 |
| We zijn echter geen zeikpunkerds die zeggen dat alles zo klein mogelijk en zo dicht bij huis moet blijven. Natuurlijk heeft de Apers wel gesproken met ge�nteresseerden die ons uit willen brengen. Als band weeg je het een met het ander af. In Europa zijn hele goede punkrocklabels. Munster Records bijvoorbeeld. En ik heb ook contact gehad met labels in Amerika. Dat klinkt interessant maar in principe zit ook daar een simpele gast op zijn kamertje een plaat uit te brengen. Er waren andere opties maar Stardumb bleek het makkelijkste en het meest direct. |
|
| Zo ben ik met Stefan mede-oprichter van het label Stardumb Records. Het staat los van de Apers. Geen eigen beheer dus maar een label waar bepaalde kosten door de bands en bepaalde kosten door Stardumb worden betaald. Omdat ik vond dat teveel bands die ik zag en kende geen aandacht kregen, ben ik een magazine gestart. Het label is eigenlijk een logisch vervolg op het blaadje. Nu zijn we haast twee jaar verder en heeft Stardumb 22 titels op zijn naam staan. We willen het serieus neerzetten. Dat houdt in dat je af en toe moet investeren om er hopelijk van te kunnen profiteren. |
| Ik las laatst een column op Muzzy dat Nederlandse bands zich vaak te serieus nemen. Als je ziet hoe fans zelf in Duitsland punkrockshows opzetten waarbij ze zelf alles bekostigen en eten voor de bands regelen, dat gebeurt hier gewoon niet. Voordat Nederlandse bands al iets gepresteerd hebben, worden er al bedragen gevraagd en eisen gesteld. En dat is iets waarvan ik denk dat het bands en de scene de nek omdraait. Daar maak je jezelf gewoon dood mee." |
| Veel jonge aanwas in Nederland weet niet beter dan dat Undeclinable en I Against I bij Epitaph zitten. Ze kennen het voortraject van de bands niet. Weinig nieuwe bands weten echt hoe je iets kan bereiken. En dus ga je als punkband meedoen aan de Grote Prijs om op zo'n manier onder de aandacht te komen. Als punkrockband maak je verdomd weinig kans tegen echte muzikanten. |
| Op een zeer vermakelijke wijze steggelen Ivo Backbreaker, Marien Nicotine en Kevin Aper over zelfs de kleinste lulligheden door. Zoals over het gebruik van verschillende invloeden in de punkrock van de Apers: Kevin: "Onze muziek is als fusion-koken, van alles wat." Marien: "Wat?" Ivo: "Wat, die zin vat ik niet?" Marien: "Ik kook nooit, ik kan slechts chili koken." Kevin: "Chili is ook een beetje fusion. Hangt ervan af wat je erin doet. Het combineren van verschillende stijlen maar dan niet in zo'n nare crossoverversie. Maar het echt laten 'fusen'." Marien: "Wauw!" Kevin: "Ja haa, da's niet zo'n gek woord hoor!" |
| Maar als het moet, dan weet met name Kevin Aper haarfijn en gemakkelijk aan te geven waar het bij de Apers om draait: "Je kunt zeggen over de Apers wat je wil. Heel veel mensen vellen direct een oordeel over wat ze vaag hebben opgevangen. We hebben wel eens een Ramones-cover gespeeld en we staan er wijdbeens bij op het podium. Dus zijn we in een klap een Ramoneskloon. De Ramones is leuk maar niks bijzonders. Als je ook de recensies ziet die we soms krijgen in bladen die er echt weinig verstand van hebben! Dan denk je: "Godallemachtig, hoe kom je met die onzin!" Zoals een recensie in de trant van: "Leuke band die Apen. Punka, punka, de Ramones hahaha, one, two, three, four, gabba, gabba." Wat moet je daar nu mee? Wie ben ik dan om daartegen in te gaan?" In Nederland lijkt punkrock over zijn mediahoogtepunt heen. In vergelijking met voorgaande jaren hoor je nu relatief weinig van bands als de Heideroosjes, Undeclinable, I Against I of Travoltas? "Zo'n relatie tussen media en band komt natuurlijk van twee kanten. Een band investeert in het versturen van materiaal en veel shows. En op die manier proberen ze op te vallen bij mensen die voor de bladen schrijven en radioshows verzorgen. Over de Heideroosjes praat ik niet want die band is naar een ander niveau gegroeid. Die band is echt wel 'huge' in Nederland. Hoewel de Travoltas, I Against I en NRA verschillende bands zijn, reken ik ze samen omdat ze een gelijk niveau vertegenwoordigen. Die bands hebben weinig opgetreden. De Travoltas is met de nieuwe plaat, punk of niet, zelfs een andere band geworden. Dat is niet meer te vergelijken met 'Baja California'. In die zin denk ik dat de media zijn handen heeft losgelaten. Wat er blijkbaar niet meer is, dat gaan we ook geen aandacht geven. De Apers heeft vorig jaar en dit jaar erg vaak opgetreden. Op een of andere manier benaderen wij punkrock-zijn heel anders: |
