Cleopatra

Omhoog

Het veelbewogen leven van Cleopatra stond geheel in het teken van de wens om de macht van de Lagiden- of Ptolemaeen-dynastie, de laatste farao's van Egypte, in stand te houden.

In 51 v.C. stierf Ptolemaeus XII Auletos (de fluitspeler), koning van Egypte onder auspicien van Rome. Voor zijn opvolging had hij zijn oudste zoon en dochter aangewezen. In overeenstemming met de Egyptische traditie moest Ptolemaeus XIII, indertijd 10 jaar oud, huwen met zijn eigen zus, Cleopatra VII, toen 17 jaar oud, en samen met haar regeren.

Caesar en Cleopatra
Egypte verkeerde in een rampzalige situatie: er dreigde al enkele jaren hongersnood omdat de overstromingen van de Nijl verre van toereikend waren. Bovendien moest de jonge vorstin het hoofd bieden aan intriges aan het hof - de ministers van haar broer wilden haar uit Alexandrie verjagen. Toen beging haar broer de vergissing om Pompejus te laten vermoorden en zijn hoofd aan te bieden aan Caesar, die drie dagen na zijn tegenstrever in Egypte aankwam en de moordenaars liet straffen.
Volgens de legende slaagde Cleopatra erin om in een tapijt gerold voorbij de paleiswacht te komen, waarna ze zich aan Caesar bekend maakte. De kalende veroveraar was 35 jaar ouder dan zij en viel terstond voor haar charmes. Hij herstelde haar in al haar rechten ten koste van haar broer, die in de strijd tegen Caesar zou sneuvelen.
De reis in gezelschap van Cleopatra en de onlusten in Alexandrie overtuigden Caesar ervan dat hij er belang bij had het koningkrijk van de Ptolemaeen in een schijn van onafhankelijkheid te handhaven. Hij nam de konigin van Egypte en haar nieuwe broedergemaal, de veertienjarige Ptolemaeus XIV, met zich mee naar Rome.
Na de dood van Caesar vluchte Cleopatra uit Rome met medeneming van haar zoon Caesarion, door Caesar in zijn testament 'vergeten'. Na haar terugkeer in Egypte liet Cleopatra Ptolemaeus XIV vermoorden en regeerde ze samen met de 3-jarige Ptolemaeus-Caesarion. Egypte liet zich niets meer door Rome gezeggen.

Antonius en Cleopatra
In 41 kwam het in Cilicie tot een ontmoeting tussen Cleopatra en Antonius, die haar al eerder ontmoet had. Hij vroeg haar hem te steunen in zijn strijd met Octavianus, de neef en erfgenaam van Caesar. Vier jaar later brak hij met Rome, geheel en al onder de bekoring van Cleopatra en het orientaals leven. Hij verstootte zijn vrouw Octavia, Octavianus zus met wie hij in 40 v.C. gehuwd was, en beddelde zichzelf met een rijk waarvan het Egypte van Cleopatra het middelpunt vormde - Cyprus, Kreta, Fenicie kwamen onder zijn gezag, maar de Parthen gaven niet toe en er ontbrandde een langdurige strijd.
Uit zijn verhouding met Cleopatra werden drie kinderen geboren: Alexander Horus of Helios (de Zon), Cleopatra Selene (de Maan) en Ptolemaeus Philadelphus, die allen met een deel van zijn veroveringen bedacht werden. Nooit eerder was het Egypte van de Lagiden zo machtig geweest. Antonius was met handen en voeten gebonden aan de troepen en de vloot van Cleopatra en bovendien volkomen in de ban van het weelderige hofleven.