วรรณกรรม
ระหว่างเดินทัพคำรายนายกองม้าผู้หนึ่งเมาสุราแล้วฆ่าทหารของตนตายไปสองค� ทหารมาฟ้องต่อขุนสา� แต่คำรายเป็นคนสนิทของขุนสา� ขุนสายจึงไม่เอาโทษ ทหารในกองม้าของคำรายจึงพากันไปฟ้องแก่ขุนสิ� ขุนสินสอบสวนได้ความว่าคำรายเมาสุราแล้ว�าทหารตาย ขุนสินจึงเรียกขุนสายมาและถามว่� "เหตุใดสูไม่ลงโทษคำรายไปตามความผิ�" ขุนสายตอบว่า "คำรายเป็นทหารมีฝีมือ ที่ทำผิดนั้นก็ระหว่างเมาสุรามิได้จงใจทำผิด อนึ่งเล่ากำฮาดพี่ชายของคำรายเป็นทหารที่มีฝีมือยิ่งขึ้นไปอี� �าจึงอภัยให้แก่คำรา�"
ขุนสินกล่าวว่า "สูกระทำเช่นนี้ไม่สมควรหลายประการ ประการแร� คนมีฝีมือนั้นควรจะใช้ฝีมือเพื่อคุ้มครองคนในปกครองของตน มิใช่เพื่อทำร้ายผู้ใ� ประการที่สอง ทุกคนรู้ฤทธิ์ของสุราก่อนจะยกถ้วยขึ้นดื่ม ด้วยเหตุนี้จะอ้างเอาความเมามาขอยกเว้นโทษนั้นไม่ได้ ประการที่สาม ถ้าเราลำเอียงให้แก่คนสนิทของเราก็เสมือนเราลำเอียงให้แก่ตัวเราเอง ผู้อยู่ไกลตาของผู้ปกครองก็เหมือนอยู่หางจากความคุ้มครอง อันนับได้ว่าเป็นโชคร้ายของเขาอยู่แล้� เราจะต้องให้ความเป็นธรรมแก่เขาอย่างที่สุ� ในประการสุดท้า� สูต้องรู้ว่าในยามศึก วินัยของทหารเป็นสิ่งสำคั� ทหารจะต้องกลัววินัยยิ่งกว่ากลัวข้าศึ� ผู้ใดทำผิดในยามศึก ผู้นั้นจะต้องรับโท�นักกว่าในยามปกติ" แล้วขุนสินให้ทหารนำเอาคำรายไปประหา�
คัดบางตอนมาจากหนังสือเรื่อ� "คนไททิ้งแผ่นดิ�" ซึ่งขอแนะนำให้อ่านเป็นอย่างยิ่