Güney Afrika eski Devlet Başkanı Nelson Mandela, Johannesburg’dan televizyon bağlantısıyla 6 bin delegeleye hitap ederek “ırkçılığın akıl ve ruhun hastalığı olduğunu” söyledi. Mandela, ortadan kaldırılması gereken bir bulaşıcı hastalık olan ırkçılığın “herhangi bir bulaşıcı hastalıktan daha çok kişinin ölümüne yol açtığını, dokunduğu herkesi insanlıktan uzaklaştırdığını” belirtti. Mandela, prostat kanseri tedavisi gördüğü için konferansa katılamamıştı.

î Başa İsrail’de Durban şoku

Güney Afrika’nın Durban kentinde düzenlenen Dünya Irkçılıkla Mücadele Konferansı’nda İsrail’e yönelik sert tepkiler, İsrail’de paniğe yol açtı.

BM Irkçılık Konferansı’nda Siyonizmin ırkçılık olarak nitelenmesi İsrail’de paniğe neden oldu. İsrail basını bütün dünyanın Yahudilere düşman olduğu paranoyasını işliyor.

Güney Afrika’nın Durban kentinde düzenlenen Dünya Irkçılıkla Mücadele Konferansı’nda İsrail’e yönelik sert tepkiler, İsrail’de paniğe yol açtı. Başbakan Ariel Şaron hakkında Belçika’da insanlık suçundan dava açılması ve İsrailli üst düzey görevlilere yönelik insan haklarını ihlal suçlamaları, Tel Aviv yönetimini bütün dünyada yalnızlığa sürüklüyor.

î Başa “Bütün dünya bize karşı”

Durban’daki Irkçılık Konferansı’nda sivil toplum örgütlerinin İsrail’in ırkçı devlet ilan edilmesini istemeleri ve siyonizmin ırkçılık olduğuna dair karar almalarından sonra İsrail’de tam anlamıyla şok yaşanıyor.

Yediot Ahronot gazetesi, 3 sayfasını konferansa ayırırken, “Hitler bile bu kadarını hayal edemezdi” diye yazdı. Gazete, Durban’da çıkarılmak istenen kararlarla İsrail devletine var olma hakkı, Yahudiler’e ise bir millet olarak yaşama hakkı tanınmadığının ortaya konulduğunu iddia etti. Durban ile nazi ideolojisi arasında bir fark olmadığını ileri süren gazete, “Yahudiler dünyanın bir numaralı düşmanı olarak gösteriliyorlar. Yahudiler’e duyulan nefret Filistinliler’e duyulan aşktan önce geliyor” diye yazdı. “Neredeyse bütün dünya bize karşı” diyen Maariv gazetesi ise, Durban’da herkesin İsrail’i ırkçı bir devlet olarak ilan etmek için yarıştığını yazdı.

î Başa ABD ve İsrail çekildi

ABD Dışişleri Bakanı Colin Powell, Güney Afrika’nın Durban kentinde yapılan Dünya Irkçılıkla Mücadele Konferansı’na katılan ABD heyetini çekti.

Irkçılığa karşı uluslararası mücadelenin önemi ve konferansın bu mücadeleye katkıda bulunabileceği umuduyla katıldıkları konferanstan çekilme kararını üzülerek aldığını belirten Powell, Durban’daki ABD heyeti ve başarılı bir konferans için çalışan diğer kişilerle yaptığı görüşmeden sonra konferansın başarılı olmasının mükün olmadığı kararına vardığını kaydetti.  

Bu arada, İsrail Dışişleri Bakanı Şimon Peres de konferansta İsrail ve Yahudi düşmanlığı içeren ifadeler kullanılması nedeniyle İsrail heyetini çekme kararı aldıklarını söyledi. Güney Afrika yönetimi bu gelişmeleri ise talihsizlik olarak niteledi.

Durban haberleri bu kadar. Ama Durban’da yaşanan tabloyu da zikretmemiz gerekir. Türkiye tarihi günlerde bölgesinde yalnızlaşmasına yol açacak bir yanlış hareketi de Durban’da sergiliyordu. Türk heyeti, Durban’da İsrail aleyhine alınacak kararları engellemekle meşguldü.

Türkiye şimdi de Pakistan’ın İsrail’i tanıması için (1 Eylül 2005’te Devlet Bakanı Mehmet Aydın, Pakistan Dışişleri Bakanı ile, İsrail Dışişleri Bakanı’nı İstanbul’da buluşturuyor) taşeronluk yapıyor.

