KARDELENLER AÇINCA
”Bayraklari göndere çeken çocuklar
Aç bir destandir kan gölü gruplarda
Bir çocuk aglar aglar durur
Bir ana tandira düser kavrulur
Bir gelin parmagiyla deser rahmini
Radyoda ince saz, ney taksim
Büyür çetelerin hinci
Kent ince ince susar
Ve korku bir kahpe yaradir içerden isler
Vurur hançerini sah damardan ihanet
Satarsin ulan satarsýn
Açilmamis gonca gülünü.”
Gökte yildiz kayinca, için yaninca
Gözlerin islaninca, aksam olunca
Dön yüzünü daglara, bir mavzer gibi
Sabir zorlayinca, sel kabarinca.
Kar tanesi uçunca, çig tükenince
Kardelenler açinca, otlar bitince
Avucumda atesle, dönerim sana
Toprak uyaninca, bahar gelince.
Söz : Yusuf Hayaloglu
