Het zou nog verdraaide lang duren eer hij eindelijk eens Dnaleez bereiken zou. Waarom moest hij degene zijn die met de ABCD de rest moest volgen? Opeens kreeg hij een openbaring. Hij gebruikte de afstandsbediening om de hele planeet op pauze te zetten. Daardoor hoefde hij niet korter te reizen, maar zo zou hij tenminste niets missen. De tijd zou hij wel doden door de archieven eens door te spitten. Wat hadden ze allemaal niet beleefd? Hoe was het ook weer allemaal begonnen? Hij trok een kast open en daar vielen allemaal videobanden uit, keurig gelabeld en met zelfgemaakte hoezen waar precies op geschreven stond wat er op stond en met welke begintijd. Jammer eigenlijk, als dat er niet opstond kon hij ze zelf indexeren, had hij ten minste wat te doen. Alhoewel... wie zei dat die tijden allemaal wel klopte? De enige manier waarop hij dat zeker kon weten was als hij ze even naliep. Allemaal. Een enorme marathon van wat ze tot dan toe beleefd hadden. Misschien best handig, hij wist toch niet meer helemaal precies hoe het allemaal zat.
Ymer bekeek de eerste band. Hij zag...
Hoe Mot een bericht kreeg van Ecyoj dat ze
ontvoerd was. Hoe Melliw voorstelde haar te gaan zoeken met behulp van een
ruimteschip, ontworpen en gebouwd door Ymer. Ja, en ook door Retep en Sacul.
Hoe een bemanning samengesteld werd en vertrokken werd. Hoe
Marb-One-Kennietzien stierf door een ontploffend paneel.
Ymer was in een poëtische bui door dit hem welbevallende begin. Hij stelde snel een haiku samen:
‘Ontvoerde vriendin
Kapitein Mot in paniek
Aflevering één’
Ymer bekeek de tweede band. Hij zag...
Hoe de bemanning eten nodig had en stopte bij een planeet vol appels en peren. Hoe Elleinad, Reigor en Retuow aan de ene, en Leor, Ardnas en Marb-twee-Kennietfluisteren aan de andere zijde van de planeet terechtkwamen en zich mengden in de strijd. Hoe Marb-twee-Kennietfluisteren gedood werd door Leor en alles toch nog goed kwam toen ieder stuk fruit uitgemoord werd en als voedsel meegenomen werd.
Ah, de liefde, de liefde, men zegt ook wel de min. Dat een appel en een peer al zo verliefd konden worden, zulke verschillende wezens, met zulke verschillende achtergronden, bewees toch maar de kracht van de liefde. Al kon je het natuurlijk niet vergelijken met mensen.
‘Peren en appels
Een jarenlange oorlog
Erg Shakespearachtig’
Ymer bekeek de derde band. Hij zag...
Hoe men de wacht hield bij de kloonmachine en er veel saaiheid was. Hoe Marb stierf door een onkarakteristiek gewelddadige actie van Melliw. Hoe Rehtse dit alles aanzag.
Ja eigenlijk heel erg saai. Maar een beetje saaiheid op zijn tijd kon geen kwaad. Het schaamteloos observeren beviel hem wel.
‘Marb wordt weer gekloond
Diepzinnige gesprekken
Rehtse kijkt ernaar’
Ymer bekeek de vierde band. Hij zag...
Hoe Rehtse onverwacht hulp kreeg van
Ekeneim, de voormalige slaaf van Melliw. Hoe Melliw naar de hemel vertrok en
terugkeerde als kind en vrouw. Hoe Melliw toch de strijd aanging met de bom.
Ja dat was allemaal best interessant, maar eigenlijk had Ymer verwacht dat er eerst nog allerlei andere avonturen beleefd zouden worden. Dit was wel erg dramatisch en zo. Maar aan de andere kant, wat wist hij er nou van he?
‘Melliw’s hemelvaart
Ekeneim stuurt hen een bom
Wie kan ze redden?’
Ymer bekeek de vijfde band. Hij zag...
Hoe men op valentijnsdag op de meest romantische planeet terechtkwamen. Hoe de mannen daar bijna verleid werden. En hoe Leor zelfs helemaal verleid werd door een succubus. Dat de videobanden in het archief door elkaar stonden aangezien dit eigenlijk als tweede chronologisch gebeurde.