î Başa Bir ABD’linin feryadı

11 Eylül’ün bir başka yüzünü, ABD’nin 2004 Başkanlık seçimleri için DP adayı Lyndon La Rausche değişik zamanlardaki açıklamalarıyla olanca çıplaklığıyla ortaya seriyor. La Rausche 11 Eylül olmadan 48 gün evvel 24 Temmuz 2001’de Washington’da BM’de 250 kişi önünde verdiği video-konferansta haber veriyor:

“Malî kriz içindeyiz. ABD, Carter’dan beri kötü yönetiliyor. Sistemimiz, iflas etmiş durumda. Ulaşım, enerji, eğitim, sağlık sistemlerimizin tamamı, altyapı ve sanayimiz çöküş halinde. Halkın %80’ini dar gelirliler oluşturuyor ve bunların durumu 1977’dekinden çok daha kötü.”

“Şimdi ABD ve İngiltere içindeki güçler, Brezinski bunlara dahildir, Asyadaki oluşumları engellemek için dünya savaşı çıkarmak istiyorlar. Ağustos, bunun için en uygun aydır. Bu savaşın adını da, Batı ile İslâm’ın savaşı olarak koyacaklar” Amerika’da en yetkili ağızdan ferasetli bir açıklama, sağduyulu bir çağrı. La Rausche, Evangelist Siyonist ittifakın, İsrail ve ABD’nin dünyayı cehenneme çevirmek isteyen çirkin oyunlarını daha gerçekleşmeden olanca çıplaklığıyla ortaya koyuyor. 

î Başa “Bu savaşı engellemeli, Şaron’u durdurmalıyız”

La Rouche Konferansı şöyle devam ediyor: “IMF ve halihazır politikalar devam ettiği, Wall Street federal rezervi mevcut hakimiyetini sürdürdüğü sürece ABD'de kimse kendisi için bir tırmanma beklemesin. Böyle giderse belki Bush bile başkanlık süresini tamamlayamadan çekilmek zorunda kalabilir. Çöküş kendini bir anda hissettirmez; kötü politikalar devam eder ve aniden gelir. Öte yandan Asya'da yeni oluşumlar var. Rusya, Çin, Hindistan, hatta bunlarla birlikte Japonya yeni oluşumlar içinde Şanghay işbirliği örgütü kuruldu. Burada, Çin'den başlayıp, Asya'dan Avrupa'ya uzanacak ulaşım hatları üzerinde çalışıyorlar. Güneydoğu Asya ülkeleri benzer tarzda işbirliği planlıyorlar. Asya'da çok büyük bir nüfus var. Biz de Güney ve Kuzey Kore'yi barıştırıp buradan başlayacak bir ulaşım hattıyla Sibirya üzerinden Avrupa'ya bağlanabiliriz. Bu hattaki ve diğer ülkelere borç değil, kredi vererek onları kalkındırabilir ve bu şekilde mallarımıza daha geniş ve zengin pazarlar açabiliriz... Fakat böyle dönemlerde dünya savaşları çıkarılır.

l. Dünya Savaşı'nı Asya'daki benzer oluşumların önünü kesmek isteyen İngilizler çıkardı. Önce Balkanları tutuşturdular, sonra Dünya'yı. II. Dünya Savaşı'nı aynı maksatla Almanlar çıkardı. Şimdi, ABD ve İngiltere içindeki güçler, Brzezinski bunlara dahildir, Asya'daki oluşumları engellemek için dünya savaşı çıkarmak istiyorlar. Ağustos, bunun için en uygun aydır. Bu savaşın adını da, Batı ile İslâm'ın savaşı olarak koyacaklar.

Bu savaşı engellemeliyiz; bunun için önce İsrail'deki Şaron'u durdurmalıyız. Bu adam savaş sevdalısı, başka bir derdi yok, onu durdurmalı, Orta Doğu'da barışı sağlamalı ve sistemimizi ihya ile, Roosevelt'in usulünce ekonomik kalkınmaya geçmeliyiz..."

