Lína hefur ţróast út frá handfćrinu og er mun afkastameira veiđarfćri. Lína er mest notuđ viđ veiđar á ţorski, ýsu, steinbít og keilu. Túnfiskveiđar hafa einnig veriđ stundađar djúpt suđur af landinu međ svonefndri flotlínu sem flýtur viđ yfirborđiđ. Nú eru fimm gerđir af línu notađar hér viđ land, ţ.e. fiskilína, lófótlína, lúđulóđ, hákarlalína og túnfisklína.
Fiskilína samanstendur af lóđ, taumum og önglum. Öngull er á hverjum taumi sem oft er 40-50 cm langur en taumarnir eru festir í lóđina. Oftast eru yfir 100 önglar á hverri lóđ og fjórar lóđir tengdar saman og kallast ţetta bjóđ eđa bali. Í stćrri línuveiđibátum geta veriđ allt ađ 40 balar í einni lögn og er línan ţá rúmlega 20 km á lengd međ um 16.000 öngla. Beitan er oftast síld, lođna eđa smokkfiskur og línan er beitt sjálfvirkt í svonefndum línubeitingarvélum um leiđ og lagt er. Á landróđrabátum er línan beitt í landi.
Myndir: Ćgir, Mustad og Fiskaven
