ÜMIT KAYMAZ

Yıl 1978 Dünyada punk akımının yaşandığı, ülkemizde yazlık sinemaların revaçta olduğu bir zaman dilimi... Sıcak bir ağustos ayının 9. Gününde saatler 18:00'i gösterdigi bir zamanda dünyaya gözlerimi açmışım. Ailem tek bir erkek çocuğuna sahip olmayı ümit ettiklerinden. İsmimi ümit koymayı uygun görmüşler. Dolu bir çocukluk devresi geçirdikten sonra sıra okul yıllarına geldi. Babamın mesleğinden dolayı Türkiye'nin bir çok şehrini gezdik. Bu da benim değişik okullarda eğitim almamı sağladı. Benim bile isimlerini zar zor hatırladığım bu okullardan sonra Üsküdar Halide Edip Adıvar Lisesini bitirdim. Daha sonra İstanbul Üniversitesi Kütüphanecilik Bölümünü kazandım. Bu sene 4. Sınıfı okumaktayım ve bitirmek üzereyim. Boş zamanlarımı en iyi şekilde değerlendirmeye çalışırım. Böyle zamanlarda kitap okumak, kültürel faliyetlerde bulunmak, araştırma yapmak ve değişik kültürleri tanıtan belgeseller izlemek çok hoşuma gider. İlim yapmanın, okumanın dünyadaki en büyük erdemlerden bir tanesi olduğuna inanırım. Hırslı bir kişiliğe sahibimdir.(tuttuğunu kopartan cinsten) Her zaman ' El elden üstündür' atasözüne inanırım. İnsanı merkez olarak alırım. Hümanist bir yapım vardır. Neşeli olmak benim için su ve hava kadar önemlidir. Neşeli insanlarla ve benden yaşça büyük insanlarla arkadaşlık etmeyi severim. Aşk duygusuna önem veririm. Aşkın sadece karşı cinse olmayacağına inanırım. Bana göre bir çiçeğe, bir şehre, bir kaplana da aşık olunabilir. Kıskançlığı ve ikiyüzlülüğü hiçbir zaman tasvip etmemişimdir. Bazen çok ciddi bazense bir çocuk kadar muzip olabilirim. İçimde bir çocuğun olduğuna inanıyorum. Tipik bir aslan burcuyum. Müzik dinlemek, sinemaya gitmek, haftasonları doğa yürüyüşleri yapmak, şiir yazmak, müzik arşivi oluşturmak hobilerim arasındadır. Neşe. başarı, dinamizm beni tanımlayan sözcüklerdendir. Zamanın bizlere neler getireceği pek bilinmez ama ileriye dönük bir takım planlarım var. Okulum bitince Kütüphane yönetimi üzerine çalışmak istiyorum. Bunun için yurtdışında bir takım çalışmalar yapmayı düşünüyorum. Kütüphaneciliğin fedakarlık isteyen bir iş olduğunu söyleyebilirim. İstanbul Üniversitesi Kütüphanecilik Bölümü'nde okumaktan kıvanç duydum. İnsana çok fazla yenilik, gelişme kazandardığı su götürmez bir gerçek.. Bu arada bana fazlasıyla emeği geçtiklerine inandığım İstanbul Üniversitesi Kütüphanecilk Bölümü Öğretim üyelerine(Hocalarıma) huzurlarınızda teşekkür etmeyi borç bilirim.


İŞTE FAVORİLERİM
En sevdiğim yazar ve şairler: Orhan veli, Susanna Tamarro, Reşat Nuri Güntekin
En sevdiğim müzik türleri: TSM, Soul, R&B, Hip hop ve World müzik
En sevdiğim şarkıcı ve gruplar: Sertab Erener, Simply Red, Fuguess, Whitney Houston
En sevdiğim kitaplar: Orhan Veli(Bütün şirleri) Reşat Nuri(Yaprak Dökümü)
En sevdiğim Fimler: Şeytan'ın avukatı(Al Pacino), Geçmişin Gölgesinde(American Hıstory-x),Sefiller(les mirables), Thief, Stepmom
En sevdiğim şehirler: İstanbul, Malatya, Antalya,Sydney
En sevdiğim kitap Türü: Gezi edebiyatı, Roman, sosyolojik inceleme

SEVDİĞİM SÖZLER
- Karanlığa küfredeceğine bir mum yak.(konfiçyus)
- İnsan her şeyin ölçüsüdür.(protagoras)
- Ahlaklı ya da ahlaksız kitap yoktur. Kitaplar ya iyi yazılmışlardır, ya kötü hepsi bu kadar ( Oscar Wilde)
- Sevmek, keman çalmak gibidir. Bilmeyen kötü sesler çıkarır.(Avustralya Atasözü)
- Mal cimrilerde, silah korkaklarda, kararda zayıflarda olursa işler bozulur.(Hz. Ebubekir)
- Denizi özle fakat sahilde kal(John Florıa)
- Anne ve babaların yaşamı, çocuğunun örnek kitabıdır.(Edward Gıbbon)
- Ayakkabım yok diye üzülüyordum, ayakları olmayan bir çocuk görene kadar(Anotele France)
- Sonsuz başarı için sonsuz mücadele vardır.(Schiller)


Eski Çocuk

Bugün 9 Ağustos 1997
Yeni bir yaşın habercisi
Kendimle başbaşayım nihayet
Hesaplaşma vakti artık.....
Bir film şeridi gibi geçti gözümden dünüm.
Neler sığdırmış bu kısa zamana ömrüm
Nereden geldim nerelere gidiyorum?
Eski çocuk gitmiş yerine yeller esmiş
Genç yaşım almış beni sürüklemekte
Vazgeçmemiş eski çocuk gençliğinde de sevgiden
Değişen sadece aynadaki yüzüm
Aynı kalan içimdeki benliğim
Dudağımdaki eski gülüşler aynen yerinde
İnsan sevgisi gitgide büyümekte içimde
Kardeşlerim şimdi yok yanımda
Herbiri bir yerlere savrulmuş
Oturduğumuz eski ev yok artık
Yıkılmış virane....
Arkadaşlar yok olmuş kaderin cilvesiyle
Bir elin parmaklarını geçmeyen tanıdıklar var ortada
Eski çocuk unutmamış gülmeyi
Kaybetmemiş içindeki yaşama sevgisini

Ümit 9 Ağustos 1997


'GERÇEK ATEŞ GERÇEK DOSTLUKLAR DOĞURUR.'
Sözüne sizde benim gibi katılıyorsanız, bana her konuda Görüş ve önerilerinizi yazabilirsiniz.

ICQ = 58095492

[email protected]


   

[ Ana Sayfaya Dön ]

 

Hosted by www.Geocities.ws

1