î Başa Eski sömürgeler adına özür

Almanya Dışişleri Bakanı Joschka Fischer, konferansta, eski sömürge efendileri adına özür dileyen ilk devlet adamı oldu. Fischer, yaptığı konuşmada, Afrika’da eski sömürgeci ülkelerden biri olan ve dünya tarihinde ırkçı politikanın en azılılarından birini Hitler zamanında uygulamış olan Almanya adına, Afrika’nın tüm ülkelerinden özür diledi. Fischer, konferansın ikinci gününde kürsüden yaptığı konuşmada, “Federal Almanya Cumhuriyeti adına söylemekteyiz, suçu kabul etmek, kurbanların ve onların nesillerinden gelenlerin onurlarını onarmanın bir yoludur” dedi. 19. yüzyıla kadar 400 yıl boyunca Afrikalılar, Batılı sömürgeci devletler tarafından Kuzey ve Güney Amerika’ya köle olarak taşındı. Köleler, ahşap teknelerin güvertelerine üst üste yan yana diziliyor, çoğu zincirleniyor, dışkıları varılan limanda sirkeli su fıçılarıyla yıkanıyordu. İngiltere, Fransa, Belçika ve Almanya, Afrika’yı iliğine kadar sömüren ükelerdendi. Eski sömürge ülkeleri Portekiz ve İspanya, Amerika Kızılderilileri’ni katletti, kıtayı, tanımadığı bir sürü hastalıklara sürükledi. Bu arada, Küba Devlet Başkanı Fidel Castro, BM Irkçılık Konferansı’nda, İsrail ve kölelik hakkındaki sert tartışmalarda ortamı gerdi. BM Genel Sekreteri’nin “sakin olun” çağrıları sonuçsuz kaldı. Castro, yaptığı konuşmada, “zengin ve savurgan” gelişmiş ülkelerin kölelik mağdurlarının acılarını tazmin etmek ve İsrail’in, bütün dünyanın şaşkınlıkla izlediği, Filistin halkına yönelik sürdürmekte olan soykırıma son vermek zorunda olduklarını ilan etti.

î Başa Dünyayı kana buladılar

Bush-Şaron ekibinin dünyayı nasıl yaşanmaz hale getireceğini La Roushe öngördü, şimdi dünya dehşetle seyrediyor. Katrina fırtınasıylaABD yönetiminin ne kadar aciz, yeteneksiz ve merhametsiz olduğunu ABDhalkı acı ve sefil bir şekilde yaşıyor.

“Savaş artık savaş istemeyen İsraillilerden ve Araplardan çıkmıyor. Savaş temel olarak İngiltere, Avustralya ve Amerika'daki bazı kimseler tarafından planlanıyor. Zbigniew Brzezinsky bu kişilerden biri ve hatırlarsanız Çin, Rusya, Hindistan ve diğerlerinin Avrasya Ekonomik işbirliğinde bir araya gelmelerini önlemenin tek yolunun İslâm ve Batı arasında bir savaş çıkartmak olduğunu söylemişti. Böyle bir savaş çıkarmak için ne yaparsınız? Orta Doğu’da bir din savaşını tetikleyerek başlarsınız.

Orta Doğuda savaş zaten patlamak üzere -pazar günü savaş çıkabilirdi. Bu süreç içinde İsrailli bir delinin Şaron'u öldürdüğünü ve suçu Araplara attığını varsayalım. Böylesine kızgın bir ortamda İsrail'de yönetime geçecek deli de halihazırda hedef şehirler olan Şam, Bağdat ve Tahran'a karşı toplu imha silahları kullanmakta tereddüt etmeyecektir.

î Başa “Gizli bir iç operasyondur”

11 Eylül Salı günü (2001) saldırılar başlamadan çok kısa bir süre önce DP’nin 2004 ABDBaşkan adayı Lyndon La Rouche ile Salt Lake City Ulah’taki K-Talk sabah radyosunda iki saatlik bir programa katılıyor. Program başlayınca saldırılar başlıyor. Programcı Jack Stockwell naklen yayın yapar gibi soruyor, La Rouche cevaplıyor.

La Rouche’un iki saatlik programdaki yorumlardan iki tanesiyle bu bahsi kapayalım. La Rouche: “Bu bizim önceden haberdar olduğumuz gizli bir iç operasyon. Herkesin bu konuda söyleyecek bir şeyi vardı ve eğer ben başkan olsaydım bildiklerim ışığında böyle bir şey olabileceğini tahmin ederek hemen harekete geçer, güvenlik ve takip için gerekenleri yapardım.Yani biz bu durumda şaşırmadık. Mesele şu ki çeşitli kurumlar tarafından bazı oyunlar oynanıyor ve görev başında gerçekten etkili hiç kimse yok.”

