|
เครื่องหมายวรรคตอน
๒.
.
เครื่องหมายมหัพภาค
ใช้เขียนหลังตัวอักษรย่อ
ประโยคหรือตัวเลข เช่น
๔.
! เครื่องหมายอัศเจรีย์
ใช้เขียนหลังคำ วลี
หรือประโยคที่เป็นคำอุทานและหลังคำเลียนเสียงธรรมชาติ
๖.
เครื่องหมายอัญประกาศ
ใช้เพื่อแสดงว่าคำหรือข้อความนั้นคัดมาจากที่อื่น
๗.
_
เครื่องหมายสัญประกาศ
ใช้กับข้อความสำคัญหรือมีข้อควรสังเกตเป็นพิเศษ
๘.
-
เครื่องหมายยัติภังค์
เป็นเครื่องหมายแสดงการติดต่อของคำหรือพยางค์ที่แยก
๙.
¼
เครื่องหมายเส้นไข่ปลาหรือเส้นปรุ
ใช้แสดงช่องว่างหรือใช้ละข้อความที่ยกมาเพียง
๑๐.
ๆ เครื่องหมายไม้ยมก
ใช้ซ้ำคำ
วลีและประโยคเพื่ออ่านคำหรือข้อความข้างหน้า
๑๑.
ฯลฯ
เครื่องหมายไปยาลใหญ่ ใช้สำหรับละข้อความที่มีอีกมาก
๑๒.
ฯ เครื่องหมายไปยาลน้อย
ใช้ละบางส่วนของคำที่รู้จักดีแล้ว
เช่น
๑๓.
" เครื่องหมายบุพสัญญา
ใช้เขียนแทนคำหรือข้อความซึ่งอยู่บนบรรทัดบน
๑๔.
/ เครื่องหมายทับ ใช้แบ่งตัวเลขเป็นแต่ละส่วน
เช่น ๑๕. ๏ ฟองมัน ใช้เขียนขึ้นต้นบทย่อยของร้อยกรอง ปัจจุบันไม่นิยมใช้ ๑๖. มหรรถสัญญาหรือย่อหน้า ขึ้นบรรทัดใหม่ให้ตรงย่อหน้าแรก
๑๗.
การเว้นวรรค
ใช้กำหนดช่องว่างของข้อความเพื่อให้อ่านสะดวกและเข้าใจสาร |