เหลาจื้อ

ประวัติของเหลาจื้อ


ตามบันทึกของซีเบ๊เซียงได้บันทึกไว้ว่า เหลาจื้อเป็นชาวรัฐฌ้อ  อำเภอหู ตำบลหลี่  หมู่บ้านเค้กยินลี้  เหลาจื้อ แซ่ลี้  ชื่อว่ายื้อ  ฉายาว่าแปะเอี้ยง  ได้รับสมัญญาศักดิ์ว่าตัม  รับราชการในสำนักจิว  โดยดำรงตำแหน่งเป็นบรรณารักษ์ใหญ่แห่งห้องสมุด.....เขาได้รับราชการเป็นเวลานาน  ต่อมาทนเห็นความเสื่อมโทรมของราชวงส์จิวไม่ไหวจึงลาออกเดินทางไปรัฐฌ้อ  ครั้นมาถึงด่าน นายด่านจึงขอร้องให้อยู่เขียนหนังสือสักเล่มหนึ่ง  เหลาจื้อจึงแต่งคัมภีร์ขึ้นมาเล่มหนึ่งว่าด้วยคุณธรรมต่างๆเป็นอักษรประมาณ ๕๐๐๐ ตัวแล้วจึงจากไป (คัมภีร์ดังกล่าวก็คือ
คัมภีร์เต๋าเต็กเก็งนั่นเอง)
นอกนั้นข้อมูลต่างๆมีหลายตอนขัดแย้งกันเองทำให้ไม่ทราบจริงเท็จเป็นอย่างไร

 

เต๋า

จากการศึกษาจากคัมภีร์เต๋าเป็นสภาวะอย่างหนึ่งซึ่งดำรงมาก่อนสรรพสิ่งเหลาจื้อกล่าวไว้ว่าถ้าผู้ใดร่วมกับเต๋าได้แล้ว

คนผู้นั้นจักเป็นผู้อยู่นอกเหนือกฎต่างๆ

 

เต๋ากับรัฐ

เหล่าจื้อเสนอให้คนอยู่ตามธรรมชาติไม่ต้องศึกษาหาความรู้หรือขวนขวายหาทรัพย์สมบัติแล้วสังคมจะเป็นสุขโดย

จัดรัฐบาลเป็น ๓ ประเภทคือ

    • รัฐบาลที่ดีที่สุด  คือ  รัฐบาลที่พลเมืองไม่รู้สึกว่าตนถูกปกครอง
    • รัฐบาลที่ดีรองลงมา  คือ  รัฐบาลที่พลเมืองสดุดี
    • รัฐบาลที่แย่ที่สุด  คือ  รัฐบาลที่กดขี่พลเมือง

 

สรุปปรัชญาเหลาจื้อ

เหลาจื้อสอนให้คนเข้าหาเต๋า เพราะเต๋าทำให้มนุษย์เข้าถึงความสงบอย่างแท้จริง

 

Hosted by www.Geocities.ws

1