"Intrigerend, mooie taal, met humor geschreven. Mooie verhalen.", waren de positieve bevindingen van Eliane, Marjan, Riek en Dietske. Maar ook: "Rommelige structuur, die geen andere functie lijkt te hebben dan het aanleggen van een bonte verzameling van ouder-kind verhoudingen die verder niet uitgediept worden of met elkaar in verband worden gebracht. (Bijna) nergens ontroerend, behalve in de grafrede van Karens vader." (Yvonne, Riek en Dietske). Yvonne vond het zelfs een vreselijk boek: "Ongeloofwaardige en schlemielige personages, vooral Damien".
Ondanks de overwegend positieve ervaringen vonden we een manco dat de beloofde visie op ouderschap voor ons onvindbaar was, of het moet de stelling zijn geweest dat goede moeders niet bestaan. Wordt bedoeld dat moederschap een oervorm van 'zijn' is, waarop kwalitatieve uitspraken niet van toepassing zijn? Daarvoor vonden we dan weer geen onderbouwing in 'Donderdagmiddag. Halfvier.'.
