1997: Het Letterrek reikt over de randen van het woord
Het dichtersgenootschap barst uit zijn voegen !
In september ontvangt �t Kommatouwtje �Jeugd en Po�zie� met het programma 'Te weinig handen om te wuiven'.
In november trekken we weer naar Merchtem. In januari dragen Kommatouwtjes voor uit eigen werk, dit op een avond voor ontvoerde en vermiste kinderen in Lommel, een uitloper van de Witte Mars.
Intussen telt de groep een dertigtal jongeren tussen twaalf en zestien jaar. Drie laatstejaars komen erbij en meteen groeit het leeftijdsverschil, maar ook de verantwoordelijkheid die de jongeren zelf op zich kunnen nemen. Tijd dus voor een nieuw project. Tijd voor �Het Letterrek�.
Al van bij het begin zaten er jongeren in onze groep die geen letter op papier kregen, maar muzikaal heel wat in hun mars hadden, mooi konden illustreren, keigoed waren in het organiseren of knap in het samenhouden van de groep. Het bezoek aan Watou zet ons op weg.
Leraar Herv� Martijn wil mee in de boot stappen. Nu weten we het zeker : we zullen over de randen van het woord reiken naar het beeld. Dit wordt een tweeluik : een nieuwe bundel en een tentoonstelling. Een vleugje Watou in Sint-Jan Berchmans aan de Schelde.
Het wordt keihard werken, want we hebben ook een bijdrage voor de Vlaamse Kerkdagen beloofd. We zullen er instaan voor een act die we de titel � Dan wordt het weer dag� meegeven.
Met de opbrengst van �Het Letterrek� kan �t Kommatouwtje bijna 100.000 frank overmaken aan het project �Koester�, dat zich inzet om de thuiszorg voor kankerpati�ntjes meer mogelijk te maken.
Ook nu worden de productiekosten bijna integraal gedragen door sympathiserende sponsors.
Het doet goed te voelen dat ook volwassenen in ons geloven.