Kîvroşkekî pir ciwan
Tim dixwar pelê mêwan
Pir birçî bu bilez û bez
Xwe berada nava rez
Gava ku hat ber mêwê
Nêrî, Kûsî meşîya
Çaxa Kûsî meşîya
Keroşik pê kenîya
Gote Kûsî: Va tu jî
Bi min re li vir dijî
Ma qey nîne pîyê te?
Vaye ê min ka yê te?
Ger ku were xwedyê rez
Ezê bazdim pir bilez
Tu bi vê meşa giran
Qet nagihêjî tu deran”
Keroşk bazda bi cirît
Him jî Kûsî biçûk dît
Wekî bêje “Ez ev im
Binêr çi zû direvim”
Kûsî gelek qehirî
Li dora rez zîvirî
Piştre Rovî dît li wir
Ban kir gotê: were vir
Daxwaza min ji te ye
Li vir keroşkek heye
Bo ku beza min nîne
Min pir biçûk dibîne
Zehmet nebe here bêj
Wî Kîvroşkê guhdirêj
Bila were ez û wî
Bibezin, dadger tu wî
Bo ku bixwe bawer im
Ji Keroşkê nagerim
Rovî bawer nekir
Got: Te bo çi ev vekir?
Ji bo te ne erzan e
Keroşik pir beza ne
Him tu kal î bi ser de
Dev ji vê yekê berde
Kûsî biryara xwe da
Rûnişt bêhna xwe veda
Got: Dere here wî bîne
Û beza min bibîne
Rovî rabû êdî çû
Gote Keroşk: Were zû
Emê herin nava rez
Amade ye bo te bez
Dê Kûsî jî jixwe re
Îro bazde bi te re
Keroşkik pir keniya
Bi Rovî ro meşiya
Got: Xwelî li serê min
Kûsî bû hemberê min
Hersê li hev civiyan
Hatin nava zeviyan
Bo bezê biryar danîn
Bewerî bi Rovî anîn
Rovî gote wan: Rabin!
Herdu liser pîya bin
Rûnenên werin rêzê
Zê li wir deynim xêzê
Gava bejim”yek,du, sê
Hun desbikin bi bezê
Yê ku bibe yekemîn
Dê bilinke Ala Şîn
Rovî rûnişt bin tehtê
Piştre nêrî li saetê
Ku hat dema bazdanê
Keroşik bazda lanê
Got:“Hey zê biserkevim
Ka kêlîkê rakevim
Paşe bibim yekemîn
Bilind bikim Ala Şîn
Heta ku kusî here
Têr rakevim ji xwe re
Piştre rabim bibezim
Ji ber ku bezvan ez
Kûsî bihêlim li paş
Bo Rovî bêje “şabaş!”
Kûsî bi xwe bawer bû
Riya dirêj li ber bû
Wî ji mêj de dabû rê
Qet rawestin nebû lê
Meşa wî pir ji dil bû
Ji xwêdan” tev şil bû
Riya bezê bi nêvî kir
Li wir gazî Rovî kir
Rovî rabû ji bin tehtê
Dakete serê xetê
Got: Edî alê rake
Bihejîne libake”
Nêrî Kûsî bi tenê
Xuya dike li bin benê
Keroşik nexuya bû
Kûsî li ser pîya bû
Hatibû ser xeta cot
Rovî li wir j^re got:
Bilind bika Ala Şin
Va tu wî ê yakamîn
Ka keroşik li ku ye?
Gelo li benda çiye?
Va qediya beza we
Pîroz dikim te bixwe
Kûsî Keroşk li paş hişt
li serê xetê rûnişt
Lê Keroşê malwêran
Ketibû xewa giran
Pir xweşbû siya mêwê
Deste wî nebû ji xewê
Ji nişkê de hişyar bû
Belê dem pir xedar bû
Kûsî dît li ser xêzê
Nemabû fêda bezê
Ew Keroşkê pir beza
Baz neda li wir raza
Lê Kûsî qet raneket
Pir xebitî biserket
Pir girîng dît têkoşîn
Wî bilind kir Ala Şîn
Keroşkê bi qeşmerî
Li kevir xist ew serî
Belê aqilê dawî
Tucar fêde neda wî
Mirovên wekî Keroş
Distê didin bi beroş
Dê tim bimînin birçî
Xwedyê beza ne li cî
Ger pîr dibe,ger ciwan
Ev tişt fêdê nade wan
Lê ew kesên bibiryar
Dê biserkevin hercar
