't Kommatouwtje: gekke naam
Toen onze lerares Nederlands aan ons, toen nog twaalfjarigen, het verschil wilde
uitleggen tussen proza en po�zie zei ze : �Kijk, een schijver ziet een komma, maar een dichter ziet in die komma al een
touwtje waaraan hij zijn vers kan knopen.�
In die les ontstond het woord �een kommatouwtje�.
Onbewust gaven we toen de aanzet voor volgende gedicht, dat zowat ons �lijflied� werd
:
aan het dichtersgenootschap
soms is po�zie
zweven op een
touwtje
een lichtvoetig
vlindervrouwtje
een papieren vouwtje
bengelend aan
het kommatouwtje
tussen je vers
verfrommeld blad
soms is po�zie
roepen in een bos
waarin angstbomen
nader komen
en modder je
naar beneden zuigt
dan komen woorden los
en is het witte blad
die hoge wolkenklad
die even naar je wuift
terwijl je pen over het
papiertje schuift
Lud. Persyn