Diversen moppen


Koffiepauze voor chirurgen
Vier chirurgen zitten in de pauze aan de koffie en bespreken hun werk. De eerste zegt: "Ik denk dat accountants het makkelijkst te opereren zijn. Je maakt ze open en van binnen is alles genummerd." De tweede zegt: "Ik denk dat bibliothecarissen het makkelijkst te opereren zijn. Je maakt ze open en van binnen zit alles op alfabetische volgorde." De derde zegt: "Ik denk dat elektrotechnici het makkelijkst te opereren zijn. Je maakt ze open en van binnen is alles met kleuren gecodeerd." De vierde chirurg zegt: "Ik hou het op technici..... ze tonen altijd begrip wanneer je na de operatie een paar onderdelen overhoudt."



De muziekkamer
Een Schot laat aan een Nederlander zijn huis zien. "Dit is de kamer, dit de slaapkamer, enz." Ze komen bij een geheel lege kamer en de Schot zegt: "Dit is mijn muziekkamer." De Nederlander zegt: "Maar ik zie helemaal niks." "Klopt" zegt de Schot "maar hier hoor je de radio van de buren het beste."



Lelijke vrouw
Twee mannen zien een lelijke vrouw de straat oversteken. "Goh, wat is die Miep toch een afschuwelijk lelijk wijf!" "Ach wees toch niet zo hard. Ze kan het toch ook niet helpen dat ze lelijk is!" "Misschien niet, maar ze zou op z'n minst binnen kunnen blijven!"



Alleen bij uiterste nood
Een boer is zwaar overspannen en moet er eens helemaal uit. Hij drukt zijn knecht op het hart dat er alleen in geval van uiterste nood contact mag worden opgenomen. Na vier dagen belt de knecht. "Baas, de spade is gebroken, mag ik een nieuwe kopen?" "Zekers jong. Hoe is't gekom'n?" "Ik was de hond aan het begraven." "Hoe is die gestorv'n?" "Overreden, door een brandweerwagen." "Zo.. waar was de brand?" "Bij ons, in de slaapkamer van uw vrouw." "Hoe dat zo?" "Ik had een brandende kaars op het nachtkastje neergezet." "Was de stroom uitgevallen?" "Nee, maar de pastoor zei dat het passend zou zijn om een kaars te branden naast de overledene."


Rijke en arme mensen
"Hier arme man, hier heb je vijf cent," zei de dame tegen de bedelaar, "en hoe komt het toch dat jij het zo moeilijk hebt?" "Ach", zucht de bedelaar, "mevrouw, ik was vroeger een beetje zoals U, ik gaf ook altijd grote sommen geld weg aan arme mensen..."


Gelukkige buurvrouw
"Wat ziet u er gelukkig uit, buurvrouw!" "Daar heb ik ook alle reden toe. Ik heb een prachtig huis, twee schatten van kinderen, een eigen wagen en geld op de bank. Bovendien heeft mijn man een levensverzekering van 250.000 gulden en hij voelt zich niet lekker."



Filipijntjes te koop
Van de week hing er voor het raam van een woning waar een Filipijns gezin woont een bordje met daarop: "Filipijntjes te koop." Uiteraard belde de politie aan om verhaal te halen. De agent legde aan het Filipijnse gezin uit dat kinderhandel streng verboden is. De familie verweerde zich: "Maar agent, enkele straten verderop staan Afrikaantjes te koop!"



Adriaans
Wanneer de directeur van het ziekenhuis de telefoon opneemt, hoort hij een stem aan de andere kant van de lijn, die zegt: "Dokter, excuseert u mij, maar ik had graag geweten hoe het gaat met meneer Adriaans, die in kamer 12 ligt." "Zijn toestand is erg bevredigend meneer. Ik denk dat hij weldra naar huis mag." "Kunt u mij dan ongeveer zeggen wanneer?" "Oh, waarschijnlijk binnen een dag of vijf, zes. Bent u een vriend van hem?" "Nee, ik ben Adriaans zelf en ik zit op mijn kamer te bellen. Men zegt me hier immers nooit iets."



Verongelukt
Drie vrienden verongelukken in een auto-ongeluk. Ze gaan meteen naar de hemel, waar ze, ter ori�ntatie, door Petrus worden rondgeleid. Na de rondleiding vraagt Petrus de drie mannen: "Wat zou je willen dat je rouwende nabestaanden over je zeggen wanneer je opgebaard ligt?" "Ik zou ze graag horen zeggen dat ik een prima arts en een goede huisvader was," antwoordt de eerste. "Ik zou het fijn vinden als ze zeggen dat ik een begenadigd docent was, die bij veel kinderen een doorslaggevende rol in hun leven heeft gespeeld," antwoordt de tweede. "En ik," zegt de derde, "zou ze graag horen roepen, 'Kijk! Hij beweegt!'"



Jansen in dienst
De heer Jansen moet opkomen voor zijn diensttijd en komt netjes bepakt en bezakt op het station. Hier wordt hij opgewacht door twee militairen in uniform. Hij vraagt hen de koffers mee te nemen. Waarop de rekruten hem antwoorden dat daar wel voor gezorgd wordt. Nadat Jansen op de kazerne is aangekomen en netjes in het uniform wordt gehesen, moet hij naar de middag training. De dienstdoende sergeant praat eerst met de nieuwelingen. En richt zich dan tot Jansen: "Jij loopt tien kilometer in draf naar het station, daar liggen twee koffers van soldaat Jansen, die moet je ophalen."