|
เหม่อมองฟ้าคราใดหัวใจหวิว
|
เหมือนดั่งปลิวเมฆลอยนั้นหมองหมาง
|
|
|
โอ้ความหลังนั้นดูช่างเลือนลาง
|
แต่ไม่จางจากใจฉันทุกคืนวัน
|
|
|
คน ลงหมึก
|
|
ทำอย่างไรจึงจะให้ใครๆรู้
|
ว่าตัวกูไม่มีที่ไหนๆ | |
|
ที่เป็นกูมิใช่กายและใจ
|
ที่เป็นกูขึ้นมาได้คนว่าเอา | |
|
ก็ดินน้ำลมไฟที่ในโลก
|
อุปโลกน์ขึ้นมาเป็นกูเข้า | |
|
ดินน้ำก็ยังหลงว่าเป็นเรา
|
ช่างมัวเมาจริงหนอยี่ห้อคน | |
| พุทธทาสภิกขุ |
|
มีสองขามายืนบนผืนภพ
|
มีตาครบคู่สมองมาส่องหน | |
|
มีสองมือถือพิทักษ์รักค่าตน
|
มีกมลมาเพื่อเชื่อตนเอง | |
| เพื่อศักดิ์นักสู้ |
|
เวลาที่เรารักใคร เราจะรู้สึกตัวเล็กเหลือเกิน
...
|
|
|
เวลาที่ใครรักเรา ... เราจะรู้สึกตัวใหญ่เหลือเกิน
..
|
|
|
... แต่ถ้าเราเจอคนที่รักกัน ... เราจะผลัดกันตัวใหญ่ตัวเล็ก
...
|
|
| ประภาส ชลศรานนท์ | |
|
...เอาไหล่ให้เขาพิง ...
|
|
|
... เอามือให้เขาจับ ...
|
|
|
... 100 คำพูดดีๆ ไม่เท่ากับ 1 สัมผัสที่มีค่า
...
|
|
| ดีเจ นภาพร | |