1996: Over de klasmuren heen
De vaste kern van het dichtersgenootschap verhuist naar het college en raakt over de verschillende studierichtingen verspreid. Het is dus maar de vraag of dat verlangen naar verder stappen nog zal blijven. �t Kommatouwtje moet zichzelf immers niet overleven.
Maar in november trekken we met z�n allen naar Merchtem om onze prijzen in de internationale wedstrijd �Soetendaelle� in ontvangst te nemen. Het vuur werkt zo aanstekelijk dat we er nog een jaartje bijdoen. Ook de ouders moedigen ons aan.
Doordat we al over drie verschillende leerjaren verspreid zijn, is het po�tisch spel van actie en reactie al lang geen lesgebeuren meer. Jammer, maar meteen de reden om andere wegen te verkennen.
Zo komt het dat de groep in de paasvakantie op driedaagse trekt naar Talbot House in Poperinge. Dit verblijf laat diepe po�tische sporen na. Weer komen de drie pijlers van de groep naar voor : initiatief, creativiteit, samenwerking. Wie beweert dat po�ten navelstaarders zijn, vindt bij ons dus geen bevestiging van zijn of haar idee�ngoed.
Kort daarna krijgen we een oproep uit �Malegijs� in Kemmel. Kunnen wij met een vijftal mensen belangeloos komen helpen ?
�Hebben jullie voldoende matrassen ? We komen voor drie dagen, met z�n zestienen.� Drie dagen sjouwen� die niemand had willen missen. Met een bezoek aan Watou als afsluiter.
Intussen nemen we verder deel aan wedstrijden, waarvan de uitslag ook op po�tisch gebied ons zelfvertrouwen steunt. Een aantal jongeren uit onze groep krijgen de kans als jurylid aan de slag te gaan bij de jongerenjury�s van �Jeugd en Po�zie� en een aantal gedichten worden gepubliceerd in heuse bundels en pedagogische publicaties.
In november krijgt Lud. Persyn de eerste nationale 'os(sen)kar 'Jeugd en Po�zie' voor de gedreven werking van het 'Kommatouwtje'.