“Bu adamlar aptal. Başkana acıyorum, zavallı adamın görüşü yok, dünyanın durumunu ve kendisine neyin isabet ettiğini anlamaktan aciz. Aklı başında hiçbir gözlemciye güven vermeyen bir Hazine Sekreteri, Paul O’Neill var. Paul Wolfowitz kaçık, Armitage diğer bir kaçık. Demokrat Parti’ye bakıyorsun, Lieberman mantığının inanç temelli girişimler etrafında dolandığını görüyorsun.

Finansal bir krizdeyiz ve şimdi de muhtemelen başka şeylerin yolda olduğuna işaret eden bu terörist olay gerçekleşiyor ve bizim liderliğimiz yok”(La Rouche’un üç ayrı değerlendirmesi hakkında daha geniş bilgi edinmek isteyenler, [email protected] sitesine müracaat ederek, Türkçe ve İngilizce metinlere ulaşabilir)

î Başa Maine saldırısı ve Pearl Harbor

Akın Erensoy, 16 Aralık 2001 tarihinde “Berlin Duvarı’nın Yıkılmasından 11 Eylül’e Rayından Çıkan Emperyalist Dengeler” başlığıyla sitesinde şunları yazıyordu:

“Şurası çok açıktır; bu tarz eylemler CIA’dan habersiz olmuyor. 11 Eylül saldırısı ne bir tesadüf, ne de yalnızca Ladin’in işidir. Ayrıca tarihte 11 Eylül saldırısına benzer birçok olay mevcuttur ve işin altından emperyalistler çıkmıştır. 11 Eylül’ün bu derece ses getirmesinin nedeni gerek emperyalizmin kriz ve hegemonya savaşı, gerek enformasyon teknolojisinin tüm dünyayı küçük bir “köy” haline getirmesi, gerekse de kulelerde ölen binlerce insanın üzerinde yükselmek isteyen ABD emperyalizminin çığırtkanlığıdır. Öyle ya da böyle bir saldırı, krize giren ve hegemonyası sarsılan ABD emperyalizmi için sonsuz fırsatlar sunmuştur. Tarihsel olarak bu tip saldırılardan sonra ABD emperyalizmi hegemonya yarışında hep öne geçmiştir. ABD emperyalizminin hegemonya savaşında benzer iki örneği hatırlatabiliriz; 1898 Maine saldırısı ve 1942 Pearl Harbor saldırısı.

Örneğin bunlardan birisi olan Maine saldırısının hikayesi ilginçtir. 1898’de Havana Limanı’nda Maine adında bir Amerikan savaş gemisi batar. ABD basını bunun bir İspanyol sabotajı olduğunu iddia eder. Böylece 25 Nisan 1898’de ABD, İspanya’ya karşı savaş ilan eder. Küba’nın işgali ve İspanya’nın yenilgisiyle biten bu savaş, tüm Karayipler ve Orta Amerika’nın ABD’nin eline geçmesini sağlar. Uzun yıllar sonra ortaya çıkan belgeler, Maine’nin ABD tarafından batırıldığı yönündedir. Pearl Harbor’dan söz etmeye gerek bile yok. 11 Eylül saldırısı bir tesadüf müydü diye sormuştuk. Aslında bu olayın hiç de tesadüf olmadığını, 2004 yılında ABD başkanlık seçimlerine katılacak olan Lyndon La Rouche’un satırları (konuşmaları) gösteriyor.

î Başa Hep İsrail kârlı çıkıyor

Bu yazıda ısrarla üzerine durduğumuz olaylar; 12 Eylül (1980), 24 Eylül (1980) İran-Irak Savaşı, Temmuz 1990 El Muaysem Tüneli sabotajı, 1 Ağustos (1990) Saddam’ın Kuveyt’i işgali, 2 Ağustos (1990) ABD’nin Suud’a asker indirmesi, 28 Şubat (1997) Post-Modern Darbe, 1-9 Eylül (2001) Güney Afrika’nın Durban kentinde 150 ülke ve 3 bin sivil toplum örgütünün İsrail’i ırkçı ve soykırımcı olarak yargılaması ve 11 Eylül (2001) New York’ta İkiz Kuleler’in vurulması... Bütün bu saydığımız ve 25 yıla damgasını vuran olaylar olurken hep İsrail’in eli güçleniyor; dünyanın gıkı çıkmadan Filistinlilere karşı akılalmaz vahşeti, soykırımı ve bölgede akla hayale sığmaz entrika ve dolaplarını rahatlıkla çeviriyor. 11 Eylül’e giden süreç, 11 Eylül’den sonraki sürecin arka planında yürüyen dramatik İsrail’in Filistin vahşeti, en sonu da Çin Seddi gibi, duvarların arkasında hapsetme cinayetidir.

