1994: Het jaar van de verwondering en ontdekking van talent
Alles begon met Anne Frank
We schrijven januari �94.
Ons dichtersgenootschap ontstaat heel spontaan na een les creatief schrijven als afsluiting van een themaweek rond verdraagzaamheid en racisme.
We vragen ons af wat het Achterhuis, de trein, het concentratiekamp� voor Anne Frank betekend hebben. Via een spel van actie en reactie komen uit de les enkele
ontroerende gedichten tevoorschijn. Maar voorlopig blijven ze in de grijze lade
steken.
Ploeteren in de Leopoldstraat
Intussen ligt de schoolstraat er opengebroken bij, omgewoeld voor nieuwe riolering, nieuwe stoepen en asfalt en het regent al een hele week. Ook onze leerkracht Nederlands ploetert door het slijk en ziet O zO grOte riOlen liggen. Aanleiding voor een vers.
Terug in de klas leest ze het voor. We herkennen de situatie en stellen verrast vast dat al die O vOOraan O zO mOOi kunnen rollen.
Wij dus ook naar buiten. We kijken, luisteren, voelen, ruiken�
Opnieuw zien enkele mooie gedichten het daglicht.
Te mooi om in de grijze lade te laten liggen.
Wij vinden het mooi, maar de buitenwereld ?
In ons enthousiasme sturen we onze beste pennenvruchten op voor de provinciale wedstrijd �De Valkaart� in Oostkamp.
Tot onze grote verrassing is het meteen raak : Dries haalt er een eerste prijs, Caroline een eervolle vermelding.
We zijn in mei �94 beland.
Intussen horen we ook een en ander over de internationale wedstrijd �Mari�ndaal� in Diest. We sturen onze inzendingen op en Ine mag enkele weken later de eerste prijs in ontvangst nemen.
In november zijn we in Merchtem te gast. Voor de eerste keer nemen we deel aan de grote wedstrijd van �Jeugd en Po�zie�. Ook daar scoren we heel goed met gedichten van van Caroline, Ine, Dries, Marieke en Lieselot.
Begeleiding
Intussen zijn we ook een zekere meneer Ben Reynders op het spoor gekomen. Dichter EN volwassene die onze verzen zo de moeite waard vindt dat hij ze niet alleen leest, maar ook nog van commentaar voorziet. Nu is het hek van de dam.