Hij hernoemde de
band dan ook 4a. Zo, zie je wel, het was maar goed dat hij het allemaal even
naliep. Was verder wel grappig, al kon hij zich niet voorstellen dat Leor zich
altijd zo gedroeg. Nee, dit was vast maar een enkel aspect van diens
persoonlijkheid.
‘Planeet vol vrouwen
Maar met een duister geheim
Bloeddorst viert hoogtij’
Ymer bekeek nu echt de vijfde band. Hij zag...
Hoe de bemanning omging met de verdwijning
van Melliw. Hoe Ekeneim Adnil Padnil op het schip afstuurde.Hoe Melliw
aangeklaagd werd in de hemel.
Ymer kreeg koude rillingen van die enge Adnil Padnil. Brrrr. Maar hij was wel benieuwd hoe het af zou lopen.
‘De bemanning rouwt
Adnil Padnil maakt ze gek
Melliw wordt gestraft’
Ymer bekeek de zesde band. Hij zag...
Hoe er op een waterplaneet vreemde dingen gebeurde bij het duiken met Ardnas de zeemeermin en Mot de prins. Hoe Melliw en Niwla Roines chanteren met een Geheim.
Zo, waar was dat nou eigenlijk voor nodig? Ardnas dood, wat zonde. Zij bood toch wel perspectieven. Zonde zonde zonde. Hele conflict weg.
‘Verraad en bedrog
Mot vist achter het net
Ruzie, een bloedbad
Ymer bekeek de zevende band. Hij zag...
Hoe Melliw in de hemel een taakstraf als butler van Roines kreeg opgelegd. Hoe hij de liefdesproblemen aldaar oploste in zijn hoedanigheid van God der Liefde.
Ah, de problemen tussen man en vrouw komen ook in de hemel voor blijkbaar, dacht Ymer. Maar Melliw maakte gebruik van de psychologie van het individu en overwon alles. Die Melliw toch he.
‘Melliw als butler
Hemels harten en schoppen
Liefdesperikelen’
Ymer bekeek de achtste band. Hij zag...
Hoe Melliw terugkeerde in stoffelijke vorm als baby. Hoe Rehtse Mot martelde op haar schip. Hoe de wegen scheidden van de bemanning en de U.S.S. Reed-X vernietigd werd.
Ymer pinkte een traantje weg. De Fellowship viel hier gewoon uit elkaar! Wat zonde, deze goede vrienden uit eenander gedreven door een ongelukkige samenloop van omstandigheden.
‘Martelmachine
Fysieke, mentale pijn
Scheiding der wegen’
Ymer bekeek de negende band. Hij zag...
Hoe Mot, Ecyoj, Rehtse en Melliw in een parallel universum terechtgekomen waren waar Melliw weer opgroeide. Hoe Melliw zag hoe het allemaal geweest had kunnen zijn.
Ja dit was allemaal maar een beetje verwarrend. Hij had liever gezien dat ze ergens anders terechtgekomen waren, waar een van de vier met zijn of haar tegenhanger naar bed moest om weg te kunnen komen of iets dergelijks. Dat zou pas cool geweest zijn.
‘Melliw en de rest
Pparrallell universum
Toekomstvisioen’
Ymer bekeek de tiende band. Hij zag...
Hoe Reigor en Marb-zeven-kengeennamenonthouden vastbesloten op weg gingen om de vernietiging van het schip te wreken
Dit zag hij graag, spanning, hartstocht en avontuur. Hij pakte snel de andere band.
‘Reigor, Marb-zeven
Op een reis vol gevaren
A quest for revenge’
Ymer bekeek de elfde band. Hij zag...
Ymer pinkte nogmaals een traantje weg. Arme Reigor, wat een dappere kerel toch, offert zichzelf op voor the good of the many. Nou ja, the good of the Marb, maar Marb was toch bijna een many.
‘Spanning en hartstocht
de dood van slaaf Ekeneim
Zelfopoffering’
Ymer bekeek de twaalfde band. Hij zag...