î Başa İsrail ne diyor, Türkiye ne yapıyor

Bir son dakika haberi: Türkiye’nin aracılık ettiği istanbul’daki Pakistan ve İsrail Dışişleri bakanlarının görüşmesini Sabah gazetesine değerlendiren İsrail Dışişleri Bakanı Şimon Peres, “İstanbul yeni çağı temsil eden kenttir.   

î Başa Arap-İsrail Savaşı ve Irak İşgali

“...ABD,İsrail’e yaptırım uygulamasına engel olmuştur. Bağdat’ın düşmesinden sonra ABD Dışişleri Bakanı Colin Powell, zaferi ‘İsrail’in bir düşmanının ortadan kaldırılması’ şeklinde betimleyerek bu ülkenin ‘Teröre karşı savaşta taraf’ kabul edildiğini ifade etmiştir.”

“1973 savaşında neredeyse yok olmak üzere olan İsrail’e (ABD yardım etmiş ve barış görüşmelerine başlanması için çaba göstermiştir. Bu ortamda, Kissinger, SSCB’nin Araplar’a artık yardım edemediğini görmüş ve bu yardımı İsrail’le barış karşılığı verebileceğini ifade etmiştir. Mısır bu koşulları kabul etmiş ve İsrail’le barış imzalamıştır.”

“...ABD’nin Ortadoğu’da hayati öneme sahip bazı çıkarları vardır. Bunları şöyle sıralayabiliriz:

-Petrolün makul fiyatlarla serbest akışının güvenceye alınması,

-İsrail’in korunması. (Büyük Ortadoğu Projesi ve Türkiye’ye etkileri, Serkan Çelik-Anıl Gürtuna, Shf: 24-30-80, Global, Ankara-2005)

î Başa Batı’ya entegrasyon

Söylenecek çok şey var. Dikkat çekmek istediğim, 10 Eylül’de (2001) konuşulanları 11 Eylül’ün (2001) nasıl örttüğüdür. İsrail’in Filistinlilere uyguladığı soykırımı konuşan dünya, bir gün sonra İslâm’ı terörle özdeşleştirip çirkin terörün hedefi haline nasıl getirdi?

Yardımları için kardeşim İbrahim Tenekeci’ye, Ayhan Demir’e ve Muhammed Altındal’a teşekkür ediyorum.

—BİTTİ—

11 Eylül’e ve sonrasını hazırlayan önemli süreçlerden bir ikisine değinerek yazımıza devam edelim. 12 Eylül 1980’de Türkiye’de gerçekleştirilen askerî müdahale; Demirel ve yardımcısı Özal’ın 24 Ocak 1980’de uygulamaya başladığı IMF kararlarını sağlama aldı. Türkiye IMF’nin müdahalelerine açık bir ülke haline getirildi. 12 Eylül müdahalesinin ardından hemen yanıbaşımızda 11 Eylül’e (2001) giden kanlı bir süreç başladı: ABD’nin kışkırtma ve desteğiyle Irak İran’a savaş ilan etti. Bu savaş sekiz yıl devam etti ve milyonlarca Müslüman öldü ve bu savaşta başta Batılı ülkeler olmak üzere 52 ülke iki tarafa da silah sattı.

î Başa El Muaysem sabotajı

Saddam’ın Kuveyt müdahalesinden (Ağustos 1990) çok kısa bir süre önce bu müdahaleye giden süreçte çok önemli bir kilometre taşı olan; Mekke’de Hac mevsiminde (Temmuz 1990) El Muaysem Tüneli’nde yapılan sabotajda çeşitli ülkelerden 1500 Hacı şehit oldu. İslâm alemi bu şoku yaşarken, 1 Ağustos 1990’da Saddam Kuveyt’i işgal etti. El Muaysem Tüneli’ndeki faciadan dolayı Suud’a karşı oluşan tepki şokuyla ABD 2 Ağustos 1990’da 4 bin askeriyle sessiz sedasız Hicaz’ı işgale koyuldu. Şok etkiler oluşturup dünya kamuoyunu sersemleterek aklıalmaz operasyonlar tezgahlayan ABD, 11 Eylül (2001) şokuyla Afganistan’ı işgal ederken Pakistan ve Orta Asya’yı da askeri denetim altına aldı. 2 Ağustos 1990’da Suud’a indirilen 4 bin ABD askeriyle; 20 Mart 2003’te Irak’ın işgaliyle noktalanacakKörfez Savaşı, Ortadoğu ve İslâm coğrafyasının arenaya çevrilme süreci başlıyor. 11 Eylül (2001) müdahalesine varışta Körfez Savaşı çok önemli ve kanlı bir istasyon görevi yapıyordu.