| Young, loud & snotty. Oftewel de Apers uit Rotterdam. Het hart op de tong van de vier jonge honden en dus op de juiste plaats. Punkrock in de puurste vorm met veel aandacht voor het absolute liedje. Voor mooie plaatjes en een fijn kwaliteitslabel onder de naam Stardumb Records. Met een schoffiesuiterlijk, gitaar op de knie�n en doorhakkelende ritmes regelt de Apers zelf gestaag zijn zegetocht in Nederland en de rest van Europa. Op geheel eigen wijze. |
| Na deze toernee haten we de Ramones |
| Met de eerste volwaardige CD lijkt de Apers zich te verwijderen van een loutere blauwdruk van Queers, Screaching Weasel en Ramones. De band graaft nu in zijn punkrock meer veertig jaar rockhistorie in? "We vinden niet opnieuw het wiel uit. Ik denk dat we nu toch op een punt zijn dat we voor een Nederlandse band een plaat hebben gemaakt met een redelijk uniek geluid. Zelfs aan de andere kant van de oceaan misstaat deze plaat niet in het rijtje van grootheden in het genre. Qua productie en qua liedjes. De plaat is voor het eerst 32 sporen analoog opgenomen. Da's toch anders dan normaal bij Eppie 16 sporen analoog. Marien: Nee, normaal 32 sporen analoog, nu 64 digitaal. Kevin: Eppie heeft 16 sporen! Ivo: In ieder geval, je krijgt een ander geluid! Marien: Nee, je krijgt veel meer opties over wat je met het geluid kunt doen! Kevin: In ieder geval nemen normaliter metalbands en hele orkesten op in de Excess Studio! Waardoor je een scala aan mogelijkheden hebt. En we hebben er ook de tijd en ruimte voor genomen. We hadden van heel veel nummers al wel een idee van wat erbij moest. Echootje hier, dubbele zang daar. Voor mezelf wist ik duidelijk dat ik nummers als geheel wilde. Met de kennis die ik al had, vogel je dat uit. Het is niet enkel en alleen de Ramones waarnaar ik luister! Na deze toernee haat ik de Ramones trouwens. We luisteren vrij breedschalig en daar pik je wat van op. De pop is erg belangrijk. Dan mag het toch best punk zijn. De shit die wij doen is voor mij begonnen met Buddy Holly. Buddy Holly, Beach Boys, Ramones, wellicht de eerste dingen van de Beatles, maar dat is een echt rijtje voor mij. Het idee vn het nummer, het opnemen, het spelen en de zang, dat is een lijn die bijvoorbeeld de Queers goed doorgetrokken hebben." Met de jonge spitsmuis Jerry Hormone van de Ragin' Hormones hebben jullie jezelf live en op plaat flink versterkt? "Niet eens zo heel bewust eigenlijk. Meer uit noodzaak. We gingen tijdens de kerstdagen op toer met de Retarded in itali�. Ze hadden een extra gitarist aangetrokken. We konden niet achterblijven met twaalf shows in het vooruitzicht. Eerst dus een try out gedaan middels een klein toertje met Chixdiggit, vier dagen in Nederland en Belgi� en dat pakte goed uit. Ik mag hem heel erg graag. het is een goede vriend van me geworden. Waarom zou hij er dan niet bijblijven. Live vond ik het vooral een aanwinst. Hij vult een deel van het podium op dat voorheen leeg bleef. Wij staan altijd te zingen ook en dan moet je toch bij die microfoon blijven. Niet elke band hoeft te springen maar het voerg5t wat toe en in de studio heeft hij ook wel zijn bijdrage geleverd." Wat als hij moet kiezen tussen de Ragin' Hormones en de Apers? "Ik ga ervan uit dat nog wel te combineren blijft. Ik denk van wel. Hoe groot wil je worden wil het echt niet meer te doen zijn? En anders sla ik hem trouwens dood, als ie weggaat bij de Apers. Ren� Vanes |