INTERVIEWINCENSE

Grote Prijswinnaars zijn weer terechte winnaars. Na Green Lizard en Brainpower is ook het trio Incense gebaseerd op een goede werkhouding, goede muziek, flinke live-optredens, een gestage continu�teit maar vooral op een onderscheidend vermogen. En dat zonder enige kennis van het juryrapport.

"Door de Grote Prijs ben je gepromoveerd van een regionaal tot een nationaal bandje. Je kunt je niet direct laten gelden. Eerst zakelijk de dingen op poten gezet: de financi�n, de Buma Stemra. Zaken waar je als muzikant liever niet mee te maken wilt hebben. Het plaatwerk was min of meer al klaar. Pas met Suburban hebben we het debuut 'Approx. 45 Min.' verder geperfectioneerd.
Na de Grote Prijsoverwinning is het topdrukte met interviews. Jammer is dat je telkens geconfronteerd wordt met de vloek van de Grote Prijs. Als iedereen maar hard genoeg schreeuwt dat die vloek bestaat en dus daarna geen leven meer hebt, dan wordt het zo'n self fulfilling prophecy. De realiteit van de laatste jaren is dat je eerst bezig moet zijn met zaken waar het publiek niets van merkt maar dat daarna de bom goed kan losbarsten.

We winnen zo'n prijs en dat geeft blijkbaar aan dat er weer vraag is naar gitaarmuziek. De laatste tijd zijn bands bij de Grote Prijs te vaak met uiterlijk bezig geweest. Partijen te goed willen spelen en per se een show willen geven die helemaal gechoreografeerd is. Incense draait om muziek en daar is blijkbaar voor gekozen. Net als bij Candybar Planet, Suimasen en Cooper zit Incense niet in de marge. Toch komt gitaarmuziek weer terug in de aandacht. Er staat geen grote scene achter ons zoals in de hardcore en de metal. Toch zijn er genoeg verwantschappen die sterk genoeg zijn zoals met Sonic Youth, Blonde Redhead en Unwound".

Bij Incense horen "wierook" en "bewieroken". Het zijn vrije associaties als spiritualiteit, diepgang, sfeer, geestverruiming, intensiteit en oprechte emoties die de lading dekken. Zanger/gitarist Selwyn Slop, drummer Remco Cornelissen en Bart Baekelandt lichten telefonisch de broeierige alternatieve gitaarrock toe.

Aardig zo'n verwantschap maar vooral in Nederland kun je daar weinig mee, zeker niet bij 3FM. In tegenstelling tot waarschijnlijk het Belgische Studio Brussel?
"Rockmuziek is dieper geworteld bij onze Ooster- en Zuiderburen. Ze hebben meer weet van alternatieve muziek. Langzaam proberen we die velden te ontginnen. Het wordt ons duidelijk hoe we in Duitsland, Belgi� en Itali� de zaken moeten regelen. Het gaat om contacten leggen. Om veel platen te kunnen maken, nieuwe nummers te schrijven en een hoop optredens te regelen. We proberen ervan te leven maar daar nodigt onze muziek niet naar uit.
Voor nu is het beter om ons op de muziek te concentreren. We willen onze grenzen verleggen. Niet dat we er over tien jaar achter komen dat tien dezelfde platen hebben gemaakt. Als mens verander je dus je muziek verandert mee. Je mening over muziek en wat je doel verder is".

Incense nu bestaat uit spanningsbogen en dynamiekverschillen. De grillige gelatenheid met Sonic Youth als bron laat zich prima mengen met meeslepende trage weemoed van Slint en Codeine.
"Nog wel. Onze volgende plaat zal hier en daar genuanceerder zijn. Wat minder in het hele muisstille en het extreem harde. Hoe het klinkt en wat ik erbij voel, daar ga ik mee aan de slag, daar ga ik ook pas teksten bij schrijven. Teksten zijn eigenlijk niet belangrijk. Het hoeft geen verhaal te zijn. Van hele simpele woorden kun je kippenvel krijgen. Het is gevoel. We maken ook wel liedjes met verhalen maar als er heel veel spanning al in je muziek zit dan heb je daar minder ruimte voor. Incense heeft nu nog niet echt open liedjes. Nu staat de boodschap nog niet voorop. Het overbrengen is belangrijker. Maar als je een boodschap wilt herkennen?
Incense is geen politiek correcte band!"

Ren� Vanes