Hoe Mot, Ecyoj, Rehtse en Melliw in een spiegeluniversum terechtkwamen, waar ze hun tegenhangers ontmoeten.
Ja lollig wel maar er gebeurde dus niets he. Hoeft ook niet altijd natuurlijk.
‘Alles is anders
Tegenovergestelde
Spiegelwereld dus’
Ymer bekeek de dertiende band. Hij zag...
Hoe Retuow het verleden probeerde te veranderen met een tijdmachine, waardoor hij bijna al het gebeurde vernietigde.
Ymer snapte het niet helemaal. Was dit allemaal nou echt gebeurd of niet? Zo ja, waarom herinnerde hij het dan anders? Zo nee, hoe kon het dan gefilmd zijn. I hate temporal mechanics.
‘Verleden, toekomt
verenigd en veranderd
Tijdparadoxen’
Ymer bekeek de veertiende band. Hij zag...
Hoe Rehtse, Melliw, Ecyoj en Mot op een gevaarlijke wereld op rijm terechtkwamen waar de zoon van Rehtse en Melliw bruut weggeroofd werd.
Arme Rehtse, haar liefdeskind voor haar ogen verdwenen. En dat terwijl ze vastgebonden zat en verzwakt was, anders was ze er vast achteraan gesprongen. En terecht.
‘Drama! Kinderroof!
Maar dan wel in metrische
Rijmelarijtjes’
Ymer bekeek de vijftiende band. Hij zag...
Hoe Leor crashte op een planeet vol vrouwen, waar hij als redelijk intelligente manspersoon nogal opviel. En hoe Elleinad op het oude schip van Rehtse terechtkwam en de macht overnam van Htiduj.
Kijk, dit zag hij
graag. Catfight! Rrrrrr. Een planeet vol vrouwen, en hij ging er nog heen ook!
Hij deed een dansje van plezier.
‘Planeet vol
vrouwen
Een schip vol
dames ook nog
Machtsovername’
Ymer bekeek de zestiende band. Hij zag...
Hoe een rechtzaak moest uitwijzen of Leor wel intelligent is en wat men met hem aanmoest. En hoe ook Elleinad Dnaleez bereikte.
Ymer bedacht dat het eigenlijk wel wat snobberig was om elke keer een haiku te bedenken. Ach, waarom zou hij ook doorgaan? Kijk, als het nou Olleke Bolleke’s geweest waren dan was hij moreel verplicht om zijn taak door te zetten. Maar haiku’s... nee, laat maar. En om nou al die krengen die hij al gemaakt had uit te wissen was ook zonde eigenlijk. Laat maar lekker staan die zooi dus.
Ymer bekeek de zeventiende band. Hij zag...
Zo, met de tijd die hij overhield door geen haiku te bedenken kon hij mooi wat anders doen. Zoals de achttiende band bekijken.
Ymer bekeek de achttiende band. Hij zag...
Dat elk verhaal twee kanten heeft en dat brilliance in the eye of the beholder is.
Ja dat had hij net ook al gezien. Andere camerastandpunten voegden weinig toe eigenlijk.
Ymer bekeek de negentiende band. Hij zag...
Hoe Elleinad er op aandrong dat de herinneringen van Melliw uit haar hoofd gehaald werden en de bruiloft tussen Rehtse en Melliw voorbereid werd.
Romantisch hoor, zo’n bruiloft. Was eigenlijk veel te snel om te trouwen, als dat maar goed ging.
Ymer bekeek de twintigste band. Hij zag...
Hoe Ecyoj naar hem toekwam voor hulp. Oh ja, Retep en Sacul en Marb moesten hem eerst even ophalen bij de negertjes, dat wist hij nog.
Zie je wel, dat ging niet goed. Nou ja, hier was hij grotendeels bijgeweest. De camera liet hem er inderdaad dikker uitzien.
Ymer bekeek de eenentwintigste band. Hij zag...
Hoe Melliw sliep en droomde.
Booooooooriiiiing, als hij nou eens zien kon wat hij droomde was het wellicht interessant, maar dit? Pfff, forgetaboutit.
Ymer bekeek de tweeentwintigste band. Hij zag...
