TWÓRCY FILMU - poszukiwania Scarlett
Wiosną 1936 roku Katherine Brown zwróciła uwagę na streszczenie pewnej książki, która miała ukazać się drukiem miesiąc pózniej, pt.  "Przeminęło z Wiatrem". Samo streszczenie tak ją zainteresowało, że powiadomiła o tym Selznicka, jednak on nie kwapił się by kupić prawa do sfilmowania powieści. Od samego początku zdawał sobie sprawę, jak trudno będzie znaleźć odpowiednią aktorkę do roli Scarlett, a wiedział, że to może w znacznej mierze wpłynąć na powodzenie filmu. W swoim pierwszym liście do Selznicka, Katharine wspomniała o Miriam Hopkins, Bette Davis i Margaret Sullavan, jako o potencjalnych kandydatkach; Selznick zasugerował Tallulah Bankhead. Te sugestie pojawiły jeszcze zanim prawa do książki zostały sprzedane a książka opublikowana. Gdy książka ukazała się drukiem stała się od razu bestsellerem uwielbianym w całym kraju, a Selznick nabył prawa do jej sfilmowania. Gdy publiczność dowiedziała się o planowanej filmowej wersji historii, wszyscy mieli własne zdanie co do tego kto ma zagrać główne role. Do biura Selznicka zaczęły napływać masowo listy, sugerujące coraz to inne gwiazdy i wtedy dla Selznicka i jego współpracowników stało się jasne, że najlepszym wyjściem było by zaangażowanie jakieś nowej, nieznanej aktorki.
Jesienią 1936 roku, Kay Brown udała się na Południe z nadzieją, że uda jej się znaleźć jakąś utalentowaną dziewczynę, która pasowała by do charakterystyki Scarlett. Jednak rezultaty były mało owocne, mimo iż parę dziewcząt zostało wysłanych do Nowego Jorku, gdzie George Cukor prowadził przesłuchania (wśród nich była Alicia Rhett, która zagrała Indię Wilkes). Później, w marcu 1937 Kay Brown ponownie wyruszyła na Południe, tym razem wspólnie z Georgem Cukorem. 
Przez cały rok 1937 poszukiwania Scarlett szły pełną parą, wykonano tysiące zdjęć próbnych, ogłaszano przesłuchania w radiu, teatrach, szkołach i uniwersytetach, ale stawał się coraz bardziej jasne, że szansę znalezienia idealnej dziewczyny w ten sposób były minimalne. Teraz Selznick ponownie zaczął brać pod uwagę popularne i powszechnie uwielbiane aktorki.
Angażowanie gwiazd w tamtych czasach przebiegało zupełnie inaczej niż ma to miejsce dzisiaj. W latach trzydziestych wszystkie gwiazdy miały podpisane kontrakty z wybraną wytwórnią, przez co każda próba zaangażowania do filmu aktora kontraktowego wiązała się z pewnymi ustępstwami (głównie natury finansowej) ze strony pożyczającego. W połowie 1938 zaniechano poszukiwania nieznanej twarzy i od nowa rozpoczęła się rywalizacją wśród największych gwiazd Hollywood.

TALLULAH BANKHEAD

Tallulah była jedną z pierwszych aktorek o których od razu pomyśleli Selznick i Cukor. W grudniu 1936 przyjechała do Hollywood na nagłośnione w prasie zdjęcia próbne. Selznick otrzymał telegram od gubernatora Alabamy (jej rodzinnego stanu) nalegając by Selznick powierzył rolę właśnie jej. Zdjęcia nie wyszły dobrze, ale Tallulah zdążyła obrazić wszystkich obecnych w studiu zanim opuściła plan.
Następnego dnia Louella Parson napisała w swojej kolumnie: "Tallulah Bankhead wpadła do miasta na zdjęcia próbne do roli Scarlett O'Hary w GWTW. Jej znajomy, George Cukor, reżyseruje. Jock Whitney,  drugi znajomy, popiera, więc obawiam się, że ona dostanie tę rolę. Ale jeśli tak to ja pójdę do domu i będę płakać, bo ona nie jest Scarlett O'Harą w żadnym języku i jeśli Selznick powierzy jej rolę, to będzie odpowiadał przed każdym mężczyzną, każdą kobietą i każdym dzieckiem w Ameryce."
To było więcej niż Selznick był w stanie znieść: nawet jeśli według niego była dobrą kandydatką to musiał się liczyć z opinią prasy. Znając burzliwy temperament Tallulah wysłał jej dość wymijającą depeszę: "Testy okazały się doprawdy niezmiernie obiecujące, ale niepokoi mnie początek, (kwestia, czy wyglądała dostatecznie młodo) więc gdybym miał miał dać szczerą odpowiedź, brzmiałaby chwilowo 'nie', chyba że pozostawimy sprawę otwartą, bo równie szczerze muszę powiedzieć, że dostrzegam ogromną szansę. Ale gdyby zrobić jeszcze próbę z dialogiem pod kierunkiem George'a, byłoby to z pewnością na twoją korzyść, bo kiedy zyskasz możliwość grania, z pewnością rozsadzisz ekran! Musisz jednak zrozumieć nasz punkt widzenia i chociaż uważam, że jesteś zdecydowanie najmocniejszą kandydatką, to jednak nie mogę na razie dać zdecydowanej odpowiedzi."
Otrzymując tą depeszę Tallulah poczuła się jednak bardzo urażona.