î Başa Yumuşak lokma...

27 Mayıs 1960’da Türkiye’de başlayan askerî müdahalelerin tümüyle ilgili yapılan en önemli ve kayda değer yorum: “Müdahale süreci ve müdahaleler, Türkiye’nin Batıya entegrasyonu için yapılır” 27 Mayıs, 12 Mart, 12 Eylül müdahaleleri için yapılan bu yorum en çok da 28 Şubat (1997) Post-Modern darbeyle birebir örtüşüyor. Türkiye’yi IMF’ye, ABD ve AB’ye uşak yapma arzusunu ortadan kaldırmanın adı olan Refahyol Hükümeti işte bu post-modern darbeye muhatap olarak “Batıya entegrasyonun” en açık ve çıplak olanıdır. Bu entegrasyonu gerçekleştirenler de bunun açık açık anlaşılması için “Batı Çalışma Grubu”nu kurmuşlardı. 28 Şubat, 11 Eylül’e giden süreçte; en az İran-Irak Savaşı, Saddam’ın Kuveyt’i işgali, ABD’nin Suud’a asker indirmesi kadar önemlidir. Çünkü bölgenin en önemli ülkesi perişan edilmiş, hazır lokma haline getirilmiştir.

ABD’deki Başkan adaylarından Lydon La Rouche 11 Eylül 2001’den bir hafta sonra kendisiyle yapılan röportajda şunları söylüyordu:

"11 Eylül hadisesi, bir makyaj operasyonudur ve tam da uluslararası malî ve parasal çöküşün yaşandığı dönemde yapılmıştır. Bunu yapan, katiyen ABD dışındaki güçler değildir. Başka ülke insanları kullanılmış olabilir. Fakat bunu yapanlar, ABD içindeki güçlerdir. Hedef, ABD'de yönetim darbesi yapmak, olur veya olmasa da, ABD' yi bir savaşa sürüklemektir. Bunu yapanlar, hedeflerine ulaşmak için ileri hareketlerine devamla, başka operasyonlar da yapacaklardır. Halk kışkırtılacak, hükümet savaşa sürüklenecektir. Bunu durdurmalıyız. CNN'in, Fox TV ve benzerlerinin yayınlarına katiyen kapılmayın. Bunlara kapılmak ve ülkeyi savaşa sürüklemek, operasyonu yapanların maksatlarına alet olmaktır.

Afganistan’a müdahale gibi şeyleri asla düşünmemeliyiz. Ayrıca, ABD ve daha pek çok ülke için tehdit oluşturan İsrail'i durdurmalı ve Orta Doğu'da barışı sağlamalıyız. Çünkü buradaki kriz de, Asya'da verilmesi planlanan savaşın bir parçasıdır."

î Başa CNN ve iliştirilmiş medya...

11 Eylül’ün ardından CNN televizyonunun dünya televizyonlarına servis yaptığı görüntüler bu komplonun bilinç altını faş ediyordu. Filistinli hanımların bir düğündeki neşeli, bayram havası görüntüleri, “Filistinliler 11 Eylül saldırılarının ardından bayram ediyor” diye CNN tarafından dünya televizyonlarına servis yapıldı. CNNbenzer bir servisi de, Saddam’ın Kuveyt’i işgal edip, bölgeyi ABD’ye karşı savunmasız hale getirdiği Ağustos 1990’da yapmıştı. Fransa sahillerinde tankerlerden dökülen petrole batmış, can çekişen bir karabatağı Körfez haberlerine monte ederek dünyaya servis yapan CNN; işgalciler için her türlü istismar ve duygu sömürüsünü yapmaktan geri durmuyordu.

İsrail-Pakistan zirvesi bunun için istanbul’da yapıldı” diyor. (Sabah, Yasemin Taşkın röportajı, 5 Eylül 2005)

î Başa İkinci haber: “İsrail’den ilginç teklif”

“Arap olmayan İslâm ülkeleriyle ilişkilerini genişletmeyi düşünen İsrail’in ‘Türk büyükelçiliklerinde birer ofis açalım’ önerisinde bulunduğu ileri sürüldü. Ancak resmî başvuru yapılmadı.” (Hürriyet, 7 Eylül 2005)