Ο όσιος Ιωάννης ο Σιναϊτης (της Κλίμακος), εγεννήθη περί το έτος 524. Όταν έφθασε περί το δέκατον έκτον έτος της ηλικίας του, εγκατέλειψε τον κόσμον και εμόνασεν εις το όρος Σινά, κάτω από την πνευματικήν καθοδήγησιν του αββά Μαρτυρίου. Εκάρη μοναχός περί το εικοστόν έτος της ηλικίας του, και παρέμεινε στην υπακοή τού γέροντος Μαρτυρίου, μέχρι την κοίμησιν του τελευταίου. Τότε, ύστερα από περίπου 15 έτη υπακοής, επέλεξε να ζήσει ως ερημίτης, με πολλούς κόπους και στερήσεις στην έρημο περιοχή του "Θολά", περίπου οκτώ χιλιόμετρα από το καθολικόν της Μονής του Σινά.
Κατά την εκεί παραμονήν του, επεκέφθη πολλά μοναστήρια και ασκητάς, καθώς φαίνεται από το βιβλίον του, "Κλίμαξ". Απέκτησε και έναν υποτακτικόν, ονόματι Μωϋσήν. Αργότερον, λόγω των μεγάλων του αρετών, οι οποίες τον είχαν κάνει γνωστόν εις όλους τους μοναχούς του όρους Σινά, εξελέγη ηγούμενος της Μονής του Σινά. Τότε και συνέταξε, στην τελικήν της μορφήν, την Κλίμακα, ύστερα από παράκλησιν του ηγουμένου της Μονής της Ραϊθούς Ιωάννη. Ολίγον προ της κοιμήσεώς του παρητήθη της ηγουμενίας, και οι μοναχοί εξέλεξαν ηγούμενον τον κατά σάρκα αδελφόν του Γεώργιον.
Η Κλίμαξ είναι ένα από τα σημαντικώτερα κείμενα του ορθοδόξου μοναχισμού. Το υλικόν της κατατάσσεται εις "βαθμίδες", σκαλοπάτια, κατά το πρότυπον της κλίμακος που είδεν ο πατριάρχης Ιακώβ, στην Παλαιάν Διαθήκην: "Και ενυπνιάσθη, και ιδού, κλίμαξ εστήρικται επί της γης, και η κορυφή αυτής έως του ουρανού, και οι άγγελοι του Θεού ανέβαινον και κατέβαινον επ' αυτής" (Γενέσεως ΚΗ΄,11). Το κάθε ένα από τα τριάκοντα κεφάλαια παρουσιάζει μίαν αρετήν. Όλα μαζί περιγράφουν την πορείαν της πνευματικής ασκήσεως, ήτις οδηγεί εις την θέωσιν. Αυτή η πνευματική πορεία δεν είναι κάτι που μπορεί να επιτευχθεί "με την μία", "διότι κανείς δεν μπορεί να ανέβει μίαν κλίμακα με ένα βήμα". Χρειάζεται χρόνος και υπομονή: "Η θάλασσα φθείρει με τον χρόνον, όπως λέγει ο Ιώβ. Και με τον χρόνον και την υπομονήν, τα πράγματα για τα οποία ωμιλήσαμε, βαθμιαίως επιτυγχανονται και τελειούνται εις ημάς" (Βαθμίς 7).
Είναι προφανές ότι το βιβλίον αυτό είναι ο καρπός της μακράς εμπειρίας του Οσίου Ιωάννου εις την άσκησιν εις την έρημον. Αυτό φαίνεται εις την Κλίμακα, όπου τονίζει την σημασία της αρετής της ταπεινώσεως, εν σχέσει προς την υπακοήν, και την πλήρη άρνησιν του θελήματος. Επιπλέον, η ημέρα ενός ασκητού θα πρέπει να γεμίζει με την προσευχήν. Ο μοναχός Δανιήλ ο Ραϊθηνός, ο οποίος συνέγραψε τον βίον του Οσίου, λέγει ότι "όλος του ο βίος ήτο μία ασταμάτητος προσευχή και ασύγκριτος αγάπη προς τον Θεόν". Αυτό φαίνεται καθαρώς εις την Κλίμακα, όπου η νοερά προσευχή παίζει ένα καθοριστικόν ρόλον.
Η σπουδαιότης του έγου του Οσίου Ιωάννου διά την Εκκλησίαν φαίνεται από την θέσιν του εις το εορτολόγιον: εορτάζει την ημέρα της μνήμης του, 30 Μαρτίου, αλλά και την Τετάρτη Κυριακή της Μ. Τεσσαρακοστής.