Tallulah Bankhead

 

Joan Crawford

 

Bette Davis

 

Norma Shearer

 

Lana Turner

JOAN CRAWFORD

Joan była jedną z największych gwiazd MGM i wystąpiła z Clarkiem Gable'em w takich filmach jak Possessed i Love on the Run, które były wielkimi hitami i utwaliły status duetu Gable-Crawford jako ekranowych ulubieńców. Jednak kiedy przyszło do obsadzania roli Scarlett, Crawford zostałą odrzucona ze względu na zbyt ostre rysy twarzy.

BETTE DAVIS

Bette Davis była faworytką publiczności, ale propozycję zagrania Scarlett odrzuciła dwa razy. Za pierwszym razem jeszcze zanim książka została wydana. 
Warner chciał by Bette zagrałą w filmie pt. God's Country and a Woman. Obiecał jej, że jeśli zagra w tym filmie, w zamian ofiaruje jej wspaniałą rolę - w Przeminęło z Wiatrem - rolę, która jest wprost wymarzona dla niej. Ona jednak z furią opuściła biuro Warnera, wykrzykując: "To pewnie jakaś rewelacja!" Dopiero kilka miesięcy później zdala sobie sprawę z czego zrezygnowała! 
Jak Selznick kupił prawa do ekranizacji książki Davis odrzuciła rolę po raz drugi. Jej słowami: "David Selznick chciał wypożyczyć Errol Flynna i mnie wanted z Warner Bros. Bardzo mnie to cieszyło, ale wiedziałam jednocześnie, że Flynn nie byłby dobrym Rhettem i przez to moja kreacja również by ucierpiała. Gdybym tylko mogła zagrać razem z Gable'em!" 
Ale Bette miała szansę zagrać piękność z Południa w superprodukcji Warnerów, Jezebel, która weszła na ekrany rok przed GWTW.

NORMA SHEARER

 W latach trzydziestych Norma Shearer była gwiazdą MGM i ulubienicą publiczności grywając często wytworne i bogate postacie. Gdy w 1938 w prasie ukazała się wiadomość, że ona i Clark Gable mają być obsadzeni w rolach głównych, Norma otrzymała setki listów od fanów proszących ją by nie grała tej "małej, przebiegłej s*ki".
Ponadto prasa szerzyła plotki jakoby rola Scarlett i scenariusz były zmieniane by bardziej odpowiadały Normie. W sierpniu 1938 Norma ogłosiła, że wycofuje się: "Zdecydowałam, że nie powinnam zagrać Scarlett. Jestem pewna, że większość fanów, którzy uważają, że nie powinnam grać takiej roli, mają rację..."
To była oficjalna wersja. W rzeczywistości o losie Normy prawdopodobnie przesądził list Margaret Mitchell do Kay Brown z lipca 1938: "Nie słyszałam by ktokolwiek źle wyrażał się o Normie Shearer jako kobiecie lub aktorce. Ona jest, oczywiście, tutaj bardzo popularna i wszyscy zawsze na wstępie podkreślają, że jest wspaniała aktorką. Jednak wszyscy uważają, że w roli Scarlett była by źle obsadzona. Uważają, że ma za dużo godności i jest za mało żywiołowa do tej roli."
LANA TURNER

 Lana miała zdjęcia próbne 18 listopada 1938 roku. Trzy dni później David Selznick napisał do D. O'Shea: "Widziałem test Lana Turner- Melvyn Douglas. Wydaje mi się, że Turner zupełnie nie pasuje do roli, jest za młoda żeby w pełni ogarnąć postać...obawiam się, że będziemy musieli o niej zapomnieć."
Hosted by www.Geocities.ws

1