Hoe Melliw en Elleinad in de cel zaten en erachterkwamen dat zij een chip in hun hoofd hadden waardoor ze hun godenkrachten niet meer konder gebruiken. Ymer vroeg zich af hoe dat technisch mogelijk was. En hij zag hoe Retuow zijn horoscoop beluisterde.
Next!
Ymer bekeek de drieentwintigste band. Hij zag...
Hoe Rehtse min of meer gedwongen werd om haar gevoelens voor Melliw en Niwde eens goed onder de loep te nemen.
Een blikje in de psyche. Altijd goed. Wat zou ze kiezen?
Ymer bekeek de vierentwintigste band. Hij zag...
Hoe hij met Sacul en Marb en Retep de mislukte kloon, een mengelmoes van Ekeneim en Reigor tegenkwam, en hoe ze de liefde van Retuow voor Elleinad testten.
Ja allemaal leuk en aardig, maar wat zou Rehtse kiezen?
Ymer bekeek de vijfentwintigste band. Hij zag...
Hoe Reigor en Marb op de planeet Mussnurb terechtkwamen, waar een hoop vage personen die bijna niemand kende allerlei vreemde dingen deden.
Ook allemaal reuze interessant voor de betrokkenen, maar WAT ZOU REHTSE KIEZEN?
Ymer bekeek de zesentwintigste band. Hij zag...
Hoe Rehtse een keus maakte en wat de gevolgen hiervan waren voor de levens van Melliw, Niwde en belangrijker: haarzelf.
Onverwacht. Of eigenlijk toch niet zo onverwacht.
Ymer bekeek de zevenentwintigste band. Hij zag...
Hoe Mot en Melliw achtervolgd werden door een stel vrouwen. Hoe Mot ontvoerd werd door hen en Melliw als een desperado hem bevrijdde voor ze hem konden bevrijen.
Goh, die Mot toch. Altijd zo rechtvaardig en ethisch en zo, maar als hij vijf vrouwen tegelijk kan krijgen is hij snel om... Niet echt meer Le Mot Juste van weleer.
Ymer bekeek de achtentwintigste band. Hij zag...
Hoe er in het paleis te Seog plannen gesmeed werden voor de overname van de zware doch belonende taak van Evil Emperess of the Galaxy. Hoe de kloonmachine gebruikt werd om een zusje te maken voor Reigor.
Ja dit was vast reuze belangrijk maar het interesseerde hem niet zo. Waar was Rehtse? Wie zou haar vinden? Dat was de grote vraag.
Ymer bekeek de negenentwintigste band. Hij zag...
Hoe Leor en Niwde een rivier moesten
oversteken maar daar hulp voor nodig hadden van een naamloze vrouw met een
tekenblock.
Ymer vroeg zich af hoe hij op ludieke wijze in contact zou kunnen komen met deze jongedame.
Ymer bekeek de dertigste band. Hij zag...
Hoe
Melliw ondervraagd werd door allerlei vreemde vrouwen, waar hij natuurlijk wel
op zijn charmantst tegen was, al kon het nooit wat worden door zijn gevoelens
voor Rehtse.
Die Melliw, wat een gentleman toch.
Ymer bekeek de eenendertigste band. Hij zag...
Hoe Leor zich in het studentenleven stortte met Niwde en Niwla, wat nogal wat verwarringen veroorzaakte door de overeenkomsten in hun namen. En hoe op de een of andere manier toch nog een vrouw versierd werd, al wist Ymer niet helemaal zeker hoe dat nou allemaal zat, hij was er wel heel benieuwd naar en had er zijn eigen theorietje over.
Ymer bekeek de tweeendertigste band. Hij zag...
Dat er in het paleis te Seog allerlei politiek gekonkel aan de hand was, en dat elfjes nooit hoeven. En dat Rehtse weer helemaal terug was.
Zo, hij was weer helemaal bij. En dat kwam goed uit, hij naderde de planeet. Met de ABCD zette hij Dnaleez weer in beweging. Nu maar eens kijken waar Melliw zich bevond, dan kon hij die chip uit zijn hoofd halen en hem zijn godenkrachten weer teruggeven. Mocht hij dat willen.
Wordt vervolgd