Zittend op een stoel kon ik lange tijd naar haar slapende gezichtje kijken. Allerlei gekke grimassen en een schattig tuitmondje. Toen ze 14 maanden oud was besloot ze een wakker kind te zijn en dat is nooit meer overgegaan..... |
| Mijn dochter |
| ik kijk naar je slapende gezicht je blozende wangen je droge mond in tuit gevangen je ogen bijna beweegloos dicht overmeesterd door een gevoel niet te omschrijven blijf ik stilletjes kijken je ogen gaan voorzichtig open je lacht ik smelt en word �boterzacht� het mooiste wat me ooit is overkomen mijn dochter |
 |