Het centrale ontmoetingspunt. Hier kwam je elkaar nog wel eens tegen door de lokaalwisselingen tussen de lesuren.
Hier is trouwens een ondeugende bekentenis op zijn plaats. Waar de mannelijke lichingen vóór ons totaal niet mee bezig waren, boeide ons, jongens, mateloos. We gingen nonchalant onderaan de trap staan, zogenaamd met iets bezig en keken intussen uit onze ooghoeken onder de rokjes van de dames. Stelde allemaal niets voor natuurlijk maar mooi dat je tijdens de les tegen andere jongens kon zeggen dat meisje X een blauwe aanhad en meisje Y een rode; een soort ruilbeurs van kleurtjes en zo. Ach ja, schattig toch? Ik vermoed dat veel van de meisjes dit maar al te goed doorhadden en het spelletje geraffineerd meespeelden.