| Flipsides |
| Vrouwen, punk & cynisme |
| Hoe voelt het om op Pink & Black Records door Fat Mike (NoFX, RV) en zijn vrouw Erin verzorgd en gepamperd te worden? "Geweldig,The Flipsides is in goede handen. Mike en Erin zijn geweldige mensen, net als iedereen die bij Pink & Black werkt, daar zijn we blij mee. Het platenlabel is het ide van Erin, eigenlijk is het dus haar label. Zij is de baas en zij wilde vrouwen in de punkrock gewoon meer kans geven. Ze zijn er wel maar kregen volgens Erin te weinig kansen bij platenlabels om van zich te laten horen. Sowieso zijn vrouwelijke artiesten bij platenmaatschappijen ondervertegenwoordigd. Erin heeft dus nog heel wat werk te verrichten." Wat maakt vrouwen in muziek en speciaal in punkrock zo anders? "Dat moet je mij nou net niet vragen, ik zou het je niet kunnen vertellen. Echt niet. Ze hebben twee X-chromosomen, dat maakt het verschil. Ze zijn gevoeliger voor bepaalde zaken. Punkrock is veel diverser dan het ooit geweest is, zeker in vergelijking met de jaren zeventig. Toch waren een hoop sterke vrouwen toen ook al in de punk actief. Ik denk eigenlijk dat vrouwen in punkmuziek altijd bestaan hebben. Jawel!" 'Clever One' bestaat uit pure meezing-gitaarpunkpop, volgens collega Onno in de traditie van The Runaways en Joan Jett, naar mijn mening volgens oude Phil Spector-melodie�n via The Go-Go's naar ietwat het hardere werk. Waar draait in jouw eigen wororden The Flipsides om? |
| Punkrock is er in vele maten en soorten, Sabrina Stewart maar in ��n, de all-San Francisco girl met de halve beehive zal nooit de boeken ingaan als een van de gemeenste, hardste of vuigste punkbands van nu. Haar band The Flipsides heeft met het debuut 'Clever One' wel een van de meest genuanceerde, ragfijne en cynische punkpopplaten afgeleverd. Punk met een voorliefde voor het betere liedje uit de zestiger en zeventiger jaren, toen punk nog gewoon rock-'n-roll heette. Mejuffrouw Stewart piept met een keelontsteking haar commentaar door de telefoon. Had ze zich mar niet de afgelopen toer als een van de jongens moeten gedragen. |
| Wat de sixties en seventies betreft. Al zou je de platencollectie van je vader vergeten, San Francisco, de thuisbasis van The Flipsides is in die decennia tot grote culturele bloei gekomen. Merk je daar nog iets van? "Ja, maar vergeet niet dat de muziek uit die periode de grootste klassieke hits heeft voortgebracht. Daar kan niemand aan tornen. Muziek zat tegen zijn volle ontwikkeling aan. Het is dus onvermijdelijk dat je die songs uit dat tijdperk nog steeds terughoort. Mijn vader heeft me veel sixties-werk bijgebracht. Zoals The Kinks, 13th Floor Elevators en zo verder. Zeg gerust mar, de coolste bands uit die tijd. Drummer Jim is natuurlijk de grootste sixtiesfan. Van hem krijg ik het betere alternatievere werk e horen van bijvoorbeeld The Yardbirds, zelfs The Monkees waren in staat om in enkele minuten coole songs uit te werken. Er wordt vaak lacherig over gedaan, maar die gasten wisten hoe je een song in elkaar moest draaien. Bovendien deden ze niet lullig over de teksten die altijd perfect kloppen. Het houdt echter niet op bij de jaren zestig. Het gaat verder richting de punkpop van nu via bands als The Buzzcocks. En eigenlijk ook net zo goed naar Minor Threat. Voor alles gaat het me om de melodie. Zelfs nog voor de teksten. Als er geen goede melodie met een muzikale ontknoping is, dan raak ik al vrij snel verveeld. Agressie pas je soms toe. Als de situatie daartoe uitnodigt. Agressie mag niet de overhand hebben. Liever spreek ik van pure energie." In de teksten van The Flipsides zet je op nogal een humoristische wijze je cynische kijk neer over de alledaagse gang van zaken in de samenleving. Je observeert en zeikt mensen en dingen af tot op het bot op een grappige manier? "Ik ben blij dat je de humor ervan inziet. De meeste teksten gaan toch echt over mezelf. Over hoe ik me kwaad maak over van alles en nog wat, wat ik ook maar tegenkom. Inderdaad op een vrij cynische manier. Het is niet allemaal zeiken, zieken en afkraken. Soms herken je ook wel een betere positieve boodschap. Hoe ik denk dat het beter kan bijvoorbeeld. Songschrijven is een uitlaatklep voor me. Als ik gefrustreerd ben, dan schrijf ik teksten. Die dan weer tot uiting komen in de song. Het merendeel is toch vrij cynisch en zeikerig. Je moet weten dat ik een vrij introvert mens ben. Een binnenvettertje. Dus alles wat ik zie, wat ik meemaak en waar ik het niet mee eens ben, dat kropt zich in mij op. Muziek heb ik nodig om mijn hoofd weer leeg te maken. Het ontploft dan opeens allemaal. Het is eigenlijk zo alledaags, het gaat om mensen, oneerlijkheid, om zaken die niet gaan zoals ik dat eigenlijk zou willen, eigenlijk hoe voor iedereen het leven in elkaar steekt." |
| "Eigenlijk zijn we een powerpopband. Wel met wat punkinvloeden. Ikzelf moet het toch echt van Green Day hebben, dat zul je ongetwijfeld terughoren. De krachtige akkoorden, de korte nummertjes, maar ook van The Buzzcocks. We zijn fan van sixties-pop, zeker onze drummer Jim. We luisteren allemaal naar de oldies op de radio, en dat hoor je terug op de CD. Het lijkt simpel maar wij wilden die invloed toch steeds terug laten komen in The Flipsides. Het is 'earcandy', een tamboerijntje hier, een orgeltje daar, roffelende tegendraadse drums waar Keith Moon van The Who vroeger zo bekend mee is geworden. Het zijn aankledingen waarmee in de sixties natuurlijk breed is ge�xperimenteerd. Ze zijn zelfs een synoniem geworden voor dat decennium." Je heb de perfecte stem om 'Crimson & Glover' te coveren? "dat heb iknog nooit gehoord maar wat een goed idee! We zijn al tijden aan het nadenken over een goede song die het verdient om gecoverd te worden. Dat moet ik de band echt gaan vertellen." |
| Dan kun je je vast goed vinden in het oude werk van Elvis Costello? "Zeker weten. Hij en The Attractions behoren tot mijn absolute helden. Hij is zo'n goed tekstschrijver, ik zou willen dat ik voor de helft zo geod was als hij, dan was ik al heel erg tevreden. Bovendien schrijft hij nog eens prachtige songs. Ach ja, ik moet er eerst voor zorgen dat we met The Flipsides eens wat van de wereld gaan zien. Tot nu toe is er nog niets bevestigd maar we zijn een toernee door Europa aan het inplannen. Daar horen we veel goeds over. Het concertpubliek in Europa schijnt vele malen beter te zijn dan het Amerikaans, dat willen we dus meemaken." Dat kan. Ren� Vanes |
 |