DE  BARAKKEN

GODDELIJKE INSPIRATIE, CREATIVITEIT, EN EEN VLEUGJE EROTIEK

 

De barakken staan er inmiddels niet meer dus het blijken achteraf inderdaad noodgebouwen te zijn geweest wat wij in die tijd niet geloofden.

Het had iets van een uitje als je les in de barakken had. De lokalen deden denken aan een provinciaal, landerig, schooltje. In de zomer was het er soms niet te harden vanwege de hitte en in de winter......

Waarom God naar de barakken verbannen werd is niet duidelijk, maar misschien wel illustratief voor de secularisatie in die tijd. Voor de barakken wel gunstig want waar zij elders doorgaans in vlammen opgingen, leek er een zegen op die van ons te rusten.

Klasseavonden met geraffineerde lichtshows en professionele bands vonden hier ook nog wel eens plaats.

En hoe zat het nou met die tekst tussen de barakken in die menigeen vast nog wel herkent na hem indertijd talloze malen onbewust gezien te hebben. Had iets met TOBBE te maken kennelijk, maar wat??

LOKAAL 33

Godsdienst, op een katholieke school uiteraard het kernvak. Toch hoefde je er merkwaardigerwijze geen eindexamen in te doen. Een zekere onderschatting van het belang ervan of valse bescheidenheid van de paters? Ook zoiets vreemds is dat er klassikaal niet gebeden werd op onze katholieke school; niet bij de paters en al helemaal niet bij de profane docenten. Of misschien bij sommigen toch wel? De meesten onder ons (allen?) zaten daar overigens totaal niet mee.

Aan het begin van het jaar kreeg je een map die vervolgens per les met een aantal losse blaadjes verrijkt werd waardoor hij al na een half jaar lekker begon uit te puilen. Thematisch onderwijs waar iedereen de mond van vol had maar waar niet erg veel van te merken viel bij andere vakken, werd hier geruisloos ingevoerd tot op zekere hoogte. Thema's als "drugs", "inclusief denken" en "euthanasie" passeerden ondermeer de revue. Zijn er overigens professionele religieuzen onder ons of blijkt onze lichting toch profaner ingesteld dan wij van onszelf dachten?

LOKAAL 34

Het was niet alleen godsdienst wat de klok sloeg in deze gewijde barakken. Naar ik meen werd in dit lokaal druk aan handarbeid gedaan. Heel wat nutteloze misbaksels en mislukte werkstukken verlieten onze handen om vervolgens linea recta in de vuilnisbak te belanden. Maar niet alles was rotzooi want wie herinnert zich niet de mooie geëmailleerde hangertjes die wij maakten. Heeft iemand zijn of haar exemplaar nog in bezit? Maak er een foto van en stuur hem naar mij op. Op die manier zit er meteen een beetje kunst en cultuur in de site en zit er misschien wel een subsidietje in om de vormgeving ervan wat professioneler te maken door een grafisch vormgever zoals Rens Holslag mits zijn tarief niet exorbitant hoog is.

LOKAAL 35

Hulde aan de paters die voortdurend probeerden hun vak vanuit actuele invalshoeken te belichten. Soms leek er daardoor een zekere discrepantie te bestaan tussen ons idee over godsdienst en de interpretatie van de paters hiervan. De lessen werden er wel leuker door. Zo kreeg menig protestzanger uit die tijd tijdens de les een podium voor zijn ideeën en kregen wij gratis en voor niets de songteksten, keurig uitgetypt en van uitleg voorzien. Het eventuele abonnement op de MUZIEK EXPRES of ALOHA kon net zo goed opgezegd worden.

Ik heb mij altijd afgevraagd hoe de paters dat aanpakten. Kochten zij zelf op kosten van de congregatie die single'tjes die zij vervolgens op tape zetten en speelden zij al die nummers tientallen malen af voor zij de tekst goed hadden verstaan en op papier gezet? Of had de Orde ook gewoon een abonnement op die bladen en swingde het in het klooster meer dan wij voor mogelijk hielden? Paters, licht een tipje van de sluier op en laat het mij weten.

LOKAAL 36

Ook het klassefeestjeslokaal. De eerste jaren was er nog sprake van een zekere regie door ondermeer de aanwezige leraar maar na wat badinerende stukjes in ons lijfblad werd de goede man of vrouw in een later stadium steeds transparanter en excuseerde zich nog net niet voor haar of zijn hinderlijke aanwezigheid. Naarmate de hormonen meer door onze lichamen begonnen te razen en onze behoeftes een ander karakter kregen, konden wij met minder verlichting toe en werd de sfeer steeds broeieriger. De dames van het PIUS die soms te kennen gaven bepaalde, vergelijkbare behoeften te hebben, waren zodoende meer dan welkom. Sommigen trokken zich discreet terug in het lokaal ernaast om elkaar in alle rust nog wat beter te leren kennen. De verhalen na afloop over wat er gebeurd was leken soms wel op de fantastische vertellingen van Baron Von Münchhausen.
Wie heeft er nog zo'n verhaal paraat? Eens kijken of na al die jaren al bekentenissen op de proppen komen zoals wie het met wie deed of durven wij dat pas als de hele lichting al enigszins begint te dementeren en niet meer precies weet wie wie was zo dat het gevaar geweken is. Kom op jongens en meisjes, niet zo beschtene! Hou het niet tot het eind voor je, maar stel nu een daad en maak je "affaire" via mij publiek voor het te laat is! Ik beloof jullie dat ik alles ongecheckt op mijn site zal zetten, wat er ook van komt.